MADONNA

ΘέματαΑμερικήΕλλάδαΠρωτεϊνόμενα Η Παναγία στην Πάτμο: Μια επίσκεψη στο νησί της Αποκάλυψης Με Ελληνοσκόπιο-22 Αυγούστου 20261410 ΕΑΝ ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ Από το Σπήλαιο της Αποκάλυψης σε ένα σύγχρονο προσκύνημα, η Βασίλισσα της Ποπ συνεχίζει ένα απίθανο πνευματικό ταξίδι στην καρδιά της Ορθοδοξίας στο Αιγαίο. Από την Συντακτική Ομάδα του Helleniscope Για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, η Πάτμος είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα γραφικό νησί του Αιγαίου. Είναι ιερός τόπος, που αναγνωρίζεται από την αρχαία χριστιανική παράδοση ως ο τόπος όπου ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος έλαβε τα οράματα που έγιναν το Βιβλίο της Αποκάλυψης. Το Σπήλαιο της Αποκάλυψης, όπου πιστεύεται ότι αποκαλύφθηκαν και υπαγορεύτηκαν αυτά τα οράματα, παραμένει τόπος προσκυνήματος, ενώ πάνω από αυτό η Μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, που ιδρύθηκε το 1088, έχει διατηρήσει για αιώνες μια ζωντανή παράδοση ορθόδοξης λατρείας, χειρογράφων, εικόνων και μοναστικής ζωής. Μαζί με τον ιστορικό οικισμό της Χώρας, αυτοί οι χώροι αποτελούν ένα σύμπλεγμα Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και καθιστούν την Πάτμο έναν από τους πιο πνευματικά σημαντικούς τόπους στον ορθόδοξο κόσμο. Η Μαντόνα έφτασε σε αυτό το τοπίο κατά τη διάρκεια των πρόσφατων διακοπών της στην Ελλάδα, μετά από στάσεις που είχαν ήδη συμπεριλάβει τα Μετέωρα και την Κέρκυρα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα των ελληνικών μέσων ενημέρωσης, η 68χρονη τραγουδίστρια έφτασε στην Πάτμο με ελικόπτερο με μέλη της οικογένειάς της και την συνοδεία της και παρέμεινε στο νησί για αρκετές ημέρες, αλλά αυτό που διέκρινε την επίσκεψη από το συνηθισμένο ταξίδι διασημοτήτων μέσα από τα ελληνικά νησιά ήταν ο έντονα πνευματικός χαρακτήρας της. Η Μαντόνα επισκέφθηκε τόσο το Σπήλαιο της Αποκάλυψης όσο και το Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου και, αφού έφυγε από το νησί, μοιράστηκε εικόνες και σκέψεις με τους ακολούθους της, γράφοντας «Προσευχές από την Πάτμο!!» και περιγράφοντάς το ως ένα «μαγικό νησί» όπου είχε «νιώσει πραγματικά την παρουσία του Θεού». Σε μία από τις φωτογραφίες, εμφανίστηκε με καλυμμένο το κεφάλι της, ανάβοντας ένα κερί μπροστά σε μια εικόνα, προσθέτοντας αργότερα ότι η εμπειρία ήταν «καλή για την ψυχή». Η στιγμή αυτή τράβηξε ιδιαίτερη προσοχή λόγω της μακράς και περίπλοκης δημόσιας σχέσης της Μαντόνα με τις χριστιανικές εικόνες, η οποία καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας της ήταν συχνά προκλητική και αμφιλεγόμενη. Ωστόσο, στην Πάτμο, ο θρησκευτικός συμβολισμός δεν ήταν θεατρικός ή σκηνοθετημένος. Δεν υπήρξε συναυλία, χορογραφία και καμία προσπάθεια να μετατραπεί το ιερό σκηνικό σε θέαμα. Αντίθετα, η δική της αφήγηση επικεντρώθηκε στην προσευχή, το πνευματικό συναίσθημα και την ατμόσφαιρα ενός τόπου που προσελκύει προσκυνητές εδώ και αιώνες. Η επίσκεψή της ακολούθησε επίσης μια απροειδοποίητη στάση στη Μονή Βαρλαάμ στα Μετέωρα, όπου ελληνικά δημοσιεύματα ανέφεραν ότι συναντήθηκε κατ' ιδίαν με τον ηγούμενο, δίνοντας στο ταξίδι της στην Ελλάδα μια απροσδόκητα στοχαστική διάσταση. Η Πάτμος είχε και προσωπικό νόημα, καθώς η Μαντόνα σημείωσε ότι το πρώτο της ταξίδι στην Ελλάδα είχε πραγματοποιηθεί ενώ ήταν επτά μηνών έγκυος στον γιο της Ρόκκο, ο οποίος επέστρεψε μαζί της αυτή τη φορά ως ενήλικας, μια σύμπτωση που περιέγραψε ως «στιγμή ολοκλήρωσης κύκλου». Οι τοπικοί αξιωματούχοι την υποδέχτηκαν διακριτικά και οι πληροφορίες ανέφεραν ότι έφυγε από το νησί εκφράζοντας την αγάπη της για την Πάτμο και την επιθυμία της να επιστρέψει. Αυτή η αντίδραση έχει σημασία επειδή η Πάτμος πάντα αντιπροσώπευε κάτι διαφορετικό από τα λαμπερά νησιά που συνήθως συνδέονται με διεθνείς διασημότητες. Η διαχρονική της γοητεία δεν έγκειται μόνο στην ομορφιά της, αλλά και στη θέση της στη χριστιανική μνήμη, ως το νησί του Αγίου Ιωάννη, της Αποκάλυψης και αιώνων αδιάλειπτης ορθόδοξης αφοσίωσης. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι σήμαινε η επίσκεψη για την Παναγία πέρα ​​από αυτά που επέλεξε να πει, και δεν υπάρχει λόγος να την μετατρέψουμε σε μια ιστορία θρησκευτικής μεταστροφής. Αυτό που είναι εντυπωσιακό, ωστόσο, είναι ότι μετά την επίσκεψη σε έναν από τους ιερότερους τόπους της Ορθοδοξίας, δεν μίλησε για πολυτέλεια ή διασημότητα, αλλά για προσευχή, την ψυχή και την παρουσία του Θεού. Με αυτή την έννοια, η επίσκεψή της έγινε ένα ακόμη μικρό κεφάλαιο στη μακρά ιστορία της Πάτμου, ενός νησιού που για σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια έχει δεχτεί αυτοκράτορες, μοναχούς, ναυτικούς, μελετητές και απλούς προσκυνητές, όλοι έλκονται από την ίδια βραχώδη σπηλιά με θέα το Αιγαίο.

MADONNA

Madonna in Patmos: A Visit to the Island of the Apocalypse By Helleniscope -August 22, 20261410 ΕΑΝ ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ From the Cave of the Apocalypse to a modern pilgrimage, the Queen of Pop continues an unlikely spiritual journey into the heart of Orthodoxy in the Aegean. By Helleniscope’s Editorial Team For Orthodox Christians, Patmos is far more than a picturesque Aegean island. It is sacred ground, identified by ancient Christian tradition as the place where Saint John the Theologian received the visions that became the Book of Revelation. The Cave of the Apocalypse, where those visions are believed to have been revealed and dictated, remains a place of pilgrimage, while above it the Monastery of Saint John the Theologian, founded in 1088, has preserved for centuries a living tradition of Orthodox worship, manuscripts, icons and monastic life. Together with the historic settlement of Chora, these sites form a UNESCO World Heritage complex and make Patmos one of the most spiritually significant places in the Orthodox world. Madonna arrived in this landscape during her recent Greek vacation, after stops that had already included Meteora and Corfu. According to Greek media reports, the 68-year-old singer reached Patmos by helicopter with members of her family and entourage and stayed on the island for several days, but what distinguished the visit from the usual celebrity passage through the Greek islands was its explicitly spiritual character. Madonna visited both the Cave of the Apocalypse and the Monastery of Saint John the Theologian, and after leaving the island she shared images and reflections with her followers, writing, “Prayers from Patmos!!” and describing it as a “magical island” where she had “really felt the presence of God.” In one of the photographs, she appeared with her head covered, lighting a candle before an icon, later adding that the experience had been “good for the soul.” The moment drew particular attention because of Madonna’s long and complicated public relationship with Christian imagery, which throughout her career has often been provocative and controversial. Yet in Patmos, the religious symbolism was not theatrical or staged; there was no concert, no choreography and no attempt to turn the sacred setting into spectacle. Instead, her own account focused on prayer, spiritual feeling and the atmosphere of a place that has drawn pilgrims for centuries. Her visit also followed an unannounced stop at the Varlaam Monastery in Meteora, where Greek reports said she met privately with the abbot, giving her journey through Greece an unexpectedly contemplative dimension. Patmos carried a personal meaning as well, since Madonna noted that her first trip to Greece had taken place while she was seven months pregnant with her son Rocco, who returned with her this time as an adult, a coincidence she described as a “full circle moment.” Local officials welcomed her discreetly, and reports said she left the island expressing affection for Patmos and a desire to return. That reaction matters because Patmos has always represented something different from the glamorous islands more commonly associated with international celebrities. Its enduring appeal lies not simply in its beauty but in its place within Christian memory, as the island of Saint John, the Apocalypse and centuries of uninterrupted Orthodox devotion. No one can know what the visit meant to Madonna beyond what she chose to say, and there is no reason to turn it into a story of religious conversion. What is striking, however, is that after visiting one of Orthodoxy’s holiest places, she spoke not about luxury or celebrity but about prayer, the soul and the presence of God. In that sense, her visit became another small chapter in the long history of Patmos, an island that for nearly two thousand years has received emperors, monks, sailors, scholars and ordinary pilgrims, all drawn to the same rocky cave overlooking the Aegean.

Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ

Η ανακοίνωσις του Ι. Μεταξά Κύριοι, Έχω λογοκρισίαν [1] και ημπορώ να σας υποχρεώσω να γράφετε μόνον ό,τι θέλω. Aυτήν την ώραν όμως δεν θέλω μόνον την πέννα σας. Θέλω και την ψυχήν σας. Γι' αυτό σας εκάλεσα σήμερα για να σας μιλήσω με χαρτιά ανοιχτά. Θα σας ειπώ τα πάντα. Θα σας ειπώ ακόμη και τα μεγάλα μου πολιτικά μυστικά. Θέλω vα ξέρετε και σεις όλα τα σχετικά με την εθνικήν μας περιπέτεια ώστε να γράφετε, όχι συμμορφούμενοι προς τας οδηγίας μου, αλλά εμπνεόμενοι εις την προσωπική σας πίστιν από την γνώσιν των πραγμάτων. Σας απαγορεύω να ανακοινώσητε σχετικά το παραμικρόν σ' οποιονδήποτε. Απολύτως και γιά οιονδήποτε λόγον. Κάθε παράβασις αυτής της εντολής μου θα έχη δια τον υπεύθυνον -και να είσθε βέβαιοι ότι θα ευρεθή ο υπεύθυνος- τας συνεπείας τας οποίας πρέπει να έχη σε πόλεμο ζωής ή θανάτου του Έθνους η προδοσία ενός μεγάλου μυστικού, έστω και αυτό αν έγινε από αφέλεια, χωρίς την παραμικρή κακή πρόθεσι. Φυσικά έχω τον λόγον σας... Mη νομίσητε ότι η απόφασις του ΟΧΙ πάρθηκε έτσι, σε μια στιγμή. Μην φαντασθήτε ότι εμπήκαμε στον πόλεμο αιφνιδιαστικά. Ή ότι δεν έγινε παν ό,τι επετρέπετο και μπορούσε να γίνει δια να τον αποφύγωμε. Από την εποχήν της καταλήψεως της Αλβανίας το Πάσχα πέρυσι το πράγμα άρχισε να φαίνεται. Από τον περασμένο Μάιο είπα καθαρά στον κ. Γκράτσι [2] ότι αν προσεβαλλόμεθα εις τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα, θα ανθιστάμεθα αντί πάσης θυσίας και δι' όλων των μέσων. Συγχρόνως όμως μου ήρχοντο από την Ρώμην, από την Βουδαπέστην, από τα Τίρανα, από παντού πληροφορίαι αντίθετοι [3]. Εις τας 15 Αυγούστου έγινεν ο τορπιλλισμός της ΕΛΛΗΣ. Γνωρίζετε ότι από την πρώτην στιγμήν διεπιστώθη ότι το έγκλημα ήτο Ιταλικόν. Εν τούτοις δεν επετρέψαμεν να γνωσθή ότι είχομεν και τας υλικάς πλέον αποδείξεις περί της εθνικότητος του εγκληματίου [4]. Συγχρόνως όμως διέταξα τα αντιτορπιλικά τα οποία συνώδευον τα πλοία που μετέφερον τους προσκηνητάς από την Τήνον μετά το έγκλημα, άν προσβληθούν από αεροπλάνα ή οπωσδήποτε άλλως να κάμουν αμέσως χρήσιν των όπλων των. Θα σας αποκαλύψω τώρα, ότι τότε διέταξα να βολιδοσκοπηθή καταλλήλως το Βερολίνον. Μου διεμηνύθη εκ μέρους τον Χίτλερ, η σύστασις να αποφύγω οιονδήποτε μέτρον δυνάμενον να θεωρηθή από την Ιταλίαν πρόκλησις. Έκαμα το πάν δια να μη μπορούν οι Ιταλοί να εμφανισθούν ως δυνάμενοι να έχουν όχι αφορμάς ευλόγους, αλλ' ούτε ευλογοφανές παράπονον εκ μέρους μας, αν και από την πρώτην στιγμήν αντελήφθην τι πράγματι εσήμαινεν η όλως αόριστος σύστασις του Βερολίνου. Σεις καλύτερον παντος άλλου γνωρίζετε ότι έκαμα το πάν δια να μη δώσωμεν αφορμήν εμφανίσεως της Ιταλίας ως δυναμένης να έχη ευλογοφανείς καν αφορμάς αιτιάσεων. Λόγω του επαγγέλματός σας έχετε παρακολουθήσει εις όλες τις λεπτομέρειες την ιστορίαν των ατελειώτων ιταλικών προκλήσεων δημοσιογραφικών και άλλων, αλλά και την χριστιανικήν υπομονήν την οποίαν ετηρίσαμεν, προσποιούμενοι ότι δεν τις καταλαβαίνουμε, περιοριζόμενοι μόνον σε δημοσιογραφικάς ανασκευάς των ιταλικών εναντίον μας κατηγοριών [5]. Ομολογώ ότι εμπρός εις την φοβεράν ευθύνην της αναμίξεως της Ελλάδος εις τέτοιον μάλιστα πόλεμον, έκρινα πώς καθήκον μου ήτο να δω εάν θα ήτο δυνατόν να προφυλάξω τοv τόπον από αυτόν έστω και δια παντός τρόπου, ο οποίος όμως θα συμβιβάζετο με τα γενικώτερα συμφέροντα του Έθνους. Εις σχετικάς βολιδοσκοπήσεις προς την κατευθυνσιν τον Άξονος μου έδόθη να εννοήσω σαφώς ότι μόνη λύσις θα μπορουσε να είναι μία εκουσία προσχώρησιν της Ελλάδος εις την "Νέαν Τάξιν" [6]. Προσχώρησις που θα εγένετο όλως ευχαρίστως δεκτή από τον Χίτλερ "ως εραστήν του Ελληνικού πνεύματος". Συγχρόνως όμως μου εδόθη να εννοήσω ότι η ένταξις εις την Νέαν Τάξιν προϋποθέτει προκαταρκτικήν άρσιν όλων των παλαιών διαφορών με τους γείτονάς μας, και ναι μεν αυτό θα συνεπήγετο φυσικά θυσίας τινάς δια την Ελλάδα, αλλά αι θυσίαι θα έπρεπε να θεωρηθούν απολύτως "ασήμαντοι" εμπρός εις τα "οικονομικά και άλλα πλεονεκτήματα" τα οποία θα είχεν δια την Ελλάδα ή Νέα Τάξις εις την Ευρώπην και εις την Βαλκανικήν. Φυσικά με πάσαν περίσκεψιν και ανεπισήμως επεδίωξα δι' όλων των μέσων να κατατοπισθώ συγκεκριμένως ποίαι θα ήσαν αι θυσίαι αυταί, με τας οποίας η Ελλάς θα έπρεπε να πληρώση την ατίμωσιν της εξ ιδίας θελήσεως προσφοράς της να υπαχθή υπό την Νέαν Τάξιν. Με καταφανή προσπάθειαν αποφυγής σαφούς καθορισμού μου εδόθη να καταλάβω ότι η προς τους Έλληνας στοργή του Χίτλερ ήτο οι εγγυήσεις oτι αι θυσίαι αυταί θα περιορίζοντο "εις το ελάχιστον δυνατόν". Όταν επέμεινα να κατατοπισθώ, πόσον επί τέλους θα μπορουσε να είναι αύτο το έλάχιστον τελικώς, μάς εδόθη να καταλάβωμεν ότι τούτο συνίστατο εις μερικάς ικανοποιήσεις προς την Ιταλίαν δυτικώς μέχρι Πρεβέζης, ίσως και προς την Βουλγαρίαν ανατολικώς μέχρι Δεδεαγάτς [7]. Δηλαδή θα έπρεπε δια να αποφύγωμεν τov πόλεμον, να γίνωμεν εθελονταί δούλοι και να πληρώσωμεν αυτήν την τιμήν... με το άπλωμα του δεξιού χεριού της Ελλάδος προς ακρωτηριασμόν από την Ιταλίαν και του αριστερού προς ακρωτηριασμόν από την Βουλγαρίαν. Φυσικά δεν ήτo δύσκολον να προβλέψη κανείς ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν οι Άγγλοι θα έκοβαν και αυτοί τα πόδια της Ελλάδος. Και με το δίκαιόν των. Κυρίαρχοι πάντοτε της θαλάσσης δεν θα παρέλειπον, υπερασπίζοντες πλέον τον εαυτόν των, έπειτα από μίαν τοιαύτην αυτοδούλωσιν της Ελλάδος εις τους εχθρούς των να καταλάβουν την Κρήτην και τας άλλας νήσους μας τουλάχιστον. Το συμπέρασμα αυτό δεν προέκυψεν μόνον από την πλέον απλήν λογικήν, άλλά και από ασφαλείς και βεβαίας πληροφορίας εξ Αιγύπτου, καθ' ας ειχεν ήδη προμελετηθή και αντιμετωπισθή ή ενέργεια που θα έπρεπε να γίνη ως φυσικόν επακόλουθον πάσης τυχόv εκουσίας ή ακουσίας συνεργασίας της Ελλάδος με τον Άξονα, εις τας ελληνικάς νήσους και προς παρεμπόδισιν εν περιπτώσει της δυνατότητος δια τόν Άξονα να τας χρησιμοποιήση. Δεν δύναμαι αφ' ετέρου να μη παραδεχθώ ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν το δίκαιον δεν θα ευρίσκετο με το μέρος της Κυβερνήσεως των Αθηνών και να μην αναγνωρίσω, ότι όταν ένας λαός, όπως ο αγγλικός, αμύνεται δια την ζωήν του, θα ήτο πλήρως δικαιολογημένος να κάνη τα ανωτέρω. Αλλά τότε ο Ελληνικός λαός δικαίως θα ετάσσετο εναντίον της κυβερνήσεως η οποία δια vα τον προφυλάξη από τον πόλεμον θα τον κατεδίκαζε εις εθελουσίαν υποδούλωσιν μετ' εθνικού ακρωτηριασμού. Αυτή η δήθεν προφύλαξις θα ήτο δια την τύχην της εις το μέλλον Ελληνικής φυλής, πλέον ολεθρία και από τας χοιροτέρας έστω συνεπείας οποιουδήποτε πολέμου. Το δίκαιον λοιπόν, δεν θα ήτο με το μέρος της Κυβερνήσεως των Αθηνών, εάν η τελευταία ενήργει κατά τας υποδείξεις του Βερολίνου που ανέφερα. Το δίκαιον θα ήτο με το μέρος του Ελληνικού Λαού, ο οποίος θα κατεδίκαζεν αυτήν, και των Άγγλων οι οποίοι υπερασπίζοντες την ύπαρξίν των επίσης δικαίως θα ελάμβανον τα μέτρα που εφέροντο έχοντες μελετήσει, εισακούοντες άλλωστε τας δικαίας αιτιάσεις των Ελλήνων, οίαι θα προέκυπτον εν καιρώ εάν εδίδετο ή εύλογος αυτή αφορμή. Θα εδημιουργούντο έτσι όχι δύο, όπως το 1916, άλλά τρείς αυτήν την φοράν Ελλάδες [8]. Η πρώτη θα ήτο η επίσημος των Αθηνών η οποία είχεν φθάσει εις την πόρωσιν και το κατάντημα δια να αποφύγη τον πόλεμον να δεχθή να γίνη εθελοντής δούλος, πληρώνουσα μάλιστα την τιμήν αυτήν και με την συγκατάθεσίν της να αυτοακρωτηριασθή τραγικώτατα, παραδίδουσα εις την δουλείαν πληθυσμούς αμιγώς Ελληνικούς και μάλιστα δύναμαι να είπω τους Ελληνικωτέρους των Ελληνικών τοιούτους. Δευτέρα θα ήτο η πραγματική Ελλάς. Δηλαδή η παμψηφία της κοινής γνώμης του Έθνους, το οποίον ποτέ δεν θα απεδέχετο την εκουσίαν του υποδούλωσιν πληρωνομένην μάλιστα με εθνικόν ακρωτηριασμόν αφόρητον και ισοδυναμούσαν με οριστικήν ατίμωσιν και μελλοντικήν βεβαίαν εκμηδένισιν του Ελληνισμού ως εννοίας και οντότητος, εκμηδένισιν πρώτον ηθικήν και δεύτερον εν συνεχεία της ηθικής και υλικήν. Tο Έθνος ουδέποτε θα συνεχώρει εις τόν Βασιλέα και την Εθνικήν Κυβέρνησιν της 4ης Αυγούστου, τοιαύτην πολιτικήν. Τρίτη τέλος θα προέκυπτε μία ακόμη Ελλάς, η Ελλάς την οποίαν δεν θα παρέλειπον να δημιουργήσουν, φυσικά με την επίκλησιν του δημοκρατισμού, οι δημοκρατικοί Έλληνες υπό την κάλυψιν του βρετανικού Στόλου εις τα νήσους, Κρήτην και εις τας άλλας. Η τρίτη αυτή Ελλάς, η "Δημοκρατική" θα είχε με το μέρος της όχι μόνον την πρόθυμον υποστήριξιν της Αγγλίας εις την οποίαν θα έδιδε το δικαίωμα να καλύψη τας νήσους μας, καλυπτομένη και η ιδία εις την Βόρειον Αφρικήν, αλλά θα είχε με το μέρος της και το Εθνικόν δίκαιον. Η ηθική της δύναμις λοιπόν θα απερρόφα μοιραίως την επίσημον Ελλάδα, διότι θα διέθετεν η τρίτη αυτή Ελλάς, την ανεπιφύλακτον έγκρισιν και ενίσχυσιν της ανεπισήμου, της "δευτέρας" Ελλάδος, της Εθνικής δημοσίας γνώμης εν τη παμψηφία της. Έζησα κύριοι την περίοδον του Εθνικού Διχασμού που εδημιουργήθη το 1916 όταν από την κατάστασιν εκείνην προέκυψαν δύο Ελλάδες, η των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Τον κίνδυνον από μίαν νέαν διαίρεσιν της Ελλάδος προκύπτουσαν συνεπεία του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, όπως η διαίρεσις του 1916 πρέκυψε συνεπεία του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μίαν νέαν διαίρεσιν μάλιστα πολύ τραγικωτέραν, διότι όπως την εσκιαγράφησα δεν θα είναι καν διχασμός, αλλά τριχοτομισμός. Toν κίνδυνον αυτόν τον θεωρώ κύριοι, δια το Έθνος και το μέλλον του ασυγκρίτως χειρότερον από τον πόλεμον, έστω και αυτόν τον πόλεμον, από τον οποίον είναι δυνατόν και δουλωμένη ακόμη να βγη προσωρινώς η Ελλάς. Λέγω προσωρινώς, διότι πιστεύω ακράδαντα ότι τελικώς η νίκη θα είναι με το μέρος μας. Γιατί οι Γερμανοί δεν θα νικήσουν. Δεν μπορεί να νικήσουν. Υπάρχουν πολλά εμπόδια. Η Ελλάς είναι αποφασισμένη να μη προκαλέση, μεν, με κανένα τρόπο κανένα, αλλά και με κανένα τρόπο να μη υποκύψη. Προ παντός είναι αποφασισμένη να υπερασπίση τα εδάφη της, έστω και αν πρόκειται να πέση. Ήδη δε, η απόφασίς της αυτή και η πολιτική της αυτή, χάρις εις την οποίαν απρόκλητα προσεβλήθη, χάρισαν στον τόπο και στον λαό μας το πλέον ανεκτίμητον των αγαθών και το μεγαλύτερον στοιχείον της δυνάμεως του: Αυτή η πολιτική έδωσεν εις τον λαόν την απόλυτη ψυχική, και πανεθνική ένωσί του [9]. Σήμερα όμως επί πλέον υπάρχουν και μερικοί άλλοι παράγοντες που προδικάζουν την τελική μας νίκη. Η Τουρκία δεν είναι όπως το 1916 σύμμαχος των Γερμανών. Είναι σύμμαχος των Άγγλων [10]. Η Βουλγαρία βέβαια ενεδρεύει και τώρα όπως και τότε, αλλ' εν πάση περιπτώσει αυτήν την εποχήν τουλάχιστον προς το παρόν δεν τολμά. Ο καιρός όμως δεν δουλεύει για τον Άξονα. Δουλεύει για τους αντιπάλους του. Τέλος δια την Γερμανίαν η νίκη θα ήτο εν πάση περιπτώσει δυνατή μόνο με κοσμοκρατορίαν. Αλλ' η κοσμοκρατορία δια την Γερμανίαν κατέστη οριστικά αδύνατος στην Δουνκέρκη [11]. Ο πόλεμος δια τον Άξονα έχει χαθή, από την στιγμήν που η Αγγλία διεκήρυξε: "Θα πολεμήσωμεν έστω και μόνον εις το νησί μας και πέραν των θαλασσών, θα πολεμήσωμεν μέχρι της νίκης" [12]. Αλλά επί πλέον και ημείς οι Έλληνες πρέπει να γνωρίζωμεν ότι δεν πολεμούμεν μόνον δια την νίκην, αλλά και δια την δόξαν [13]. Δεν ξέρω αν κανείς αντιβενιζελικός από σας είναι πάντοτε αδιάλλακτος. "Είμαι εγώ, κύριε Πρόεδρε", απήντησεν ο παριστάμενος παλαίμαχος και αδιάλλακτος αρθρογράφος του αντιβενιζελικού τύπου κ. Κρανιωτάκης [14]. Λοιπόν ακούστε δια να συνεννοηθούμε. Εγώ, κύριοι, όπως επαρκώς σας εξήγησα, ετήρησα μέχρι σήμερον την πολιτικήν του αειμνήστου Βασιλέως Κωνσταντίνου, δηλαδή την πολιτικήν της αυστηράς ουδετερότητος. Έκαμα το παν δια να κρατήσω την Ελλάδα μακράν της συγκρούσεως των μεγάλων κολοσσών. Ήδη μετά την άδικον επίθεσιν της Ιταλίας, η πολιτική την οποίαν ακολουθώ είναι η πολιτική του αειμνήστου Βενιζέλου. Διότι είναι η πολιτική του συνταυτισμού της Ελλάδος με την τύχην της δυνάμεως, δια την οποίαν η θάλασσα είναι ανέκαθεν όπως και δια την Ελλάδα, όχι το εμπόδιον που χωρίζει αλλά η υγρά λεωφόρος που συνδέει. Βέβαια εις την ιστορίαν μας την νεωτέραν δεν είχομεν μόνον ευγνωμοσύνης λόγους και αφορμάς δια την Αγγλίαν, της οποίας άλλως τε η μεταπολεμική, πολιτική των τελευταίων ιδίως ετών, είναι πολιτική μεγίστων και ιστορικών αγγλικών ευθυνών [15]. Αλλά τας ευθύνας της αυτάς η Αγγλία τας αποδίδει σήμερον με την υπερήφανον αποφαστικότητα λαού μεγάλου, σώζοντος την ελευθερίαν του κόσμου και του πολιτισμού. Δια την Ελλάδα η Αγγλία είναι η φυσική φίλη και επανειλημμένως εδείχθη προστάτρια, ενίοτε δε η μόνη προστάτρια. Η νίκη θα είναι και δεν μπορεί παρά να είναι δική της. Θα είναι νίκη του Αγγλοσαξωνικού κόσμου, απέναντι του οποίου η Γερμανία, η οποία αφού έως τώρα δεν ηδυνήθη να επιτύχη οριστικόν αποτέλεσμα, είναι καταδικασμένη να συντριβή. Διότι από τώρα και πέρα ο ορίζων δεν πρέπει να θεωρήται δια τον Άξονα ανέφελος ούτε προς Ανατολάς και η Ανατολή είναι πάντοτε μυστηριώδης [16]. Πάντοτε ήτο, αλλά σήμερον υπέρ ποτέ είναι γεμάτη απρόοπτα και μυστήριο. Τελικώς λοιπόν θα νικήσωμεν. Και θέλω φεύγοντες από την αίθουσαν αυτήν να πάρετε μαζί σας όλην την δική μου απόλυτη βεβαιότητα, ότι θα νικήσωμεν. Εν τούτοις πρέπει να σας επαναλάβω ό,τι επισημότερον διεκήρυξα από την πρώτην στιγμήν. Η Ελλάς δεν πολεμά δια την νίκην. Πολεμά δια την Δόξαν. Και δια την τιμήν της. Έχει υποχρέωσιν προς τον εαυτόν της να μείνη αξία της ιστορίας της. Η Ιταλία είναι μεγάλη δύναμις, όταν δε προχθές έγινεν η πρώτη αεροπορική επιδρομή, ομολογώ ότι με έκπληξιν ήκουσα εις σχετικήν ερώτησίν μου την απάντησιν, ότι τα επιδραμόντα αεροπλάνα ήσαν μόνον ιταλικά [17]. Αυτό φθάνει να σας δώση να καταλάβετε με ποιες ιδέες μπήκα στον πόλεμο. Αλλά υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες ένας λαός οφείλει, αν θέλη να μείνη μεγάλος, να είναι ικανός να πολεμήση, έστω και χωρίς καμμίαν ελπίδα νίκης. Μόνον διότι πρέπει. Γνωρίζω ότι ο ελληνικός λαός θα ήτο αδύνατον να δεχθή άλλο τι αυτήν την στιγμήν. Διότι είναι ελεύθερος και απερίσπαστος εις την φυσικήν ευθυκρισίαν και υπερηφάνειαν, εφ' όσον δεν εδόθη ευκαιρία να θολωθή η κρίσις του δι' αγοραίων θορύβων και παραπλανητικών εκστρατειών. Εκάμαμεν ότι ήτο δυνατόν δια να μη έχωμεν το παραμικρόν άδικον. Και θα εξακολουθήσωμεν την ιδίαν τακτικήν μέχρι τέλους. Σας έχω στο τραπέζι μερικά έγγραφα. Είναι όλαι αι αποδείξεις της ιταλικής ενέδρας εκ προμελέτης. Όταν τελειώσω μπορείτε να τα δείτε. Περιττόν να πάρετε σημειώσεις. Συντομώτατα θα δημοσιευθούν εις την Λευκήν Βίβλον, η οποία διέταξα να εκδοθή το ταχύτερον. Δεν σας κρύβω κύριοι, ότι η κατάστασις είναι εξαιρετικά δύσκολη. Μας περιμένουν μάλιστα δοκιμασίαι μεγάλαι. Δια να μη δώσω ευκαιρίαν προς την επιζητουμένην δια παντός τρόπου αφορμήν κατασυκοφαντήσεώς μας, ευρέθην υποχρεωμένος να πάρω μίαν απόφασιν εξόχως σοβαράν. Να μην κάμω την επιστράτευσιν, όταν από καιρού την εζήτησε και εξηκολούθησεν επανειλημμένως να μού την ζητά το Επιτελείον... [18] Ο ιταλικός όγκος λοιπόν ευρήκεν απέναντι του δυνάμεις πάρα πολύ ασθενείς, τουλάχιστον δια την κρούσιν των πρώτων ημερών. Ο ρόλος σας είναι σήμερον μεγάλος και επισημότατος. Μη χάνετε το θάρρος σας, οτιδήποτε και αν γίνη. Διότι άλλως αδύνατον να φανήτε άξιοι του λαού σας και του καθήκοντος σας, το οποίον είναι να συντηρήσητε την ιερή φλόγα του ελληνικού λαού, να βοηθήσητε τον μαχόμενον Στρατόν, να υπάρξητε συνεργάται της Κυβερνήσεως, ότι και αν αισθάνεσθε δι' αυτήν. Πρέπει να πιστεύσητε σεις δια να μπορέσετε να μεταδώσητε την πίστιν εις το κοινόν σας, μολονότι αυτήν την φοράν έχομεν όλοι μας να πάρωμεν από τον Ελληνικόν λαόν, και από το απερίγραπτον θάρρος του και όχι να του δώσωμεν. Θέλω ακόμη να σας ειπώ κάτι. Ξέρω με βεβαιότητα ότι από την φοβεράν αυτήν δοκιμασίαν η Ελλάς θα υποφέρη. Ξέρω όμως επίσης με βεβαιότητα ότι τελικώς θα εξέλθη όχι μόνον ένδοξος αλλά και μεγαλύτερη. Θα προσέξατε το τηλεγράφημα του κ. Τσώρτσιλ το οποίον εδημοσιεύθη σήμερον εις τας εφημερίδας, ανακοινωθέν από του Υπουργείου Εξωτερικών [19]. Λοιπόν επειθυμώ να σας τονίσω τούτο: εκείνοι οι οποίοι εις το τηλεγράφημα αυτό δεν βλέπουν γραπτήν την επιβεβαίωσιν αγράφου συμφωνίας δια τα Δωδεκάνησα, δεν ξέρουν να διαβάζουν μέσα από τις γραμμές. Και κάτι άλλο. Τα Δωδεκάνησα προδικάζουν... Σημειώσεις 1. Τα άρθρα του Συντάγματος του 1911 τα οποία ανεστάλησαν την 4ην Αυγούστου 1936 ήταν τα 5,6,10,11,12,14,20 και 95. Το 14 εξασφάλιζε την ελευθερία του Τύπου και απαγόρευε την λογοκρισία. 2. Εμμανουέλλε Γκράτσι. Ιταλός πρέσβης στην Αθήνα από 19 Απρ. 1939. Προσπάθησε να αποτρέψει τον Μουσσολίνι και τον Τσιάνο (υπουργό Εξωτερικών) από το να επιχειρήσουν ιταλικήν εισβολήν στην Ελλάδα. Οι προσπάθειές του σχολιάζονταν στην Ρώμη ειρωνικά. Ο ίδιος ο Μουσσολίνι τον είχε κατηγορήσει ότι ήταν "φιλέλληνας, αλλά ότι δεν έπρεπε να εκπλήσσεται κανείς, δεδομένου ότι είχε κλασσική μόρφωση". (Εμ. Γκράτσι, "Η Αρχή του Τέλους", ΕΣΤΙΑ 1980, σελ. 212.) Για την Ελλάδα, ο Γκράτσι, στο ίδιο βιβλίο, σελ. 212, γράφει: "...τρέφω για την ευγενή εκείνη χώρα μια πολύ έντονη συμπάθεια...". 3. Ιδίως οι πληροφορίες που έστελνε ο πρέσβης μας στην Ρώμη Ιωάννης Πολίτης ήταν πολύτιμες. Είναι χαρακτηριστικό ότι, με τηλεγράφημά του στις 23 Οκτωβρίου, προέβλεπε εκδήλωση της ιταλικής επιθέσεως το τεραήμερο 25 έως 28 Οκτωβρίου. 4. Με ανακοινωθέν του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού της 30ής Οκτωβρίου 1940, το Υπουργείο Ναυτικών ανεκοίνωσε, επισήμως πλέον, ότι τον τορπιλισμόν του ευδρόμου μας ΕΛΛΗ "...εξετέλεσεν ιταλικόν υποβρύχιον... το γεγονός τούτο δεν ανεκοινώθη μέχρι τούδε επισήμως διά λόγους πολιτικής σκοπιμότητος, οίτινες βεβαίως εξέλιπον ήδη". 5. Απαντήσεις στις ιταλικές αιτιάσεις έδινε το "Αθηναϊκόν Πρακτορείον". Είχε ιδρυθεί το 1905 με πρωτοβουλία του Υπουργείου Εξωτερικών και λειτουργούσε κάτω από κρατική εποπτεία. 6. "Νέα Τάξις". Όρος της ναζιστικής προπαγάνδας. Η "Νέα Τάξις" θα επικρατούσε στην Ευρώπη μετά την επικράτηση του "χιλιόχρονου" Τρίτου Ράιχ! 7. Δεδεαγάτς. Ονομασία της Αλεξανδρουπόλεως επί Τουρκοκρατίας. 8. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος σχηματίζει "προσωρινή" κυβέρνηση, στις 13 Σεπτεμβρίου 1916 (π.ημ.), αρχικώς στα Χανιά της Κρήτης και από 26 Σεπτεμβρίου στην Θεσσαλονίκη. Επί εννιά μήνες η χώρα έχει δύο κυβερνήσεις. Στις 22 Μαΐου 1917 απομακρύνεται από το θρόνο ο βασιλιάς Κωνσταντίνος. Στις 11 Ιουνίου 1917 παραιτείται ο Αλέξανδρος Ζαΐμης, πρωθυπουργός της κυβερνήσεως των Αθηνών, και στις 17 Ιουνίου επιστρέφει στην Αθήνα ο Βενιζέλος. 9. Είναι γεγονός ότι την 28η Οκτωβρίου 1940, ο λαός μας βρέθηκε, όσο ποτέ άλλοτε, ενωμένος. Τα πολλά "εγώ" έγιναν "εμείς". 10. Η Τουρκία θα παραβιάσει κατάφωρα την αγγλο-γαλλο-τουρκικήν συμμαχίαν της 19ης Οκτωβρίου 1939 και δεν θα βγει στον πόλεμον παρά μόνον στις 12 Φεβρουαρίου 1945, όταν η Γερμανία καταρρέει. Μέχρι τότε θα παίζει ένα ευφυιέστατο, αλλά ανέντιμο παιχνίδι. Θα ερωτοτροπεί και με τα δύο εμπόλεμα στρατόπεδα, εκθέτοντας σε πλειοδοτικό διαγωνισμό την εύνοιά της και θα προσπαθεί να αποκομίζει ανταλλάγματα, εις βάρος κυρίως της χώρας μας. 11. Πράγματι η Γερμανία έχασε την ευκαιρία να αιχμαλωτίσει στην Δουνκέρκη το Βρετανικό Εκστρατευτικό Σώμα και τις γαλλικές μεραρχίες του Βορείου Τομέως (28 Μαΐου έως 4 Ιουνίου 1940). Το "θαύμα" της εκκενώσεως της Δουνκέρκης στέρησε την Γερμανία από την δυνατότητα να κάμψει την αντίσταση της Βρετανίας και να κερδίσει τον πόλεμον το καλοκαίρι του 1940. 12. Από την μνημειώδη ομιλία του Τσώρτσιλ στο Βρετανικό κοινοβούλιο στις 4 Ιουνίου 1940. 13. Η φράση αυτή, καθώς και μια ιδιόχειρη σημείωση προς τον εκδότη της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ Γεώργιον Βλάχον, "υπέρ την Νίκην η Δόξα", θα δώσουν αφορμή σε ορισμένους να υποστηρίξουν ότι ο Μεταξάς δεν πίστευε ότι ήταν δυνατόν να νικήσουμε τους Ιταλούς. Παραπέμπουν και στο "Ημερολόγιό" του, όπου την δεύτερη μέρα του πολέμου σημειώνει: "Με ανησυχεί η υπεραισιόδοξος κοινή γνώμη". Βεβαίως, ένας υπεύθυνος ηγέτης πρέπει να αντιμετωπίζει όλα τα ενδεχόμενα. Δεν ήταν δυνατόν ο Μεταξάς, με το επιτελικό του δαιμόνιο, να συμμερισθεί την ανεύθυνη αισιοδοξία, με την οποίαν οι πιτσιρικάδες της Αθήνας έγραφαν με κιμωλία στα τραμ και τα λεωφορεία "ΑΘΗΝΑ-ΤΙΡΑΝΑ-ΡΩΜΗ", περιφρονώντας Γεωγραφία και Στρατηγική. 14. Πρόκειται, κατά πάσαν πιθανότητα, για τον Νικόλαον Κρανιωτάκην, αρχισυντάκτη της ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ και της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. 15. Εννοεί την ηττοπαθή πολιτικήν, ιδίως του Νέβιλ Τσάμπερλαιν, που επέτρεψε στον Χίτλερ να κερδίσει χρόνο για συμπλήρωση των εξοπλισμών της Γερμανίας και να αποτολμήσει την ανακατάληψη της Ρηνανίας, την ενσωμάτωση της Αυστρίας, την διάλυση της Τσεχοσλοβακίας κ.λπ. 16. Ίσως να προβλέπει ο Μεταξάς ότι παρ' όλον ότι υπάρχει το Σύμφωνον Ρίμπεντροπ-Μολότωφ της 23ης Αυγούστου 1939, δεν αποκλείεται, μελλοντικώς, αναμέτρηση της Γερμανίας με την Σοβιετική Ένωση. 17. Υπαινιγμός για το ότι κάποτε ο Χίτλερ θα σπεύσει να βοηθήσει τον Ιταλό δικτάτορα. 18. Η επιμονή του Μεταξά να μην κηρύξει επιστράτευση οφείλεται σε αρκετούς λόγους. Παρατεταμένη επιστράτευση σημαίνει τεράστιες δαπάνες, μείωση του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, κόπωση και πτώση του ηθικού των επιστρατευμένων. Ειδικώς όμως για την περίοδο που προηγήθηκε της ιταλικής επιθέσεως, υπήρχε και ο κίνδυνος να θεωρηθεί ως πρόκληση από την κυβέρνηση της Ρώμης, η έστω και μερική επιστράτευση της Ελλάδος. Ο Άγγελος Σ. Βλάχος στο βιβλίο του "Μια φορά κι έναν καιρό ένας διπλωμάτης", τόμος Α', σελ. 57, περιγράφει μια πολιτικοστρατιωτική σύσκεψη, περί τα τέλη Σεπτεμβρίου 1940, στην οποίαν έλαβε μέρος και ο ίδιος. Στην έντονη σύσταση του Στρατηγού Ι. Πιτσίκα, που ήταν Διοικητής του Τμήματος Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας, για άμεση επιστράτευση, ο Μεταξάς αποκρίθηκε: "Άκουσε Πιτσίκα! Δεν κινδυνεύεις εσύ να σε βγάλει προδότη η Ιστορία! Κινδυνεύω εγώ! Αν διατάξω επιστράτευση, για έναν στρατιώτη που θα στέλνω στα σύνορα ο Μουσσολίνι θα στέλνει δύο και τότε η ελάχιστη ελπίδα που έχουμε να μην επιτύχει το σχέδιό τους θα εξατμισθεί!". 19. Πρόκειται, προφανώς, για το γνωστό τηλεγράφημα του Τσώρτσιλ, το οποίον κατέληγε με την φράση: "Μαζί θα μοιρασθώμεν την Νίκην". Δρ. Ευριπίδης Μπίλλης Ερασιτέχνης Ιστορικός 2 Attachments • Scanned by Gmail Preview YouTube video Ο δικτάτορας Μεταξάς και ο μυστηριώδης θάνατος του! Ήταν δολοφονία; Ιωάννης ΑντωνόπουλοςPreview YouTube video Ο δικτάτορας Μεταξάς και ο μυστηριώδης θάνατος του! Ήταν δολοφονία; Ιωάννης Αντωνόπουλος Evripidis Billis Attachments Aug 13, 2026, 4:34 AM (20 hours ago) to Dimitra, DIASPORA, athos, karafotiasp, aburriel, Stavros, fragosfragoulis, Markela, zavos, Stavros, K, glitmanen37, lhyd2kep, karvan, mistavrop, gfle, John, basima, Bill, Georgios, Johny, evaggelos, etych, g.liaguras, glitmanen37@gmail, ichol, Ioanna, petrakos, slaszlo, Marios, liritzis, spyros, vlachos, zevrakis, bitros, spiper, kkatsim, naoumv, Andreas, smtx8214, dataliotis, Aris, ac, avraamidis, cagdy, yiotadem, cphereos, George, kleanthisdim, kypros, nkgma, ucas, sophiaky, gpsomas, vlotomac, manolisp, smanolis1, Georgia, litsa.aresti, clillitou, christakis, Elli, cosmar10, baloglou, delso48, reskelton, siskakis, poulakis, petridis, parask, papamar1, cas, staff, riza.eam, daskalo, hara, bozapali, faculty, ardin, apapist, antoniou, iantonio, cmoi, leon, vasiliou, ioagaspa, fgouli, ddempsom, Dora, nioka, kopel, fkolyva, xariklia, papdes, ptamia, tzouvara, marias, bora, tsaklidi, Evangelos, Profzavos, xenisxenofontos, Nina, Andros, Naoum, Thomae, ecbillis, nzervos, org.thettalos, kypros.nicolaides, nichri, eevagel, gppanay, DINOS, George, ΚΩΣΤΑΣ, Constantine, Nikos, Lefana, dtouzop, grontog, gdimosi, Kostas, Nik, christofias.watch, Christos, christos.evangelou, elefthep, Glafkos, oscarltd, Χρίστος, sibilla.gr, titoschristodoulou, Theodora, Peter, psycharis_sarantos, panthracian, Kenneth, nikthe, Adouloti, IOANNIS, Bill, axionna, Spyros, Paideia, Vasiliki2611, andr.onisiforou, tambourides, Mariapaschali, nikolaostaneris, n.constantinides, nemeci, Odysseas, press, greek, George, spyros, vkantzia, chotzako, plymtt, paideiagr2, NICHOLAS, c_christianna, ΑΓΓΕΛΙΚΗ, nicolas, Nicolas, poasy, Kostas_tsikkas, vulgari, Evan, efylakas, efylakas.info, News-, paneliako, nielsen.knudsen, Πανίκος, haut.arzt, spyrosvp, costas.48017, colocassides, Dimitrios, stamos.k60, Μαρία, ΑΣΗΜΙΝΑ, MLaskou, evchristop, panoskaltsis, Artemis, sarral, theoaig1937, Konstantinos, alexander, Geo, e.kitsou, Petros, Μινα, Neo, Eleftheria, Maridimie, damon, kkatsima, Maria, Τσούμπελης, info, katagelies, press-gr, other, info, Christos, John, Panagiotis, ifestos, Νικόλαος, Kouroumalis, evaggelos, Γεώργιος, IOANNIS, Ellene, Demetrios, Lambros, Alkis, Xanthippi, Αντώνιος, Stamatis, Xristina, SS, Natalia, Dr.Phaedon, ktriantaphyllides, helen, Οδυσσέας, ΕΛΛΗΝEΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ, info, Argiris, Chios, news, btko, Panagiotis, kosvoice, Periodiko, Michael, Bambis, keriniotikiiho, Loukianoskyr, Dimitrios, Marianne, imlssspili, Grammateia, Christos, metropolis, diafotisi, gramateia, internet, info, Voulla, grammateia, ΙΕΡΑ, karpasiasch, stneoph, info, mitropolitis, Περιοδικό, stavros.kal, Staboliadis, ANTONIS, mixnat57, Panos, Dimitrios, bk97875, Marios, cristina, me, tromaktiko, Pentapostagma, Stefanos, Nina, 'Maria, Delivani, Demosthenes, Church One attachment • Scanned by Gmail

ΑΛΛΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΓΗ

Θα μπορούσαμε να γνωρίζουμε αν ένας άλλος προηγμένος πολιτισμός ζούσε στη Γη πριν από εμάς; Δύο επιστήμονες αναζητούν στοιχεία για την ύπαρξη αποδείξεων ενός παλαιότερου προηγμένου πολιτισμού στον πλανήτη μας The LiFO teamThe LiFO team 28.7.2026 | 09:09 ΓΗ ΠΡΟΗΓΜΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Facebook Twitter Φωτ. αρχείου: Unsplash Facebook Twitter E-mail 0 Όταν ο αστροβιολόγος Άνταμ Φρανκ μπήκε στο γραφείο του επιστήμονα της NASA Γκάβιν Σμιντ, είχε να του θέσει αυτό που θεωρούσε την πιο παράξενη ερώτηση: βιώνουν οι εξωγήινοι την κλιματική αλλαγή; Ο Σμιντ δεν άργησε να τον ξεπεράσει σε παράξενες ερωτήσεις. Ο Φρανκ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ που αναζητά σημάδια ζωής στο σύμπαν, ερευνούσε αν οι προηγμένοι πολιτισμοί θα προκαλούσαν αναπόφευκτα κλιματικές αλλαγές, ακριβώς όπως κάνουν οι άνθρωποι σήμερα. Εξετάζοντας άλλους πλανήτες, είπε στον Σμιντ εκείνη την ημέρα το 2017, «γιατί, φυσικά, γνωρίζουμε ότι δεν έχουν υπάρξει άλλοι πολιτισμοί στη Γη». Ο Σμιντ τον διέκοψε αμέσως. «Πώς το ξέρεις αυτό;», ρώτησε. Ήταν μια καθοριστική στιγμή, όπως είπε ο Φρανκ, και έδωσε το έναυσμα στους δύο επιστήμονες να ξεκινήσουν μια έρευνα. Αν ένας προηγμένος πολιτισμός είχε ζήσει στη Γη πριν από εκατομμύρια χρόνια, τροφοδοτούσε τον εαυτό του με ενέργεια και εξαφανίστηκε, θα το γνωρίζαμε; Θα είχαν αφήσει ίχνη της παρουσίας τους χαραγμένα στα αρχεία του πλανήτη μας; Ονόμασαν την ιδέα «υπόθεση Silurian»- από το όνομα μιας φανταστικής, εξελιγμένης φυλής ερπετών της τηλεοπτικής σειράς «Doctor Who»- και δημοσίευσαν σχετική μελέτη το 2018. Η Γη πριν από τον άνθρωπο Πρόκειται για μια ιδέα που προκαλεί το μυαλό, η οποία όχι μόνο εξετάζει σε βάθος το παρελθόν της Γης, αλλά και κοιτάζει μακριά στο μέλλον της, καθώς οι άνθρωποι αλλάζουν το κλίμα ραγδαία και δραματικά με την καύση ορυκτών καυσίμων. «Είναι ένα πείραμα σκέψης, το οποίο όμως αποκαλύπτει την πιθανή ευπάθειά μας σε παγκόσμιο επίπεδο», δήλωσε η Κάθριν Χέιχο, επιστήμονας της ατμόσφαιρας στο Texas Tech University, η οποία δεν συμμετείχε στην έρευνα. Η υπόθεση Silurian θέτει σημαντικά ερωτήματα σχετικά με την πορεία των προηγμένων πολιτισμών και το αν όλοι όσοι αξιοποιούν ενέργεια σε παγκόσμια κλίμακα είναι καταδικασμένοι να εξαντληθούν, ή αν υπάρχει η πιθανότητα να ζήσουν με βιώσιμο τρόπο και να επιβιώσουν για εκατομμύρια χρόνια. ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Στίβεν Σπίλμπεργκ: Γιατί πιστεύει ότι δεν είμαστε μόνοι στο σύμπαν ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Στίβεν Σπίλμπεργκ: «Πάντα πίστευα ότι υπάρχει νοήμων ζωή εκεί έξω» 03.06.26 «Όλα αυτά τα ερωτήματα σχετίζονται ακριβώς με τη στιγμή που βρισκόμαστε», είπε ο Φρανκ. «Οδηγούμε τον πλανήτη σε ένα νέο κλιματικό καθεστώς… ξέρουμε ότι αυτό είναι αλήθεια, έτσι δεν είναι; Κι όμως δεν κάνουμε τίποτα για να το αντιμετωπίσουμε». Ο λόγος για τον οποίο ο Σμιντ σκεφτόταν τη δυνατότητα ύπαρξης προηγούμενων προηγμένων πολιτισμών στη Γη ήταν ένα γεγονός που συνέβη πολύ παλιά. Περίπου 55 εκατομμύρια χρόνια πριν, τα κλιματικά δεδομένα του πλανήτη ξέφυγαν από τον έλεγχο. Οι παγκόσμιες θερμοκρασίες εκτοξεύτηκαν έως και 15 βαθμούς Φαρενάιτ και τα οικοσυστήματα κατέρρευσαν, καθώς τεράστιες ποσότητες άνθρακα που θερμαίνουν τον πλανήτη απελευθερώθηκαν στην ατμόσφαιρα. Αυτή η περίοδος, η οποία παρατηρήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1990, ενδέχεται να ήταν αποτέλεσμα μιας τεράστιας ηφαιστειακής έκρηξης ή, ίσως, μιας ξαφνικής απελευθέρωσης μεθανίου. Ωστόσο, το ακριβές αίτιο της εμφάνισής της παραμένει σε μεγάλο βαθμό μυστήριο. Αυτό που κέντρισε το ενδιαφέρον του Σμιντ ήταν οι ομοιότητες με τα τρέχοντα γεγονότα, καθώς οι άνθρωποι αυξάνουν τις θερμοκρασίες και προκαλούν μαζικές εξαφανίσεις ειδών. Και δεν είναι η μόνη ανεξήγητη αλλαγή στα βάθη του παρελθόντος του πλανήτη που αντηχεί στο παρόν μας. Σε άλλες περιόδους οι ωκεανοί έχουν στερηθεί οξυγόνου και έχουν σημειωθεί απότομες αυξήσεις της θερμοκρασίας. Το πιο πιθανό είναι ότι πρόκειται για φυσικά κλιματικά φαινόμενα, αλλά τι θα γινόταν αν δεν ήταν; Πώς θα το γνωρίζαμε; Στην έκθεσή τους, ο Φρανκ και ο Σμιντ εξετάζουν την αλυσίδα πιθανών στοιχείων που ενδέχεται να υπάρχουν και να υποστηρίζουν την ύπαρξη ενός προηγμένου πολιτισμού στο παρελθόν. Όλα όσα θα έμεναν πίσω Σήμερα, μόνο περίπου το 1% της επιφάνειας της Γης είναι αστικοποιημένο και δεν θα χρειαζόταν πολύς χρόνος για να εξαφανιστεί ό,τι έχουμε χτίσει. Όσο πιο πίσω στο χρόνο υπήρχε ένας υποθετικός πολιτισμός, τόσο πιο δύσκολο θα ήταν να βρεθούν άμεσα στοιχεία, όπως αντικείμενα. Με την πάροδο εκατομμυρίων ετών, ο πλανήτης αναδιαμορφώνεται καθώς οι τεκτονικές πλάκες μετατοπίζονται, τα ηφαίστεια εκρήγνυνται και η ξηρά διαβρώνεται. Η παλαιότερη μεγάλης έκτασης περιοχή ξηράς της Γης είναι η έρημος Νεγκέβ στο νότιο Ισραήλ, ηλικίας περίπου 1,8 εκατομμυρίων ετών. Τα επιφανειακά χαρακτηριστικά ενδέχεται να μην παρέχουν πολλά στοιχεία, οπότε οι επιστήμονες στράφηκαν στα απολιθώματα. Ωστόσο, ένα εξαιρετικά μικρό ποσοστό των ζωικών ειδών καταλήγει να γίνει απολίθωμα, ενώ ακόμη λιγότερα ανακαλύπτονται τελικά. Οι δεινόσαυροι περιπλανήθηκαν στη Γη για περίπου 180 εκατομμύρια χρόνια, αλλά έχουν ανακαλυφθεί μόνο μερικές χιλιάδες σχεδόν πλήρη απολιθώματα. ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ UFO ΗΠΑ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ ΔΙΕΘΝΗ BBC: Τι μάθαμε από τα νέα αποχαρακτηρισμένα αρχεία του Πενταγώνου για τα UFO 09.05.26 Θα ήταν εύκολο να παραβλέψουμε έναν πολιτισμό που υπήρξε μόνο για 100.000 χρόνια, μια απλή αναλαμπή στην ιστορία των 400 εκατομμυρίων ετών της σύνθετης ζωής στον πλανήτη. Στη συνέχεια, οι ερευνητές εξέτασαν τα ίχνη που αφήνουν οι χημικές αλλαγές. Σκεφτείτε το Γκραντ Κάνιον, είπε ο Φρανκ, όπου μπορείτε να δείτε στρώματα το ένα μετά το άλλο που αντιπροσωπεύουν διαφορετικές εποχές της Γης. «Κάθε ένα από αυτά τα στρώματα αποτελείται από θρυμματισμένο βράχο που διατηρεί τη μνήμη του πώς ήταν η χημεία της Γης τότε». Αν ένας προηγούμενος πολιτισμός είχε αλλάξει τη χημεία του πλανήτη — όπως έχουν κάνει οι άνθρωποι με την εκπομπή τεράστιων ποσοτήτων ρύπων άνθρακα- ίσως να υπάρχει κάποιο ίχνος. Οι επιστήμονες εξέτασαν επίσης ποια άλλα στοιχεία ενδέχεται να αφήσουν πίσω τους οι άνθρωποι μετά το τέλος του πολιτισμού μας, όπως οι τεράστιες ποσότητες πλαστικών, καθώς και οι τεχνητές ορμόνες για τη γεωργία και οι ανθεκτικές χημικές ουσίες, οι οποίες δεν αποσυντίθενται στο περιβάλλον. Όλα αυτά ενδέχεται να εμφανιστούν σε μελλοντικά ιζήματα, πολλά εκατομμύρια χρόνια από τώρα. Το ίδιο ισχύει και για τα βαρέα μέταλλα. Είναι πιθανή η ύπαρξη παλαιότερων προηγμένων πολιτισμών; Ο σκοπός της μελέτης δεν ήταν να διαπιστωθεί αν η υπόθεση Silurian είναι σωστή, είπε ο Φρανκ. Αντίθετα, ήταν «να επισημάνουμε τα στοιχεία που θα έπρεπε να εξεταστούν με πολύ μεγαλύτερη ανάλυση, προκειμένου να διαπιστωθεί αν υπήρξε ποτέ κάποιος πολιτισμός πριν από εμάς». Τόσο ο Φρανκ όσο και ο Σμιντ βρίσκονται στην περίεργη θέση να έχουν γράψει μια μελέτη για μια θεωρία στην οποία κανένας από τους δύο δεν πιστεύει- απλώς λένε ότι δεν μπορούμε ακόμα να την αποκλείσουμε. Κανείς δεν φαίνεται να έχει ανταποκριθεί στο κάλεσμα για μια πιο εμπεριστατωμένη έρευνα τα χρόνια που έχουν περάσει από τότε, αλλά ορισμένοι επιστήμονες έχουν θέσει ερωτήματα. Ο Τζαν Ζαλασιέβιτς, γεωλόγος, παλαιοντολόγος και ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λέστερ στο Ηνωμένο Βασίλειο, δήλωσε ότι η υπόθεση Silurian είναι «μια υπέροχη και βαθιά προκλητική για τη σκέψη ιδέα». Ωστόσο, ο Σμιντ και ο Φρανκ υποτίμησαν το βαθμό στον οποίο οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουν μεταμορφώσει τον πλανήτη, καθώς και «την αποτελεσματικότητα της διαδικασίας απολίθωσης και το πόσο καλά διατηρεί την ιστορία των γεγονότων που έχουν συμβεί στον πλανήτη μας», πρόσθεσε. Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την ύπαρξη ευφυών προ-ανθρώπινων κοινωνιών, δήλωσε ο Ζαλασιέβιτς. Όμως, μόλις χτιστούν πόλεις, τήκονται μέταλλα, κατασκευάζονται και απορρίπτονται πλαστικά- όλα αυτά θα αφήσουν ένα σαφές αποτύπωμα, είπε. Ο Ζαλασιέβιτς δεν διστάζει να αποκλείσει την προηγούμενη ύπαρξη ενός πολιτισμού τόσο προηγμένου όσο αυτός στον οποίο ζούμε σήμερα- «που καταναλώνει τεράστια ποσά ενέργειας, μπορεί να χειραγωγεί και να κατασκευάζει και παράγει απόβλητα σε κολοσσιαίες ποσότητες». Και αυτή είναι η ομορφιά της επιστήμης, είπε ο Φρανκ. «Δημοσιεύεις μια εργασία, και είναι σαν να λες: "Ουάου, αυτό είναι υπέροχο", και μετά έρχεται κάποιος και λέει: "Κάνεις λάθος"». Κάποιος άλλος μπορεί να βρει κάτι που να δείχνει προς μια διαφορετική κατεύθυνση, και τελικά, καθώς συσσωρεύονται τα ερευνητικά δεδομένα, θα διαμορφωθεί μια συναίνεση. Με πληροφορίες από CNN

ΝΥΜΦΕΣ

ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων Ως τώρα γνωρίσαμε την πρώτη και δεύτερη γένιά των θεών, τους θεούς ευεργέτες και άλλες κατώτερες θεότητες και τις Νύμφες. Συνεχίζοντας με τις Νύμφες διακρίνουμε τις εξής σπουαίες στην ελληνική παράδοση: α/ Οι Αμαδρυάδες Νύμφες: Χρυσόποια , Ατλάντεια , Φοίβη κ.α β/ Οι Κιθαιρωνίδες. Εμεναν στο όρος Κιθαιρών σε ένα σπήλαιο οπου παλιά υπήρχε Μαντείο που ονομαζόταν των «Σφραγιτίδων Νυμφών» γ/Οι Λιβηθρίδες Νύμφες οι οποίιες κατοικούσαν στο όρος της Πιερίας Λίβηθρο. Εκεί υπήρχαν αγάλματα Νυμφών και ύδο πηγές(η μία Λιβηθριάδα και η άλλη Πέτρα) που η μορφή τους έμοιαζε με στήθη γυναικός που έβγαζαν νερό αντί γάλα.. δ/ Οι Νύμφες της Αρκαδίας στο Παράσιον Αλσος : Ακακαλίς , Αίγλη, Αίγα ή Αίγη, Ελίκη, Αγνώ, Νέδα, Θεισώα, Οινόη ,Ιδη, Ανθρακία, Αλκινόη, Φρίξα , Δία, Αρχινόη και Μηρτωέσσα, (Τα αγάλματα αυτών των Νυμφών βρίσκονταν στο ναό της Αλέας Αθηνάς στην Τεγέα ολογυρα από το μεγάλο άγαλμα της Ρέας που κρατούσε στην αγκαλιά της το Δία βρέφος. Όπως ισχυρίζονται οι Αρκάδες σύμφωνα με την παράδοση τους ο Δίας μεγάλωσε στο όρος Κρητέα στην Αρκαδία και όχι από την Κρήτη. Εκεί κοντά είναι το Παράσιο Αλσος του Απόλλωνος στο Λύκαιον όρος ε/ Η Αμάλθεια κόρη του Αιμονίου που κατά μία εκδοχή ανάστησε αυτή το Δία στην Κρήτη και του έδωσε μάλιστα τη σφαίρα να παίζει όταν ήταν νήπιο. Από το ένα της κέρας έρρεε το νέκταρ και από το άλλο η αμβροσία που τάιζε τον θεό στ/ Η Κασταλία θυγατέρα του Αχελώου που έγινε από τον Απόλλωνα στους Δελφούς πηγή με μαντικές ιδιότητες. ζ/ Η Νύμφη Χρησιάς της Σάμου που με τον Ιμβρασο ποταμό του νησιού γέννησε την Ωκυρρόη η/ Οι Νυσηίδες ή Νυσιάδες έμεναν στο ομώνημο όρος της Νύσης και ήταν: η Κισσιής, η Νύσσα, η Ερατώ, η Ερίφια, η Βρομία και η Πολύμνια. Αυτές οι έξη Νύμφες ανέθρεψαν τον Διόνυσο θ/ Οι Μελίες Νύμφες κατοικούσαν σύμφωνα με τον Σοφοκλη στην Μιλία της Τραχίνας και ήσαν κόρες του Μελία και εγγονές του Ωκεανού ‘ξ γεννήθηκαν από το αίμα του Ουρανού και ήταν εννέα: Ελίκη, Κυνόσουρα, Αρέθουσα, Ιδη, Κρίμη, Βριθώ, Κελαινώ, Αδράστεια και Γλαύκη. ι/ Η Αίγλη ήταν η ωραιότερη Νύμφη από τις άλλες κόρες του Ηλίου και σύμφωνα με την παράδοση γέννησε τις Χάριτες Οι παραδόσεις λένε για τις Νύμφες Εννιά φορές πιο πολύ από τον άνθρωπο ζει η κόρακας Τέσσερες φορές περισσότερο ζει το ελάφι Τρεις φορές περισσότερο από το ελάφι ζει ο κόρακας Εννιά φορές περισσότερο από τον κόρακα ζει ο φοίνικας(το μυθικό πουλί) Δέκα φορές περισσότερο από τον φοίνικα ζουν οι Νύμφες Και συνολικά οι Νύμφες ζούσαν: 933.120 χρόνια. Ο Πλούταρχος με διαφορετικό υπολογισμό, τη μέση ζωή του ανθρώπου αναφέρει ότι ζούσαν 9.520 χρόνια Τα τέρατα στην Ελληνική παράδοση Η Ελληνική παράδοση έχει πολλές τερατογενίες. Και μόνο οι τερατογενήσεις μας παραπέμπουν σε προτόγονες εποχές χιλιάδες χρόνια πριν τότε που εμπλέκονταν τα γονίδια ανθρώπών και ζώων και δημιουργούσαν τερατογενέσεις και παράξενα αντθρωπόμορφα τέρατα . Τούτο για τους γενετιστές ξεδιπλώνει την προεία του ανθρώπου από την αυγή της προιστορίας του. α/Τέρατα που ταλαιπωρούσαν τους ανθρώπους υπήρχαν πριν από τους Ολύμπιους θεούς β/Τέρατα που γέννησαν οι θεοί για να τιμωρήσουν τους θνητούς γ/ Τέρατα παιδιά γυναικών που τα γέννησαν με θνητούς ή με Θεούς Σχολιασμός 1/ Ίσως θεωρηθεί εξεζητημένη η παρουσίαση των μυθολογικών όντων. Όμως αυτή σκοπεύει να δώσει το βάθος και το πλάτος της πανάρχαιας γνώσης η οποία ζυμώθηκε σε δεκάδες χιλιετίες για να φθάσει στην τελειότητα της πλοκής του έργου και της γλώσσας του Ομήρου. 2/ Αυτός που θα μελετήσει σε βάθος την ελληνική μυθολογία θα αντιληφθεί ότι η γνώση αυτή ξεκινάει από τον πρωτόγονο άνθρωπο και φθάνει στον νοήμονα πνευματικό ως τον φιλόσοφο. Είναι αδιάλειπτη και δεν αναμιγνύεται με άλλους πολιτισμούς όπως θέλουν να λένε ότι το φως πήραν οι Έλληνες από την Ανατολή. Ακριβώς το αντίθετο έγινε . Σε όλους τους λαούς το μετέδωσε και τώρα έρχονται τα μειράκια να διδάξουν τον πατέρα δημιουργό 4/ Μελίες θεωρούνταν οι Ελληνες τις ψυχές των ανθρώπων .Για τους προγόνους μας της πατρώας θρησκείας αλλά αλλά και για τους χριστιανούς η ψυχή του ανθρώπου δεν πεθαίνει με τον θάνατο αλλά απελευθερώνεται από το φθαρτό σώμα 5/ Απορίας άξιο ότι το Ελληνικό κράτος δεν δείχνει το ανάλογο ενδιαφέρον για την πολιτιστική μας κληρονομιά στις διάφορες χώρες ΄ όπως λ.χ Τουρκία, Λιβύη, Αίγυπτο, Συρία, Βακτριανή, ακόμη και στην γειτονική Αλβανία όπου οι Αλβανοί έφθασαν στο σημείο να ισχυριστούν ότι οι θεοί του Ολύμπου ήταν Αλβανοί ή Αρβανίτες. 6/ Το μέγα έγκλημα που έχουν διαπράξει στον Ελληνισμό είναι η αμφισβήτηση της συνέχειας , του, η συνεχής διχοτόμηση και διαίρεση της ιστορίας του, της μυθολογίας του , της εθνότητας του, της γεωγραφίας του, της γλωσσικής του συνέχειας και πατρότητας , αλλά και σε κάθε του εκδήλωση θα δεχθεί την αμφισβήτηση και τα βέλητους προς κάθε τι ελληνικό 7/ Αμφισβητούν την αλήθεια των Ελλήνων ιστορικών ,συγγραφέων και σοφών λόγω δήθεν ελλείψεως επιστημονικών αποδείξεων ,δηλαδή μια πλάκα με κάποιο χάραγμα που μπορεί να είναι κίβδηλο για αυτούς έχει περισσότερη αξία από τον λόγο του Σωκράτη, Πλάτωνα , Θουκυδίδη, Αισχύλου κ.α. Με τον τρόπο τους απαξιώνουν την τεράστια αξία των πνευματικών έργων των ανθρώπων του παγκόσμιου πολιτισμού . Αυτούς τους θεωρούν «μυθοπλάστες» δηλαδή αναξιόπιστους. Ο σκοπός τους είναι δόλιος. Να εξουδετερώσουν πρωτεία του Ελληνικού πνεύματος , που ξεκινάει και πριν από την εποχή των Θεών, των Ημιθέων ,των Ηρώων και συνεχίζεται στην εποχή των Πελασγών πριν διαιρεθούν σε φύλα (Δωριείς, Αιολείς Ιωνες, Αχαιούς κλπ) και σήμερα διατηρείται ως ο παγκόσμιος Ελληνισμός και Φιλελληνισμός 8/ Ο Ελληνισμός και οι απανταχού Φιλέλληνες όπου και αν ζούσαν είτε στην μητέρα πατρίδα είτε στην Διασπορά ανά την υδρόγειο έχουν τις ίδιες αξίες. Το Ελληνικό κράτος άργησε να το αντιληφθεί . Ο παγκόσμιος ιστός του διαδικτύου τώρα συνέδεσε τον απανταχού Ελληνισμό και καθώς βλέπω ότι με την αυτόματη μετάφραση σε όλες τις γλώσσες ξεπεράστηκε και αυτό το εμπόδιο και τα ελληνικά μηνύματα φθάνουν σε όλες τις χώρες του κόσμου. Αυτή είναι η νέα πολιτιστική δύναμη που προσπαθεί να κάνει καλύτερο , πιο πνευματικό και πιο ειρηνικό τον άνθρωπο(23/7/26) 1. Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

ISLAM

του Δημοσθένη Γκαβέα από το προφίλ του στο facebook Μέσα σε λίγες ημέρες, δύο διαφημίσεις μάς παρέδωσαν ένα μικρό, αλλά εξαιρετικά διδακτικό μάθημα για τη νέα, επιλεκτική εκδοχή της «συμπερίληψης». Στην πρώτη, η γερμανικών συμφερόντων Lidl παρουσιάζει μια νέα εργαζόμενη, τη Μπεσκιατούλ Μουταχαρή, αν αποδίδουμε σωστά το όνομά της, η οποία φορά μαύρο χιτζάμπ και έναν μακρύ ισλαμικό χιτώνα που καλύπτει σχεδόν ολόκληρο το σώμα της. Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες συνάδελφοί της δυσκολεύονται, ή παρουσιάζονται να μη θέλουν πραγματικά, να προφέρουν το όνομά της. Ανταλλάσσουν βλέμματα, χαμογελούν αμήχανα και προτείνουν να τη φωνάζουν απλώς «Μπέκι». Εκείνη απαντά ότι, αν το πουν μία-δύο φορές, θα τους φανεί πιο εύκολο, αλλά τελικά υποχωρεί εμφανώς απογοητευμένη. Στο τελευταίο πλάνο τη βλέπουμε απομονωμένη σε κάποιο σημείο της αποθήκης, όταν την πλησιάζει μία Ελληνίδα συνάδελφος με σημειωματάριο και της ζητά να της συλλαβίσει το όνομά της. «Πού θα πάει, θα το μάθω», της λέει. Η Ελληνίδα κατάλαβε το λάθος της, εκπαιδεύτηκε και πέρασε επιτυχώς το μάθημα της νέας εταιρικής ηθικής. Ας το ξεκαθαρίσουμε εξαρχής. Το ζήτημα δεν είναι η παρουσία μιας μουσουλμάνας εργαζόμενης σε μια διαφήμιση ούτε το δικαίωμά της να φορά τη μαντίλα. Το ζήτημα είναι ο τρόπος με τον οποίο στήνεται η αφήγηση. Η Μπεσκιατούλ και η ισλαμική ενδυμασία της παρουσιάζονται ως στοιχεία μιας ταυτότητας απολύτως αδιαπραγμάτευτης, απέναντι στην οποία ακόμη και η αμηχανία ή η δυσκολία στην προφορά ενός ξένου ονόματος ερμηνεύονται περίπου ως προκατάληψη. Οι Έλληνες εργαζόμενοι μετατρέπονται έτσι σε αρνητικό στερεότυπο. Αγενείς, καχύποπτοι, λίγο αμόρφωτοι και στο όριο του ρατσισμού, άνθρωποι που χρειάζονται κάποιον να τους μάθει πώς να κοιτούν, πώς να μιλούν και πώς να συμπεριφέρονται. Η διαφήμιση δεν περιορίζεται, επομένως, στο αυτονόητο μήνυμα ότι ένας άνθρωπος πρέπει να γίνεται σεβαστός στον χώρο εργασίας του. Δημιουργεί ένα σκηνικό ηθικής ενοχής και εξοικείωσης όχι μόνο με το χιτζάμπ αλλά με ένα σύνολο αυστηρών ενδυματολογικών και θρησκευτικών κωδίκων. Η Μπεσκιατούλ είναι εξαρχής το θύμα και οι Έλληνες οι ύποπτοι. Όλη η σκηνοθεσία, τα βλέμματα, οι παύσεις και η τελική «μετάνοια» υπηρετούν αυτή τη διάκριση. Η υπόθεση δεν είναι τόσο αθώα και είναι αφέλεια να πιστεύει κάποιος ότι οι εταιρικές «ευαισθησίες» αναπτύσσονται σε οικονομικό και πολιτικό κενό. Περισσότεροι από τρία εκατομμύρια άνθρωποι με τουρκικές ρίζες ζουν σήμερα στη Γερμανία, ενώ το γερμανοτουρκικό εμπόριο αγαθών κινήθηκε το 2025 κοντά στα 55 δισ. ευρώ, με την Τουρκία να συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους εμπορικούς εταίρους της Γερμανίας. Παράλληλα, το Βερολίνο άνοιξε τον δρόμο για την παράδοση Eurofighter στην Άγκυρα, αίροντας μια πολυετή αντίρρηση. Πολλά εκατομμύρια καταναλωτές, εμπορικές συναλλαγές δεκάδων δισεκατομμυρίων και μεγάλα εξοπλιστικά συμφέροντα συνθέτουν ένα περιβάλλον στο οποίο η πολιτική ορθότητα συναντά εντυπωσιακά συχνά την εμπορική σκοπιμότητα. Υπάρχει, ασφαλώς, και μια πρόσθετη ιστορική ειρωνεία όταν μια εταιρεία γερμανικών συμφερόντων παραδίδει μαθήματα στους Έλληνες για την αποδοχή και τον σεβασμό. Η Ελλάδα εξακολουθεί να θεωρεί ανοικτό το ζήτημα των γερμανικών κατοχικών αποζημιώσεων και του αναγκαστικού δανείου, ενώ το Βερολίνο επιμένει ότι το θέμα έχει κλείσει νομικά. Η διαφορά αυτή παραμένει υπαρκτή και επισήμως διατυπωμένη, ακόμη κι αν κάποιοι θα προτιμούσαν να τη θεωρούμε παρωχημένη ή ενοχλητική. Δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη φορά που η Lidl βρίσκεται στο επίκεντρο μιας παρόμοιας συζήτησης. Το 2017 είχε αφαιρέσει με ψηφιακή επεξεργασία τους σταυρούς από φωτογραφίες εκκλησιών της Σαντορίνης στις συσκευασίες της σειράς ελληνικών προϊόντων Eridanous. Αρχικά επικαλέστηκε την πρόθεσή της να μην προβάλλει κάποια ιδεολογική θέση. Μετά τις αντιδράσεις παραδέχθηκε ότι είχε κάνει λάθος, ζήτησε συγγνώμη και ανακοίνωσε ότι θα άλλαζε τον σχεδιασμό. Και όπως η πρόθυμη συνάδελφος της Μπεσκιατούλ, έτσι κι εμείς, φαίνεται, μαθαίνουμε γρήγορα. Πριν ακόμη ολοκληρωθεί η συζήτηση για τη νέα διαφήμιση της Lidl, εμφανίστηκε ένα άλλο τηλεοπτικό σποτ, αυτή τη φορά ελληνικής εταιρείας. Το αθώο γιαούρτι της Κρι Κρι ταξιδεύει μέσα σε ένα ειδυλλιακό ελληνικό νησιωτικό τοπίο με λευκά σπίτια, γαλάζιους τρούλους, καμπαναριά και όλη την αναγνωρίσιμη εικόνα των ορθόδοξων εκκλησιών του Αιγαίου. Οι εκκλησίες είναι εκεί, οι τρούλοι είναι εκεί, το κωδωνοστάσιο είναι εκεί. Οι σταυροί, όμως, απουσιάζουν. Και επειδή το τοπίο δεν είναι γύρισμα σε πραγματικό τόπο αλλά σκηνικό σχεδιασμένο εξ ολοκλήρου, ό,τι λείπει από αυτό δεν λείπει τυχαία. Λείπει επειδή κάποιος αποφάσισε να μην το βάλει. Η ελληνικότητα είναι προφανώς χρήσιμη για να πουληθεί το προϊόν. Το λευκό και το γαλάζιο είναι εμπορικά ελκυστικά, οι τρούλοι αναγνωρίσιμοι και το νησιωτικό τοπίο ιδανικό για εξαγωγές. Το θρησκευτικό σύμβολο, όμως, που εξηγεί τι ακριβώς είναι αυτά τα κτίρια, θεωρείται περιττό ή ίσως ενοχλητικό. Κρατάμε την παράδοση ως αισθητικό περίβλημα, αφού προηγουμένως την απογυμνώσουμε από το περιεχόμενό της. Αυτή η ασυμμετρία έχει σημασία. Το χιτζάμπ όχι μόνο δεν πρέπει να αφαιρεθεί από την εικόνα, αλλά προβάλλεται σε πρώτο πλάνο και μετατρέπεται σε κριτήριο ηθικής επάρκειας για ολόκληρη την κοινωνία. Ο σταυρός, αντιθέτως, μπορεί να εξαφανιστεί από την κορυφή μιας εκκλησίας χωρίς να θεωρείται ότι αλλοιώνεται η ταυτότητα κανενός. Η μία θρησκευτική ταυτότητα απαιτεί απόλυτη ορατότητα και σεβασμό. Η άλλη οφείλει να υποχωρεί αθόρυβα στο όνομα μιας δήθεν ουδετερότητας. Η Ευρώπη έχει ξαναδοκιμάσει αυτή τη συνταγή. Το 2021, καμπάνια του Συμβουλίου της Ευρώπης, στο πλαίσιο προγράμματος που συγχρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, χρησιμοποίησε το σύνθημα «η ομορφιά βρίσκεται στη διαφορετικότητα, όπως η ελευθερία βρίσκεται στο χιτζάμπ». Οι αφίσες και οι αναρτήσεις αποσύρθηκαν μετά τις έντονες αντιδράσεις στη Γαλλία, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία είχε συνεισφέρει πάνω από 300.000 ευρώ στο συνολικό πρόγραμμα, διευκρίνισε ότι δεν είχε εγκρίνει τις συγκεκριμένες εικόνες. Η εμπλοκή του FEMYSO στα σχετικά εργαστήρια προκάλεσε ακόμη περισσότερα ερωτήματα. Τα ερωτήματα αυτά αποκτούν διαφορετικό βάρος μετά τη γαλλική κυβερνητική έκθεση για τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και τον πολιτικό ισλαμισμό, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα τον Μάιο του 2025. Η έκθεση περιγράφει μια στρατηγική ισλαμοποίησης «από τα κάτω», μέσα από τοπικά οικοσυστήματα, συλλόγους, εκπαίδευση, φιλανθρωπικές δομές και σταδιακή αυστηροποίηση των κοινωνικών κανόνων. Καταγράφει, μεταξύ άλλων, αύξηση των νεαρών κοριτσιών που φορούν αμπάγια και ακόμη και πολύ μικρών κοριτσιών με μαντίλα. Παρουσιάζει επίσης το FEMYSO ως δομή εκπαίδευσης στελεχών της ευρωπαϊκής αυτής επιρροής και χαρακτηρίζει την Τουρκία βασικό κέντρο στήριξης της ευρωπαϊκής πτέρυγας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, μαζί με το Κατάρ. Να ξεκαθαρίσουμε και εδώ κάτι αυτονόητο. Καμία από τις δύο εταιρείες δεν κατηγορείται, προφανώς, για συμμετοχή σε οποιαδήποτε στρατηγική. Το ζήτημα είναι το ευρύτερο κλίμα μέσα στο οποίο διαμορφώνονται πλέον οι εταιρικές επιλογές και οι «ευαισθησίες» τους. Μόλις λίγες εβδομάδες πριν, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα υιοθέτησε ψήφισμα για την «παρέμβαση του πολιτικού Ισλάμ στις ευρωπαϊκές δημοκρατικές διαδικασίες». Στην καρδιά του βρίσκεται η προειδοποίηση ότι η ισλαμιστική διείσδυση δεν λειτουργεί μετωπικά, αλλά μέσω σταδιακής εισχώρησης σε θεσμούς, κόμματα, ενώσεις και διοικήσεις και μέσω ενός «διπλού λόγου» που εμφανίζεται συμβατός με τις δημοκρατικές αρχές, ενώ προωθεί διαφορετική ατζέντα. Το ΕΛΚ αναφέρει ρητά τη Μουσουλμανική Αδελφότητα ως χαρακτηριστικό παράδειγμα, διαχωρίζοντας ταυτόχρονα το πολιτικό Ισλάμ από την ειρηνική άσκηση της μουσουλμανικής πίστης. Και αυτός ο διαχωρισμός είναι απαραίτητος. Ελευθερία είναι το δικαίωμα μιας γυναίκας να φορά το χιτζάμπ, εφόσον αποτελεί πραγματικά δική της επιλογή. Ελευθερία, όμως, είναι και το δικαίωμά της να το αφαιρέσει, να επιλέξει τον άνθρωπο που θα παντρευτεί, να ζητήσει διαζύγιο και να ζήσει χωρίς τον έλεγχο της οικογένειας ή της κοινότητάς της. Την ώρα που οι ευρωπαϊκές κοινωνίες εγκαλούνται επειδή δήθεν δεν αποδέχονται αρκετά τη μαντίλα, πολύ λιγότερα ακούγονται για τις γυναίκες που σε κλειστές και περιχαρακωμένες κοινότητες ευρωπαϊκών πόλεων αντιμετωπίζουν εξαναγκαστικούς γάμους, βία και εγκλήματα στο όνομα της δήθεν «τιμής», ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων ή άτυπα συμβούλια της Σαρίας που, χωρίς να έχουν νομική ισχύ, ασκούν κοινωνική πίεση σε ζητήματα γάμου και διαζυγίου. Θα είχε επίσης ενδιαφέρον η ίδια εταιρική και ευρωπαϊκή ευαισθησία να στραφεί προς την Τουρκία. Την ώρα που η Άγκυρα επανέρχεται συστηματικά με κατηγορίες περί παραβίασης των δικαιωμάτων της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, στην Τουρκία έχουν απομείνει λιγότεροι από 2.500 ελληνικής καταγωγής ορθόδοξοι χριστιανοί. Η Αγία Σοφία και η Μονή της Χώρας, κορυφαία μνημεία της παγκόσμιας χριστιανικής κληρονομιάς, μετατράπηκαν από μουσεία σε τζαμιά. Ίσως όσοι αγωνιούν τόσο πολύ για την αποδοχή της ισλαμικής ταυτότητας στην Ελλάδα να επισκεφθούν την Κωνσταντινούπολη και να αναρωτηθούν τι απέγινε η χριστιανική κοινότητα μιας πόλης στην οποία επί αιώνες αποτελούσε θεμελιώδες μέρος της ζωής και της ιστορίας της. Το χιτζάμπ, λοιπόν, δεν πρέπει απλώς να φαίνεται, πρέπει να προβάλλεται, να προστατεύεται και να μετατρέπεται σε τεστ ηθικής επάρκειας για ολόκληρη την κοινωνία. Ο σταυρός, αντιθέτως, μπορεί να λείπει από τις εκκλησίες χωρίς να χαλάει το «ελληνικό» τοπίο. Αυτή δεν είναι συμπερίληψη. Είναι μια νέα ιεράρχηση ταυτοτήτων, στην οποία ορισμένες απαιτούν απόλυτο σεβασμό και άλλες οφείλουν να εξαφανίζονται αθόρυβα για να μη θεωρηθούν ενοχλητικές. Και κάπως έτσι, στο όνομα μιας εισαγόμενης και απολύτως επιλεκτικής ουδετερότητας, η Ελλάδα κινδυνεύει σταδιακά να πάψει να αντιμετωπίζεται ως χώρα με ιστορία, πολιτισμό, μνήμη και διακριτή ταυτότητα και να μετατραπεί απλώς σε χώρο, σε ένα ουδέτερο εμπορικό σκηνικό, χωρίς σύμβολα και συνέχεια, έτοιμο να προσαρμοστεί σε κάθε εξωτερική απαίτηση, αρκεί να υπάρχουν αρκετά χρήματα με τη μορφή εξαγωγών, επενδύσεων ή άλλων συμφερόντων. Ύστερα απορούν γιατί οι πολίτες οργίζονται, γιατί η δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς μεγαλώνει και γιατί τα άκρα βρίσκουν όλο και πιο πρόσφορο έδαφος. Την οργή αυτή δεν χρειάζεται να την επικροτήσει κανείς. Οφείλει όμως, επιτέλους, να την εξηγήσει.

ΤΟ ΕΧΩ ΤΟ ΠΟΥΛΑΩ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ !!!!!

ΤΟ ΕΧΩ ΤΟ ΠΟΥΛΑΩ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ !!!!!!!! Και ο λόγος ( ντόρος) τα F-35...............................Θα τα πάρει οι Τουρκία η ¨οχι ? Αποψή μου ( χωρίς να είμαι ειδικός ) ειναι οχι........ Και ο πρώτος λόγος είναι ............Αντιγράφω απο εφημερίδα του Τοροντο................... Η κατασκευάστρια εταιρεία ......Lockheed--Martin has always refused to share the full source code with no one exempt with the United States.... The source code comprised of 8 million or more lines of code. Is the foundational programing that enables all the aircrafts functionality since the source code is held cecret every mission flown by F-35 will require a mission data coad processed through specialized computing facilities in the us.... The load details the mission objectives and threat profiles and enables full use of the F-35 advanced situational awareness capabilities. The F-35 can be able to flay but their capabilities would be compromised you need access to US based computing facilities to be full factional...... Maintenance work is available only in the US and Australia. Replacement parts is available only in the US even if you buy and pay for you need authorization from the US to used..... ,,,,,,,,,,Δίκαιο δεν ειχε η κοπελιά οταν μου απάντησε .......Το εχω το πουλαω και πάλι δικό μου είναι....... Θα αγοράσουν οι Τούρκοι κάτι μόνο να το καμαρώνουν ? Αεροπλάνα εχουν ( φτιαχνουν ) τεχνολογία θέλουν..... Ο Δεύτερος λόγος είναι ο Νετανιάχου. ( Ο Θεός να τον εχει καλά ) Και πάλι απο οτι διάβασα στον τοπικό τύπο..... Στην σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Τουρκία συζητήθηκαν διάφορες εναλλακτικές απόψεις--προτάσεις στο πως οι Ευρωπαίοι θα αντικαταστήσουν το καινώ που θα προκύψει απο την αποχώρηση των Αμερικανών. Μια απο τις ιδέες που συζητήθηκαν ηταν...... 5 κράτη μέλη του ΝΑΤΟ Αγγλία--Γερμανία--Ιταλία--Γαλλία και Τουρκία να περιπολούν τα Νατοϊκά σύνορα με μαχητικά Αεροσκάφη που θα είναι οπλισμένα με πυρηνικούς πυραύλους . Για σκέψου τους Τούρκους πρωί--μεσημέρι--βράδυ πάνω απο το Αιγαίο ( σπίτι σου κεφάλι σου ) ΄ Οχι οτι ενδιαφέρεται - στεναχωριέται ο Νετανιάχου για τους Ελληνες αλλά αν αφήσει τους Τούρκους και αποκτήσουν τεχνολογία -- τεχνογνωσία και ατομικά οπλα είναι σαν να υπογράφει το δεύτερο ολοκαύτωμα......... Και οπως ο σοφός λαός μας λέει ....Κοντά στον βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα..... Μόνο που οι Ελληνες δεν καταλαβαίνουν το συμφέρον τους..... Και πάλι δεν ειμαι ιδικός αποψή μου είναι. Ο καθένας ας βγάλει δικό του συμπέρασμα........ Peter Triantafyllos Toronto 8--7 - 2026