Η ΧΑΡΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΟΙΡΕΣ

ΟΙ ΧΑΡΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΟΙΡΕΣ του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη Η ιστοσελίδα μου στο Facebook έχει γεμίσει με Χάριτες, οι οποίες, με ευγένεια, μου στέλνουν μηνύματα και με χαιρετούν. Δυστυχώς, είναι τόσες πολλές, ώστε δεν έχω τον χρόνο να απαντώ σε όλα όσα μου ζητούν και περιορίζομαι σε ένα απλό «ΧΑΙΡΕ». Όσες και όσοι γράφουν για χρήματα, δάνεια ή δωρεές, απορρίπτονται αυτόματα. ΧΑΙΡΕΤΕ Το «ΧΑΙΡΕ» είναι ο αρχαίος ελληνικός χαιρετισμός, που συνοδεύεται από υψωμένο το δεξί χέρι και αναπεπταμένη την παλάμη. Τα μηνύματα μου τα στέλνω στα Ελληνικά και στην Αγγλική γλώσσα. Συνεχίζω, όμως, με τις Χάριτες. Ήταν τρεις αδελφές: η Ευφροσύνη( χαρά και η πνευματική ευθυμία ), η Θάλεια(φωτεινή εύχαρις) και η Αγλαΐα(.πανέμορφη και λαμπερή) Ήταν διαχρονικές θεότητες της βλάστησης, της ομορφιάς, της χάρης και της χαράς, με κατοικία στον Όλυμπο, μαζί με τους θεούς. Σκόρπιζαν τη χαρά στη φύση και στις καρδιές θεών και ανθρώπων. Συνόδευαν τον Διόνυσο στις βακχικές περιπλανήσεις του και, σύμφωνα με την παράδοση, συμμετείχαν στη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού κατά τις πολιτιστικές εκστρατείες του Διονύσου ανά τον κόσμο. Κατά μία παράδοση, μάλιστα, έπλεξαν με τα ίδια τους τα χέρια το νυφικό πέπλο της Αρμονίας, για τον γάμο της με τον Κάδμο. Η ΑΡΜΟΝΙΑ «Η Αρμονία των αρχαίων Ελλήνων ήταν η βαθιά συμφωνία ανάμεσα στον άνθρωπο, τη φύση, την ψυχή και το Σύμπαν — η αναζήτηση του μέτρου που μετατρέπει την τάξη σε ομορφιά και τη γνώση σε σοφία.» Και εδώ γεννιέται ένα ερώτημα: Πιστεύετε στην Τύχη; Σε αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν Μοίρα; ΟΙ ΜΟΙΡΕΣ «Η Μοίρα, για τους αρχαίους Έλληνες, δεν ήταν απλώς μια αδυσώπητη δύναμη που καθόριζε τη ζωή του ανθρώπου, αλλά η δύναμη που όριζε τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης, ακόμη και απέναντι στους ίδιους τους θεούς.» Οι Μοίρες, οι τρεις γκριζομάλλες αδελφές, ήταν οι θεότητες του πεπρωμένου κάθε ανθρώπου. Αυτό, όμως, δεν σήμαινε ότι ο Έλληνας έπρεπε να παραιτείται και να αποδέχεται παθητικά τη μοίρα του, όπως συχνά συναντάται σε αντιλήψεις άλλων πολιτισμών. Αντίθετα, ο άνθρωπος καλείται να ενεργεί, να αγωνίζεται και, μέσα από τις πράξεις του, να διαμορφώνει την πορεία της ζωής του. Η Κλωθώ, η κλώστρια, κλώθει το νήμα της ζωής. Η Λάχεσις κληρώνει και καθορίζει το μερίδιο που αναλογεί στον καθένα, καθώς και τη διάρκεια της ζωής. Η Άτροπος, τέλος, είναι εκείνη που καθιστά την απόφαση αναπότρεπτη και κόβει το νήμα της ζωής. Στους Δελφούς, σύμφωνα με την παράδοση, εμφανίζονται δύο όψεις της μοίρας: η Μοίρα της Γέννησης και η Μοίρα του Θανάτου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η γέννηση του Μελέαγρου στα ανάκτορα του Οινέως. Οι Μοίρες προφήτευσαν για το παιδί: η Κλωθώ ότι θα ήταν γενναιόψυχο, η Λάχεσις προέγραψε τα κατορθώματά του και η Άτροπος όρισε ότι θα ζούσε μέχρι τη στιγμή που θα καιγόταν ένα συγκεκριμένο κούτσουρο στη φωτιά της Εστίας. Η μητέρα του, η Αλθαία, ακούγοντας την προφητεία, άρπαξε το αναμμένο κούτσουρο, το έσβησε και το έκρυψε βαθιά στη γη. Με τον τρόπο αυτό πίστεψε ότι θα μπορούσε να προστατεύσει το παιδί της από το πεπρωμένο του. Η ιστορία αυτή μας διδάσκει κάτι σημαντικό: Δεν πρέπει να είμαστε μοιρολάτρες. Ο άνθρωπος δεν πρέπει να παραδίδεται αμαχητί σε όσα θεωρεί προκαθορισμένα. Οφείλει να ενεργεί, να αγωνίζεται και να προσπαθεί, με τα έργα του, να διαμορφώνει τη μοίρα του — δηλαδή το πεπρωμένο του. Η μοίρα μπορεί να θέτει τα όρια. Η πράξη, όμως, είναι δική μας. Επομένως, κάθε άνθρωπος έχει ευθύνη απέναντι στον εαυτό του να αγωνίζεται για το καλό του, για την κοινωνία και την πατρίδα του, αλλά και για τη βελτίωση και την προστασία του περιβάλλοντος. Ίσως τελικά αυτό να είναι και το βαθύτερο μήνυμα της αρχαίας ελληνικής σκέψης: Να γνωρίζεις τη Μοίρα σου, αλλά να μην παραιτείσαι μπροστά της. Να σέβεσαι την Τύχη, αλλά να εμπιστεύεσαι τη δύναμη της πράξης. Γιατί, σε μεγάλο βαθμό, τη μοίρα μας τη γράφουμε και εμείς οι ίδιοι. Στέλνω θερμό χαιρετισμό σε όλες τις καλές φίλες και φίλους αναγνώστες της ιστοσελίδας «Αμφικτύων» ( 17/9/26) Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

Καρκίνος του προστάτη: Η έγκαιρη διάγνωση σώζει ζωές – Τι αλλάζει μετά την αφαίρεσή του – Σήμερα Τρίτη η Ευρωπαϊκή μέρα Η 15η Σεπτεμβρίου είναι Ευρωπαϊκή Ημέρα κατά του Καρκίνου του Προστάτη – PSA, πρόληψη και σύγχρονες θεραπείες – Τι συμβαίνει μετά την προστατεκτομή με ούρηση, ακράτεια, στύση και σεξουαλική ζωή Φωτό/ chatgpt ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ 15 Σεπτεμβρίου 2026 • 06:14 share icon Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Προσθήκη της huffingtonpost.gr στην Google Η 15η Σεπτεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Ευρωπαϊκή Ημέρα κατά του Καρκίνου του Προστάτη, με βασικό στόχο να θυμίζει στους άνδρες τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης. Και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, επειδή ο καρκίνος του προστάτη στα αρχικά στάδια μπορεί να μην προκαλεί κανένα σύμπτωμα. Ένας άνδρας μπορεί να αισθάνεται απολύτως καλά και η νόσος να έχει ήδη αρχίσει να αναπτύσσεται. Advertisement Τι είναι ο προστάτης Ο προστάτης είναι ένας μικρός αδένας του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος, βρίσκεται κάτω από την ουροδόχο κύστη και περιβάλλει το αρχικό τμήμα της ουρήθρας. Συμμετέχει στην παραγωγή του υγρού που αποτελεί μέρος του σπέρματος. Με την ηλικία είναι συνηθισμένο να μεγαλώνει. Η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη, όμως, δεν είναι καρκίνος, παρότι μπορεί να προκαλεί δυσκολία στην ούρηση, συχνουρία ή ανάγκη για ούρηση κατά τη διάρκεια της νύχτας. Πώς προλαμβάνεται ο καρκίνος του προστάτη Δεν υπάρχει μέθοδος που να εξασφαλίζει ότι ένας άνδρας δεν θα εμφανίσει ποτέ καρκίνο του προστάτη. Η ηλικία, το οικογενειακό ιστορικό και ορισμένοι γενετικοί παράγοντες αποτελούν σημαντικούς παράγοντες κινδύνου που δεν μπορούμε να αλλάξουμε. Η διατήρηση φυσιολογικού βάρους, η συστηματική άσκηση και μια ισορροπημένη διατροφή με πολλά λαχανικά, φρούτα και προϊόντα ολικής άλεσης αποτελούν λογικές επιλογές για τη συνολική υγεία. Δεν υπάρχει, όμως, βιταμίνη ή συμπλήρωμα διατροφής που να έχει αποδειχθεί ότι προλαμβάνει αξιόπιστα τον καρκίνο του προστάτη. Στην πράξη, το ισχυρότερο όπλο είναι η έγκαιρη ανίχνευση. Το PSA δεν σημαίνει από μόνο του καρκίνο Το PSA μετριέται με μία απλή εξέταση αίματος. Αυξημένη τιμή δεν σημαίνει υποχρεωτικά καρκίνο. Μπορεί να αυξηθεί λόγω καλοήθους υπερπλασίας, φλεγμονής ή άλλων αιτιών. Advertisement Οι σύγχρονες ευρωπαϊκές οδηγίες προκρίνουν εξατομικευμένο έλεγχο. Η συζήτηση για PSA μπορεί να αρχίζει περίπου στα 50 έτη για άνδρες μέσου κινδύνου και νωρίτερα για όσους έχουν αυξημένο κίνδυνο, όπως ισχυρό οικογενειακό ιστορικό ή συγκεκριμένες γενετικές μεταλλάξεις. Εάν υπάρχουν ύποπτα ευρήματα, ο ουρολόγος μπορεί να ζητήσει επανάληψη του PSA, κλινική εξέταση, πολυπαραμετρική μαγνητική τομογραφία και, όταν υπάρχει ένδειξη, βιοψία. Καρκίνος δεν σημαίνει πάντα χειρουργείο Η διάγνωση καρκίνου του προστάτη δεν οδηγεί αυτομάτως στο χειρουργείο. Ορισμένοι καρκίνοι χαμηλού κινδύνου εξελίσσονται τόσο αργά ώστε μπορεί να επιλεγεί ενεργός παρακολούθηση, με τακτικό PSA, εξετάσεις, μαγνητικές και, όταν χρειάζεται, νέες βιοψίες. Για άλλους ασθενείς οι επιλογές περιλαμβάνουν χειρουργική επέμβαση, ακτινοθεραπεία ή βραχυθεραπεία. Σε πιο προχωρημένη νόσο χρησιμοποιούνται επίσης ορμονοθεραπεία και, ανάλογα με την περίπτωση, χημειοθεραπεία, στοχευμένες και άλλες σύγχρονες θεραπείες. Advertisement Η θεραπεία επιλέγεται σύμφωνα με το στάδιο και την επιθετικότητα του καρκίνου, το PSA, την ηλικία, τη γενική κατάσταση και τις προτεραιότητες του ίδιου του ασθενούς. Τι σημαίνει αφαίρεση του προστάτη Όταν απαιτείται χειρουργική θεραπεία, μπορεί να πραγματοποιηθεί ριζική προστατεκτομή. Ο χειρουργός αφαιρεί ολόκληρο τον προστάτη και συνήθως τις σπερματοδόχους κύστεις. Ανάλογα με τον κίνδυνο της νόσου μπορεί να αφαιρεθούν και λεμφαδένες. Advertisement Μετά την αφαίρεση του προστάτη, η ουροδόχος κύστη επανασυνδέεται με την ουρήθρα, ώστε τα ούρα να συνεχίσουν να αποβάλλονται από τη φυσιολογική οδό. Η επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί με ανοικτή, λαπαροσκοπική ή ρομποτικά υποβοηθούμενη τεχνική. Η επιλογή εξαρτάται από την περίπτωση και την εμπειρία της χειρουργικής ομάδας. Επανέρχεται κανονικά η ούρηση; Ναι. Μετά το χειρουργείο τοποθετείται προσωρινά καθετήρας, μέχρι να επουλωθεί η σύνδεση της κύστης με την ουρήθρα. Όταν αφαιρεθεί, ο ασθενής ουρεί και πάλι φυσιολογικά μέσω της ουρήθρας. Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά μεταξύ ούρησης και εγκράτειας. Μετά την προστατεκτομή είναι συχνό να υπάρχουν αρχικά διαρροές ούρων, κυρίως με βήχα, φτέρνισμα, γέλιο, άρση βάρους ή απότομη κίνηση. Στους περισσότερους άνδρες η κατάσταση βελτιώνεται σταδιακά μέσα στους επόμενους μήνες. Οι ασκήσεις ενδυνάμωσης του πυελικού εδάφους μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά. Σε ένα μικρότερο ποσοστό η ακράτεια μπορεί να επιμείνει και υπάρχουν πρόσθετες θεραπείες, ακόμη και χειρουργικές, για την αντιμετώπισή της. Τι συμβαίνει με τη στύση Αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που πρέπει να συζητήσει ο ασθενής με τον γιατρό του πριν από το χειρουργείο. Πολύ κοντά στον προστάτη βρίσκονται νεύρα και αγγεία απαραίτητα για τη στύση. Εφόσον η θέση και η έκταση του καρκίνου το επιτρέπουν, ο χειρουργός μπορεί να εφαρμόσει τεχνική διατήρησης των νεύρων – nerve sparing. Δεν είναι όμως πάντοτε εφικτό. Εάν ο καρκίνος βρίσκεται κοντά στα νεύρα, προτεραιότητα είναι η πλήρης ογκολογική αντιμετώπιση. Η στύση μπορεί να χρειαστεί μήνες ή ακόμη και περισσότερο χρόνο για να επανέλθει. Οι πιθανότητες εξαρτώνται από την ηλικία, τη στυτική λειτουργία πριν από το χειρουργείο, το αν διατηρήθηκαν τα νεύρα και τη γενικότερη κατάσταση της υγείας. Και δεν επανέρχεται σε όλους στον ίδιο βαθμό. Υπάρχουν θεραπείες για τη στυτική δυσλειτουργία Ναι. Η σύγχρονη ουρολογία διαθέτει αρκετές επιλογές. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν φάρμακα για τη στυτική δυσλειτουργία, συσκευές κενού, ενδοσηραγγώδεις ενέσεις και άλλες μέθοδοι αποκατάστασης. Σε περιπτώσεις όπου οι συντηρητικές θεραπείες αποτυγχάνουν, υπάρχει και η δυνατότητα τοποθέτησης πεϊκής πρόθεσης. Η σεξουαλική αποκατάσταση μετά την προστατεκτομή είναι επομένως ένα πραγματικό κομμάτι της μετεγχειρητικής θεραπείας και όχι ένα θέμα που πρέπει να θεωρείται ταμπού. Οργασμός ναι – εκσπερμάτιση όχι Εδώ υπάρχει μία σημαντική αλλαγή που πρέπει να γνωρίζει ο άνδρας πριν αποφασίσει για την επέμβαση. Μετά τη ριζική προστατεκτομή δεν υπάρχει πλέον φυσιολογική εκσπερμάτιση σπέρματος, επειδή έχουν αφαιρεθεί ο προστάτης και οι σπερματοδόχοι κύστεις και έχει διακοπεί η φυσιολογική οδός του σπέρματος. Ο άνδρας όμως μπορεί να εξακολουθεί να αισθάνεται σεξουαλική επιθυμία και να έχει οργασμό. Πρόκειται για τον λεγόμενο «ξηρό οργασμό», χωρίς έξοδο σπέρματος. Παράλληλα, μετά τη ριζική προστατεκτομή χάνεται η δυνατότητα φυσικής τεκνοποίησης. Για νεότερους άνδρες που επιθυμούν μελλοντικά παιδιά, το ζήτημα της διατήρησης γονιμότητας πρέπει να συζητείται πριν από τη θεραπεία. Τι γίνεται με το PSA μετά την επέμβαση Μετά τη ριζική αφαίρεση του προστάτη, το PSA αναμένεται να πέσει σε μη ανιχνεύσιμα ή εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα. Γι’ αυτό και ο ασθενής δεν σταματά να παρακολουθείται επειδή χειρουργήθηκε. Το PSA ελέγχεται τακτικά και αποτελεί έναν πολύ σημαντικό δείκτη για το αν η νόσος παραμένει υπό έλεγχο. Εάν αρχίσει να αυξάνεται ξανά, χρειάζεται αξιολόγηση από την ιατρική ομάδα, καθώς μπορεί να αποτελεί ένδειξη βιοχημικής υποτροπής. Το μήνυμα της 15ης Σεπτεμβρίου Το μεγαλύτερο λάθος είναι η αντίληψη: «Δεν έχω κανένα πρόβλημα στην ούρηση, άρα ο προστάτης μου είναι καλά». Ο καρκίνος του προστάτη μπορεί να βρίσκεται σε αρχικό στάδιο χωρίς να προκαλεί συμπτώματα. Η Ευρωπαϊκή Ημέρα κατά του Καρκίνου του Προστάτη είναι επομένως μια καλή αφορμή για μία απλή υπενθύμιση προς κάθε άνδρα: μην περιμένεις να εμφανιστούν συμπτώματα. Συζήτησε με τον ουρολόγο σου πότε πρέπει να ξεκινήσεις τον κατάλληλο για την ηλικία και τον προσωπικό σου κίνδυνο έλεγχο. Σημείωση: Το κείμενο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη ιατρική συμβουλή. tag icon ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΥΓΕΙΑ

ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΗΓΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη «Έλληνες γηγενείς εσμέν» γράφει ο Ηρόδοτος Οι Έλληνες είναι γηγενείς του ελλαδικού χώρου. Από αρχαιοτάτων χρόνων ταξίδευαν και κατοίκησαν σε ολόκληρο σχεδόν τον γνωστό κόσμο: Ευρώπη, Εύξεινο Πόντο, Μικρά Ασία, Παλαιστίνη, Αφρική, Ασία (Ινδία-Θιβέτ-Κίνα-Λάος-Ιαπωνία), Ειρηνικό Ωκεανό (Πολυνησία, Ινδονησία, Μελανησία, Μικρονησία), Ατλαντίδα και Αμερικανική Ήπειρο (κυρίως στις νότιες περιοχές και αλλού). Χαρτογράφησαν τον γνωστό και άγνωστο τότε κόσμο (Βόρειο και Νότιο πόλο της Γης). Σύμφωνα με τους Πτολεμαϊκούς χάρτες, όπως διασώθηκαν ως τις μέρες μας από τους Βυζαντινούς (χάρτες Πιρί Ρέις). Οι γενεαλογικοί ιστοί με τα γένη των Ελλήνων Αυτά ήταν καταγεγραμμένα παλιά από τον Ησίοδο και άλλους πανάρχαιους συγγραφείς στις διάφορες ελληνικές γραφές: Ιερογλυφικά, Συμβολικά, Γραμμική Γραφή Α΄ και Β΄. Ο Ησίοδος αντέγραψε από τις χαλύβδινες πλάκες του Μουσείου του Ελικώνα την πρώτη ιστορία και τα δρώμενα των Ελλήνων και της Αιγαίας Γης. Στην κλασική εποχή, οι διάφοροι ιστορικοί και δραματικοί κυρίως συγγραφείς αντλούσαν από τα αρχαιότερα κείμενα ξεχασμένα γεγονότα της Ελληνικής φυλής. Δυστυχώς, οι ελληνικοί γενεαλογικοί ιστοί ποτέ δεν συγκεντρώθηκαν και μόνο από άτομα έγιναν αξιέπαινες προσπάθειες συγκεντρώσεώς τους και δεν ταξινομήθηκαν χρονολογικά. Από τον Ησίοδο, τον Όμηρο, τον Απολλόδωρο, τον Διόδωρο και άλλους αρχαίους συγγραφείς και ποιητές δίδεται η γένεση του κόσμου. Αρχή του Κόσμου – Κυριαρχία του Χρόνου Στην αρχή ήταν ο αιώνιος Χρόνος, κυρίαρχος των πάντων. Μετά εμφανίστηκαν η Γαία και ο Έρως. Ο Χρόνος γέννησε το Χάος. Το Χάος γέννησε το Έρεβος και τη Νύκτα. Το Έρεβος γέννησε τον Αιθέρα και την Ημέρα. Από τη Νύχτα γεννήθηκαν: Ο Μόρος, η Κήρ, ο Θάνατος, ο Ύπνος (όνειρα), ο Μώμος, η Οϊζύς και οι Εσπερίδες, οι Μοίρες, οι Κήρες και η Νέμεσις. Η Απάτη, η Φιλότης, το Γήρας και η Έρις. Από την Έριδα: Πόνος, Λήθη, Λιμός, Άλγη, Υαμίναι, Φόβοι, Μάχαι, Ανδροκτασίαι, Νίκη, Λόγοι (ψευδείς), Αμφιλογίαι, Δυσνομία, Απάτη και Όρκος. Χρόνος = Νεφελώδης, άυλη και αιώνια κατάσταση του Σύμπαντος. Ο Χρόνος – Κρόνος γέννησε το Χάος. Σύμφωνα με την Ορφική θρησκεία (μονοθεϊστική φιλοσοφία που αναφέρεται στα 11.832–13.832 Π.Ε.). Χάος = (Οβιδ. Μετ. 1, 5) ύλη συγκεχυμένη από την οποία προέκυψε ο Κόσμος. «το πρώτον υπάρχον πρώτιστα χάος γίνεται» … «ερεβώδης και πρώτη ζώσα αρχή πάντων των ζώντων εν τω κόσμω». Εξ αυτού παρήχθησαν η Γη και ο Τάρταρος. Το δε Έρως γέννησε και το Έρεβος (το άφωτο σκότος) και τη Νύκτα, ήτις μετά του Ερέβους γέννησε τον Αιθέρα και την Ημέρα, η δε Γη γέννησε τον Ουρανό, τα Όρη και τον Πόντο. (Ησιοδ. Θεογ. 116) Έρεβος = τόπος σκότους κατ’ Ησίδ. Κατά τον Όμηρο, Έρεβος = τόπος σκότους μεταξύ Γης και Άδου. Νύχτα = σκοτάδι που γέννησε την Ημέρα. Οι Ορφικοί θεωρούσαν… (Στο ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσο υπήρχε άγαλμα της Νυκτός, έργο του Ροίκου. Η Νύχτα παρήγαγε τα ολέθρια όντα (τέρατα). Θα αναφερθούν μόνο: α/ Τη Νέμεση = απονέμει σε κάθε άνθρωπο την αξία που του αναλογεί σε μερίδα ευτυχίας ή δυστυχίας (στη Ραμνούντα υπήρχε έργο του Φειδία). β/ Απάτη = ξεγελά τις αγαθές ψυχές. γ/ Φιλότητα = ερωτική επιθυμία. δ/ Το Γήρας = προετοιμάζει το τέλος της ζωής. ε/ Η Έρις = μητέρα όλων των αγαθών αλλά και όλων των κακών. Εμείς οι Έλληνες την έχουμε μονίμως φιλενάδα μόνο για τα κακά. Σχολιασμός 1/ Πόσα ψέματα δεν είπαν κάτι ανιστόρητοι και κακόβουλοι ξένοι για την καταγωγή των Ελλήνων, ότι τάχα καταγόμαστε από τους Ινδοευρωπαίους, που ήρθαν από το πουθενά, ουδένα άφησαν κάπου πολιτισμό, παρά μόνο λίγες κοινές λέξεις ή παράγωγα που συναντώνται σε διάφορες γλώσσες. 2/ Εμπνευστής της ινδοευρωπαϊκής θεωρίας ο Sir William Jones (1746–1794): το 1786, σε ομιλία του στην Καλκούτα, επισήμανε τη συστηματική συγγένεια μεταξύ σανσκριτικών, ελληνικών, λατινικών, γοτθικών και κελτικών. Ασφαλώς τούτο συμβαίνει διότι οι Έλληνες ταξίδευαν σε όλο τον κόσμο από τα πανάρχαια χρόνια και μετέδωσαν μαζί με τον πολιτισμό τους και την ελληνική γλώσσα. Μια επιπόλαια γλωσσολογική θεωρία κατέληξε να θεωρήσει τον υπέρλαμπρο ελληνικό πολιτισμό σαν δάνειο από απολίτιστες χώρες, χωρίς ο κύριος αυτός να μελετήσει προσεκτικά τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς και την ελληνική γραμματεία πριν προβεί στη θεωρία που ταλάνισε το Ελληνικό Έθνος επί μακρόν. 3/ Ένας δεύτερος ψευδολόγος, ο Γερμανός Γιάκομπ Φίλιπ Φαλμεράιερ, με τη θεωρία του υποστήριζε αυθαίρετα ότι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν σε μεγάλο βαθμό αντικατασταθεί πληθυσμιακά από Σλάβους και Αλβανούς κατά τον Μεσαίωνα, αμφισβητώντας έτσι τη δημογραφική συνέχεια μεταξύ αρχαίων και νεότερων Ελλήνων. Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 τον διέψευσε, γιατί και η Μακεδονία και η Ήπειρος επαναστάτησαν κατά των Τούρκων και του Αλή Πασά. 4/ Η κοσμογονία των αρχαίων Ελλήνων παρουσιάζει ορισμένες ενδιαφέρουσες ομοιότητες με σύγχρονες κοσμολογικές αντιλήψεις, κυρίως την ιδέα ότι το σύμπαν δεν υπήρχε εξαρχής με τη σημερινή του μορφή, αλλά προέκυψε από μια αρχική κατάσταση και εξελίχθηκε. Ωστόσο, δεν αποτελεί επιστημονική θεωρία αντίστοιχη με τη σύγχρονη κοσμολογία, η οποία βασίζεται σε παρατηρήσεις, μαθηματικά μοντέλα και πειραματικούς ελέγχους. Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη αβεβαιότητες και διαφορετικές επιστημονικές υποθέσεις που εξακολουθούν να υπάρχουν σχετικά με την προέλευση και την εξέλιξη του σύμπαντος. ( 28/8/26) Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

1η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1939

1η Σεπτεμβρίου 1939: Η ημέρα που άρχισε ο εφιάλτης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Η εισβολή του Χίτλερ στην Πολωνία άνοιξε έναν πόλεμο έξι ετών που απλώθηκε σε έξι ηπείρους, παρέσυρε περισσότερες από 30 χώρες και άφησε πίσω του πάνω από 70 εκατομμύρια νεκρούς και δεκάδες εκατομμύρια ξεριζωμένους. ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ 1 Σεπτεμβρίου 2026 • 06:14 share icon Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Προσθήκη της huffingtonpost.gr στην Google Τα ξημερώματα της 1ης Σεπτεμβρίου 1939 η ναζιστική Γερμανία εισβάλλει στην Πολωνία. Είναι η ημερομηνία που καταγράφεται ως η έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη, της μεγαλύτερης και πιο καταστροφικής πολεμικής σύγκρουσης που γνώρισε η ανθρωπότητα. Η επίθεση δεν ήταν μια απλή συνοριακή επιχείρηση. Η Γερμανία έριξε εναντίον της Πολωνίας περίπου 1,5 εκατομμύριο άνδρες, 60 μεραρχίες, περισσότερα από 2.000 άρματα μάχης, σχεδόν 900 βομβαρδιστικά και πάνω από 400 μαχητικά αεροσκάφη. (encyclopedia.ushmm.org) Advertisement Ήταν η εφαρμογή στην πράξη του πολέμου ταχύτητας που έμεινε γνωστός ως Blitzkrieg: τεθωρακισμένες δυνάμεις, αεροπορία και μηχανοκίνητες μονάδες χτυπούσαν συνδυασμένα, διασπώντας την άμυνα και περικυκλώνοντας τον αντίπαλο. Το πρόσχημα του Χίτλερ Η ναζιστική προπαγάνδα επιχείρησε να εμφανίσει την Πολωνία ως επιτιθέμενη. Τα SS, σε συνεργασία με τον γερμανικό στρατό, σκηνοθέτησαν ακόμη και επίθεση σε γερμανικό ραδιοφωνικό σταθμό, ώστε να παρουσιαστεί ως πολωνική πρόκληση και να χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα για την εισβολή. (encyclopedia.ushmm.org) Δύο ημέρες αργότερα, στις 3 Σεπτεμβρίου 1939, η Βρετανία και η Γαλλία κήρυξαν τον πόλεμο στη Γερμανία. Ο ευρωπαϊκός πόλεμος είχε πλέον αρχίσει. (iwm.org.uk) Και η Πολωνία επρόκειτο να δεχθεί ακόμη ένα χτύπημα. Στις 17 Σεπτεμβρίου, η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε από τα ανατολικά, βάσει των μυστικών συμφωνιών που συνόδευαν το Σύμφωνο Μολότοφ–Ρίμπεντροπ. Η Βαρσοβία παραδόθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου και η τελευταία οργανωμένη πολωνική αντίσταση έληξε στις 6 Οκτωβρίου 1939. Η Πολωνία μοιράστηκε μεταξύ ναζιστικής Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης. (encyclopedia.ushmm.org) Ένας πόλεμος έξι ετών Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος διήρκεσε σχεδόν έξι χρόνια. Στην Ευρώπη η ναζιστική Γερμανία συνθηκολόγησε τον Μάιο του 1945. Ο πόλεμος όμως συνεχίστηκε στον Ειρηνικό μέχρι την παράδοση της Ιαπωνίας στις 2 Σεπτεμβρίου 1945, μετά και τις ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Από την Πολωνία η γερμανική πολεμική μηχανή εξαπλώθηκε με τρομακτική ταχύτητα. Σύμφωνα με το Μουσείο Μνήμης του Ολοκαυτώματος των ΗΠΑ, μετά την Πολωνία η Γερμανία εισέβαλε σε άλλες 11 χώρες. (encyclopedia.ushmm.org) Advertisement Μεταξύ αυτών βρέθηκαν η Δανία, η Νορβηγία, το Βέλγιο, η Ολλανδία, το Λουξεμβούργο, η Γαλλία, η Γιουγκοσλαβία, η Ελλάδα και η Σοβιετική Ένωση, ενώ διαφορετικές μορφές κατοχής, προσάρτησης και γερμανικού στρατιωτικού ελέγχου εξαπλώθηκαν σε μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ηπείρου. Τον Απρίλιο του 1941 ήρθε και η σειρά της Ελλάδας. Πόσες χώρες πολέμησαν Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν περιορίστηκε στην Ευρώπη. Μάχες έγιναν από τη Βόρεια Αφρική μέχρι την Ασία και τον Ειρηνικό. Η UNHCR αναφέρει ότι ο πόλεμος διεξήχθη σε έξι ηπείρους και ενέπλεξε περισσότερες από 30 χώρες, αν και ο αριθμός γίνεται μεγαλύτερος ανάλογα με το αν υπολογίζονται κράτη που κήρυξαν πόλεμο χωρίς να αποτελέσουν σημαντικά θέατρα επιχειρήσεων. (data.unhcr.org) Στη μία πλευρά βρέθηκαν κυρίως οι δυνάμεις του Άξονα — Γερμανία, Ιταλία και Ιαπωνία — και οι σύμμαχοί τους. Απέναντί τους οι Σύμμαχοι, με βασικές δυνάμεις τη Βρετανία, τη Σοβιετική Ένωση από το 1941, τις Ηνωμένες Πολιτείες μετά το Περλ Χάρμπορ, την Κίνα, τη Γαλλία και δεκάδες ακόμη κράτη. Πάνω από 70 εκατομμύρια νεκροί Οι αριθμοί παραμένουν συγκλονιστικοί ακόμη και οκτώ δεκαετίες αργότερα. Advertisement Δεν υπάρχει ένας απολύτως αδιαμφισβήτητος αριθμός θυμάτων, καθώς οι εκτιμήσεις διαφέρουν ανάλογα με τη μεθοδολογία. Η UNHCR αναφέρεται σε πάνω από 70 εκατομμύρια νεκρούς, ενώ άλλες ιστορικές εκτιμήσεις κινούνται περίπου μεταξύ 70 και 85 εκατομμυρίων στρατιωτικών και αμάχων. Το National WWII Museum χρησιμοποιεί συντηρητικότερη εκτίμηση περίπου 60 εκατομμυρίων νεκρών, επισημαίνοντας ότι η πλειονότητα ήταν άμαχοι. (data.unhcr.org) Ήταν ένας πόλεμος στον οποίο ο άμαχος πληθυσμός πλήρωσε πρωτοφανές τίμημα: βομβαρδισμοί πόλεων, λιμοί, εκτελέσεις, αντίποινα, στρατόπεδα συγκέντρωσης, καταναγκαστική εργασία και μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών. Το Ολοκαύτωμα – έξι εκατομμύρια Εβραίοι Μέσα στον πόλεμο συντελέστηκε και ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ιστορία της ανθρωπότητας: το Ολοκαύτωμα. Advertisement Περίπου έξι εκατομμύρια Εβραίοι, δηλαδή σχεδόν τα δύο τρίτα του εβραϊκού πληθυσμού της Ευρώπης, δολοφονήθηκαν συστηματικά από τη ναζιστική Γερμανία και τους συνεργάτες της. (data.unhcr.org) Μαζί τους διώχθηκαν και εξοντώθηκαν Ρομά, άνθρωποι με αναπηρίες, πολιτικοί αντίπαλοι του ναζισμού, ομοφυλόφιλοι, Σοβιετικοί αιχμάλωτοι πολέμου και εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι που το ναζιστικό καθεστώς θεωρούσε ανεπιθύμητους ή εχθρούς του. Μόνο στην Πολωνία, οι Γερμανοί δολοφόνησαν περίπου 1,8 έως 1,9 εκατομμύρια μη Εβραίους Πολωνούς αμάχους και τουλάχιστον 3 εκατομμύρια Πολωνούς Εβραίους. (encyclopedia.ushmm.org) Δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι χωρίς σπίτι Εξίσου τεράστιος υπήρξε ο ξεριζωμός. Η UNHCR υπολογίζει ότι πάνω από 30 εκατομμύρια άμαχοι εκτοπίστηκαν μόνο στην Ευρώπη, είτε μέσα στις χώρες τους είτε περνώντας τα σύνορα. Σε παγκόσμια κλίμακα, δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους κατά τη διάρκεια του πολέμου. (data.unhcr.org) Ολόκληρες κοινότητες εξαφανίστηκαν. Σύνορα άλλαξαν. Πληθυσμοί εκδιώχθηκαν. Εκατομμύρια στρατιώτες επέστρεψαν σε πόλεις που δεν υπήρχαν πλέον και εκατομμύρια άμαχοι αναζητούσαν συγγενείς που δεν θα ξανάβλεπαν ποτέ. Η τεράστια προσφυγική κρίση που άφησε πίσω του ο πόλεμος ήταν ένας από τους λόγους που οδήγησαν τελικά στη δημιουργία ενός νέου διεθνούς συστήματος προστασίας των προσφύγων και στη Σύμβαση της Γενεύης του 1951. (data.unhcr.org) Η Ευρώπη μέσα στα ερείπια Όταν τα όπλα σίγησαν το 1945, η ήπειρος ήταν αγνώριστη. Βαρσοβία, Βερολίνο, Δρέσδη, Στάλινγκραντ και δεκάδες ακόμη πόλεις είχαν μετατραπεί σε ερείπια. Εργοστάσια, λιμάνια, σιδηροδρομικές γραμμές, γέφυρες και εκατομμύρια κατοικίες είχαν καταστραφεί. Και μέσα από τα συντρίμμια δημιουργήθηκε ένας καινούργιος κόσμος: ιδρύθηκαν τα Ηνωμένα Έθνη, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σοβιετική Ένωση αναδείχθηκαν σε υπερδυνάμεις, η Ευρώπη χωρίστηκε σταδιακά σε δύο στρατόπεδα και άρχισε ο Ψυχρός Πόλεμος. Όλα όμως είχαν ξεκινήσει εκείνο το ξημέρωμα. 1η Σεπτεμβρίου 1939. Τα γερμανικά στρατεύματα πέρασαν τα πολωνικά σύνορα. Μία χώρα δέχθηκε επίθεση — και μέσα σε λίγες ημέρες ολόκληρος ο κόσμος άρχισε να κατρακυλά προς έναν πόλεμο που θα κρατούσε έξι χρόνια και θα άλλαζε για πάντα την ιστορία της ανθρωπότητας. tag icon Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΥΡΩΠΗ

Η ΘΕΑ ΣΦΡΟΔΙΤΗ ΜΕΡΟΣ Α

Η ΘΕΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΕΡΟΣ A’ του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη Το όνομα της Αφροδίτης συ ΜΕΡΟΣ Β’νδέθηκε ήδη από την αρχαιότητα με τον αφρό, εξαιτίας του μύθου της γέννησής της από τον αφρό της θάλασσας. Η Αφροδίτη είναι η θεά της ομορφιάς, του έρωτα, της επιθυμίας και της γονιμότητας και αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θεότητες του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Οι Ρωμαίοι την ταύτισαν με τη Venus, ενώ στον ευρύτερο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και της Εγγύς Ανατολής συναντώνται συγγενείς θεότητες, όπως η Αστάρτη των Φοινίκων και η Αστάρτη/Ιστάρ της Μεσοποταμίας. Η σύγκριση αυτών των θεοτήτων φανερώνει έναν ευρύτερο αρχαίο συμβολισμό γύρω από τη γυναικεία ομορφιά, τη γονιμότητα, τη σεξουαλικότητα και τη δύναμη της ζωής. Η Αφροδίτη και ο Έρως Η Αφροδίτη συνδέθηκε στενά με τον Έρωτα, τη δύναμη της ερωτικής επιθυμίας και της ένωσης. Στη μεταγενέστερη μυθολογική παράδοση ο Έρως παρουσιάζεται ως γιος της Αφροδίτης, όμως στην αρχαιότερη κοσμογονική παράδοση του Ησιόδου ο Έρως είναι μία από τις αρχέγονες κοσμικές δυνάμεις και εμφανίζεται πριν από τη γέννηση των θεών και των ανθρώπων. Η σημασία του Έρωτα υπερβαίνει, επομένως, την απλή ερωτική επιθυμία. Συμβολίζει τη δύναμη που ελκύει, συνδέει και ενώνει διαφορετικά στοιχεία, επιτρέποντας έτσι τη δημιουργία και τη διαιώνιση της ζωής. Ο Ησίοδος, στη Θεογονία, περιγράφει τη γέννηση της Αφροδίτης από τον αφρό της θάλασσας, ο οποίος δημιουργήθηκε όταν τα αποκομμένα γεννητικά όργανα του Ουρανού έπεσαν στη θάλασσα. Ο Όμηρος, αντίθετα, παρουσιάζει μια διαφορετική γενεαλογία: στην Ιλιάδα η Αφροδίτη εμφανίζεται ως κόρη του Δία και της Διώνης. Ο Πλάτων, στο Συμπόσιο, διακρίνει δύο μορφές της Αφροδίτης: την Ουρανία Αφροδίτη, που συνδέεται με έναν ανώτερο και πνευματικότερο έρωτα, και την Πάνδημο Αφροδίτη, που σχετίζεται με τον κοινό και σωματικό έρωτα. Η διάκριση αυτή προσδίδει στον μύθο μια βαθύτερη φιλοσοφική διάσταση. Αφροδίτη, Ήφαιστος και Άρης Σύμφωνα με τη γνωστή μυθολογική παράδοση, η Αφροδίτη ήταν σύζυγος του Ηφαίστου, όμως διατηρούσε ερωτική σχέση με τον Άρη. Η ιστορία αυτή παρουσιάζει τη σύγκρουση ανάμεσα στον γάμο, την κοινωνική τάξη και την ακατανίκητη δύναμη της ερωτικής επιθυμίας. Η ίδια η Αφροδίτη μπορούσε να γίνει πηγή τόσο της ένωσης όσο και της σύγκρουσης. Ο έρωτας ενώνει τους ανθρώπους, αλλά η επιθυμία, η ζήλια και ο ανταγωνισμός μπορούν ταυτόχρονα να οδηγήσουν στη διάλυση των σχέσεων. Η τιμωρία των γυναικών της Λήμνου Ένας ακόμη μύθος αναφέρει ότι οι γυναίκες της Λήμνου έπαψαν να τιμούν την Αφροδίτη. Η θεά, οργισμένη, τις τιμώρησε προκαλώντας στο σώμα τους τόσο δυσάρεστη οσμή, ώστε οι άνδρες τους τις εγκατέλειψαν και στράφηκαν σε γυναίκες από τη Θράκη. Η παράδοση συνεχίζει με την άφιξη των Αργοναυτών, οι οποίοι ενώθηκαν με τις γυναίκες της Λήμνου και απέκτησαν μαζί τους παιδιά. Ο μύθος μπορεί να διαβαστεί συμβολικά ως μια ιστορία ρήξης και επανασύνδεσης, όπου η άρνηση της θεάς του έρωτα οδηγεί στη διάλυση της κοινωνικής τάξης και η επανένωση αποκαθιστά τη ζωή. Το μήλο της Έριδας Απέναντι στην ενωτική δύναμη του Έρωτα βρίσκεται συμβολικά η Έρις, η θεότητα της φιλονικίας και της διχόνοιας. Σύμφωνα με τη γνωστή παράδοση, η Έρις, επειδή δεν είχε προσκληθεί στους γάμους του Πηλέα και της Θέτιδας, έριξε ανάμεσα στους θεούς ένα χρυσό μήλο με την επιγραφή: «Τῇ καλλίστῃ» — «στην ομορφότερη». Το μήλο διεκδίκησαν η Ήρα, η Αθηνά και η Αφροδίτη. Ο Δίας απέφυγε να τις κρίνει και ανέθεσε την κρίση στον Πάρη, τον Τρώα πρίγκιπα, ο οποίος ήταν επίσης γνωστός ως Αλέξανδρος. Η Ήρα του υποσχέθηκε εξουσία και βασιλεία, η Αθηνά δόξα και στρατιωτική νίκη, ενώ η Αφροδίτη τού υποσχέθηκε την αγάπη της Ελένης, της ομορφότερης γυναίκας της εποχής. Ο Πάρης έδωσε το μήλο στην Αφροδίτη. Η απόφασή του οδήγησε τελικά στην αρπαγή της Ελένης και αποτέλεσε, σύμφωνα με την παράδοση, μία από τις βασικές αφορμές για τον Τρωικό Πόλεμο. Η γέννηση της Αφροδίτης από τη θάλασσα Στην ησιόδεια παράδοση, ο Κρόνος ακρωτηρίασε τον Ουρανό και πέταξε τα γεννητικά του όργανα στη θάλασσα. Από τον αφρό που δημιουργήθηκε γεννήθηκε η Αφροδίτη. Από το αίμα του Ουρανού που έπεσε στη Γη γεννήθηκαν, μεταξύ άλλων, οι Ερινύες, οι οποίες συνδέονται με την τιμωρία και την αποκατάσταση της κοσμικής τάξης. Η Αφροδίτη αναδύθηκε από τη θάλασσα και, σύμφωνα με την παράδοση, συνδέθηκε ιδιαίτερα με τα Κύθηρα και την Κύπρο. Η Πάφος της Κύπρου αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της λατρείας της και η Κύπρος θεωρήθηκε κατεξοχήν νησί της Αφροδίτης. Στην Ελλάδα η λατρεία της ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη. Στην Κόρινθο υπήρχε σημαντικό ιερό της Αφροδίτης, γύρω από το οποίο δημιουργήθηκε ήδη από την αρχαιότητα η παράδοση για μεγάλο αριθμό γυναικών αφιερωμένων στη θεά. Η περίφημη αναφορά του Στράβωνα σε «χίλιες ἱερόδουλες» έχει προκαλέσει μεγάλη συζήτηση στη σύγχρονη έρευνα και δεν πρέπει να λαμβάνεται χωρίς επιφύλαξη ως απόδειξη οργανωμένης «ιερής πορνείας Οι ιερόδουλες στην αρχαία λατρεία αποτελούν ένα θέμα που συχνά συνδέεται με τον λεγόμενο «ιερό γάμο» και την ιερά πορνεία. Ωστόσο, χρειάζεται προσοχή, γιατί η ιδέα ότι υπήρχε συστηματικά διαδεδομένη «ιερή πορνεία» στους αρχαίους Ελληνες (12/9/26) Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος ΚωνσταντινίδηςΗ

Η ΘΕΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΕΡΟΣ Β

Η ΘΕΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΕΡΟΣ Β’ του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ Έρωτας, εταίρες, γκέισες και η κοσμική δύναμη της ένωσης και της διάλυσης 1. Οι ιερόδουλες στην αρχαία λατρεία Η παρουσία γυναικών συνδεδεμένων με ιερά και θεότητες αποτελεί ένα σύνθετο κεφάλαιο της αρχαίας θρησκευτικής ιστορίας. Το θέμα συνδέθηκε ιδιαίτερα με την έννοια της «ιερής πορνείας», δηλαδή με την υποτιθέμενη πρακτική κατά την οποία γυναίκες προσέφεραν σεξουαλικές υπηρεσίες στο πλαίσιο της λατρείας μιας θεότητας. Ωστόσο, η σύγχρονη ιστοριογραφία αντιμετωπίζει με μεγάλη επιφύλαξη τη γενικευμένη αυτή εικόνα. Οι αρχαίες πηγές είναι περιορισμένες και συχνά μεταγενέστερες, ενώ πολλές παλαιότερες ερμηνείες φαίνεται ότι μετέφεραν σύγχρονες αντιλήψεις πάνω σε διαφορετικές αρχαίες κοινωνίες. Επομένως, δεν πρέπει να ταυτίζουμε κάθε γυναίκα που υπηρετούσε ή συνδεόταν με ένα ιερό με την έννοια της πόρνης ή της «ιερόδουλης». 2. Η εταίρα στην αρχαία Ελλάδα Η εταίρα (ἑταίρα) αποτελούσε ιδιαίτερη κοινωνική κατηγορία στην αρχαία Ελλάδα, κυρίως στην κλασική Αθήνα. Σε αντίθεση με την κοινή πόρνη, η εταίρα μπορούσε να προσφέρει όχι μόνο ερωτική σχέση αλλά και συντροφιά, συζήτηση και ψυχαγωγία. Ορισμένες εταίρες φαίνεται ότι διέθεταν μόρφωση, κοινωνικές δεξιότητες και καλλιέργεια και μπορούσαν να συμμετέχουν σε συμπόσια, όπου η συζήτηση, η μουσική και η πνευματική ανταλλαγή αποτελούσαν σημαντικό μέρος της κοινωνικής ζωής. Χαρακτηριστικά παραδείγματα που συνδέθηκαν με την παράδοση είναι η Ασπασία, σύντροφος του Περικλή, και η Φρύνη, η οποία έγινε γνωστή για την ομορφιά και τον πλούτο της. 3. Τα προσόντα της εταίρας Η επιτυχία μιας εταίρας δεν βασιζόταν αποκλειστικά στη σωματική ομορφιά. Σημαντικά προσόντα μπορούσαν να είναι:η ομορφιά και η προσωπική φροντίδα,η εξυπνάδα και η ευστροφία,η μόρφωση και η καλλιέργεια,η μουσική, ο χορός και το τραγούδι,η ικανότητα συνομιλίας και κοινωνικής συναναστροφής,η γνώση των κοινωνικών κανόνων και των εθίμων,η αυτοπεποίθηση και η οικονομική διαχείριση,η διακριτικότητα. Λειτουργεί ως μορφωμένη συνοδού, ικανή να συνδυάζει την ομορφιά με την καλλιέργεια, την ψυχαγωγία και την κοινωνική παρουσία. 4. Εταίρα και γκέισα Μια ενδιαφέρουσα σύγκριση μπορεί να γίνει ανάμεσα στην εταίρα της αρχαίας Ελλάδας και τη γκέισα της Ιαπωνίας. Δεν πρόκειται για ταυτόσημους θεσμούς, αλλά υπάρχουν ορισμένες κοινωνικές αναλογίες. Και οι δύο μπορούσαν να καλλιεργούν δεξιότητες που ξεπερνούσαν τη σωματική εμφάνιση: μουσική, χορό, συνομιλία, κοινωνική ευγένεια, γνώση των εθιμοτυπικών κανόνων και ικανότητα ψυχαγωγίας. Υπάρχει όμως μια ουσιώδης διαφορά. Η γκέισα ήταν πρωτίστως επαγγελματίας καλλιτέχνιδα και οικοδέσποινα. Η σεξουαλική σχέση δεν αποτελούσε τον ορισμό του επαγγέλματός της. Αν αναζητήσουμε στην ιαπωνική ιστορία μια μορφή περισσότερο συγκρίσιμη με την εταίρα, θα πρέπει να στραφούμε στις oiran, δηλαδή στις υψηλού κύρους εταίρες των χώρων ψυχαγωγίας της περιόδου Edo, και όχι στις γκέισες. Η σύγκριση, επομένως, δεν πρέπει να είναι: εταίρα = γκέισα, αλλά μάλλον: εταίρα και γκέισα = δύο διαφορετικοί πολιτισμικοί θεσμοί που ανέπτυξαν την τέχνη της συντροφιάς, της ψυχαγωγίας και της κοινωνικής παρουσίας. 5. Έρως και Έρις — η κοσμική αρχή Πέρα από τον μύθο, η μορφή της Αφροδίτης υπάρχει και η φιλοσοφία. Ο Εμπεδοκλής υποστήριξε ότι τίποτε δεν γεννιέται από το μηδέν και τίποτε δεν εξαφανίζεται οριστικά. Τα τέσσερα «ριζώματα» — γη, νερό, αέρας και φωτιά — παραμένουν αιώνια, ενώ αυτό που μεταβάλλεται είναι ο τρόπος με τον οποίο ενώνονται και χωρίζονται. Δύο μεγάλες δυνάμεις κυβερνούν αυτή την κοσμική κίνηση: Φιλότης — Έρως: η δύναμη που ενώνει, συνθέτει και δημιουργεί δεσμούς. Νεῖκος — Έρις: η δύναμη που χωρίζει, διαφοροποιεί και διαλύει τις ενώσεις. Έτσι, η φύση δεν είναι στατική. Είναι μια αέναη κίνηση ανάμεσα στη σύνθεση και την αποσύνθεση, στην ένωση και στον διαχωρισμό. 6. Από το σύμπαν στη Γη Η κοσμική αυτή αρχή μπορεί να μεταφερθεί συμβολικά και στη γήινη ζωή. Ο Έρως ενώνει τους ανθρώπους, τα σώματα, τις οικογένειες και τις γενιές. Μέσω της ένωσης γεννιέται νέα ζωή. Η Έρις, αντίθετα, δημιουργεί αντιπαλότητες, συγκρούσεις και διαχωρισμούς. Όμως και η διάλυση αποτελεί μέρος της φυσικής τάξης, γιατί μέσα από αυτήν οι παλιές μορφές μετασχηματίζονται και δημιουργούνται νέες. Ο άνθρωπος, επομένως, δεν βρίσκεται έξω από αυτή την κοσμική διαδικασία. Την επαναλαμβάνει μέσα στην ψυχή του, στις σχέσεις του, στην κοινωνία και στη φύση. Ο Έρως δεν είναι μόνο η ερωτική επιθυμία. Είναι η βαθύτερη δύναμη που αναζητά την ένωση. Η Έρις δεν είναι μόνο η φιλονικία. Είναι η δύναμη που διαφοροποιεί, διαχωρίζει και οδηγεί τις υπάρχουσες μορφές σε νέα κατάσταση. 7. Η τελική σύνθεση Η ίδια κίνηση που παρατηρούμε στον μύθο — ο έρωτας που ενώνει, η ζήλια που χωρίζει, η επιθυμία που δημιουργεί σχέσεις και η σύγκρουση που τις διαλύει — μπορεί να θεωρηθεί μικρογραφία μιας ευρύτερης κοσμικής διαδικασίας. Τίποτε δεν μένει ίδιο. Όλα μετασχηματίζονται. Ο Έρως συνδέει και το Νεῖκος διαχωρίζει . Και μέσα από αυτή την αέναη εναλλαγή γεννιούνται, μεταβάλλονται και χάνονται οι μορφές της φύσης και της ζωής. Η Αφροδίτη, επομένως, δεν είναι μόνο η θεά της ομορφιάς και του ερωτικού πάθους. Είνει σύμβολο της ίδιας της δύναμης της ζωής που αναζητά την ένωση, ενώ απέναντί της η Έρις θυμίζει ότι κάθε ένωση εμπεριέχει τη διάλυσης και κάθε διάλυση την πιθανότητα μιας νέας σύνθεσης. Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Σαν σήμερα, 14 Σεπτεμβρίου 326 μ.Χ: Η Αγία Ελένη βρίσκει τον Τίμιο Σταυρό στα Ιεροσόλυμα Η παράδοση συνδέει την ανακάλυψη του Σταυρού του μαρτυρίου του Χριστού με τη μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου – Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, το «Εν Τούτω Νίκα» και γιατί η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά μαζί Κωνσταντίνο και Ελένη στις 21 Μαΐου Δημιουργήθηκε με το chatgpt ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ 14 Σεπτεμβρίου 2026 • 06:14 share icon Η 14η Σεπτεμβρίου αποτελεί μία από τις σημαντικότερες εορτές της Ορθοδοξίας, τιμώντας την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού και τη σύνδεσή του με τον Μέγα Κωνσταντίνο και την Αγία Ελένη. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, η Αγία Ελένη ανέσυρε τον Σταυρό του Χριστού από τον Γολγοθά, ενώ ο επίσκοπος Μακάριος τον ύψωσε για να τον προσκυνήσει το πλήθος των πιστών. Η εορτή απέκτησε επιπλέον συμβολισμό μετά την ανάκτηση του ιερού κειμηλίου από τον αυτοκράτορα Ηράκλειο, ο οποίος το επανέφερε στα Ιεροσόλυμα έπειτα από τη νίκη του επί των Περσών. Λόγω της κεντρικής σημασίας του Σταυρού ως συμβόλου της χριστιανικής πίστης και θυσίας, η ημέρα αυτή καθιερώθηκε από την Εκκλησία ως ημέρα αυστηρής νηστείας. Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Προσθήκη της huffingtonpost.gr στην Google Η 14η Σεπτεμβρίου είναι μία από τις σημαντικότερες ημέρες της Ορθοδοξίας. Η Εκκλησία εορτάζει την Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, ενώ η παράδοση μας μεταφέρει δεκαεπτά αιώνες πίσω, στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου και της μητέρας του, Αγίας Ελένης. Το 326 μ.Χ., σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, η Ελένη έφθασε σε προχωρημένη ηλικία στους Αγίους Τόπους αναζητώντας τα σημεία όπου έζησε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε ο Ιησούς Χριστός. Η αναζήτηση αυτή κατέληξε στην εύρεση του Σταυρού που η χριστιανική παράδοση αναγνωρίζει ως τον Σταυρό του μαρτυρίου του Χριστού. (Αρχιεπισκοπή Αμερικής) Advertisement Η αναζήτηση στον Γολγοθά Στα χρόνια που είχαν μεσολαβήσει από τη Σταύρωση, η Ιερουσαλήμ είχε αλλάξει δραματικά. Επί αυτοκράτορα Αδριανού, ο χώρος του Γολγοθά και του Παναγίου Τάφου είχε καλυφθεί και εκεί είχαν ανεγερθεί ειδωλολατρικά οικοδομήματα. Μετά την επικράτηση του Κωνσταντίνου, άρχισαν ανασκαφές στην περιοχή. Η εκκλησιαστική παράδοση αναφέρει ότι βρέθηκαν τρεις σταυροί, εκείνος του Χριστού και οι δύο των ληστών που είχαν σταυρωθεί μαζί Του. Το ερώτημα ήταν ποιος από τους τρεις ήταν ο Σταυρός του Ιησού. Σύμφωνα με την παράδοση που διασώζει η Εκκλησία, ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος αναγνώρισε τον Τίμιο Σταυρό όταν η επαφή του με βαριά ασθενή γυναίκα συνδέθηκε με τη θαυματουργική θεραπεία της. (Αρχιεπισκοπή Αμερικής) Αξίζει πάντως μία ιστορική διευκρίνιση: η σύνδεση της Αγίας Ελένης με την εύρεση του Σταυρού αποτελεί πανάρχαια εκκλησιαστική παράδοση, αλλά η αρχαιότερη σωζόμενη αφήγηση του Ευσεβίου Καισαρείας για τα έργα του Κωνσταντίνου στους Αγίους Τόπους δεν αναφέρει ρητά την εύρεση του Σταυρού από την Ελένη. Η σχετική παράδοση καταγράφεται πληρέστερα σε μεταγενέστερες πηγές του 4ου αιώνα. (Βικιπαίδεια) Η πρώτη Ύψωση του Τιμίου Σταυρού Η είδηση της εύρεσης προκάλεσε τεράστια συγκίνηση. Πλήθος πιστών ήθελε να δει και να προσκυνήσει το ιερό κειμήλιο. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο επίσκοπος Μακάριος ύψωσε τον Σταυρό ώστε να είναι ορατός από τον συγκεντρωμένο λαό, ο οποίος προσκυνούσε αναφωνώντας «Κύριε, ελέησον». Από αυτή την πράξη συνδέθηκε η μεγάλη εορτή με την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. (Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αμερική) Η 14η Σεπτεμβρίου συνδέθηκε επίσης με τα μεγάλα οικοδομικά έργα του Κωνσταντίνου στους Αγίους Τόπους και ιδιαίτερα με τον Ναό της Αναστάσεως, το συγκρότημα του Παναγίου Τάφου που δημιουργήθηκε στον χώρο του Γολγοθά και του Τάφου του Χριστού Advertisement Η δεύτερη μεγάλη ιστορική στιγμή του Σταυρού Η ιστορία δεν σταμάτησε στον 4ο αιώνα. Το 614 οι Πέρσες κατέλαβαν την Ιερουσαλήμ και πήραν μαζί τους το ιερό κειμήλιο. Χρόνια αργότερα ο βυζαντινός αυτοκράτορας Ηράκλειος νίκησε τους Πέρσες και ο Τίμιος Σταυρός επεστράφη πανηγυρικά. Έτσι η εορτή της 14ης Σεπτεμβρίου απέκτησε μέσα στους αιώνες διπλό ισχυρό συμβολισμό: την εύρεση του Σταυρού και τον θρίαμβο της επιστροφής και της Ύψωσής του. Ποια ήταν η Αγία Ελένη Η Ελένη υπήρξε μητέρα του Κωνσταντίνου και μία από τις σημαντικότερες γυναικείες μορφές των πρώτων χριστιανικών αιώνων. Ο γιος της, όταν εδραίωσε την εξουσία του, της απέδωσε τον αυτοκρατορικό τίτλο της Augusta. Στους Αγίους Τόπους η δράση της δεν περιορίστηκε, σύμφωνα με την παράδοση, στην αναζήτηση του Σταυρού. Συνδέθηκε με την ανέγερση και υποστήριξη ναών σε τόπους που σχετίζονται με τη ζωή του Χριστού. Μέρος του Τιμίου Ξύλου παρέμεινε στα Ιεροσόλυμα, ενώ μέρος μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Η Ελένη πέθανε περίπου το 327 μ.Χ. (Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αμερική) Advertisement Ο Μέγας Κωνσταντίνος και το «Εν Τούτω Νίκα» Η πορεία του Κωνσταντίνου προς τον Χριστιανισμό είχε αρχίσει νωρίτερα. Η εκκλησιαστική παράδοση συνδέει καθοριστικά τη μεταστροφή του με τα γεγονότα πριν από τη Μάχη της Μουλβίας Γέφυρας εναντίον του Μαξεντίου, το 312. Σύμφωνα με την παράδοση, είδε στον ουρανό το σημείο του Σταυρού και το μήνυμα που έμεινε στην Ιστορία ως «Εν Τούτω Νίκα». Μετά τη νίκη του, ο Σταυρός απέκτησε κεντρική θέση στα αυτοκρατορικά σύμβολα. (Αρχιεπισκοπή Αμερικής) Έναν χρόνο αργότερα, το 313, το Διάταγμα των Μεδιολάνων κατοχύρωσε τη θρησκευτική ανοχή και έβαλε τέλος στους διωγμούς των χριστιανών στις περιοχές που ελέγχονταν από τον Κωνσταντίνο και τον Λικίνιο. Ο Κωνσταντίνος στη συνέχεια συνέδεσε το όνομά του με τη ριζική αλλαγή της θέσης του Χριστιανισμού μέσα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Advertisement Γιατί Κωνσταντίνος και Ελένη γιορτάζουν μαζί στις 21 Μαΐου Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά στις 21 Μαΐου τον Μέγα Κωνσταντίνο και τη μητέρα του Αγία Ελένη ως Ισαποστόλους – έναν ιδιαίτερα υψηλό εκκλησιαστικό χαρακτηρισμό για εκείνους των οποίων η δράση θεωρήθηκε ότι συνέβαλε καθοριστικά στη διάδοση και εδραίωση του Χριστιανισμού. (Αρχιεπισκοπή Αμερικής) Ο Κωνσταντίνος τιμάται για τη λήξη των διωγμών, την προστασία της Εκκλησίας, την οικοδόμηση χριστιανικών ναών και τον καθοριστικό ρόλο του στη νέα εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η Ελένη τιμάται για την πίστη της, το μεγάλο προσκύνημά της στους Αγίους Τόπους, την παράδοση της εύρεσης του Τιμίου Σταυρού και την προσφορά της στην ανέγερση και προστασία χριστιανικών προσκυνημάτων. Γι’ αυτό και η Εκκλησία τους ένωσε στη μνήμη της 21ης Μαΐου: Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη, οι Ισαπόστολοι. (Αρχιεπισκοπή Αμερικής) Γιατί στις 14 Σεπτεμβρίου τηρείται αυστηρή νηστεία Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως ανάμνηση μιας αρχαιολογικής ή ιστορικής ανακάλυψης. Ο Σταυρός βρίσκεται στην καρδιά της χριστιανικής πίστης ως σύμβολο της Σταύρωσης, της θυσίας αλλά και της νίκης επί του θανάτου. Γι’ αυτό η 14η Σεπτεμβρίου είναι ημέρα αυστηρής νηστείας για την Ορθόδοξη Εκκλησία, ακόμη και όταν συμπίπτει με Σάββατο ή Κυριακή. Περίπου 1.700 χρόνια μετά την παράδοση της εύρεσης του Τιμίου Σταυρού, η 14η Σεπτεμβρίου εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εορτές της Χριστιανοσύνης. Και συνδέει τρία πρόσωπα και σύμβολα που σημάδεψαν την Ιστορία: την Αγία Ελένη, τον Μέγα Κωνσταντίνο και πάνω απ’ όλα τον Σταυρό που από όργανο μαρτυρίου έγινε το παγκόσμιο σύμβολο της χριστιανικής πίστης.