ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΗΓΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη «Έλληνες γηγενείς εσμέν» γράφει ο Ηρόδοτος Οι Έλληνες είναι γηγενείς του ελλαδικού χώρου. Από αρχαιοτάτων χρόνων ταξίδευαν και κατοίκησαν σε ολόκληρο σχεδόν τον γνωστό κόσμο: Ευρώπη, Εύξεινο Πόντο, Μικρά Ασία, Παλαιστίνη, Αφρική, Ασία (Ινδία-Θιβέτ-Κίνα-Λάος-Ιαπωνία), Ειρηνικό Ωκεανό (Πολυνησία, Ινδονησία, Μελανησία, Μικρονησία), Ατλαντίδα και Αμερικανική Ήπειρο (κυρίως στις νότιες περιοχές και αλλού). Χαρτογράφησαν τον γνωστό και άγνωστο τότε κόσμο (Βόρειο και Νότιο πόλο της Γης). Σύμφωνα με τους Πτολεμαϊκούς χάρτες, όπως διασώθηκαν ως τις μέρες μας από τους Βυζαντινούς (χάρτες Πιρί Ρέις). Οι γενεαλογικοί ιστοί με τα γένη των Ελλήνων Αυτά ήταν καταγεγραμμένα παλιά από τον Ησίοδο και άλλους πανάρχαιους συγγραφείς στις διάφορες ελληνικές γραφές: Ιερογλυφικά, Συμβολικά, Γραμμική Γραφή Α΄ και Β΄. Ο Ησίοδος αντέγραψε από τις χαλύβδινες πλάκες του Μουσείου του Ελικώνα την πρώτη ιστορία και τα δρώμενα των Ελλήνων και της Αιγαίας Γης. Στην κλασική εποχή, οι διάφοροι ιστορικοί και δραματικοί κυρίως συγγραφείς αντλούσαν από τα αρχαιότερα κείμενα ξεχασμένα γεγονότα της Ελληνικής φυλής. Δυστυχώς, οι ελληνικοί γενεαλογικοί ιστοί ποτέ δεν συγκεντρώθηκαν και μόνο από άτομα έγιναν αξιέπαινες προσπάθειες συγκεντρώσεώς τους και δεν ταξινομήθηκαν χρονολογικά. Από τον Ησίοδο, τον Όμηρο, τον Απολλόδωρο, τον Διόδωρο και άλλους αρχαίους συγγραφείς και ποιητές δίδεται η γένεση του κόσμου. Αρχή του Κόσμου – Κυριαρχία του Χρόνου Στην αρχή ήταν ο αιώνιος Χρόνος, κυρίαρχος των πάντων. Μετά εμφανίστηκαν η Γαία και ο Έρως. Ο Χρόνος γέννησε το Χάος. Το Χάος γέννησε το Έρεβος και τη Νύκτα. Το Έρεβος γέννησε τον Αιθέρα και την Ημέρα. Από τη Νύχτα γεννήθηκαν: Ο Μόρος, η Κήρ, ο Θάνατος, ο Ύπνος (όνειρα), ο Μώμος, η Οϊζύς και οι Εσπερίδες, οι Μοίρες, οι Κήρες και η Νέμεσις. Η Απάτη, η Φιλότης, το Γήρας και η Έρις. Από την Έριδα: Πόνος, Λήθη, Λιμός, Άλγη, Υαμίναι, Φόβοι, Μάχαι, Ανδροκτασίαι, Νίκη, Λόγοι (ψευδείς), Αμφιλογίαι, Δυσνομία, Απάτη και Όρκος. Χρόνος = Νεφελώδης, άυλη και αιώνια κατάσταση του Σύμπαντος. Ο Χρόνος – Κρόνος γέννησε το Χάος. Σύμφωνα με την Ορφική θρησκεία (μονοθεϊστική φιλοσοφία που αναφέρεται στα 11.832–13.832 Π.Ε.). Χάος = (Οβιδ. Μετ. 1, 5) ύλη συγκεχυμένη από την οποία προέκυψε ο Κόσμος. «το πρώτον υπάρχον πρώτιστα χάος γίνεται» … «ερεβώδης και πρώτη ζώσα αρχή πάντων των ζώντων εν τω κόσμω». Εξ αυτού παρήχθησαν η Γη και ο Τάρταρος. Το δε Έρως γέννησε και το Έρεβος (το άφωτο σκότος) και τη Νύκτα, ήτις μετά του Ερέβους γέννησε τον Αιθέρα και την Ημέρα, η δε Γη γέννησε τον Ουρανό, τα Όρη και τον Πόντο. (Ησιοδ. Θεογ. 116) Έρεβος = τόπος σκότους κατ’ Ησίδ. Κατά τον Όμηρο, Έρεβος = τόπος σκότους μεταξύ Γης και Άδου. Νύχτα = σκοτάδι που γέννησε την Ημέρα. Οι Ορφικοί θεωρούσαν… (Στο ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσο υπήρχε άγαλμα της Νυκτός, έργο του Ροίκου. Η Νύχτα παρήγαγε τα ολέθρια όντα (τέρατα). Θα αναφερθούν μόνο: α/ Τη Νέμεση = απονέμει σε κάθε άνθρωπο την αξία που του αναλογεί σε μερίδα ευτυχίας ή δυστυχίας (στη Ραμνούντα υπήρχε έργο του Φειδία). β/ Απάτη = ξεγελά τις αγαθές ψυχές. γ/ Φιλότητα = ερωτική επιθυμία. δ/ Το Γήρας = προετοιμάζει το τέλος της ζωής. ε/ Η Έρις = μητέρα όλων των αγαθών αλλά και όλων των κακών. Εμείς οι Έλληνες την έχουμε μονίμως φιλενάδα μόνο για τα κακά. Σχολιασμός 1/ Πόσα ψέματα δεν είπαν κάτι ανιστόρητοι και κακόβουλοι ξένοι για την καταγωγή των Ελλήνων, ότι τάχα καταγόμαστε από τους Ινδοευρωπαίους, που ήρθαν από το πουθενά, ουδένα άφησαν κάπου πολιτισμό, παρά μόνο λίγες κοινές λέξεις ή παράγωγα που συναντώνται σε διάφορες γλώσσες. 2/ Εμπνευστής της ινδοευρωπαϊκής θεωρίας ο Sir William Jones (1746–1794): το 1786, σε ομιλία του στην Καλκούτα, επισήμανε τη συστηματική συγγένεια μεταξύ σανσκριτικών, ελληνικών, λατινικών, γοτθικών και κελτικών. Ασφαλώς τούτο συμβαίνει διότι οι Έλληνες ταξίδευαν σε όλο τον κόσμο από τα πανάρχαια χρόνια και μετέδωσαν μαζί με τον πολιτισμό τους και την ελληνική γλώσσα. Μια επιπόλαια γλωσσολογική θεωρία κατέληξε να θεωρήσει τον υπέρλαμπρο ελληνικό πολιτισμό σαν δάνειο από απολίτιστες χώρες, χωρίς ο κύριος αυτός να μελετήσει προσεκτικά τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς και την ελληνική γραμματεία πριν προβεί στη θεωρία που ταλάνισε το Ελληνικό Έθνος επί μακρόν. 3/ Ένας δεύτερος ψευδολόγος, ο Γερμανός Γιάκομπ Φίλιπ Φαλμεράιερ, με τη θεωρία του υποστήριζε αυθαίρετα ότι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν σε μεγάλο βαθμό αντικατασταθεί πληθυσμιακά από Σλάβους και Αλβανούς κατά τον Μεσαίωνα, αμφισβητώντας έτσι τη δημογραφική συνέχεια μεταξύ αρχαίων και νεότερων Ελλήνων. Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 τον διέψευσε, γιατί και η Μακεδονία και η Ήπειρος επαναστάτησαν κατά των Τούρκων και του Αλή Πασά. 4/ Η κοσμογονία των αρχαίων Ελλήνων παρουσιάζει ορισμένες ενδιαφέρουσες ομοιότητες με σύγχρονες κοσμολογικές αντιλήψεις, κυρίως την ιδέα ότι το σύμπαν δεν υπήρχε εξαρχής με τη σημερινή του μορφή, αλλά προέκυψε από μια αρχική κατάσταση και εξελίχθηκε. Ωστόσο, δεν αποτελεί επιστημονική θεωρία αντίστοιχη με τη σύγχρονη κοσμολογία, η οποία βασίζεται σε παρατηρήσεις, μαθηματικά μοντέλα και πειραματικούς ελέγχους. Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη αβεβαιότητες και διαφορετικές επιστημονικές υποθέσεις που εξακολουθούν να υπάρχουν σχετικά με την προέλευση και την εξέλιξη του σύμπαντος. ( 28/8/26) Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

1η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1939

1η Σεπτεμβρίου 1939: Η ημέρα που άρχισε ο εφιάλτης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Η εισβολή του Χίτλερ στην Πολωνία άνοιξε έναν πόλεμο έξι ετών που απλώθηκε σε έξι ηπείρους, παρέσυρε περισσότερες από 30 χώρες και άφησε πίσω του πάνω από 70 εκατομμύρια νεκρούς και δεκάδες εκατομμύρια ξεριζωμένους. ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ 1 Σεπτεμβρίου 2026 • 06:14 share icon Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Προσθήκη της huffingtonpost.gr στην Google Τα ξημερώματα της 1ης Σεπτεμβρίου 1939 η ναζιστική Γερμανία εισβάλλει στην Πολωνία. Είναι η ημερομηνία που καταγράφεται ως η έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη, της μεγαλύτερης και πιο καταστροφικής πολεμικής σύγκρουσης που γνώρισε η ανθρωπότητα. Η επίθεση δεν ήταν μια απλή συνοριακή επιχείρηση. Η Γερμανία έριξε εναντίον της Πολωνίας περίπου 1,5 εκατομμύριο άνδρες, 60 μεραρχίες, περισσότερα από 2.000 άρματα μάχης, σχεδόν 900 βομβαρδιστικά και πάνω από 400 μαχητικά αεροσκάφη. (encyclopedia.ushmm.org) Advertisement Ήταν η εφαρμογή στην πράξη του πολέμου ταχύτητας που έμεινε γνωστός ως Blitzkrieg: τεθωρακισμένες δυνάμεις, αεροπορία και μηχανοκίνητες μονάδες χτυπούσαν συνδυασμένα, διασπώντας την άμυνα και περικυκλώνοντας τον αντίπαλο. Το πρόσχημα του Χίτλερ Η ναζιστική προπαγάνδα επιχείρησε να εμφανίσει την Πολωνία ως επιτιθέμενη. Τα SS, σε συνεργασία με τον γερμανικό στρατό, σκηνοθέτησαν ακόμη και επίθεση σε γερμανικό ραδιοφωνικό σταθμό, ώστε να παρουσιαστεί ως πολωνική πρόκληση και να χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα για την εισβολή. (encyclopedia.ushmm.org) Δύο ημέρες αργότερα, στις 3 Σεπτεμβρίου 1939, η Βρετανία και η Γαλλία κήρυξαν τον πόλεμο στη Γερμανία. Ο ευρωπαϊκός πόλεμος είχε πλέον αρχίσει. (iwm.org.uk) Και η Πολωνία επρόκειτο να δεχθεί ακόμη ένα χτύπημα. Στις 17 Σεπτεμβρίου, η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε από τα ανατολικά, βάσει των μυστικών συμφωνιών που συνόδευαν το Σύμφωνο Μολότοφ–Ρίμπεντροπ. Η Βαρσοβία παραδόθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου και η τελευταία οργανωμένη πολωνική αντίσταση έληξε στις 6 Οκτωβρίου 1939. Η Πολωνία μοιράστηκε μεταξύ ναζιστικής Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης. (encyclopedia.ushmm.org) Ένας πόλεμος έξι ετών Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος διήρκεσε σχεδόν έξι χρόνια. Στην Ευρώπη η ναζιστική Γερμανία συνθηκολόγησε τον Μάιο του 1945. Ο πόλεμος όμως συνεχίστηκε στον Ειρηνικό μέχρι την παράδοση της Ιαπωνίας στις 2 Σεπτεμβρίου 1945, μετά και τις ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Από την Πολωνία η γερμανική πολεμική μηχανή εξαπλώθηκε με τρομακτική ταχύτητα. Σύμφωνα με το Μουσείο Μνήμης του Ολοκαυτώματος των ΗΠΑ, μετά την Πολωνία η Γερμανία εισέβαλε σε άλλες 11 χώρες. (encyclopedia.ushmm.org) Advertisement Μεταξύ αυτών βρέθηκαν η Δανία, η Νορβηγία, το Βέλγιο, η Ολλανδία, το Λουξεμβούργο, η Γαλλία, η Γιουγκοσλαβία, η Ελλάδα και η Σοβιετική Ένωση, ενώ διαφορετικές μορφές κατοχής, προσάρτησης και γερμανικού στρατιωτικού ελέγχου εξαπλώθηκαν σε μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ηπείρου. Τον Απρίλιο του 1941 ήρθε και η σειρά της Ελλάδας. Πόσες χώρες πολέμησαν Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν περιορίστηκε στην Ευρώπη. Μάχες έγιναν από τη Βόρεια Αφρική μέχρι την Ασία και τον Ειρηνικό. Η UNHCR αναφέρει ότι ο πόλεμος διεξήχθη σε έξι ηπείρους και ενέπλεξε περισσότερες από 30 χώρες, αν και ο αριθμός γίνεται μεγαλύτερος ανάλογα με το αν υπολογίζονται κράτη που κήρυξαν πόλεμο χωρίς να αποτελέσουν σημαντικά θέατρα επιχειρήσεων. (data.unhcr.org) Στη μία πλευρά βρέθηκαν κυρίως οι δυνάμεις του Άξονα — Γερμανία, Ιταλία και Ιαπωνία — και οι σύμμαχοί τους. Απέναντί τους οι Σύμμαχοι, με βασικές δυνάμεις τη Βρετανία, τη Σοβιετική Ένωση από το 1941, τις Ηνωμένες Πολιτείες μετά το Περλ Χάρμπορ, την Κίνα, τη Γαλλία και δεκάδες ακόμη κράτη. Πάνω από 70 εκατομμύρια νεκροί Οι αριθμοί παραμένουν συγκλονιστικοί ακόμη και οκτώ δεκαετίες αργότερα. Advertisement Δεν υπάρχει ένας απολύτως αδιαμφισβήτητος αριθμός θυμάτων, καθώς οι εκτιμήσεις διαφέρουν ανάλογα με τη μεθοδολογία. Η UNHCR αναφέρεται σε πάνω από 70 εκατομμύρια νεκρούς, ενώ άλλες ιστορικές εκτιμήσεις κινούνται περίπου μεταξύ 70 και 85 εκατομμυρίων στρατιωτικών και αμάχων. Το National WWII Museum χρησιμοποιεί συντηρητικότερη εκτίμηση περίπου 60 εκατομμυρίων νεκρών, επισημαίνοντας ότι η πλειονότητα ήταν άμαχοι. (data.unhcr.org) Ήταν ένας πόλεμος στον οποίο ο άμαχος πληθυσμός πλήρωσε πρωτοφανές τίμημα: βομβαρδισμοί πόλεων, λιμοί, εκτελέσεις, αντίποινα, στρατόπεδα συγκέντρωσης, καταναγκαστική εργασία και μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών. Το Ολοκαύτωμα – έξι εκατομμύρια Εβραίοι Μέσα στον πόλεμο συντελέστηκε και ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ιστορία της ανθρωπότητας: το Ολοκαύτωμα. Advertisement Περίπου έξι εκατομμύρια Εβραίοι, δηλαδή σχεδόν τα δύο τρίτα του εβραϊκού πληθυσμού της Ευρώπης, δολοφονήθηκαν συστηματικά από τη ναζιστική Γερμανία και τους συνεργάτες της. (data.unhcr.org) Μαζί τους διώχθηκαν και εξοντώθηκαν Ρομά, άνθρωποι με αναπηρίες, πολιτικοί αντίπαλοι του ναζισμού, ομοφυλόφιλοι, Σοβιετικοί αιχμάλωτοι πολέμου και εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι που το ναζιστικό καθεστώς θεωρούσε ανεπιθύμητους ή εχθρούς του. Μόνο στην Πολωνία, οι Γερμανοί δολοφόνησαν περίπου 1,8 έως 1,9 εκατομμύρια μη Εβραίους Πολωνούς αμάχους και τουλάχιστον 3 εκατομμύρια Πολωνούς Εβραίους. (encyclopedia.ushmm.org) Δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι χωρίς σπίτι Εξίσου τεράστιος υπήρξε ο ξεριζωμός. Η UNHCR υπολογίζει ότι πάνω από 30 εκατομμύρια άμαχοι εκτοπίστηκαν μόνο στην Ευρώπη, είτε μέσα στις χώρες τους είτε περνώντας τα σύνορα. Σε παγκόσμια κλίμακα, δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους κατά τη διάρκεια του πολέμου. (data.unhcr.org) Ολόκληρες κοινότητες εξαφανίστηκαν. Σύνορα άλλαξαν. Πληθυσμοί εκδιώχθηκαν. Εκατομμύρια στρατιώτες επέστρεψαν σε πόλεις που δεν υπήρχαν πλέον και εκατομμύρια άμαχοι αναζητούσαν συγγενείς που δεν θα ξανάβλεπαν ποτέ. Η τεράστια προσφυγική κρίση που άφησε πίσω του ο πόλεμος ήταν ένας από τους λόγους που οδήγησαν τελικά στη δημιουργία ενός νέου διεθνούς συστήματος προστασίας των προσφύγων και στη Σύμβαση της Γενεύης του 1951. (data.unhcr.org) Η Ευρώπη μέσα στα ερείπια Όταν τα όπλα σίγησαν το 1945, η ήπειρος ήταν αγνώριστη. Βαρσοβία, Βερολίνο, Δρέσδη, Στάλινγκραντ και δεκάδες ακόμη πόλεις είχαν μετατραπεί σε ερείπια. Εργοστάσια, λιμάνια, σιδηροδρομικές γραμμές, γέφυρες και εκατομμύρια κατοικίες είχαν καταστραφεί. Και μέσα από τα συντρίμμια δημιουργήθηκε ένας καινούργιος κόσμος: ιδρύθηκαν τα Ηνωμένα Έθνη, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σοβιετική Ένωση αναδείχθηκαν σε υπερδυνάμεις, η Ευρώπη χωρίστηκε σταδιακά σε δύο στρατόπεδα και άρχισε ο Ψυχρός Πόλεμος. Όλα όμως είχαν ξεκινήσει εκείνο το ξημέρωμα. 1η Σεπτεμβρίου 1939. Τα γερμανικά στρατεύματα πέρασαν τα πολωνικά σύνορα. Μία χώρα δέχθηκε επίθεση — και μέσα σε λίγες ημέρες ολόκληρος ο κόσμος άρχισε να κατρακυλά προς έναν πόλεμο που θα κρατούσε έξι χρόνια και θα άλλαζε για πάντα την ιστορία της ανθρωπότητας. tag icon Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΥΡΩΠΗ

Η ΘΕΑ ΣΦΡΟΔΙΤΗ ΜΕΡΟΣ Α

Η ΘΕΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΕΡΟΣ A’ του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη Το όνομα της Αφροδίτης συ ΜΕΡΟΣ Β’νδέθηκε ήδη από την αρχαιότητα με τον αφρό, εξαιτίας του μύθου της γέννησής της από τον αφρό της θάλασσας. Η Αφροδίτη είναι η θεά της ομορφιάς, του έρωτα, της επιθυμίας και της γονιμότητας και αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θεότητες του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Οι Ρωμαίοι την ταύτισαν με τη Venus, ενώ στον ευρύτερο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και της Εγγύς Ανατολής συναντώνται συγγενείς θεότητες, όπως η Αστάρτη των Φοινίκων και η Αστάρτη/Ιστάρ της Μεσοποταμίας. Η σύγκριση αυτών των θεοτήτων φανερώνει έναν ευρύτερο αρχαίο συμβολισμό γύρω από τη γυναικεία ομορφιά, τη γονιμότητα, τη σεξουαλικότητα και τη δύναμη της ζωής. Η Αφροδίτη και ο Έρως Η Αφροδίτη συνδέθηκε στενά με τον Έρωτα, τη δύναμη της ερωτικής επιθυμίας και της ένωσης. Στη μεταγενέστερη μυθολογική παράδοση ο Έρως παρουσιάζεται ως γιος της Αφροδίτης, όμως στην αρχαιότερη κοσμογονική παράδοση του Ησιόδου ο Έρως είναι μία από τις αρχέγονες κοσμικές δυνάμεις και εμφανίζεται πριν από τη γέννηση των θεών και των ανθρώπων. Η σημασία του Έρωτα υπερβαίνει, επομένως, την απλή ερωτική επιθυμία. Συμβολίζει τη δύναμη που ελκύει, συνδέει και ενώνει διαφορετικά στοιχεία, επιτρέποντας έτσι τη δημιουργία και τη διαιώνιση της ζωής. Ο Ησίοδος, στη Θεογονία, περιγράφει τη γέννηση της Αφροδίτης από τον αφρό της θάλασσας, ο οποίος δημιουργήθηκε όταν τα αποκομμένα γεννητικά όργανα του Ουρανού έπεσαν στη θάλασσα. Ο Όμηρος, αντίθετα, παρουσιάζει μια διαφορετική γενεαλογία: στην Ιλιάδα η Αφροδίτη εμφανίζεται ως κόρη του Δία και της Διώνης. Ο Πλάτων, στο Συμπόσιο, διακρίνει δύο μορφές της Αφροδίτης: την Ουρανία Αφροδίτη, που συνδέεται με έναν ανώτερο και πνευματικότερο έρωτα, και την Πάνδημο Αφροδίτη, που σχετίζεται με τον κοινό και σωματικό έρωτα. Η διάκριση αυτή προσδίδει στον μύθο μια βαθύτερη φιλοσοφική διάσταση. Αφροδίτη, Ήφαιστος και Άρης Σύμφωνα με τη γνωστή μυθολογική παράδοση, η Αφροδίτη ήταν σύζυγος του Ηφαίστου, όμως διατηρούσε ερωτική σχέση με τον Άρη. Η ιστορία αυτή παρουσιάζει τη σύγκρουση ανάμεσα στον γάμο, την κοινωνική τάξη και την ακατανίκητη δύναμη της ερωτικής επιθυμίας. Η ίδια η Αφροδίτη μπορούσε να γίνει πηγή τόσο της ένωσης όσο και της σύγκρουσης. Ο έρωτας ενώνει τους ανθρώπους, αλλά η επιθυμία, η ζήλια και ο ανταγωνισμός μπορούν ταυτόχρονα να οδηγήσουν στη διάλυση των σχέσεων. Η τιμωρία των γυναικών της Λήμνου Ένας ακόμη μύθος αναφέρει ότι οι γυναίκες της Λήμνου έπαψαν να τιμούν την Αφροδίτη. Η θεά, οργισμένη, τις τιμώρησε προκαλώντας στο σώμα τους τόσο δυσάρεστη οσμή, ώστε οι άνδρες τους τις εγκατέλειψαν και στράφηκαν σε γυναίκες από τη Θράκη. Η παράδοση συνεχίζει με την άφιξη των Αργοναυτών, οι οποίοι ενώθηκαν με τις γυναίκες της Λήμνου και απέκτησαν μαζί τους παιδιά. Ο μύθος μπορεί να διαβαστεί συμβολικά ως μια ιστορία ρήξης και επανασύνδεσης, όπου η άρνηση της θεάς του έρωτα οδηγεί στη διάλυση της κοινωνικής τάξης και η επανένωση αποκαθιστά τη ζωή. Το μήλο της Έριδας Απέναντι στην ενωτική δύναμη του Έρωτα βρίσκεται συμβολικά η Έρις, η θεότητα της φιλονικίας και της διχόνοιας. Σύμφωνα με τη γνωστή παράδοση, η Έρις, επειδή δεν είχε προσκληθεί στους γάμους του Πηλέα και της Θέτιδας, έριξε ανάμεσα στους θεούς ένα χρυσό μήλο με την επιγραφή: «Τῇ καλλίστῃ» — «στην ομορφότερη». Το μήλο διεκδίκησαν η Ήρα, η Αθηνά και η Αφροδίτη. Ο Δίας απέφυγε να τις κρίνει και ανέθεσε την κρίση στον Πάρη, τον Τρώα πρίγκιπα, ο οποίος ήταν επίσης γνωστός ως Αλέξανδρος. Η Ήρα του υποσχέθηκε εξουσία και βασιλεία, η Αθηνά δόξα και στρατιωτική νίκη, ενώ η Αφροδίτη τού υποσχέθηκε την αγάπη της Ελένης, της ομορφότερης γυναίκας της εποχής. Ο Πάρης έδωσε το μήλο στην Αφροδίτη. Η απόφασή του οδήγησε τελικά στην αρπαγή της Ελένης και αποτέλεσε, σύμφωνα με την παράδοση, μία από τις βασικές αφορμές για τον Τρωικό Πόλεμο. Η γέννηση της Αφροδίτης από τη θάλασσα Στην ησιόδεια παράδοση, ο Κρόνος ακρωτηρίασε τον Ουρανό και πέταξε τα γεννητικά του όργανα στη θάλασσα. Από τον αφρό που δημιουργήθηκε γεννήθηκε η Αφροδίτη. Από το αίμα του Ουρανού που έπεσε στη Γη γεννήθηκαν, μεταξύ άλλων, οι Ερινύες, οι οποίες συνδέονται με την τιμωρία και την αποκατάσταση της κοσμικής τάξης. Η Αφροδίτη αναδύθηκε από τη θάλασσα και, σύμφωνα με την παράδοση, συνδέθηκε ιδιαίτερα με τα Κύθηρα και την Κύπρο. Η Πάφος της Κύπρου αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της λατρείας της και η Κύπρος θεωρήθηκε κατεξοχήν νησί της Αφροδίτης. Στην Ελλάδα η λατρεία της ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη. Στην Κόρινθο υπήρχε σημαντικό ιερό της Αφροδίτης, γύρω από το οποίο δημιουργήθηκε ήδη από την αρχαιότητα η παράδοση για μεγάλο αριθμό γυναικών αφιερωμένων στη θεά. Η περίφημη αναφορά του Στράβωνα σε «χίλιες ἱερόδουλες» έχει προκαλέσει μεγάλη συζήτηση στη σύγχρονη έρευνα και δεν πρέπει να λαμβάνεται χωρίς επιφύλαξη ως απόδειξη οργανωμένης «ιερής πορνείας Οι ιερόδουλες στην αρχαία λατρεία αποτελούν ένα θέμα που συχνά συνδέεται με τον λεγόμενο «ιερό γάμο» και την ιερά πορνεία. Ωστόσο, χρειάζεται προσοχή, γιατί η ιδέα ότι υπήρχε συστηματικά διαδεδομένη «ιερή πορνεία» στους αρχαίους Ελληνες (12/9/26) Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος ΚωνσταντινίδηςΗ

Η ΘΕΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΕΡΟΣ Β

Η ΘΕΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΕΡΟΣ Β’ του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ Έρωτας, εταίρες, γκέισες και η κοσμική δύναμη της ένωσης και της διάλυσης 1. Οι ιερόδουλες στην αρχαία λατρεία Η παρουσία γυναικών συνδεδεμένων με ιερά και θεότητες αποτελεί ένα σύνθετο κεφάλαιο της αρχαίας θρησκευτικής ιστορίας. Το θέμα συνδέθηκε ιδιαίτερα με την έννοια της «ιερής πορνείας», δηλαδή με την υποτιθέμενη πρακτική κατά την οποία γυναίκες προσέφεραν σεξουαλικές υπηρεσίες στο πλαίσιο της λατρείας μιας θεότητας. Ωστόσο, η σύγχρονη ιστοριογραφία αντιμετωπίζει με μεγάλη επιφύλαξη τη γενικευμένη αυτή εικόνα. Οι αρχαίες πηγές είναι περιορισμένες και συχνά μεταγενέστερες, ενώ πολλές παλαιότερες ερμηνείες φαίνεται ότι μετέφεραν σύγχρονες αντιλήψεις πάνω σε διαφορετικές αρχαίες κοινωνίες. Επομένως, δεν πρέπει να ταυτίζουμε κάθε γυναίκα που υπηρετούσε ή συνδεόταν με ένα ιερό με την έννοια της πόρνης ή της «ιερόδουλης». 2. Η εταίρα στην αρχαία Ελλάδα Η εταίρα (ἑταίρα) αποτελούσε ιδιαίτερη κοινωνική κατηγορία στην αρχαία Ελλάδα, κυρίως στην κλασική Αθήνα. Σε αντίθεση με την κοινή πόρνη, η εταίρα μπορούσε να προσφέρει όχι μόνο ερωτική σχέση αλλά και συντροφιά, συζήτηση και ψυχαγωγία. Ορισμένες εταίρες φαίνεται ότι διέθεταν μόρφωση, κοινωνικές δεξιότητες και καλλιέργεια και μπορούσαν να συμμετέχουν σε συμπόσια, όπου η συζήτηση, η μουσική και η πνευματική ανταλλαγή αποτελούσαν σημαντικό μέρος της κοινωνικής ζωής. Χαρακτηριστικά παραδείγματα που συνδέθηκαν με την παράδοση είναι η Ασπασία, σύντροφος του Περικλή, και η Φρύνη, η οποία έγινε γνωστή για την ομορφιά και τον πλούτο της. 3. Τα προσόντα της εταίρας Η επιτυχία μιας εταίρας δεν βασιζόταν αποκλειστικά στη σωματική ομορφιά. Σημαντικά προσόντα μπορούσαν να είναι:η ομορφιά και η προσωπική φροντίδα,η εξυπνάδα και η ευστροφία,η μόρφωση και η καλλιέργεια,η μουσική, ο χορός και το τραγούδι,η ικανότητα συνομιλίας και κοινωνικής συναναστροφής,η γνώση των κοινωνικών κανόνων και των εθίμων,η αυτοπεποίθηση και η οικονομική διαχείριση,η διακριτικότητα. Λειτουργεί ως μορφωμένη συνοδού, ικανή να συνδυάζει την ομορφιά με την καλλιέργεια, την ψυχαγωγία και την κοινωνική παρουσία. 4. Εταίρα και γκέισα Μια ενδιαφέρουσα σύγκριση μπορεί να γίνει ανάμεσα στην εταίρα της αρχαίας Ελλάδας και τη γκέισα της Ιαπωνίας. Δεν πρόκειται για ταυτόσημους θεσμούς, αλλά υπάρχουν ορισμένες κοινωνικές αναλογίες. Και οι δύο μπορούσαν να καλλιεργούν δεξιότητες που ξεπερνούσαν τη σωματική εμφάνιση: μουσική, χορό, συνομιλία, κοινωνική ευγένεια, γνώση των εθιμοτυπικών κανόνων και ικανότητα ψυχαγωγίας. Υπάρχει όμως μια ουσιώδης διαφορά. Η γκέισα ήταν πρωτίστως επαγγελματίας καλλιτέχνιδα και οικοδέσποινα. Η σεξουαλική σχέση δεν αποτελούσε τον ορισμό του επαγγέλματός της. Αν αναζητήσουμε στην ιαπωνική ιστορία μια μορφή περισσότερο συγκρίσιμη με την εταίρα, θα πρέπει να στραφούμε στις oiran, δηλαδή στις υψηλού κύρους εταίρες των χώρων ψυχαγωγίας της περιόδου Edo, και όχι στις γκέισες. Η σύγκριση, επομένως, δεν πρέπει να είναι: εταίρα = γκέισα, αλλά μάλλον: εταίρα και γκέισα = δύο διαφορετικοί πολιτισμικοί θεσμοί που ανέπτυξαν την τέχνη της συντροφιάς, της ψυχαγωγίας και της κοινωνικής παρουσίας. 5. Έρως και Έρις — η κοσμική αρχή Πέρα από τον μύθο, η μορφή της Αφροδίτης υπάρχει και η φιλοσοφία. Ο Εμπεδοκλής υποστήριξε ότι τίποτε δεν γεννιέται από το μηδέν και τίποτε δεν εξαφανίζεται οριστικά. Τα τέσσερα «ριζώματα» — γη, νερό, αέρας και φωτιά — παραμένουν αιώνια, ενώ αυτό που μεταβάλλεται είναι ο τρόπος με τον οποίο ενώνονται και χωρίζονται. Δύο μεγάλες δυνάμεις κυβερνούν αυτή την κοσμική κίνηση: Φιλότης — Έρως: η δύναμη που ενώνει, συνθέτει και δημιουργεί δεσμούς. Νεῖκος — Έρις: η δύναμη που χωρίζει, διαφοροποιεί και διαλύει τις ενώσεις. Έτσι, η φύση δεν είναι στατική. Είναι μια αέναη κίνηση ανάμεσα στη σύνθεση και την αποσύνθεση, στην ένωση και στον διαχωρισμό. 6. Από το σύμπαν στη Γη Η κοσμική αυτή αρχή μπορεί να μεταφερθεί συμβολικά και στη γήινη ζωή. Ο Έρως ενώνει τους ανθρώπους, τα σώματα, τις οικογένειες και τις γενιές. Μέσω της ένωσης γεννιέται νέα ζωή. Η Έρις, αντίθετα, δημιουργεί αντιπαλότητες, συγκρούσεις και διαχωρισμούς. Όμως και η διάλυση αποτελεί μέρος της φυσικής τάξης, γιατί μέσα από αυτήν οι παλιές μορφές μετασχηματίζονται και δημιουργούνται νέες. Ο άνθρωπος, επομένως, δεν βρίσκεται έξω από αυτή την κοσμική διαδικασία. Την επαναλαμβάνει μέσα στην ψυχή του, στις σχέσεις του, στην κοινωνία και στη φύση. Ο Έρως δεν είναι μόνο η ερωτική επιθυμία. Είναι η βαθύτερη δύναμη που αναζητά την ένωση. Η Έρις δεν είναι μόνο η φιλονικία. Είναι η δύναμη που διαφοροποιεί, διαχωρίζει και οδηγεί τις υπάρχουσες μορφές σε νέα κατάσταση. 7. Η τελική σύνθεση Η ίδια κίνηση που παρατηρούμε στον μύθο — ο έρωτας που ενώνει, η ζήλια που χωρίζει, η επιθυμία που δημιουργεί σχέσεις και η σύγκρουση που τις διαλύει — μπορεί να θεωρηθεί μικρογραφία μιας ευρύτερης κοσμικής διαδικασίας. Τίποτε δεν μένει ίδιο. Όλα μετασχηματίζονται. Ο Έρως συνδέει και το Νεῖκος διαχωρίζει . Και μέσα από αυτή την αέναη εναλλαγή γεννιούνται, μεταβάλλονται και χάνονται οι μορφές της φύσης και της ζωής. Η Αφροδίτη, επομένως, δεν είναι μόνο η θεά της ομορφιάς και του ερωτικού πάθους. Είνει σύμβολο της ίδιας της δύναμης της ζωής που αναζητά την ένωση, ενώ απέναντί της η Έρις θυμίζει ότι κάθε ένωση εμπεριέχει τη διάλυσης και κάθε διάλυση την πιθανότητα μιας νέας σύνθεσης. Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Σαν σήμερα, 14 Σεπτεμβρίου 326 μ.Χ: Η Αγία Ελένη βρίσκει τον Τίμιο Σταυρό στα Ιεροσόλυμα Η παράδοση συνδέει την ανακάλυψη του Σταυρού του μαρτυρίου του Χριστού με τη μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου – Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, το «Εν Τούτω Νίκα» και γιατί η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά μαζί Κωνσταντίνο και Ελένη στις 21 Μαΐου Δημιουργήθηκε με το chatgpt ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ 14 Σεπτεμβρίου 2026 • 06:14 share icon Η 14η Σεπτεμβρίου αποτελεί μία από τις σημαντικότερες εορτές της Ορθοδοξίας, τιμώντας την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού και τη σύνδεσή του με τον Μέγα Κωνσταντίνο και την Αγία Ελένη. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, η Αγία Ελένη ανέσυρε τον Σταυρό του Χριστού από τον Γολγοθά, ενώ ο επίσκοπος Μακάριος τον ύψωσε για να τον προσκυνήσει το πλήθος των πιστών. Η εορτή απέκτησε επιπλέον συμβολισμό μετά την ανάκτηση του ιερού κειμηλίου από τον αυτοκράτορα Ηράκλειο, ο οποίος το επανέφερε στα Ιεροσόλυμα έπειτα από τη νίκη του επί των Περσών. Λόγω της κεντρικής σημασίας του Σταυρού ως συμβόλου της χριστιανικής πίστης και θυσίας, η ημέρα αυτή καθιερώθηκε από την Εκκλησία ως ημέρα αυστηρής νηστείας. Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Προσθήκη της huffingtonpost.gr στην Google Η 14η Σεπτεμβρίου είναι μία από τις σημαντικότερες ημέρες της Ορθοδοξίας. Η Εκκλησία εορτάζει την Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, ενώ η παράδοση μας μεταφέρει δεκαεπτά αιώνες πίσω, στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου και της μητέρας του, Αγίας Ελένης. Το 326 μ.Χ., σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, η Ελένη έφθασε σε προχωρημένη ηλικία στους Αγίους Τόπους αναζητώντας τα σημεία όπου έζησε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε ο Ιησούς Χριστός. Η αναζήτηση αυτή κατέληξε στην εύρεση του Σταυρού που η χριστιανική παράδοση αναγνωρίζει ως τον Σταυρό του μαρτυρίου του Χριστού. (Αρχιεπισκοπή Αμερικής) Advertisement Η αναζήτηση στον Γολγοθά Στα χρόνια που είχαν μεσολαβήσει από τη Σταύρωση, η Ιερουσαλήμ είχε αλλάξει δραματικά. Επί αυτοκράτορα Αδριανού, ο χώρος του Γολγοθά και του Παναγίου Τάφου είχε καλυφθεί και εκεί είχαν ανεγερθεί ειδωλολατρικά οικοδομήματα. Μετά την επικράτηση του Κωνσταντίνου, άρχισαν ανασκαφές στην περιοχή. Η εκκλησιαστική παράδοση αναφέρει ότι βρέθηκαν τρεις σταυροί, εκείνος του Χριστού και οι δύο των ληστών που είχαν σταυρωθεί μαζί Του. Το ερώτημα ήταν ποιος από τους τρεις ήταν ο Σταυρός του Ιησού. Σύμφωνα με την παράδοση που διασώζει η Εκκλησία, ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος αναγνώρισε τον Τίμιο Σταυρό όταν η επαφή του με βαριά ασθενή γυναίκα συνδέθηκε με τη θαυματουργική θεραπεία της. (Αρχιεπισκοπή Αμερικής) Αξίζει πάντως μία ιστορική διευκρίνιση: η σύνδεση της Αγίας Ελένης με την εύρεση του Σταυρού αποτελεί πανάρχαια εκκλησιαστική παράδοση, αλλά η αρχαιότερη σωζόμενη αφήγηση του Ευσεβίου Καισαρείας για τα έργα του Κωνσταντίνου στους Αγίους Τόπους δεν αναφέρει ρητά την εύρεση του Σταυρού από την Ελένη. Η σχετική παράδοση καταγράφεται πληρέστερα σε μεταγενέστερες πηγές του 4ου αιώνα. (Βικιπαίδεια) Η πρώτη Ύψωση του Τιμίου Σταυρού Η είδηση της εύρεσης προκάλεσε τεράστια συγκίνηση. Πλήθος πιστών ήθελε να δει και να προσκυνήσει το ιερό κειμήλιο. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο επίσκοπος Μακάριος ύψωσε τον Σταυρό ώστε να είναι ορατός από τον συγκεντρωμένο λαό, ο οποίος προσκυνούσε αναφωνώντας «Κύριε, ελέησον». Από αυτή την πράξη συνδέθηκε η μεγάλη εορτή με την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. (Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αμερική) Η 14η Σεπτεμβρίου συνδέθηκε επίσης με τα μεγάλα οικοδομικά έργα του Κωνσταντίνου στους Αγίους Τόπους και ιδιαίτερα με τον Ναό της Αναστάσεως, το συγκρότημα του Παναγίου Τάφου που δημιουργήθηκε στον χώρο του Γολγοθά και του Τάφου του Χριστού Advertisement Η δεύτερη μεγάλη ιστορική στιγμή του Σταυρού Η ιστορία δεν σταμάτησε στον 4ο αιώνα. Το 614 οι Πέρσες κατέλαβαν την Ιερουσαλήμ και πήραν μαζί τους το ιερό κειμήλιο. Χρόνια αργότερα ο βυζαντινός αυτοκράτορας Ηράκλειος νίκησε τους Πέρσες και ο Τίμιος Σταυρός επεστράφη πανηγυρικά. Έτσι η εορτή της 14ης Σεπτεμβρίου απέκτησε μέσα στους αιώνες διπλό ισχυρό συμβολισμό: την εύρεση του Σταυρού και τον θρίαμβο της επιστροφής και της Ύψωσής του. Ποια ήταν η Αγία Ελένη Η Ελένη υπήρξε μητέρα του Κωνσταντίνου και μία από τις σημαντικότερες γυναικείες μορφές των πρώτων χριστιανικών αιώνων. Ο γιος της, όταν εδραίωσε την εξουσία του, της απέδωσε τον αυτοκρατορικό τίτλο της Augusta. Στους Αγίους Τόπους η δράση της δεν περιορίστηκε, σύμφωνα με την παράδοση, στην αναζήτηση του Σταυρού. Συνδέθηκε με την ανέγερση και υποστήριξη ναών σε τόπους που σχετίζονται με τη ζωή του Χριστού. Μέρος του Τιμίου Ξύλου παρέμεινε στα Ιεροσόλυμα, ενώ μέρος μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Η Ελένη πέθανε περίπου το 327 μ.Χ. (Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αμερική) Advertisement Ο Μέγας Κωνσταντίνος και το «Εν Τούτω Νίκα» Η πορεία του Κωνσταντίνου προς τον Χριστιανισμό είχε αρχίσει νωρίτερα. Η εκκλησιαστική παράδοση συνδέει καθοριστικά τη μεταστροφή του με τα γεγονότα πριν από τη Μάχη της Μουλβίας Γέφυρας εναντίον του Μαξεντίου, το 312. Σύμφωνα με την παράδοση, είδε στον ουρανό το σημείο του Σταυρού και το μήνυμα που έμεινε στην Ιστορία ως «Εν Τούτω Νίκα». Μετά τη νίκη του, ο Σταυρός απέκτησε κεντρική θέση στα αυτοκρατορικά σύμβολα. (Αρχιεπισκοπή Αμερικής) Έναν χρόνο αργότερα, το 313, το Διάταγμα των Μεδιολάνων κατοχύρωσε τη θρησκευτική ανοχή και έβαλε τέλος στους διωγμούς των χριστιανών στις περιοχές που ελέγχονταν από τον Κωνσταντίνο και τον Λικίνιο. Ο Κωνσταντίνος στη συνέχεια συνέδεσε το όνομά του με τη ριζική αλλαγή της θέσης του Χριστιανισμού μέσα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Advertisement Γιατί Κωνσταντίνος και Ελένη γιορτάζουν μαζί στις 21 Μαΐου Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά στις 21 Μαΐου τον Μέγα Κωνσταντίνο και τη μητέρα του Αγία Ελένη ως Ισαποστόλους – έναν ιδιαίτερα υψηλό εκκλησιαστικό χαρακτηρισμό για εκείνους των οποίων η δράση θεωρήθηκε ότι συνέβαλε καθοριστικά στη διάδοση και εδραίωση του Χριστιανισμού. (Αρχιεπισκοπή Αμερικής) Ο Κωνσταντίνος τιμάται για τη λήξη των διωγμών, την προστασία της Εκκλησίας, την οικοδόμηση χριστιανικών ναών και τον καθοριστικό ρόλο του στη νέα εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η Ελένη τιμάται για την πίστη της, το μεγάλο προσκύνημά της στους Αγίους Τόπους, την παράδοση της εύρεσης του Τιμίου Σταυρού και την προσφορά της στην ανέγερση και προστασία χριστιανικών προσκυνημάτων. Γι’ αυτό και η Εκκλησία τους ένωσε στη μνήμη της 21ης Μαΐου: Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη, οι Ισαπόστολοι. (Αρχιεπισκοπή Αμερικής) Γιατί στις 14 Σεπτεμβρίου τηρείται αυστηρή νηστεία Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως ανάμνηση μιας αρχαιολογικής ή ιστορικής ανακάλυψης. Ο Σταυρός βρίσκεται στην καρδιά της χριστιανικής πίστης ως σύμβολο της Σταύρωσης, της θυσίας αλλά και της νίκης επί του θανάτου. Γι’ αυτό η 14η Σεπτεμβρίου είναι ημέρα αυστηρής νηστείας για την Ορθόδοξη Εκκλησία, ακόμη και όταν συμπίπτει με Σάββατο ή Κυριακή. Περίπου 1.700 χρόνια μετά την παράδοση της εύρεσης του Τιμίου Σταυρού, η 14η Σεπτεμβρίου εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εορτές της Χριστιανοσύνης. Και συνδέει τρία πρόσωπα και σύμβολα που σημάδεψαν την Ιστορία: την Αγία Ελένη, τον Μέγα Κωνσταντίνο και πάνω απ’ όλα τον Σταυρό που από όργανο μαρτυρίου έγινε το παγκόσμιο σύμβολο της χριστιανικής πίστης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΚΟΠΙΑΝΟΥΣ

ΘέματαΕλλάδαΟμογένεια Προς τους Σκοπιανούς: Δεν μπορείτε να εισέλθετε τραγουδώντας στην ελληνική αρχαιότητα – Είστε Σλάβοι! Με Ελληνοσκόπιο-12 Σεπτεμβρίου 20263123 ΕΑΝ ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ Η σύγχρονη «Βορειομακεδονική» ταυτότητα αξίζει σεβασμού λόγω της αδιαμφισβήτητης σλαβικής της προέλευσης. Η ιστορική κατασκευή και τα συνθήματα που λένε στους Έλληνες να «φύγουν» από τη Μακεδονία δεν αξίζουν κανέναν σεβασμό. Από τον Νίκο Σταματάκη Υπάρχει κάτι το γκροτέσκα ειρωνικό στο να στέκεσαι στη Μελίτη της Φλώρινας -στην ίδια την Ελλάδα- και να τραγουδάς «Φύγετε, Έλληνες, αρκετά με τα ψέματα» ενώ παράλληλα ισχυρίζεσαι τον Μέγα Αλέξανδρο ως απόδειξη της δικής σου εθνικιστικής μυθολογίας. Οι Έλληνες δεν είναι υποχρεωμένοι να εγκαταλείψουν τη Μακεδονία. Βρίσκονται ήδη στη Μακεδονία, στη γη όπου ο ελληνικός λόγος, η λατρεία, οι επιγραφές και η μνήμη έχουν επιβιώσει εδώ και χιλιετίες. Η επίσημη ανάρτηση του τραγουδιστή επιβεβαιώνει ανεξάρτητα το τραγούδι και τους δημοσιευμένους στίχους του. Αυτό είναι ένα ακόμη βίντεο από πριν από μερικά χρόνια… Ως κάποιος που έχει αφιερώσει χρόνια στην έρευνα και τη συγγραφή διδακτορικού διπλώματος πάνω σε αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα, τον «αναθεωρητισμό της ιστορίας» (με επίκεντρο την Κύπρο), αναστατώνομαι ιδιαίτερα όταν αντιμετωπίζω τέτοια ερωτήματα. Οι σύγχρονοι Βορειομακεδόνες δικαιούνται απόλυτα το κράτος τους, τη νοτιοσλαβική τους γλώσσα, τα τραγούδια τους και τη σύγχρονη εθνική τους ταυτότητα. Αυτό που κανένα έθνος δεν δικαιούται είναι μια χρονομηχανή. Ο Αλέξανδρος δεν μπορεί απλώς να αποσπαστεί από τον ελληνικό κόσμο επειδή ένα σύγχρονο εθνικιστικό τραγούδι βρίσκει την ιστορική καταγραφή άβολη. Ο Ηρόδοτος μας λέει ότι όταν ο Αλέξανδρος Α΄ της Μακεδονίας προσπάθησε να αγωνιστεί στην Ολυμπία, οι αντίπαλοι αμφισβήτησαν την επιλεξιμότητά του με το σκεπτικό ότι ο διαγωνισμός αφορούσε Έλληνες. Οι Ολυμπιακοί κριτές εξέτασαν την καταγωγή του, αποδέχτηκαν την αργειακή του καταγωγή και τον παραδέχτηκαν ως Έλληνα. Ο Μέγας Αλέξανδρος, δύο γενιές αργότερα, εκπαιδεύτηκε από τον Αριστοτέλη , έζησε πνευματικά στο σύμπαν του Ομήρου και μετέφερε την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό σε μια αυτοκρατορία, της οποίας τα επακόλουθα οι ιστορικοί ονομάζουν, όχι άδικα, Ελληνιστική Εποχή . Η αρχαία Μακεδονία δεν ήταν πολιτισμικά πανομοιότυπη με τη δημοκρατική Αθήνα — και κανείς σοβαρά δεν ισχυρίζεται ότι ήταν. Οι Έλληνες πολεμούσαν συνεχώς τους Έλληνες. Η Αθήνα, η Σπάρτη, η Θήβα και η Μακεδονία μπορούσαν να είναι πολιτικοί εχθροί χωρίς να γίνουν μαγικά διαφορετικοί πολιτισμοί. Τα αρχαία στοιχεία είναι πιο περίπλοκα από τα συνθήματα, αλλά είναι συντριπτικά ενσωματωμένα στον ελληνικό γλωσσικό, θρησκευτικό και πολιτιστικό κόσμο. Και ιδού η καταστροφική σύγχρονη ειρωνεία: Η ίδια η Βόρεια Μακεδονία υπέγραψε αυτή τη διάκριση σε μια διεθνή συμφωνία. Το Άρθρο 7 της Συμφωνίας των Πρεσπών αναγνωρίζει την επίσημη μακεδονική γλώσσα της ως νοτιοσλαβική και διαχωρίζει ρητά τη σύγχρονη ιστορία και κληρονομιά της από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, την ιστορία, τον πολιτισμό και την κληρονομιά που συνδέονται με την ελληνική Μακεδονία. Πολλοί από εμάς αντιταχθήκαμε στην «εθνομονιστική» ελληνική κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα που υπέγραψε αυτή τη συμφωνία. Ο κύριος λόγος ήταν ότι γνωρίζαμε ότι οι Σκοπιανοί δεν θα σεβόντουσαν ποτέ το γράμμα της συμφωνίας και θα ξεκινούσαν διαμάχες. Θυμηθείτε, μιλάμε για ανθρώπους, την επίσημη κυβέρνηση των Σκοπίων, η οποία, πριν από 12-15 χρόνια, είχε το θράσος να στείλει μια επίσημη αποστολή στη Σόφια της Βουλγαρίας και να απαιτήσει από τους Βούλγαρους να έχουν διερμηνέα στην αίθουσα. Οι Βούλγαροι, προς τιμήν τους, αρνήθηκαν: «Σας καταλαβαίνουμε απόλυτα· δεν χρειάζεται μετάφραση!» Η κληρονομιά του Αλεξάνδρου ανήκει στην ανθρωπότητα σήμερα. Κανένας Έλληνας δεν χρειάζεται να τον φυλακίσει πίσω από τα σύνορα. Αλλά η καθολικότητα δεν απαιτεί παραποίηση. Γιορτάστε τη σλαβική σας γλώσσα. Γιορτάστε τον πολιτισμό σας. Γιορτάστε με υπερηφάνεια τους προγόνους σας και την ιστορία σας. Απλώς μην στέκεστε στην Ελλάδα, λέγοντας στους Έλληνες «φύγετε» και απαιτώντας να φύγει μαζί τους και η ιστορία. Αυτό δεν είναι πολιτιστική υπερηφάνεια. Είναι ιστορική διαστρέβλωση και οικειοποίηση μελοποιημένη. 12 Σεπτεμβρίου 2026, www.helleniscope.com , n.stamatakis@aol.com

Ο ΑΤΛΑΣ

Ο ΑΤΛΑΣ ΟΙ ΓΙΟΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ «ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ» του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη Ο Άτλας ήταν γιος του Τιτάνα Ιαπετού και της Κλυμένης. Με την Πλειόνη απέκτησε τις κόρες Πλειάδες, με την Αίθρα τις Ιάδες και με την Εσπερίδα τις Εσπερίδες. Ο Γίγαντας Άτλας αναφέρεται σε πολλές παραδόσεις. Υπήρξαν πολλοί με το ίδιο όνομα. Άλλοτε θεωρείται γιος του Ιαπετού και της Ασίας (Ωκεανίδας) ή γιος του Ουρανού και αδελφός του Κρόνου. Στη μάχη των Γιγάντων εναντίον των Θεών, ο Ζευς τον τιμώρησε να κρατά σε όλη του τη ζωή πάνω στους ώμους του τη Γη και τον θόλο του Ουρανού. Είχε το βασίλειό του στη Βορειοδυτική Αφρική, ολόγυρα από το ομώνυμο όρος, και στη δικαιοδοσία του τη χώρα των Εσπερίδων, που βρισκόταν στο τέλος της Δύσης, όπως και τη χώρα των Υπερβορείων. Κάποτε ο Ηρακλής πήγε να φέρει τα Μήλα των Εσπερίδων. Στην επιστροφή του συνάντησε τον Άτλαντα, που κρατούσε στους ώμους του τη σφαίρα της Γης. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Άτλας γνώριζε το βάθος του Ωκεανού και είχε τοποθετήσει κίονες (κολώνες) που στήριζαν την Ευρώπη —και, σύμφωνα με άλλη παράδοση, τη Γη— για να μην βυθιστεί στα Τάρταρα του Ωκεανού. Ο Άτλας, από τη θέση του βασιλείου του, είχε τη δυνατότητα να βοηθά τους Έλληνες της αρχαιότητας στα υπερπόντια ταξίδια τους, ώστε να διαδίδουν τον Πολιτισμό. Από το όνομα του όλοι οι χάρτες πήραν την ονομασία ΑΤΛΑΣ. 1. Ο ΠΕΡΣΕΑΣ Ένας άλλος ήρωας της αρχαιότητας, γιος του Τιτάνα Ιαπετού και της Κλυμένης, ήταν και ο Περσέας. Κι αυτός ταξίδεψε στον Ατλαντικό Ωκεανό και αλλού. Ο Περσέας, στη μεγάλη εκστρατεία του στην Εσπερία, σκότωσε τη Μέδουσα Γοργώ. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, πετώντας στον Ουρανό με το φτερωτό άλογο του, τον Πήγασο, έστρεψε τα μάτια της Μέδουσας προς τον Άτλαντα. Ο Άτλας αμέσως πέτρωσε και μεταμορφώθηκε στο ομωνυμο όρος της Βορειοδυτικής Αφρικής. 2. Ο ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ Είναι γιος του Τιτάνα Ιαπετού και της Κλυμένης. Το όνομά του αλληγορεί τον «προγνωρίζοντα, τον προμανθάνοντα, τον προνοητικό και διορατικό. Προέβλεπε τα πάντα και γνώριζε ότι συγκεκριμένα αίτια ή ενέργειες επιφέρουν συγκεκριμένα αποτελέσματα. Σύμφωνα με την παράδοση, έκλεψε το Πυρ από τους Θεούς και το έδωσε στους ανθρώπους. 3. Ο ΕΠΙΜΗΘΕΑΣ Κι αυτός είναι γιος του Ιαπετού και της Κλυμένης, αντίθετος στον χαρακτήρα και στις ενέργειες από τον αδελφό του Προμηθέα. Το όνομά του σημαίνει τον σκεπτόμενο μετά το πάθημα ή τον παθόντα και μαθόντα. Ο Επιμηθέας ο νεότερος (+/- 14.000 Π.Ε.) νυμφεύτηκε την Πανδώρα και απέκτησαν μια θυγατέρα, την Πείρα, η οποία παντρεύτηκε τον Δευκαλίωνα, τον βασιλιά που επέζησε στον ομώνυμο Κατακλυσμό Η Πανδώρα ήταν η γυναίκα που την έπλασε —θα λέγαμε, τη μόρφωσε— ο Ήφαιστος με την Αθηνά στον Όλυμπο. Σύμφωνα με την παράδοση, κάθε θεός ή θεά την προίκισε με ένα προτέρημα: ομορφιά, επιδεξιότητα, χάρη, πειθώ και λόγο, Μόνο ο Ερμής την προίκισε με την πονηριά και το ψέμα. Ο Δίας την προόριζε για γυναίκα του Προμηθέα, προς τιμωρία του επειδή έκλεψε από τον Όλυμπο τη φωτιά και την έδωσε στους ανθρώπους. Ο Προμηθέας ειδοποίησε τον αδελφό του να μην δεχθεί την Πανδώρα για γυναίκα του, επειδή θα κληροδοτούσε στους ανθρώπους πολλά δεινά. Ο εύπιστος όμως Επιμηθέας θαμπώθηκε από την ομορφιά της και την νυμφεύτηκε. Η Πανδώρα έφερε ως δώρο από τον Όλυμπο ένα πιθάρι, σφραγισμένο με όλα τα καλά και τα κακά του ανθρώπινου γένους. Ανυπόμονη όμως το άνοιξε και αμέσως ξαναγύρισαν στον Ουρανό όλα τα καλά. Πρόφθασε να το ξανακλείσει όταν είχαν απομείνει μέσα όλα τα κακά, που ήταν τοποθετημένα στον πυθμένα του πιθαριού. Το μόνο καλό που έμεινε στο πιθάρι ήταν η Ελπίδα, που κληρονόμησαν σαν παρηγοριά οι άνθρωποι. Για τη ζωή και το έργο του Επιμηθέα δεν έχουν γραφτεί πολλά. Ο μύθος πλάστηκε στους χρόνους του Ησιόδου. ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ α/ Ο Άτλας και τα παιδιά του δείχνουν τη ναυτική περιπλάνηση του Ελληνικού γένους από τη βαθιά αρχαιότητα, η οποία συνεχίζεται χωρίς διακοπή και σήμερα. β/ Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια εντάσσονται και οι πανάρχαιες οργανωμένες εκστρατείες των Ελλήνων —η Αργοναυτική Εκστρατεία και η εκστρατεία στην Τροία— για τη διάδοση του Πολιτισμού τους στον κόσμο. γ/ Την περιπλάνηση από τα πανάρχαια χρόνια συνεχίζει ο ναυτικός Ελληνικός λαός με τις διαδοχικές μεταναστευτικές ροές του, προς δημιουργία αποικιών ανά τον κόσμο, προς διάδοση του Πολιτισμού, αλλά και προς ικανοποίηση της δίψας «του ειδέναι», για να γνωρίσει τον κόσμο. Ακόμη και σήμερα, στα πιο ακραία και δυσπρόσιτα μέρη του κόσμου, θα βρεις Έλληνες, οι οποίοι βρέθηκαν εκεί παρακινημένοι από τη φλόγα της γνωριμίας. δ/ Ο Άτλας, κατά τα φαινόμενα, είχε δημιουργήσει μια βάση περί το Γιβραλτάρ και στήριζε τα ταξίδια στον Ατλαντικό —ανεφοδιασμό, παροχή μετεωρολογικών πληροφοριών, ασφάλεια πλόων, ανάπαυση πληρωμάτων κ.ά. ε/ Ο γάμος του επιπόλαιου Επιμηθέα με την Πανδώρα είναι διαχρονικός και χαρακτηρίζει και τον σύγχρονο άνθρωπο, ο οποίος πρώτα ακολουθεί τον κακό δρόμο και μετά μαθαίνει και διορθώνει την πορεία του. Πάντα όμως είχε σύμμαχο την Ελπίδα. στ/ Ποτέ όμως, ως τώρα, δεν είχε προχωρήσει τόσο βαθιά στο σκοτεινό τούνελ όσο έχει οδηγηθεί στη σημερινή εποχή με την Τεχνητή Νοημοσύνη. Και ενώ οι Προμηθείς που την κατασκεύασαν τον προειδοποιούν ότι, με το όργανο αυτό, που προσπαθεί να γίνει ισόθεος , αν συνεχίσει την ίδια πορεία , θα οδηγηθεί στην άβυσσο της ολοσχερούς καταστροφής. αυτός προχωρά ακάθεκτος προς την πιθανή καταστροφή του. ζ/ Εδώ ο μύθος τελειώνει και αρχίζει η πραγματική εναγώνια πάλη με τον εαυτό του, προκειμένου να απαλλαγεί από τις αυταπάτες και τα στερεότυπα που τον έριξαν στο τούνελ της ψεύτικης Αμάλθειας. η/ Το «Κέρας της Αμάλθειας» συμβολίζει την αστείρευτη πηγή αφθονίας (10/9/26) Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης