ΑΠΟΨΕΙΣ

ΓΙΑΤΙ, ΕΛΛΗΝΑ, ΕΧΕΙΣ ΠΑΡΑΛΥΣΕΙ; του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη Η Κυβέρνηση προχωρεί σε εξοπλιστικά προγράμματα τεράστιου κόστους, προκειμένου να αντιμετωπίσει την υπαρκτή τουρκική απειλή και καλώς πράττει. .Την ίδια στιγμή, όμως, εισβάλουν στρατιές του Ισλάμ οι οποίοι μπορεί εν δυνάμει να γίνουν εχθροί. Αποβιβάζονται αδιάκοπα με μικρά σκάφη στην Κρήτη, στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, ακόμη και στην Πελοπόννησο, ενώ άλλοι διέρχονται πεζή από τον Έβρο. Εκατομμύρια άλλοι αναμένουν στον Τρίτο Κόσμο την είσοδό τους στην Ελλάδα, την οποία θεωρούν χώρα με ανοιχτά σύνορα και ευνοϊκές συνθήκες υποδοχής. Ανάλογες μεταναστευτικές ροές καταγράφονται και προς την Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς και προς άλλες μεσογειακές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και το εξωφρενικό, είναι ότι η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής, η γνωστή μας «Frontex», η οποία έχει ως αποστολή την υποστήριξη της διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτελεί στην πράξη ρόλο ναυαγοσώστη , ενώ το Λιμενικό μας Σώμα τον δωρεάν μεταφορέα των παράνομων μεταναστευτικών ροών προς την Ελλάδα Οι μεταναστευτικές ροές αποτελούν αντικείμενο γεωπολιτικής εκμετάλλευσης από την Τουρκία, και οικονομικής εκμετάλλευσης από ένα ευρύ φάσμα ημεδαπών και αλλοδαπών διακινητών , μεσαζόντων και ΜΚΟ . Είναι πολύ το χρήμα. Οι ελληνικές κυβερνήσεις , ενεργούν σαν δωρεάν ξενοδόχοι και φιλάνθρωποι, παρέχοντας στέγαση, εκλεκτή τροφή και άλλες ακριβές υπηρεσίες στους νεοεισερχομένους. Παράλληλα, δημιουργούν και επεκτείνουν «πόλεις» και «χωριά» μεταναστών (δομές φιλοξενίας τις λένε) ,που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, τόσο στην ηπειρωτική Ελλάδα όσο και στα νησιά του Αιγαίου. Μέρος των μεταναστών συνεχίζει προς τις χώρες της Βόρειας Ευρώπης, ενώ άλλοι παραμένουν στη φιλόξενη Ελλάδα. Η φυλάκιση τους θεωρείται γι’αυτούς προσωρινός και πληρωμένος χρόνος διακοπών, μέχρις ότου πάρουν την ιθαγένεια Οι ευνοικές συνθήκες υποδοχής και οι προοπτικές παραμονής αποτελούν, ισχυρό κίνητρο για ανθρώπους που αναζητούν καλύτερες συνθήκες ζωής, προερχόμενους από φτωχότερες χώρες του Τρίτου Κόσμου. Ο αριθμός των μεταναστών που φθάνουν και παραμένουν στη χώρα δεν ανακοινώνεται και τηρείται μυστικός . Χωρίς αξιόπιστα στοιχεία, η κοινωνία αδυνατεί να γνωρίζει την πραγματική έκταση του προβλήματος . Είναι και αυτό μια μέθοδος εξαπατήσεως των ψηφοφόρων. Όμως κανένα από τα κοινοβουλευτικά κόμματα και κομματάκια δεν αρθρώνει λέξη Το άκρον άωτον της πολιτικής σύγχυσης, είναι η χορήγηση «Ελληνικής ιθαγένειας» σε αλλοδαπούς, καθώς πρόκειται για μια απόφαση που συνδέεται με την ιδιότητα του Έλληνα το γένος , σε άτομα που ούτε την γλώσσα γνωρίσου , ούτε την Ελληνική ιστορία , αλλά και ούτε και τον Ελληνικό Πολιτισμό. Τούτο έχει σαν αποτέλεσμα την «περιθωριοποίηση » τους και την δημιουργία γκέτο Με την πολιτική αυτή μεταβάλλεται ραγδαία η δημογραφική σύνθεση της χώρας μας που αντιμετωπίζει οξύτατο δημογραφικό πρόβλημα, με τον δείκτη γονιμότητας να βρίσκεται πολύ κάτω από τα περίπου 2,1 παιδιά ανά γυναίκα που απαιτούνται, μακροπρόθεσμα, για την αναπλήρωση των γενεών χωρίς μεταναστευτικές εισροές. Η ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΝΟΗΜΑΤΩΝ … 1. Η απομάκρυνση από το Φυσικό Νόμο( σύμφωνα με τον οποίο κάθε είδος ζει, αναπτύσσεται και υπερασπίζεται τον χώρο του) ονομάστηκε «εκσυγχρονισμός» 2. Η ανάμειξη λαών, πολιτισμών και θρησκειών, παρουσιάστηκε ως «παγκοσμιοποίηση».. 3. Η στέρηση της εθνικής κυριαρχίας των κρατών και το άνοιγμα των συνόρων ονομάζεται ατομικό δικαίωμα του Μετανάστη. 4. Η αγάπη προς την πατρίδα και η υπεράσπιση της εθνικής ταυτότητας θεωρείται ύποπτη ή αντιδημοκρατική στάση. 5. Η αντίθεση στους μετανάστες χαρακτηρίζεται ως εχθρική ή καταδικαστέα πράξη , ακόμη και όταν εκφράζεται ως πολιτική διαφωνία και όχι ως υποστήριξη εγκληματικών πράξεων ή βίας. 6. Η αυστηρότερη φύλαξη των συνόρων και ο περιορισμός των παράτυπων εισόδων παρουσιάζονται ως αντιευρωπαϊκή και εθνικιστική πράξη, 7. Η δωρεάν στέγαση και η παροχή βασικών αγαθών στους μετανάστες, με δημόσια χρηματοδότηση, παρουσιάζονται ως έκφραση ανθρωπισμού και αλληλεγγύης , έστω κι’αν οι γηγενείς δυστυχούν. Οι διαμαρτυρόμενοι μπορεί να χαρακτηριστούν ακόμη και Ναζιστές 8. Η χορήγηση επιδομάτων και άλλων παροχών από δημόσιο χρήμα, σε μετανάστες που τεμπελιάζουν στις δομές θεωρείται φιλανθρωπία. 9. Η απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε άτομα αλλοδαπής καταγωγής έχει απλουστευθεί, σε τέτοιο βαθμό ώστε να γεννά ανησυχίες για τη διαφύλαξη της εθνικής ταυτότητας και των κοινοβουλευτικών εκλογών 10. Η ευρεία χορήγηση ελληνικής ιθαγένειας προκαλεί ανησυχίες για πιθανές μελλοντική δημογραφική διαφοροποίηση της σύστασης του πληθυσμού και του αποτελέσματος των κοινοβουλευτικών εκλογών. 11. Αντί η ελληνική Κυβέρνηση να λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις απόψεις και τις ανησυχίες των Ελλήνων πολιτών, παραμερίζει τους γηγενείς προς όφελος της μεταναστευτικής πολιτικής της. 12. Και αντί να εξετάσουμε με σοβαρότητα παραδείγματα αυστηρής μεταναστευτικής πολιτικής, όπως εκείνη του Ισραήλ, διότι και οι δύο λαοί αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα από μεγάλες ισλαμικές χώρες . ΤΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ Γιατί συγκεντρώνονται τόσο μεγάλες μεταναστευτικές ροές στην Ελλάδα; Γιατί το ιστορικό κέντρο της Αθήνας μεταβλήθηκε τόσο έντονα πληθυσμιακά και πολιτισμικά, προκαλώντας σε πολλούς κατοίκους φόβο και ανησυχία για την ταυτότητα και τη φυσιογνωμία της πόλης; Γιατί ενώ η Τουρκία ενισχύει με πράξεις τις μεταναστευτικές ροές ως εργαλείο πολιτικής πίεσης προς την Ελλάδα, αλλά και προς την Ευρώπη γιατί η χώρα μας και οι Βρυξέλλες δεν αντιδρούν; Μήπως οι ίδιοι ευνοούν την μελλοντική ισλαμοποιηση της Ευρώπης; Μήπως η γνωστή ρήση του Τουργκούτ Οζάλ, ότι «δεν χρειάζεται πόλεμος για να αλλάξουν οι ισορροπίες εις βάρος της Ελλάδας», αντανακλά έναν ευρύτερο φόβο που οφείλουμε να εξετάσουμε με σοβαρότητα και τεκμηρίωση; Γιατί οι ελληνικές κυβερνήσεις εμφανίζονται αδύναμες να διαμορφώσουν μια συνεκτική, σταθερή και αποτελεσματική πολιτική προστασίας των συνόρων και να δώσουν ένα όραμα στους πολίτες, αλλά πλέουμε με πλοίο χωρίς πυξίδα. Γιατί η φύλαξη των συνόρων και η αντιμετώπιση των δικτύων παράνομης διακίνησης ανθρώπων δεν αποτελούν σταθερά αντικείμενο μιας πολιτικής με μετρήσιμα αποτελέσματα, σαφείς στόχους και ουσιαστική λογοδοσία, αντίθετα απουσιάζει από τον δημόσιο διάλογο ; Γιατί ακολουθούμε συχνά, χωρίς επαρκή διαπραγμάτευση ή διεκδίκηση εξαιρέσεων, αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμη και όταν θεωρούμε ότι ενδέχεται να βλάπτουν τα εθνικά μας συμφέροντα; Γιατί η πολιτεία, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι εταιρείες δημοσκοπήσεων δεν έχουν συμβάλει σε μια σταθερή, συστηματική και διαφανή καταγραφή της γνώμης των πολιτών για το Μεταναστευτικό; Γιατί δεν έχει αναδειχθεί μέσα από μια ευρεία δημόσια διαβούλευση ή, όπου κρίνεται σκόπιμο, ένα δημοψήφισμα η πραγματική βούληση της κοινωνίας για τις βασικές κατευθύνσεις της μεταναστευτικής πολιτικής; Είναι δίκαιο να τίθενται πάντοτε τα συμφέροντα των μεταναστών υπεράνω των συμφερόντων των Ελλήνων πολιτών; ; ΕΛΛΗΝΑ, ΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΜΕΝΕΙΣ ΑΔΙΑΦΟΡΟΣ; Η Ελλάδα έχει δικαίωμα και υποχρέωση να προστατεύει τα σύνορά της, να εφαρμόζει τους νόμους της, να ελέγχει τις μεταναστευτικές ροές και να επιστρέφει όλους τους παράνομους λαθρομετανάστες και δεν πρέπει να παραμείνουν στην επικράτειά της. Έχει, επίσης, δικαίωμα να απαιτεί από την πολιτική της ηγεσία την μηδενική άφιξη λαθρομεταναστών. Η προστασία της εθνικής κυριαρχίας, η δημογραφική επιβίωση, η κοινωνική συνοχή και η ασφάλεια των πολιτών δεν είναι ζητήματα που μπορούν να αντιμετωπίζονται με αδιαφορία ή με ευχολόγια. Απαιτούν συγκεκριμένες αποφάσεις, υπεύθυνη πολιτική, αξιόπιστα στοιχεία και ουσιαστική λογοδοσία. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται πολίτες παραλυμένους από τον φόβο ή παθητικούς θεατές των εξελίξεων. Δεν πρέπει να σε φοβίζει κανένας νόμος επειδή δεν θέλεις τους μετανάστες να σου πάρουν την πατρίδα. Υπέρτατος Νόμος η Σωτηρία της Πατρίδας" Οι διάφορες ευκαιριακές ενώσεις και αυτοκρατορίες πέφτουν .Η Ελλάδα είναι αιωνία. Σύμβολο Ελευθερίας και Δημοκρατίας και πνευμτικού φωτός. Το μέλλον της χώρας απαιτεί εγρήγορση., συμμετοχή, ΘΑΡΡΟΣ και ΑΓΩΝΑ ΕΛΛΗΝΑ, ΜΗΝ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙΣ ΑΔΙΑΦΟΡΟΣ (15/10/26) Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

ΠΕΛΑΣΓΟΙ 1

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΠΕΛΑΣΓΩΝ-Μέρος Ι του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη Οι Πελασγοί και ο Ελληνικός κόσμος Οι Πελασγοί ήταν πραγματικοί Αρχαιοέλληνες κάτοικοι της Ελλάδος. Τούτο δηλώνεται περίτρανα από «ΤΑ ΟΡΦΙΚΑ» και τις νεώτερες ανθρωπολογικές έρευνες που έγιναν στην Ελλάδα, στην Μεσοποταμία, στη Νότιο Ρωσία, τη Δυτική Ευρώπη, στην Αμερική και αλλαχού. Ο Θουκυδίδης είναι ακριβέστατος και όχι παραμυθάς, ο οποίος λέγει ότι: «Οι Έλληνες και οι Πελασγοί αποτελούν το αυτό έθνος». Ιστορικά, οι Πελασγοί αποτελούν το παλαιότερο πρόγονο του ελληνικού κόσμου. Οι αρχαίες πηγές τους συνδέουν με διάφορες περιοχές του ελλαδικού χώρου, ιδιαίτερα με την Αρκαδία, τη Θεσσαλία και τη Δωδώνη. Ο Όμηρος μάλιστα αναφέρεται στον Δία ως «Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε Πελασγικέ». Όμως ο Ηρόδοτος, είτε από άγνοια είτε από επιπολαιότητα, αγνοεί τον Όμηρο, Εύφορο, Αντικλείδα, Ατθιδογράφους κ.λπ. Τα ελληνικά φύλα και η κοινή ταυτότητα Με τον χρόνο διαμορφώθηκαν τα επιμέρους φύλα — Αιολείς, Αχαιοί, Ίωνες και Δωριείς. Οι διαφορετικές ονομασίες και οι τοπικές ταυτότητες όμως δεν αναιρούν την ευρύτερη ελληνική τους ταυτότητα. Όπως σήμερα ο Έλληνας της Μακεδονίας δεν παύει να είναι Έλληνας επειδή είναι Μακεδόνας, ούτε ο Πελοποννήσιος παύει να είναι Έλληνας επειδή είναι Πελοποννήσιος, έτσι και τότε το φύλο και η περιοχή δεν αναιρούσαν την κοινή ελληνική ταυτότητα. Αυτή στηριζόταν στα κοινά στοιχεία που χαρακτήριζαν τον Ελληνικό κόσμο: το όμαιμον, το ομόγλωσσον, το ομόθρησκον και το ομότροπον. Ο ελλαδικός χώρος και η εξάπλωση του Ελληνισμού Η Θεσσαλία, η Μακεδονία, η Ήπειρος, η Πίνδος, η κεντρική Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου αποτέλεσαν σημαντικό χώρο διαμόρφωσης και μετακίνησης ελληνικών πληθυσμών και παραδόσεων. Οι Έλληνες ήταν από αμνημονεύτων χρόνων ναυτικός λαός και ιδιαίτερα στα νησιά του Αιγαίου, στην Κρήτη, και ξαπλώθηκαν σε όλο τον κόσμο. Ο Ελληνισμός δεν περιορίστηκε στην κοινή καταγωγή. Όσο εξαπλωνόταν, τόσο μεγαλύτερη σημασία αποκτούσαν η κοινή γλώσσα, η θρησκεία, τα ήθη, η παιδεία και ο πολιτισμός. Ο Ισοκράτης θα εκφράσει αργότερα αυτή την εξέλιξη, συνδέοντας το «Ἕλληνες» όχι μόνο με την καταγωγή αλλά και με την κοινή παιδεία. Οι Πελασγοί ως εκπολιτιστές και φορείς πολιτισμού Οι Πελασγοί ταξίδεψαν, ίδρυσαν αποικίες, δημιούργησαν εμπορικούς σταθμούς και εγκαταστάθηκαν σε ξένους τόπους. Μαζί τους έφεραν τη γλώσσα, τους θεούς, τους μύθους, την τέχνη, την αρχιτεκτονική και τον πολιτισμό τους. Γι’ αυτό σε μακρινά μέρη του κόσμου μπορεί να συναντούμε ίχνη Ελληνικής παρουσίας ή Ελληνικής πολιτισμικής επίδρασης: λέξεις, σύμβολα, μύθους, παραδόσεις, τοπωνύμια ή αρχιτεκτονικά στοιχεία κ.σ., σαν απομεινάρια του παρελθόντος. Αυτά αποτελούν ενδείξεις επαφής, πολιτισμικής επίδρασης ή πραγματικής εγκατάστασης Ελλήνων, οι οποίοι με τα χρόνια αφομοιώθηκαν Οι αρχαίες αντιλήψεις για τους Πελασγούς Οι αρχαίοι συγγραφείς έχουν συγκεχυμένη ιδέα για την προέλευση της φυλής μας, διότι ελάχιστα γνώριζαν περί των Αιγαίων και του αρχαίου πολιτισμού τους, όπως και μεις μέχρι πρότινος ελάχιστα γνωρίζαμε για τα Ορφικά. Πάντως όλοι γνώριζαν ότι οι Πελασγοί ήταν μέγας λαός που είχε επεκταθεί στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και αποτελούσε τον γνωστό μας Ελληνικό κόσμο, στη Μικρά Ασία, την Κύπρο, την Κρήτη, την Ιταλία κ.ά. Τους Πελασγούς θα τους βρούμε στη Λήμνο, στην Ίμβρο, στους οικιστές Τηρσηνούς του Αβυος στην Ιταλία αλλά και στην Αθήνα. Αρκαδία, Τυρρηνία και οι διαφορετικές ονομασίες Οι Πελασγοί αναπτύχθηκαν στην Αρκαδία και κατόπιν πήγαν στην Τυρρηνία, από την οποίαν όμως επέστρεψαν αργότερα στην Αρκαδία σαν Τυρσηνοί και εν συνεχεία εισέδυσαν στα μέρη που προαναφέρθηκαν. Στις διάφορες χώρες πήραν και διαφορετικά ονόματα, αλλά ο πολιτισμός τους ήταν καθαρά Ελληνικός, έχοντες κοινό το όμαιμον, ομόθρησκον, ομόγλωσσον και ομότροπον. Από την Κρήτη, λ.χ., μετέβησαν στην έναντι Μικρά Ασία και ονομάστηκαν Ετεοκρήτες και εγκατεστάθηκαν εκεί ως Χετταίοι ή Μιττάνι. Η διάδοση του πολιτισμού Στις χώρες που πήγαν έγιναν το κυρίαρχο στοιχείο και δημιούργησαν οργανωμένα κράτη με τους πρωτόγονους εκεί πληθυσμούς, στους οποίους μετέδωσαν τον Ελληνικό πολιτισμό, γιατί σύμφωνα με τις μέχρι τώρα ενδείξεις αυτοί εφεύραν πρώτοι και την γραφή. Ο Αισχύλος στις «Ικέτιδες» παρουσιάζει τον γηραιό βασιλιά του Άργους να ορίζει το Πελασγικό κράτος του, ενώπιον του Δαναού, από της Πελοποννήσου — όπου ήδρευε — μέχρι της Μακεδονίας και της Ηπείρου. Η παρουσία των Πελασγών στην Ελλάδα Συνεπώς, οι Πελασγοί ανέκαθεν κυριαρχούσαν στην Ελλάδα και από την απώτατη αρχαιότητα εμφανίζονται ως μόνιμοι κάτοικοι ολόκληρης της Ελλάδος. Η απόδειξη ότι δεν αναφέρεται κανένα άλλο φύλο της αρχαιότητας στην περιοχή αυτή και στον χώρο που ήκμασαν οι Πελασγοί. Ο Ευσέβιος γράφει ότι οι Πελασγοί ήταν θαλασσοκράτορες — προφανώς οι Κυκλαδίτες και Κρητικοί ναυτικοί — οι οποίοι μετέπειτα δημιούργησαν τον Μινωικό και βραδύτερα τον Μυκηναϊκό πολιτισμό ως την Κύπρο πριν από τους Φοίνικες. Η ελληνική παρουσία στον κόσμο Οι Πελασγοί ταξίδεψαν, ίδρυσαν αποικίες, δημιούργησαν εμπορικούς σταθμούς και εγκαταστάθηκαν σε ξένους τόπους. Μαζί τους ταξίδεψαν η γλώσσα, οι θεοί, οι μύθοι, η τέχνη, η αρχιτεκτονική και οι ιδέες τους. Γι’ αυτό σε μακρινά μέρη του κόσμου συχνά συναντούμε ίχνη ελληνικής παρουσίας ή ελληνικής πολιτισμικής επίδρασης: λέξεις, σύμβολα, μύθους, παραδόσεις, τοπωνύμια ή αρχιτεκτονικά στοιχεία, τοπωνύμια κ.ά. Αυτά αποτελούν ενδείξεις επαφής, πολιτισμικής επίδρασης ή πραγματικής εγκατάστασης Ελλήνων. Οι Έλληνες εγκαταστάθηκαν πραγματικά σε ξένους τόπους. Άλλοι αφομοιώθηκαν με τους γηγενείς και άφησαν πίσω τους το αποτύπωμά τους· άλλοι διατήρησαν την ταυτότητά τους και δημιούργησαν ελληνικές κοινότητες. Αυτό διατηρείται ακόμη και σήμερα στην ελληνική ομογένεια ανά τον κόσμο. Οι Έλληνες δημιουργούν πολιτιστικούς φορείς, συλλόγους και κοινότητες στις χώρες όπου ζουν, διατηρώντας τη γλώσσα, την παράδοση, τη θρησκεία και τα έθιμά τους. Γι’ αυτό και η ελληνική ομογένεια διακρίνεται για την έντονη πολιτιστική της πρόοδο Δυστυχώς το Ελληνικό κράτος στερείται ενός μακροπρόθεσμου οράματος για το μέλλον του Ελληνισμό ανά τον κόσμο με αποτέλεσμα την σταδιακή αφομοίωση του . ( 6/10/26) Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

ΠΕΛΑΣΓΟΙ 2

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΠΕΛΑΣΓΩΝ-Μέρος ΙΙ του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη Ο ελληνικός μυθολογικός και πολιτισμικός ορίζοντας Ακόμη και οι αρχαίες παραδόσεις που συνδέουν τον Ηρακλή, τον Διόνυσο, τον Περσέα, τον Μέμνονα, τον Ιάσονα ή τον Ορφέα κ.σ. σε μακρινούς τόπους της Δύσης, της Ανατολής, του Βορρά και του Νότου δείχνουν πόσο μακριά έφτασε ο ελληνικός μυθολογικός και πολιτισμικός ορίζοντας. Αργότερα, με τον Αλέξανδρο, ο ελληνικός πολιτισμός θα κινηθεί ακόμη βαθύτερα στην Ανατολή και θα δημιουργήσει τον ελληνιστικό κόσμο. Η Ινδοευρωπαϊκή θεωρία Και ελλείψει αποδείξεων περί του αντιθέτου προβάλλουν την αστήριχτη θεωρία «περί Ινδοευρωπαίων». Η Ινδοευρωπαϊκή θεωρία υποστηρίζει ότι πολλές γλώσσες της Ευρώπης και της Ασίας προέρχονται από μια κοινή, αρχαία μητρική γλώσσα, την Πρωτοϊνδοευρωπαϊκή. Στηριζόμενοι στην ομοιότητα ορισμένων κοινών λέξεων, χωρίς να λαμβάνουν υπ’ όψιν ότι σε πανάρχαια χρόνια από εκεί πέρασε ο εκπολιτιστής Ηρακλής, Διόνυσος και αργότερα ο Μέμνων και, μεταξύ των άλλων, άφησαν το αποτύπωμά τους και στη γλώσσα, όχι μόνο στην Ινδία αλλά και στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο. Σχολιασμός 1. Η αμφισβήτηση της καταγωγής μας Κι’ όμως υπάρχουν σήμερα επίσημα κέντρα που αμφισβητούν την καταγωγή μας, δηλαδή ότι είμαστε γηγενείς, που ανέκαθεν οι πρόγονοί μας κατοικούσαν στα ίδια τούτα μέρη και ότι δεν ήρθαν από ξένη χώρα, ούτε ότι υπεστήκαμε κάποια ολοσχερή γενοκτονία ώστε να αδειάσει ο τόπος και να τρέξουν άλλοι να τον γεμίσουν. 2. Τα τεκμήρια και η προϊστορία Οι άνθρωποι που μας αμφισβητούν δεν ακολουθούν φυσικά τη λογική, ούτε τα γραπτά της ιστορίας, αλλά θέλουν τεκμηριωμένες αποδείξεις. Οι πανάρχαιοι Πελασγοί άφησαν πίσω τους πολλά τεκμήρια, αλλά δυστυχώς για κάποιο λόγο το κατεστημένο δεν θέλει να φτάσει στην προϊστορία, γιατί εκεί συναντάει παντού τον Πελασγό και τον Ελληνικό πολιτισμό να προηγείται όλων των άλλων, σαν ο ευρετής του σε πανάρχαια χρόνια παγκόσμιου πολιτισμού. 3. Η αμφισβήτηση της ιστορικής αλήθειας Ακόμη και σήμερον οι φανεροί εχθροί του Ελληνισμού και οι αποδεδειγμένοι διαστρεβλωτές της Ιστορικής αλήθειας, με ασύστολα ψευδολογήματα και με αναπόδεικτους και υποχθόνιους ισχυρισμούς, επιβάλλουν ανθελληνικές απόψεις. 4. Η φωνή των υπερασπιστών του Ελληνισμού Όπως γράφει ο μεγάλος ιστοριογράφος Ντρόυσεν, ότι η τίμια και ειλικρινής φωνή των υπερασπιστών του Ελληνισμού πνίγεται από τον θόρυβο και τις συνεχείς κραυγές από όλα τα ελεγχόμενα κέντρα, μίντια κ.ά., οι οποίες μοιάζουν με αυτές που δημιουργούσαν οι Μαινάδες του Διονύσου όπου μετέβαιναν. 5. Τα ιστορικά τεκμήρια Έχουν στερεοποιήσει (κοινώς τσιμεντάρει) τα ιστορικά ψεύδη τους και δεν δέχονται πλέον νεώτερα τεκμήρια της ιστορικής έρευνας και φυσικά δεν θεωρούν αξιόπιστους τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς — όπως λ.χ. ο έγκριτος Θουκυδίδης — χωρίς προηγουμένη τεκμηρίωση. 6. Η αμφισβήτηση και οι ιδεολογικές αναφορές Είναι γνωστό το αντιδημοκρατικό και απολυταρχικό κέντρο από το οποίον εκπηγάζει η αμφισβήτηση. Ο καλύτερος όμως εκφραστής του είναι ο διεθνής κομμουνισμός και τα παρακλάδια του. 7. Ο πληθυσμός των Πελασγών Ήταν τόσο πολυπληθείς στην εποχή τους οι Πελασγοί, ώστε αν είχαν σχηματίσει ένα ενιαίο έθνος και δεν είχαν κατακερματιστεί με τη δημιουργία διαφορετικών εθνών, σήμερα ίσως να ήταν η πολυπληθέστερη πληθυσμιακά χώρα, όπως είναι η Κίνα. 8. Το Πελασγικό DNA Το Πελασγικό DNA δεν βρίσκεται μόνο στους Έλληνες της Ελλάδας, αλλά και σε μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων στη Μικρά Ασία, στην Κάτω Ιταλία, στην Βαλκανική, στην Νότια Ευρώπη, στον Εύξεινο Πόντο κ.ά. Επίλογος Η συνέχεια του Ελληνισμού Ο Ελληνισμός δεν έμεινε στατικός. Μετακινήθηκε, εξαπλώθηκε, αφομοιώθηκε, επηρέασε και επηρεάστηκε και δημιούργησε τον μεγαλειώδη Ελληνικό Πολιτισμό, τον μοναδικό ανθρωπιστικό. Και έχοντας μια τόσο μεγάλη κληρονομιά, έχουμε και μια ευθύνη: να τη διατηρήσουμε ζωντανή και να την ακτινοβολήσουμε στον κόσμο, όχι ως υπεροχή απέναντι στους άλλους, αλλά ως προσφορά στην ανθρωπότητα. Οι αξίες της κληρονομιάς μας Δημοκρατία, ελευθερία, δικαιοσύνη, ενωτικό πνεύμα, συνεργασία, ανθρωπισμός και ειρήνη. Αυτή είναι η ουσία της κληρονομιάς μας: όχι μόνο να γνωρίζουμε από πού ερχόμαστε, αλλά να κάνουμε αυτό που παραλάβαμε δημιουργική δύναμη για το μέλλον. Το καθήκον μας σήμερα Να μεταδώσουμε και πάλι τις Αξίες αυτού του πολιτισμού στην ανθρωπότητα που παραπαίει και τραβάει στο χάος ένεκα των τεράστιων προβλημάτων που αντιμετωπίζει σήμερα (Περιβάλλον — Κλιματική κρίση, Πυρηνικά όπλα, τεχνολογικός προσανατολισμός της ΑΙ κ.ά.). Δυστυχώς, σήμερα, καθώς το αυταρχικό τουρκικό κράτος, με λόγια και έργα, προωθεί την ανασύσταση της οθωμανικής του επιρροής, το ελληνικό κράτος, στερούμενο ενός σαφούς οράματος για το μέλλον, αντιμετωπίζει παθητικά την τουρκική πίεση και διστάζει ακόμη και να αναλάβει μια διεθνή πολιτιστική εκστρατεία για τη διάδοση και την ανάδειξη των διαχρονικών ιδανικών της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας και της Ειρήνης. (7/10/26) Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

ΣΙΚΕΛΙΑ

Αποικισμός της Σικελίας: Πώς οι Έλληνες και οι Καρχηδόνιοι Εδραιώθηκαν στο Νησί kalinda kalinda 6 Οκτωβρίου 2026 · 4΄ ανάγνωση Αποικισμός της Σικελίας: Πώς οι Έλληνες και οι Καρχηδόνιοι Εδραιώθηκαν στο Νησί Πρόσθεσε το olympia.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google Η Ελληνική Άφιξη και Επέκταση Ο Αποικισμός της Σικελίας και πώς οι Έλληνες και οι Καρχηδόνιοι εδραιώθηκαν στο νησί ξεκινά το 735 π.Χ. Τότε άποικοι από τη Χαλκίδα έφτασαν στις ανατολικές ακτές του νησιού. Εκεί, βρήκαν ένα ιδανικό μέρος με ένα φυσικά προστατευμένο λιμάνι και ίδρυσαν την πρώτη Ελληνική αποικία, τη Νάξο. Αυτή η επιτυχία πυροδότησε μια μεγάλη αποικιστική κίνηση. Μέσα σε μόλις δέκα χρόνια, οι Έλληνες είχαν ήδη δημιουργήσει έξι ακόμη οικισμούς, ενώ σε έναν αιώνα ο αριθμός τους έφτασε τις είκοσι. Σύντομα, οι Ελληνικές πόλεις-κράτη, που κυβερνούσαν ισχυροί τύραννοι, κυριαρχούσαν στις ανατολικές και νότιες ακτές της Σικελίας. Η Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία και η Σημασία της ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ Η Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία και η Σημασία της Η Άνοδος των Τυράννων: Ιπποκράτης και Γέλων Στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ., ο τύραννος Ιπποκράτης κυβέρνησε τη Γέλα και επέκτεινε την επιρροή του σε μεγάλο μέρος της ανατολικής Σικελίας. Πράγματι, ο στρατός του ήταν ασταμάτητος. Ωστόσο, ο Ιπποκράτης έπεσε νεκρός το 491 π.Χ. κατά την πολιορκία των Μεγάρων Υβλαίων. Τότε, ο ανώτερος αξιωματικός του, ο Γέλων, ένας φιλόδοξος άνδρας από ευγενές υπόβαθρο, ανέλαβε τον έλεγχο. Συνεπώς, συνέχισε την επέκταση του προκατόχου του και μάλιστα κατάφερε να κατακτήσει τις Συρακούσες το 483 π.Χ.. Επιπλέον, αναγνωρίζοντας τη στρατηγική σημασία τους, ο Γέλων μετέφερε την αυλή του εκεί, καθιστώντας τις το νέο κέντρο της αυτοκρατορίας του. Η Καρχηδονιακή Δύναμη και Επικράτεια Παράλληλα, στις δυτικές και βόρειες ακτές, οι Καρχηδόνιοι, ένας λαός Φοινικικής καταγωγής, εδραίωναν τη δική τους αυτοκρατορία. Από την ίδρυσή της, περίπου το 814 π.Χ., η Καρχηδόνα είχε κάνει επέκταση σε ολόκληρη τη Δυτική Μεσόγειο, ωστόσο η Σικελία ήταν το πιο κερδοφόρο μέρος για αυτούς. Ίδρυσαν την πρώτη τους αποικία, τη Μότυα, στο δυτικό άκρο του νησιού και σύντομα απέκτησαν ισχυρή βάση. Οι Καρχηδόνιοι προστάτευαν με σθένος την επικράτειά τους και νίκησαν κάθε ελληνική προσπάθεια για ίδρυση οικισμών στη σφαίρα επιρροής τους. Η Αναπόφευκτη Σύγκρουση Μέχρι το 483 π.Χ., η Σικελία θα έκανε δύο μεγάλες ζώνες επιρροής. Στα ανατολικά και νότια, ο Γέλων και ο σύμμαχός του, Θήρων, είχαν δημιουργήσει ένα ισχυρό Ελληνικό μπλοκ. Στα δυτικά και βόρεια, η Καρχηδόνα με τους συμμάχους της κυριαρχούσαν. Αν και οι δύο πλευρές διατηρούσαν μέχρι τότε ήπιες σχέσεις, οι περιστασιακές διαμάχες για την κυριαρχία στο νησί ήταν ένας σαφής δείκτης ότι μια σύγκρουση πλησίαζε. Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Καρχηδόνιοι, λοιπόν, εδραιώθηκαν στο νησί, αλλά αυτός ο αποικισμός της Σικελίας και πώς οι Έλληνες και οι Καρχηδόνιοι εδραιώθηκαν στο νησί τους οδήγησε αναπόφευκτα στην αντιπαράθεση. Η Ελληνική Άφιξη και Επέκταση Ο Αποικισμός της Σικελίας και πώς οι Έλληνες και οι Καρχηδόνιοι εδραιώθηκαν στο νησί ξεκινά το 735 π.Χ. Τότε άποικοι από τη Χαλκίδα έφτασαν στις ανατολικές ακτές του νησιού. Εκεί, βρήκαν ένα ιδανικό μέρος με ένα φυσικά προστατευμένο λιμάνι και ίδρυσαν την πρώτη Ελληνική αποικία, τη Νάξο. Αυτή η επιτυχία πυροδότησε μια μεγάλη αποικιστική κίνηση. Μέσα σε μόλις δέκα χρόνια, οι Έλληνες είχαν ήδη δημιουργήσει έξι ακόμη οικισμούς, ενώ σε έναν αιώνα ο αριθμός τους έφτασε τις είκοσι. Σύντομα, οι Ελληνικές πόλεις-κράτη, που κυβερνούσαν ισχυροί τύραννοι, κυριαρχούσαν στις ανατολικές και νότιες ακτές της Σικελίας. Πώς οι Έλληνες απέκτησαν ενιαία ταυτότητα μέσα από μύθους, πόλεις-κράτη και κοινή θρησκεία ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ Πώς οι Έλληνες απέκτησαν ενιαία ταυτότητα μέσα από μύθους, πόλεις-κράτη και κοινή θρησκεία Η Άνοδος των Τυράννων: Ιπποκράτης και Γέλων Στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ., ο τύραννος Ιπποκράτης κυβέρνησε τη Γέλα και επέκτεινε την επιρροή του σε μεγάλο μέρος της ανατολικής Σικελίας. Πράγματι, ο στρατός του ήταν ασταμάτητος. Ωστόσο, ο Ιπποκράτης έπεσε νεκρός το 491 π.Χ. κατά την πολιορκία των Μεγάρων Υβλαίων. Τότε, ο ανώτερος αξιωματικός του, ο Γέλων, ένας φιλόδοξος άνδρας από ευγενές υπόβαθρο, ανέλαβε τον έλεγχο. Συνεπώς, συνέχισε την επέκταση του προκατόχου του και μάλιστα κατάφερε να κατακτήσει τις Συρακούσες το 483 π.Χ.. Επιπλέον, αναγνωρίζοντας τη στρατηγική σημασία τους, ο Γέλων μετέφερε την αυλή του εκεί, καθιστώντας τις το νέο κέντρο της αυτοκρατορίας του. Η Καρχηδονιακή Δύναμη και Επικράτεια Παράλληλα, στις δυτικές και βόρειες ακτές, οι Καρχηδόνιοι, ένας λαός Φοινικικής καταγωγής, εδραίωναν τη δική τους αυτοκρατορία. Από την ίδρυσή της, περίπου το 814 π.Χ., η Καρχηδόνα είχε κάνει επέκταση σε ολόκληρη τη Δυτική Μεσόγειο, ωστόσο η Σικελία ήταν το πιο κερδοφόρο μέρος για αυτούς. Ίδρυσαν την πρώτη τους αποικία, τη Μότυα, στο δυτικό άκρο του νησιού και σύντομα απέκτησαν ισχυρή βάση. Οι Καρχηδόνιοι προστάτευαν με σθένος την επικράτειά τους και νίκησαν κάθε ελληνική προσπάθεια για ίδρυση οικισμών στη σφαίρα επιρροής τους. Η Αναπόφευκτη Σύγκρουση Μέχρι το 483 π.Χ., η Σικελία θα έκανε δύο μεγάλες ζώνες επιρροής. Στα ανατολικά και νότια, ο Γέλων και ο σύμμαχός του, Θήρων, είχαν δημιουργήσει ένα ισχυρό Ελληνικό μπλοκ. Στα δυτικά και βόρεια, η Καρχηδόνα με τους συμμάχους της κυριαρχούσαν. Αν και οι δύο πλευρές διατηρούσαν μέχρι τότε ήπιες σχέσεις, οι περιστασιακές διαμάχες για την κυριαρχία στο νησί ήταν ένας σαφής δείκτης ότι μια σύγκρουση πλησίαζε. Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Καρχηδόνιοι, λοιπόν, εδραιώθηκαν στο νησί, αλλά αυτός ο αποικισμός της Σικελίας και πώς οι Έλληνες και οι Καρχηδόνιοι εδραιώθηκαν στο νησί τους οδήγησε αναπόφευκτα στην αντιπαράθεση. #ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΟΝΗ ΣΙΝΑ

ΘέματαΔιεθνήςΕκκλησία Η προθεσμία της 24ης Οκτωβρίου: Η Μονή της Αγίας Αικατερίνης αντιμετωπίζει μια καθοριστική στιγμή Με Ελληνοσκόπιο-5 Οκτωβρίου 202601 ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΥΝΤΑΚΤΗ (Νίκος Σταματάκης). Οι αναγνώστες του Helleniscope γνωρίζουν ότι η Μονή της Αγίας Αικατερίνης είναι κάτι περισσότερο από μια απλή διαμάχη για περιουσιακά στοιχεία. Ως ένα από τα παλαιότερα χριστιανικά μοναστήρια που λειτουργούν συνεχώς στον κόσμο, κατέχει μια μοναδική θέση στην χριστιανική και μουσουλμανική ιστορία και εδώ και καιρό αποτελεί σύμβολο θρησκευτικής συνύπαρξης στο Σινά. Συνεπώς, οι τρέχουσες διαπραγματεύσεις έχουν συνέπειες που εκτείνονται πολύ πέρα ​​από τα ζητήματα ιδιοκτησίας γης: αγγίζουν τη θρησκευτική ελευθερία, την πολιτιστική κληρονομιά, την αιγυπτιακή κυριαρχία και τη διατήρηση μιας αιώνιας ορθόδοξης παρουσίας. Όπως εξηγεί το ακόλουθο ρεπορτάζ του tovima.gr, οι επόμενες εβδομάδες μπορεί να αποδειχθούν καθοριστικές. Μια διαπραγματευτική λύση θα προσέφερε τόσο στην Αίγυπτο όσο και στη μοναστική κοινότητα την ευκαιρία να προστατεύσουν τον ιστορικό χαρακτήρα του μοναστηριού, θέτοντας παράλληλα το νομικό του καθεστώς σε πιο στέρεες, σύγχρονες βάσεις. Η μη επίτευξη συμφωνίας πριν από την αναμενόμενη δικαστική απόφαση της 24ης Οκτωβρίου, ωστόσο, θα μπορούσε να ανοίξει ξανά ζητήματα που παραμένουν άλυτα εδώ και δεκαετίες και να εντείνει μια ήδη ευαίσθητη διπλωματική και εκκλησιαστική διαμάχη. ======================= πηγή – tovima.gr Μονή Σινά: Οι 20 ημέρες που θα καθορίσουν την τύχη της — Η κρίσιμη προθεσμία της 24ης Οκτωβρίου Έντονοι παρασκηνιακοί ελιγμοί ενόψει της απόφασης του Αιγυπτιακού Ακυρωτικού Δικαστηρίου σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής της Αγίας Αικατερίνης — Συναντήσεις με στόχο την επίτευξη συμβιβασμού, «εμπόδια» από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Άγιο Όρος, και διπλωματικές προσπάθειες της Ελλάδας Ο δρόμος προς τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά δεν είναι εύκολος. Οι επισκέπτες πρέπει να ταξιδέψουν κατά μήκος ενός σύγχρονου αυτοκινητόδρομου μέσα από μια απέραντη έρημο, περνώντας συχνά από σημεία ελέγχου. Η περιοχή είναι αφιλόξενη και υπόκειται σε ειδικό καθεστώς επειδή, για την Αίγυπτο, συνδέεται με την εθνική ασφάλεια. Στο σημείο ελέγχου, περίπου 800 μέτρα από το μοναστήρι, οι έλεγχοι ασφαλείας είναι εξαιρετικά αυστηροί και τα οχήματα γενικά αφήνονται εκεί. Το επιβλητικό τείχος, που χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιουστινιανού και στέκεται στο κενό ανάμεσα σε δύο τεράστιους ορεινούς όγκους, δίνει στον προσκυνητή που πλησιάζει την εντύπωση ενός φρουρίου. Αυτή η εντύπωση έρχεται σε έντονη αντίθεση με τη μικρή πόρτα από την οποία οι επισκέπτες σχεδόν αναγκάζονται να σκύψουν για να μπουν. Δεν πρόκειται απλώς για μια πράξη ευλάβειας: εκεί κοντά υπήρχε κάποτε μια μεγάλη είσοδος από την οποία ακόμη και καμήλες μπορούσαν να περάσουν μέσα και έξω από το μοναστήρι. Οι μοναχοί το έκλεισαν νωρίτερα για να ελαχιστοποιήσουν την ευαλωτότητά τους σε πιθανούς εισβολείς. Η σχεδόν 15 αιώνες αδιάλειπτης λειτουργίας του μοναστηριού αντικατοπτρίζονται στη συναρπαστική, αν και κάπως δαιδαλώδη, κατασκευή του, όπου συνυπάρχουν κτίρια από διαφορετικές περιόδους. Η ιστορία του ήταν ταραχώδης και γεμάτη γεγονότα, αλλά η κατάσταση έγινε ιδιαίτερα περίπλοκη μετά το 2015, όταν κατατέθηκε η πρώτη αγωγή για το ιδιοκτησιακό του καθεστώς, και ιδιαίτερα μετά τον Μάιο του 2022, όταν το Πρωτοδικείο του Νότιου Σινά εξέδωσε μια απόφαση εχθρική προς το μέλλον του μοναστηριού. Σε εκείνο το σημείο, η Μονή Σινά αναγκάστηκε να αποκρούσει ένα διαφορετικό είδος εισβολής: τη δικαστική στέρηση της περιουσίας της — με άλλα λόγια, των πόρων που ήταν απαραίτητοι για την επιβίωσή της. Η κύρια υπεράσπιση της μονής ήταν ότι το δικαστήριο έπρεπε να απορρίψει την αγωγή επειδή την είχε ασκήσει ένας ιδιώτης, ο οποίος δεν κατείχε την εν λόγω γη. Οι αιγυπτιακές αρχές παρενέβησαν στη συνέχεια, διεκδικώντας την κυριότητα των ακινήτων. Το Πρωτοδικείο εφάρμοσε, με τυπική αυστηρότητα, τη γενική νομοθεσία της Αιγύπτου που χρονολογείται από το 1963, καθώς και την πιο συγκεκριμένη αιγυπτιακή νομοθεσία σχετικά με το Σινά που θεσπίστηκε το 1983, μετά την επιστροφή της χερσονήσου στην αιγυπτιακή κυριαρχία. Σύμφωνα με αυτή τη νομοθεσία, όλα τα μνημεία ανήκουν στο κράτος, όπως και στις ευρωπαϊκές χώρες, ενώ οι μη Αιγύπτιοι πολίτες και τα ξένα νομικά πρόσωπα - δηλαδή οι οντότητες που ελέγχονται από ξένους υπηκόους - απαγορεύεται να κατέχουν γεωργική γη. Συγκεκριμένα στο Σινά, όλες οι «έρημες εκτάσεις» και οι «φυσικά προστατευόμενες περιοχές» ανήκουν αποκλειστικά στο κράτος, το οποίο μπορεί να παραχωρήσει τη χρήση ή την εκμετάλλευσή τους, υπό κρατική εποπτεία, για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Για τον λόγο αυτό, το Πρωτοδικείο όχι μόνο αναγνώρισε την ιδιοκτησία του αιγυπτιακού κράτους, αλλά διέταξε και την κατεδάφιση όλων των κατασκευών που έχτισαν οι μοναχοί και δεν είχαν χαρακτηριστεί ως μνημεία, την έξωσή τους ακόμη και από το ίδιο το μοναστήρι, καθώς και την καταβολή σημαντικής αποζημίωσης στο αιγυπτιακό κράτος για την παράνομη κατοχή και χρήση της περιουσίας του. Η αδελφότητα του Σινά άσκησε έφεση στο Εφετείο της Ισμαηλίας, το οποίο εφάρμοσε ευνοϊκότερα το αιγυπτιακό δίκαιο για το μοναστήρι. Αναγνώρισε την εγκυρότητα των συμβάσεων του μοναστηριού σχετικά με γεωργικές εκτάσεις, ενώ στην περίπτωση των χώρων λατρείας έκρινε ότι, αν και χαρακτηρίζονται ως μνημεία, έχουν παραμείνει στη συνεχή χρήση των μοναχών και ότι, ως εκ τούτου, οι μοναχοί έχουν το δικαίωμα να συνεχίσουν να τους χρησιμοποιούν. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η εξαιρετικά μακροσκελής απόφαση του δικαστηρίου αναφέρεται στα διατάγματα του Ιουστινιανού αλλά όχι στην Αχτινάμη — τη Διαθήκη — του Μωάμεθ, καθώς ούτε η Ιερά Μονή την επικαλέστηκε ούτε το δικαστήριο θεώρησε τον εαυτό του νομικά δεσμευμένο από αυτήν. Αντίθετα, εμφανίζονται πολυάριθμες αναφορές στο σύγχρονο Αιγυπτιακό Σύνταγμα. Οι δύο αποφάσεις έφεραν στην επιφάνεια κάτι που οι μοναχοί είχαν ήδη καταλάβει καλά το 1984, όταν επιχείρησαν να καταχωρίσουν όλη τη γη που είχαν στην κατοχή τους. Η αιγυπτιακή νομοθεσία δεν τους επέτρεπε την πλήρη κυριότητα ούτε των μνημείων ούτε των άλλων ακινήτων της μονής. Ωστόσο, επειδή οι αιγυπτιακές αρχές δεν είχαν εφαρμόσει τη νομοθεσία, μια «γκρίζα ζώνη» παρέμεινε και τελικά έγινε η βάση για το επιχείρημα ότι η μακροχρόνια κατοχή είχε ωριμάσει σε κυριότητα μέσω παραγραφής. Το αιγυπτιακό δικαστήριο απέρριψε αυτό το επιχείρημα, αρνούμενο να αναγνωρίσει την παραγραφή κτήσης επί κρατικής γης. Αναταραχή για την Απόφαση Η απόφαση για την Ισμαηλία προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, όχι μόνο στον χριστιανικό κόσμο — η Μονή της Αγίας Αικατερίνης είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO — αλλά ευρύτερα λόγω της Διαθήκης του Μωάμεθ, που φέρει το αποτύπωμα του χεριού του ως σφραγίδα, η οποία εγγυόταν την πλήρη προστασία των μοναχών και της περιουσίας τους. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Το ιστορικό έγγραφο – μια απόφαση υπογεγραμμένη από τον ίδιο τον Προφήτη Μωάμεθ – που αναγνωρίζει τα προνόμια της Μονής της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά. Αυτό το έγγραφο έχει γίνει σεβαστό σε όλη την ιστορία και θεωρείται σύμβολο ειρηνικής συνύπαρξης μεταξύ του μουσουλμανικού και του χριστιανικού κόσμου. Αυτός ο συμβολισμός ενισχύεται από την αρμονική αντιπαράθεση, μέσα στο μοναστηριακό συγκρότημα, ενός τρούλου με σταυρό στην κορυφή και ενός μιναρέ που φέρει ημισέληνο. Όπως αναμενόταν, η υπόθεση έφτασε τελικά στο Ακυρωτικό Δικαστήριο. Το δικαστήριο έχει ήδη λάβει την απόφασή του, αλλά έχει αναβάλει τη δημοσίευση της απόφασης τέσσερις φορές για να δώσει στο μοναστήρι και στο αιγυπτιακό κράτος — που εκπροσωπείται από τα Υπουργεία Δικαιοσύνης και Εξωτερικών — χρόνο για διαπραγματεύσεις. Αυτό συμβαίνει επειδή, σύμφωνα με την αιγυπτιακή νομοθεσία, εάν τα μέρη καταλήξουν σε συμβιβασμό πριν από την επίσημη δημοσίευση της απόφασης, ο συμβιβασμός γίνεται δεκτός και η απόφαση του δικαστηρίου δεν δημοσιοποιείται. Πληροφορίες που φτάνουν στην αδελφότητα από αιγυπτιακές πηγές επιμένουν ότι δεν θα υπάρξει πέμπτη αναβολή και ότι, εκτός εάν επιτευχθεί συμβιβασμός, η απόφαση θα δημοσιευτεί στις 24 Οκτωβρίου. Αυτό απομένει μόνο 20 ημέρες για να συναφθεί μια πιθανή συμφωνία και να αποφευχθούν τα χειρότερα για το μοναστήρι. Η κατάσταση βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο λόγω των προφανών επιπλοκών, αλλά και λόγω της σοβαρής ασθένειας του Αρχιεπισκόπου Συμεών, ο οποίος αναρρώνει στην Αθήνα. Όλα όσα έχουν συμβεί μέχρι στιγμής δείχνουν πόσο εύθραυστη έχει γίνει η ισορροπία στις διαπραγματεύσεις. Μετά τη σοβαρή εσωτερική κρίση εντός της αδελφότητας του Σινά, η οποία κορυφώθηκε με την παραίτηση του 90χρονου πρώην αρχιεπισκόπου Δαμιανού στις 12 Σεπτεμβρίου 2025, μετά από 52 χρόνια στο αξίωμα, ο Συμεών εξελέγη νέος Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ. Ενθρονίστηκε επίσημα στη μονή στις 31 Οκτωβρίου. Προφορική Συμφωνία Αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Συμεών διόρισε μια ομάδα εμπειρογνωμόνων για να καταρτίσει μια ακριβή απογραφή της ακίνητης περιουσίας της μονής και των χρήσεών της: ποια ακίνητα εξυπηρετούσαν θρησκευτικούς σκοπούς και ποια γεωργικούς, ποια ήταν κοντά στη μονή και επομένως μείζονος σημασίας, και ποια δεν ήταν προτεραιότητας. Συγκεντρώθηκαν ιστορικά στοιχεία και αντλήθηκαν τα απαραίτητα έγγραφα από τη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα. Το αιγυπτιακό κράτος θεώρησε αυτή την τεχνοκρατική προσέγγιση ως θετική και ειλικρινή βάση για διαπραγματεύσεις και ξεκίνησαν οι συνομιλίες. Τελικά, κατέληξαν σε προφορική συμφωνία για μια σημαντική συμφωνία που αναγνώριζε και προστάτευε την ελληνορθόδοξη ταυτότητα της μονής, ρύθμιζε το καθεστώς λειτουργίας της, αναγνώριζε τη θρησκευτική ελευθερία των μοναχών και, το πιο σημαντικό, διαφύλαγε τους Θεμελιώδεις Κανονισμούς της μονής. Η σημαντική συμφωνία θα ήταν η πρώτη και μοναδική συμφωνία μεταξύ της Αιγύπτου και της Ιεράς Μονής και θα αποτελούσε στρατηγική επιτυχία για τη μονή και για τη θέση της εντός της αιγυπτιακής έννομης τάξης. Στο ζήτημα των ακινήτων, η αδελφότητα έκανε έναν έξυπνο ελιγμό. Αποδέχτηκε ότι τα ακίνητα υπόκεινται στην αιγυπτιακή νομοθεσία, αλλά ζήτησε να γίνουν αντικείμενο παράλληλων διαπραγματεύσεων, οι οποίες εντάθηκαν από τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, μια πρόταση που συζητήθηκε ήταν τα ακίνητα που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για θρησκευτικούς σκοπούς να παραμείνουν στην κατοχή και χρήση του μοναστηριού επ' αόριστον και χωρίς ενοίκιο, ενώ οι γεωργικές περιουσίες θα παραμείνουν στην κατοχή του έναντι συμβολικού ενοικίου. Η συμφωνία είχε ολοκληρωθεί κατά 99%, αλλά δεν κατέστη δυνατή η οριστικοποίηση, παρά τις τρεις μακροσκελείς συναντήσεις μεταξύ των δύο αντιπροσωπειών. Λίγο πριν από την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου — που εορτάζεται στην Αγία Αικατερίνη στις 28 Αυγούστου — η ανταλλαγή προτάσεων σταμάτησε επειδή το μοναστήρι δέχεται μεγάλο αριθμό επισκεπτών εκείνη την εποχή και έπρεπε να τους εξυπηρετήσει. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, διάφοροι παράγοντες που αντιτίθεντο σε μια συμφωνία, συνειδητοποιώντας ότι πλησίαζε στην ολοκλήρωσή της, άρχισαν να κινητοποιούνται. Εκείνη την εποχή, η 26η Αυγούστου θεωρούνταν η κρίσιμη ημερομηνία για τη δημοσίευση της απόφασης του Αιγυπτιακού Ακυρωτικού Δικαστηρίου, προτού το δικαστήριο εγκρίνει την τέταρτη αναβολή του. Ομάδες πίεσης που αντιτίθενται σε οποιαδήποτε συμφωνία υπάρχουν τόσο στην Αίγυπτο όσο και στην Ελλάδα, τροφοδοτώντας την δυσπιστία μεταξύ των δύο πλευρών. Την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο Μάικλ Ρήγας, ο Ελληνοαμερικανός Υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, επισκέφθηκε το μοναστήρι ως προσκυνητής. Ο Ρήγας ακολουθεί το Παλαιό Ημερολόγιο, έχει δεσμούς με την υπερσυντηρητική Μονή Εσφιγμένου στο Άγιο Όρος και έχει επανειλημμένα μιλήσει για παραβιάσεις των δικαιωμάτων της αδελφότητας του Σινά. Η επίσκεψή του προκάλεσε ανησυχία στο αιγυπτιακό Υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο απέστειλε αντιπροσωπεία για να τον συνοδεύσει. Ο Ρήγας δεν έκανε δημόσιες δηλώσεις. Λίγες μέρες αργότερα, ο Συμεών αρρώστησε σοβαρά και αναγκάστηκε να ταξιδέψει στην Αθήνα για θεραπεία. Ενώ ο Αρχιεπίσκοπος Σινά ήταν άρρωστος, δημοσιοποιήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου μια επιστολή 20 μοναστηριών της αθωνικής κοινότητας προς τον Συμεών, στην οποία εξέφραζαν την αντίθεσή τους σε οποιαδήποτε πιθανή αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της μονής. «Αυτό που έχουν σεβαστεί δεκαέξι αιώνες ιστορίας πρέπει να παραμείνει σεβαστό σήμερα», τόνισαν, προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε αλλαγή στις υπάρχουσες ρυθμίσεις θα δημιουργούσε επικίνδυνο προηγούμενο για άλλα ιερά μοναστήρια και μνημεία. Σύμφωνα με όσους γνωρίζουν τις παρασκηνιακές εξελίξεις, ο συντάκτης της επιστολής φέρεται να είναι ο π. Ιερώνυμος Σιμωνόπετρας, ο οποίος εκφράζει τη θέση του Δαμιανού. Ο πρώην αρχιεπίσκοπος χαιρέτισε γρήγορα την παρέμβαση των 20 μοναστηριών, με την υποστήριξη του Παντοκράτορα Θεόφιλου και του Καρακάλλου Αρσενίου. Η επιστολή προκάλεσε δυσάρεστη έκπληξη στην αδελφότητα της Αγίας Αικατερίνης, επειδή εκδόθηκε εν αγνοία του Αρχιεπισκόπου Σινά και, στην πραγματικότητα, αντιμετώπισε το μοναστήρι τους σαν να ήταν μοναστήρι του Αγίου Όρους, παρόλο που το πνευματικό του σημείο αναφοράς είναι το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Η πρωτοβουλία θεωρήθηκε επίσης προσβλητική από τον Πατριάρχη Θεόφιλο και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Το πιο σημαντικό, θεωρήθηκε παραπλανητική κοινή γνώμη σχετικά με την πραγματική νομική θέση της μονής μετά τις δικαστικές αποφάσεις. Ο Βαρθολομαίος, στη δικαιοδοσία του οποίου εμπίπτει το Άγιο Όρος, κάλεσε αμέσως τους υπογράφοντες την επιστολή για συνομιλίες στο Φανάρι . Αυτοί απάντησαν ότι η Ιερά Κοινότητα έπρεπε πρώτα να συγκληθεί και αργότερα τον ενημέρωσαν ότι θα έρθουν σε μια ημέρα που είχε προγραμματιστεί να ταξιδέψει στην Αγγλία. Με άλλα λόγια, δεν πήγαν ποτέ. Σε αυτό το κλίμα, ο Κυριάκος Βελόπουλος — ο οποίος ευθυγραμμίζεται με τα επιχειρήματα που προέβαλε η Ρωσική Εκκλησία — η Μαρία Γρατσία, η οποία εκπροσώπησε τους Σιναϊτικούς μοναχούς που αντιτίθεντο στη δημιουργία ενός νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου για τη διαχείριση της περιουσίας του μοναστηριού στην Ελλάδα, και το πολιτικό κόμμα Νίκη βρήκαν όλοι την ευκαιρία να ευθυγραμμιστούν με την επιστολή. Τις τελευταίες εβδομάδες, αρκετά δημοσιεύματα στα αιγυπτιακά μέσα ενημέρωσης έχουν παρουσιάσει διάφορα σενάρια για την απόφαση του Ακυρωτικού Δικαστηρίου. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι θα είναι πιο κοντά στην απόφαση του Εφετείου, ενώ άλλοι ότι θα μοιάζει περισσότερο με την απόφαση του Πρωτοδικείου —εκτός εάν, έστω και την τελευταία στιγμή, επιτευχθεί συμβιβασμός. Η ελληνική κυβέρνηση υποστηρίζει σιωπηλά αλλά σταθερά τις προσπάθειες της αδελφότητας του Σινά. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, κατά τη διάρκεια της συνάντησης μεταξύ του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του Αιγύπτιου προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι στο Ελ Αλαμέιν, στο περιθώριο της τριμερούς συνάντησης Ελλάδας-Αιγύπτου-Κύπρου στις 8 Σεπτεμβρίου, ο Μητσοτάκης προσπάθησε διακριτικά να κερδίσει περισσότερο χρόνο για το μοναστήρι. Το άγχος των μοναχών Από τα παράθυρα και τις επάλξεις των τειχών της Αγίας Αικατερίνης, δεν βλέπει κανείς πλέον απειλητικούς επιδρομείς, αλλά αντίθετα τεράστιες τουριστικές αναπτύξεις που επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν την εγγύτητά τους στο μοναστήρι ως τουριστικό αξιοθέατο. Οι μοναχοί συνεχίζουν να ζουν σύμφωνα με τον δικό τους ρυθμό, αλλά τους προβληματίζει μια πραγματικότητα που απειλεί να τον διαταράξει. Τα ενθαρρυντικά νέα είναι ότι ο Συμεών αναρρώνει και αναμένεται να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες. «Το μοναστήρι έχει επιβιώσει από πολλές αυτοκρατορίες. Ο Προφήτης Μωάμεθ και ο Ναπολέων πέρασαν από εδώ, όπως και Χριστιανοί αυτοκράτορες και Μουσουλμάνοι χαλίφηδες. Μετά από κάθε δοκιμασία, γίνεται πιο δυνατό. Δεν φοβόμαστε τίποτα για το μοναστήρι», λέει ο μοναχός που μας προσφέρει καφέ στον ξενώνα. Δεκαεπτά μοναχοί παραμένουν στο μοναστήρι. Τέσσερις από αυτούς βρίσκονται στην Αθήνα συνοδεύοντας τον Συμεών, ενώ άλλοι πέντε ανήκουν στον κύκλο του Δαμιανού. Η κοινότητα είναι διχασμένη και εξακολουθεί να προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές που άφησαν τα γεγονότα του Αυγούστου 2025. Η ζωή εκεί φαίνεται να κινείται ανάμεσα σε γήινες και μεταφυσικές ανάγκες. «Στο Σινά, τα βράχια είναι γυμνά. Δεν υπάρχει πουθενά να κρυφτείς από τον εαυτό σου. Ή από τον Θεό που κάποτε περπάτησε σε αυτά τα βουνά. Εδώ, δεν έχεις άλλη επιλογή από το να είσαι ειλικρινής», παρατηρεί ένας άλλος μοναχός. Γύρω από το μοναστήρι και τον τουρισμό που προσελκύει περιστρέφεται αυτό που κάποτε ήταν μια ακμάζουσα ελληνική κοινότητα, η οποία κάποτε αριθμούσε έως και 80.000 Έλληνες, αλλά σήμερα έχει μειωθεί σε περίπου 2.000, συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων Αιγυπτίων. Κεντρική προσωπικότητα σε αυτήν την κοινότητα είναι ο Αντώνης Καζαμίας, πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Καΐρου, ο οποίος εδώ και καιρό βοηθά το μοναστήρι διατηρώντας παράλληλα άριστες σχέσεις με την αιγυπτιακή κυβέρνηση και κοινωνία. Μεταξύ των περιουσιακών στοιχείων της ελληνικής κοινότητας περιλαμβάνεται επίσης το Ίδρυμα Abet, το ελληνικό σχολείο στο Κάιρο, το οποίο διαθέτει εκτεταμένη περιουσία και του οποίου πρόεδρος είναι, βάσει νόμου, ο εν ενεργεία Αρχιεπίσκοπος Σινά. Πριν από την παραίτησή του, ο Δαμιανός ψήφισε μια τροποποίηση του καταστατικού του ιδρύματος που ορίζει ότι ο νέος αρχιεπίσκοπος δεν θα έχει το δικαίωμα να λάβει καμία απόφαση για τα επόμενα τρία χρόνια. Το ίδρυμα διοικείται επί του παρόντος από άτομα του στενού περιβάλλοντος του Δαμιανού. Τα τελευταία χρόνια, ένα τμήμα της ελληνικής κοινότητας είχε περιέλθει σε σύγκρουση μαζί του και θεωρεί αυτόν και τους γύρω του υπεύθυνους για τις τρέχουσες δυσκολίες του μοναστηριού. Συνάντηση με τον Μούσα Ο Καζαμίας χρησιμεύει επίσης ως άτυπος ξεναγός στο Σινά για διάφορους επισκέπτες αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου του βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του ΠΑΣΟΚ Νικόλα Φαραντούρη, ο οποίος επισκέφθηκε πρόσφατα το μοναστήρι για να ενημερωθεί για την κατάσταση και να διερευνήσει πώς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα μπορούσε να συμβάλει σε μια δίκαιη και βιώσιμη λύση. Κατά τη συνάντησή του με την Γιασμίν Μούσα, νομική σύμβουλο στο γραφείο του Αιγύπτιου Υπουργού Εξωτερικών και υπεύθυνη για το «φάκελο του Σινά», ο ευρωβουλευτής επέμεινε στη διατήρηση «του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του μοναστηριού αμετάβλητου». Παρόλο που η Μούσα άκουσε τα επιχειρήματά του, παρουσίασε το σκεπτικό της αιγυπτιακής πλευράς για το γιατί η κυριότητα δεν μπορούσε να μεταβιβαστεί στο μοναστήρι, παρόλο που η Αίγυπτος λαμβάνει οικονομική υποστήριξη 4 δισεκατομμυρίων ευρώ από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το επεισόδιο καταδεικνύει τόσο τη δυσκολία των διαπραγματεύσεων όσο και τις ευαισθησίες ενός κράτους που είναι αποφασισμένο να διεκδικήσει την κυριαρχία του επί της επικράτειάς του, ενώ παράλληλα αποκηρύσσει το αποικιακό του παρελθόν.

ΤΑΙΝΑΡΟ

Ταίναρο: Τα ρωμαϊκά λουτρά, ο επιβλητικός φάρος και το πιο ενδιαφέρον μονοπάτι της μέσα Μάνης kalinda kalinda 5 Οκτωβρίου 2026 · 4΄ ανάγνωση Ταίναρο: Τα ρωμαϊκά λουτρά, ο επιβλητικός φάρος και το πιο ενδιαφέρον μονοπάτι της μέσα Μάνης Πρόσθεσε το olympia.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google Το νοτιότερο άκρο των Βαλκανίων είναι τόπος αρχαίος και σαγηνευτικός, με ρωμαϊκά ψηφιδωτά πλάι σε απόκρημνα βράχια και ορμητικά κύματα IMG 7435 Το Ταίναρο είναι τόπος αρχαίος και απόκοσμος, με ρωμαϊκά ψηφιδωτά δίπλα σε απόκρημνα βράχια και ορμητικά κύματα. Photo: Shutterstock Πάπυρος του Δερβενίου: Το αρχαιότερο ευρωπαϊκό χειρόγραφο και η ορφική φιλοσοφία ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ Πάπυρος του Δερβενίου: Το αρχαιότερο ευρωπαϊκό χειρόγραφο και η ορφική φιλοσοφία Το Ταίναρο ηχεί γνώριμο από τα σχολικά χρόνια, αφού είναι τότε που μαθαίνουμε ότι πρόκειται για το νοτιότερο άκρο όχι μόνο της ηπειρωτικής Ελλάδας, αλλά και όλης της Βαλκανικής Χερσονήσου. Στην πραγματικότητα, όμως, λίγοι έχουν φτάσει μέχρι εκεί προκειμένου να θαυμάσουν το απόκοσμο και αρχαίο του τοπίο, με τα απόκρημνα βράχια, τα ξέφρενα κύματα και τους υπήνεμους, φυσικά προστατευμένους όρμους. Το ακρωτήρι βρίσκεται στο μεσαίο από τα τρία «πόδια» της Πελοποννήσου, ανάμεσα σε δύο θαλάσσιους κόλπους: από τη μία το βρέχει ο Μεσσηνιακός, από την άλλη ο Λακωνικός. Διοικητικά και γεωγραφικά ανήκει στο λακωνικό κομμάτι της Μάνης, έχοντας άμεσες σχέσεις με τους οικισμούς γύρω από τον όρμο Στέρνες (Πόρτο Στέρνες), 2 χιλιόμετρα βορειότερα. Το Ταίναρο θα το ακούσετε να λέγεται και Κάβο Ματαπάς. Πρόκειται για όρο που διαδόθηκε μεν από τη νεότερη γλώσσα των ναυτικών (οι οποίοι ήδη από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας το χρησιμοποιούσαν ως μεζούρα μέτρησης θαλάσσιων αποστάσεων), μα έχει αρχαίες καταβολές, καθώς αντανακλά την ονομασία «Μεταπέα Άκρα» που μας είναι γνώριμη από τις πηγές. Tainaro 01 Ερείπια του ναού του Ποσειδώνα στο Ταίναρο, όπου λειτουργούσε και νεκρομαντείο. Photo: Περικλής Μεράκος Χαμός με τα Φαντάσματα του Star στο διαδίκτυο ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ Χαμός με τα Φαντάσματα του Star στο διαδίκτυο Η πύλη του Άδη, τα ρωμαϊκά λουτρά και τα «αφανή νερά» Για την αρχαία Ελλάδα η «Μεταπέα Άκρα» αποτελούσε πύλη εισόδου για τον κόσμο των νεκρών: είναι από εκεί, σύμφωνα με τους μύθους, όπου κατέβηκε ο Ηρακλής στον Άδη. Γι’ αυτό και στα ανατολικά του ακρωτηρίου μαρτυρείται ότι βρισκόταν ψυχοπομπείο μέσα σε σπήλαιο. Αν γνωρίζουμε κάτι με βεβαιότητα, είναι ότι το Ταίναρο υπαγόταν στο ομώνυμο πόλισμα που είχε χτιστεί στο σημερινό Πόρτο Στέρνες. Οι παλιότεροι κάτοικοί του λάτρευαν τον Ήλιο, αλλά ως τα κλασικά χρόνια κυρίαρχος θεός ήταν πλέον ο Ποσειδώνας, ο οποίος διέθετε εδώ ένα διάσημο ιερό, που λειτουργούσε και ως νεκρομαντείο. Τα ερείπιά του είναι ακόμα ορατά, καθώς και επισκέψιμα. Tainaro 02 Το ψηφιδωτό δίπλα στην παραλία της Αριάς εξασφαλίζει μια μοναδική εμπειρία στον επισκέπτη του Ταινάρου, αποκαλύπτοντας την ύπαρξη Ρωμαϊκών λουτρών. Photo: Περικλής Μεράκος Στα μεσαιωνικά χρόνια το Ταίναρο έγινε διαβόητο ορμητήριο πειρατών –με τα εμπορικά πλοία να το αποφεύγουν επιμελώς– ενώ κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου διεξήχθη η Ναυμαχία του Ταινάρου (Μάρτιος 1941) στα ανοιχτά του, μεταξύ του βρετανικού και του ιταλικού στόλου. Το αρχαίο παρελθόν συνεχίζει να κάνει αισθητή την παρουσία του, δίνοντας μοναδικές διαστάσεις σε μια επίσκεψη στην ευρύτερη περιοχή. Κατά κύριο λόγο, βέβαια, αυτό οφείλεται στο θεσπέσιο και καλοδιατηρημένο ψηφιδωτό που είναι γνωστό ως «Αστέρι της Αριάς». Συνδυαστικά με την άγρια, μανιάτικη ομορφιά του χερσαίου τοπίου και με την παραλία της Αριάς –όπου μπορείτε να επιχειρήσετε και μια βουτιά, το καλοκαίρι– η παρουσία του εξασφαλίζει μια ξεχωριστή εμπειρία. Tainaro 03 Αεροφωτογραφία της παραλίας της Αριάς, με τα ρωμαϊκά ερείπια του ναυτικού σταθμού και του λουτρού ακριβώς δίπλα. Photo: Shutterstock Το Αστέρι της Αριάς έχει άμεση σχέση με τα λεγόμενα «αφανή νερά» του Ταινάρου. Κατά τα χρόνια της ρωμαϊκής κυριαρχίας, δηλαδή, οι προστατευμένοι από τους ισχυρούς ανέμους όρμοι λίγα μίλια πιο πάνω από το ακρωτήρι έγιναν λιμάνια καταφυγής πλοίων. Έτσι, δίπλα ακριβώς στην παραλία της Αριάς, διαμορφώθηκε ένας καλά εξοπλισμένος ναυτικός σταθμός. Ο σταθμός στηριζόταν σε εμπόριο πόσιμου νερού. Μάλιστα, σε ένα από τα παρακείμενα καταλύματα είχε διαμορφωθεί και ολόκληρη αίθουσα λουτρού, με το σωζόμενο ψηφιδωτό να αποτελεί τμήμα του δαπέδου. Κάτι τέτοιο, φυσικά, προϋποθέτει εξαιρετικές υποδομές συλλογής όμβριων υδάτων, γιατί στο Ταίναρο δεν υπάρχουν καθόλου τρεχούμενα νερά. Δεν τις έχουμε βρει, ωστόσο τις εικάζουμε, με δεδομένη και την επιδεξιότητα των Ρωμαίων στην ανέγερση υδραγωγείων. Tainaro 04 Ο φάρος στο Ταίναρο θεωρείται ο πιο επιβλητικός σε όλη την Ελλάδα. Photo: Περικλής Μεράκος Ο περίφημος φάρος Ο φάρος που δεσπόζει στο Ταίναρο θεωρείται ένας από τους πιο επιβλητικούς σε όλη την Ελλάδα. Είναι οικοδόμημα Γάλλων τεχνικών, χτισμένο από πέτρα πάνω σε πλάτωμα στους φυσικούς βράχους του ακρωτηρίου, με ύψος 16 μέτρων. Ξεκίνησε να λειτουργεί το 1887 και ανακαινίστηκε το 1930. Το 1984 στήθηκε εκεί αυτόματο φωτιστικό μηχάνημα, οπότε εγκαταλείφθηκε από τους τελευταίους του φαροφύλακες. Το κτίσμα αναπαλαιώθηκε το 2008 και έκτοτε φυλάσσεται από προσωπικό του Πολεμικού Ναυτικού. Κάθε τρίτη Κυριακή του Αυγούστου η πρόσβαση στο κοινό είναι ελεύθερη, λόγω της Παγκόσμιας Ημέρας Φάρων. Tainaro 05 Στο Ταίναρο θα φτάσετε πεζοπορώντας στο πιο ενδιαφέρον μονοπάτι της μέσα Μάνης. Photo: Shutterstock Πώς θα πάτε στο Ταίναρο Ο μοναδικός τρόπος να φτάσετε στο Ταίναρο είναι πεζοπορώντας σε ένα μονοπάτι που πολλοί θεωρούν ως το πιο ενδιαφέρον της «μέσα» Μάνης. Είναι προσιτό και σε αρχάριους (δεν υπάρχουν σημαντικές υψομετρικές διαφορές) κι έχει συνολικό μήκος 2,2 χιλιόμετρα –υπολογίστε ότι θα φτάσετε στον φάρο μέσα σε 50 λεπτά, ξεκινώντας από το χωριό Κοκκινόγεια. Τα Κοκκινόγεια θα τα βρείτε στο τέλος του δρόμου Αρεόπολης-Ταινάρου. Το σηματοδοτημένο, χωμάτινο μονοπάτι ξεκινά από την εκκλησία των Αγίων Ασωμάτων, περνώντας δίπλα ακριβώς από την παραλία της Αριάς με το ρωμαϊκό ψηφιδωτό. Η γύρω φύση είναι τυπική της Μάνης: βάτα με αγκάθια, θυμάρι, χαμηλή βλάστηση, στουρναρόπετρες και καθόλου σκιά, οπότε φροντίστε να έχετε καπέλο, καλό αντηλιακό και άφθονο νερό. Η θέα, όσο πορεύεστε προς το Ταίναρο, θα σας αποζημιώσει. Αν έχετε όρεξη για περισσότερη πεζοπορία θα πρέπει να βρείτε το (κάπως δυσδιάκριτο) μονοπάτι στη θέση Σπακωτό, λίγο πριν τον Φάρο. Ακολουθώντας το, θα φτάσετε στον οικισμό Μιανές. Πηγή: travel

ΝΕΑΡΧΟΣ

Η Οδύσσεια του Νέαρχου: Μύθοι, θρύλοι και πραγματικότητα στην εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου kalinda kalinda 1 Οκτωβρίου 2026 · 3΄ ανάγνωση Η Οδύσσεια του Νέαρχου: Μύθοι, θρύλοι και πραγματικότητα στην εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου Πρόσθεσε το olympia.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google Ο Μέγας Αλέξανδρος αποτελεί διαχρονικό σύμβολο για την Ελλάδα και τον κόσμο. Η εκστρατεία του στην Ανατολή δεν ήταν μόνο μια αλυσίδα κατακτήσεων αλλά και ένα ταξίδι που γέννησε μύθους, θρύλους και πολιτιστικές ανταλλαγές. Στο πρόσφατο διεθνές συνέδριο της Ακαδημίας Αθηνών, 18 ερευνητές ανέδειξαν άγνωστες πτυχές αυτής της πορείας. Τι φυτεύουμε τον Οκτώβριο; ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ Τι φυτεύουμε τον Οκτώβριο; Οραματιστής στρατηλάτης με κοσμοπολίτικο όραμα Ο Αλέξανδρος δεν περιορίστηκε σε στρατιωτική δόξα. Επιδίωξε να δημιουργήσει μια νέα «κάστα» μέσα από γάμους Μακεδόνων με Περσίδες, οικοδομώντας μια πολυπολιτισμική αυτοκρατορία. Αυτό το όραμα δείχνει πώς η στρατηγική του ξεπερνούσε την εποχή του. Ο Νέαρχος: Ο Κρητικός που χάραξε άγνωστες θάλασσες Ο Νέαρχος, ναύαρχος και έμπιστος του Αλεξάνδρου, ανέλαβε το τολμηρό εγχείρημα να χαρτογραφήσει τη διαδρομή από τον Ινδό ποταμό έως τον Περσικό Κόλπο. Με 150 πολεμικά πλοία και χιλιάδες άνδρες, ξεκίνησε ένα ταξίδι που συνδύασε στρατηγική τόλμη, γεωγραφική εξερεύνηση και περιπέτεια. Αντιμέτωποι με άγριες φυλές και θάλασσες Στην πορεία τους, οι Μακεδόνες συνάντησαν ιθαγενείς με γαμψά νύχια που καθάριζαν ψάρια χωρίς εργαλεία. Ωστόσο, η αντίστασή τους κατεστάλη με ευφυή στρατηγική του Νέαρχου. Έτσι, απέδειξε για ακόμη μια φορά την ψυχραιμία και την οξυδέρκειά του. Τα μύδια-γίγαντες και η μάχη με τις φάλαινες Η έλλειψη τροφής ανάγκασε τους στρατιώτες να καταναλώνουν γιγάντια μύδια και στρείδια που ξεπερνούσαν σε μέγεθος τα μεσογειακά. Ακόμη πιο εντυπωσιακή ήταν η «σύγκρουση» με κοπάδι φαλαινών. Οι ναύτες τρόμαξαν, μα ο Νέαρχος βρήκε λύση: διέταξε θόρυβο με κουπιά και φωνές ώστε να τρομάξουν τα θαλάσσια θηρία. Το σχέδιο πέτυχε και ο στόλος συνέχισε αλώβητος. Ο Γιώργος Κύρτσος αποδομεί τις επιδοτήσεις Μητσοτακη: Κοροϊδία και φοροληστεία χωρίς όρια ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ Ο Γιώργος Κύρτσος αποδομεί τις επιδοτήσεις Μητσοτακη: Κοροϊδία και φοροληστεία χωρίς όρια IMG 5131 Επιγραφή τιμής στον Νέαρχο, τον Κρητικό ναύαρχο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που συνόδευσε τον στρατηλάτη στην εξερεύνηση του Ινδικού Ωκεανού. Η μυστηριώδης Νηρηίδα και οι παραλληλισμοί με την Οδύσσεια Στο νησί Νοσάλα, οι Μακεδόνες άκουσαν τον θρύλο μιας Νηρηίδας που προσέφερε έρωτα και μετά μεταμόρφωνε τους άντρες σε ψάρια. Ο μύθος θυμίζει έντονα την Κίρκη της Οδύσσειας, στοιχείο που φανερώνει πώς οι αφηγήσεις του Νέαρχου αναμείγνυαν το πραγματικό με το μυθικό. Η θριαμβευτική επιστροφή στα Σούσα Όταν ο στόλος έφτασε στα Σούσα, ο Αλέξανδρος υποδέχτηκε τον Νέαρχο με θερμό εναγκαλισμό. Ήταν η αναγνώριση ενός κατορθώματος που ξεπερνούσε τη στρατιωτική επιτυχία και είχε ανεκτίμητη γεωγραφική και πολιτισμική αξία. Κληρονομιά ενός ταξιδιού γνώσης Η πορεία του Νέαρχου έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα πιο τολμηρά ναυτικά εγχειρήματα. Χάραξε για πρώτη φορά τον χάρτη του Ινδικού Ωκεανού και του Περσικού Κόλπου, αποδεικνύοντας πως η κατάκτηση δεν ήταν μόνο θέμα όπλων αλλά και γνώσης. Συχνές Ερωτήσεις Ποιος ήταν ο Νέαρχος; Ήταν Κρητικός αξιωματούχος και ναύαρχος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οδήγησε τον στόλο από τον Ινδό ποταμό έως τον Περσικό Κόλπο. Γιατί η ιστορία του Νέαρχου θυμίζει Οδύσσεια; Επειδή οι αφηγήσεις του περιλαμβάνουν μυθικά στοιχεία, όπως η Νηρηίδα, και μοιάζουν με τα ταξίδια του Οδυσσέα. Ποια ήταν η σημασία της αποστολής; Η εξερεύνηση είχε ανεκτίμητη γεωγραφική και πολιτισμική αξία. Χάραξε νέους χάρτες και απέδειξε την πρωτοποριακή στρατηγική του Αλεξάνδρου. https://arxaiaellinika.gr/archives/megas-alexandros-nearxou #ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ