Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ

Η ανακοίνωσις του Ι. Μεταξά Κύριοι, Έχω λογοκρισίαν [1] και ημπορώ να σας υποχρεώσω να γράφετε μόνον ό,τι θέλω. Aυτήν την ώραν όμως δεν θέλω μόνον την πέννα σας. Θέλω και την ψυχήν σας. Γι' αυτό σας εκάλεσα σήμερα για να σας μιλήσω με χαρτιά ανοιχτά. Θα σας ειπώ τα πάντα. Θα σας ειπώ ακόμη και τα μεγάλα μου πολιτικά μυστικά. Θέλω vα ξέρετε και σεις όλα τα σχετικά με την εθνικήν μας περιπέτεια ώστε να γράφετε, όχι συμμορφούμενοι προς τας οδηγίας μου, αλλά εμπνεόμενοι εις την προσωπική σας πίστιν από την γνώσιν των πραγμάτων. Σας απαγορεύω να ανακοινώσητε σχετικά το παραμικρόν σ' οποιονδήποτε. Απολύτως και γιά οιονδήποτε λόγον. Κάθε παράβασις αυτής της εντολής μου θα έχη δια τον υπεύθυνον -και να είσθε βέβαιοι ότι θα ευρεθή ο υπεύθυνος- τας συνεπείας τας οποίας πρέπει να έχη σε πόλεμο ζωής ή θανάτου του Έθνους η προδοσία ενός μεγάλου μυστικού, έστω και αυτό αν έγινε από αφέλεια, χωρίς την παραμικρή κακή πρόθεσι. Φυσικά έχω τον λόγον σας... Mη νομίσητε ότι η απόφασις του ΟΧΙ πάρθηκε έτσι, σε μια στιγμή. Μην φαντασθήτε ότι εμπήκαμε στον πόλεμο αιφνιδιαστικά. Ή ότι δεν έγινε παν ό,τι επετρέπετο και μπορούσε να γίνει δια να τον αποφύγωμε. Από την εποχήν της καταλήψεως της Αλβανίας το Πάσχα πέρυσι το πράγμα άρχισε να φαίνεται. Από τον περασμένο Μάιο είπα καθαρά στον κ. Γκράτσι [2] ότι αν προσεβαλλόμεθα εις τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα, θα ανθιστάμεθα αντί πάσης θυσίας και δι' όλων των μέσων. Συγχρόνως όμως μου ήρχοντο από την Ρώμην, από την Βουδαπέστην, από τα Τίρανα, από παντού πληροφορίαι αντίθετοι [3]. Εις τας 15 Αυγούστου έγινεν ο τορπιλλισμός της ΕΛΛΗΣ. Γνωρίζετε ότι από την πρώτην στιγμήν διεπιστώθη ότι το έγκλημα ήτο Ιταλικόν. Εν τούτοις δεν επετρέψαμεν να γνωσθή ότι είχομεν και τας υλικάς πλέον αποδείξεις περί της εθνικότητος του εγκληματίου [4]. Συγχρόνως όμως διέταξα τα αντιτορπιλικά τα οποία συνώδευον τα πλοία που μετέφερον τους προσκηνητάς από την Τήνον μετά το έγκλημα, άν προσβληθούν από αεροπλάνα ή οπωσδήποτε άλλως να κάμουν αμέσως χρήσιν των όπλων των. Θα σας αποκαλύψω τώρα, ότι τότε διέταξα να βολιδοσκοπηθή καταλλήλως το Βερολίνον. Μου διεμηνύθη εκ μέρους τον Χίτλερ, η σύστασις να αποφύγω οιονδήποτε μέτρον δυνάμενον να θεωρηθή από την Ιταλίαν πρόκλησις. Έκαμα το πάν δια να μη μπορούν οι Ιταλοί να εμφανισθούν ως δυνάμενοι να έχουν όχι αφορμάς ευλόγους, αλλ' ούτε ευλογοφανές παράπονον εκ μέρους μας, αν και από την πρώτην στιγμήν αντελήφθην τι πράγματι εσήμαινεν η όλως αόριστος σύστασις του Βερολίνου. Σεις καλύτερον παντος άλλου γνωρίζετε ότι έκαμα το πάν δια να μη δώσωμεν αφορμήν εμφανίσεως της Ιταλίας ως δυναμένης να έχη ευλογοφανείς καν αφορμάς αιτιάσεων. Λόγω του επαγγέλματός σας έχετε παρακολουθήσει εις όλες τις λεπτομέρειες την ιστορίαν των ατελειώτων ιταλικών προκλήσεων δημοσιογραφικών και άλλων, αλλά και την χριστιανικήν υπομονήν την οποίαν ετηρίσαμεν, προσποιούμενοι ότι δεν τις καταλαβαίνουμε, περιοριζόμενοι μόνον σε δημοσιογραφικάς ανασκευάς των ιταλικών εναντίον μας κατηγοριών [5]. Ομολογώ ότι εμπρός εις την φοβεράν ευθύνην της αναμίξεως της Ελλάδος εις τέτοιον μάλιστα πόλεμον, έκρινα πώς καθήκον μου ήτο να δω εάν θα ήτο δυνατόν να προφυλάξω τοv τόπον από αυτόν έστω και δια παντός τρόπου, ο οποίος όμως θα συμβιβάζετο με τα γενικώτερα συμφέροντα του Έθνους. Εις σχετικάς βολιδοσκοπήσεις προς την κατευθυνσιν τον Άξονος μου έδόθη να εννοήσω σαφώς ότι μόνη λύσις θα μπορουσε να είναι μία εκουσία προσχώρησιν της Ελλάδος εις την "Νέαν Τάξιν" [6]. Προσχώρησις που θα εγένετο όλως ευχαρίστως δεκτή από τον Χίτλερ "ως εραστήν του Ελληνικού πνεύματος". Συγχρόνως όμως μου εδόθη να εννοήσω ότι η ένταξις εις την Νέαν Τάξιν προϋποθέτει προκαταρκτικήν άρσιν όλων των παλαιών διαφορών με τους γείτονάς μας, και ναι μεν αυτό θα συνεπήγετο φυσικά θυσίας τινάς δια την Ελλάδα, αλλά αι θυσίαι θα έπρεπε να θεωρηθούν απολύτως "ασήμαντοι" εμπρός εις τα "οικονομικά και άλλα πλεονεκτήματα" τα οποία θα είχεν δια την Ελλάδα ή Νέα Τάξις εις την Ευρώπην και εις την Βαλκανικήν. Φυσικά με πάσαν περίσκεψιν και ανεπισήμως επεδίωξα δι' όλων των μέσων να κατατοπισθώ συγκεκριμένως ποίαι θα ήσαν αι θυσίαι αυταί, με τας οποίας η Ελλάς θα έπρεπε να πληρώση την ατίμωσιν της εξ ιδίας θελήσεως προσφοράς της να υπαχθή υπό την Νέαν Τάξιν. Με καταφανή προσπάθειαν αποφυγής σαφούς καθορισμού μου εδόθη να καταλάβω ότι η προς τους Έλληνας στοργή του Χίτλερ ήτο οι εγγυήσεις oτι αι θυσίαι αυταί θα περιορίζοντο "εις το ελάχιστον δυνατόν". Όταν επέμεινα να κατατοπισθώ, πόσον επί τέλους θα μπορουσε να είναι αύτο το έλάχιστον τελικώς, μάς εδόθη να καταλάβωμεν ότι τούτο συνίστατο εις μερικάς ικανοποιήσεις προς την Ιταλίαν δυτικώς μέχρι Πρεβέζης, ίσως και προς την Βουλγαρίαν ανατολικώς μέχρι Δεδεαγάτς [7]. Δηλαδή θα έπρεπε δια να αποφύγωμεν τov πόλεμον, να γίνωμεν εθελονταί δούλοι και να πληρώσωμεν αυτήν την τιμήν... με το άπλωμα του δεξιού χεριού της Ελλάδος προς ακρωτηριασμόν από την Ιταλίαν και του αριστερού προς ακρωτηριασμόν από την Βουλγαρίαν. Φυσικά δεν ήτo δύσκολον να προβλέψη κανείς ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν οι Άγγλοι θα έκοβαν και αυτοί τα πόδια της Ελλάδος. Και με το δίκαιόν των. Κυρίαρχοι πάντοτε της θαλάσσης δεν θα παρέλειπον, υπερασπίζοντες πλέον τον εαυτόν των, έπειτα από μίαν τοιαύτην αυτοδούλωσιν της Ελλάδος εις τους εχθρούς των να καταλάβουν την Κρήτην και τας άλλας νήσους μας τουλάχιστον. Το συμπέρασμα αυτό δεν προέκυψεν μόνον από την πλέον απλήν λογικήν, άλλά και από ασφαλείς και βεβαίας πληροφορίας εξ Αιγύπτου, καθ' ας ειχεν ήδη προμελετηθή και αντιμετωπισθή ή ενέργεια που θα έπρεπε να γίνη ως φυσικόν επακόλουθον πάσης τυχόv εκουσίας ή ακουσίας συνεργασίας της Ελλάδος με τον Άξονα, εις τας ελληνικάς νήσους και προς παρεμπόδισιν εν περιπτώσει της δυνατότητος δια τόν Άξονα να τας χρησιμοποιήση. Δεν δύναμαι αφ' ετέρου να μη παραδεχθώ ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν το δίκαιον δεν θα ευρίσκετο με το μέρος της Κυβερνήσεως των Αθηνών και να μην αναγνωρίσω, ότι όταν ένας λαός, όπως ο αγγλικός, αμύνεται δια την ζωήν του, θα ήτο πλήρως δικαιολογημένος να κάνη τα ανωτέρω. Αλλά τότε ο Ελληνικός λαός δικαίως θα ετάσσετο εναντίον της κυβερνήσεως η οποία δια vα τον προφυλάξη από τον πόλεμον θα τον κατεδίκαζε εις εθελουσίαν υποδούλωσιν μετ' εθνικού ακρωτηριασμού. Αυτή η δήθεν προφύλαξις θα ήτο δια την τύχην της εις το μέλλον Ελληνικής φυλής, πλέον ολεθρία και από τας χοιροτέρας έστω συνεπείας οποιουδήποτε πολέμου. Το δίκαιον λοιπόν, δεν θα ήτο με το μέρος της Κυβερνήσεως των Αθηνών, εάν η τελευταία ενήργει κατά τας υποδείξεις του Βερολίνου που ανέφερα. Το δίκαιον θα ήτο με το μέρος του Ελληνικού Λαού, ο οποίος θα κατεδίκαζεν αυτήν, και των Άγγλων οι οποίοι υπερασπίζοντες την ύπαρξίν των επίσης δικαίως θα ελάμβανον τα μέτρα που εφέροντο έχοντες μελετήσει, εισακούοντες άλλωστε τας δικαίας αιτιάσεις των Ελλήνων, οίαι θα προέκυπτον εν καιρώ εάν εδίδετο ή εύλογος αυτή αφορμή. Θα εδημιουργούντο έτσι όχι δύο, όπως το 1916, άλλά τρείς αυτήν την φοράν Ελλάδες [8]. Η πρώτη θα ήτο η επίσημος των Αθηνών η οποία είχεν φθάσει εις την πόρωσιν και το κατάντημα δια να αποφύγη τον πόλεμον να δεχθή να γίνη εθελοντής δούλος, πληρώνουσα μάλιστα την τιμήν αυτήν και με την συγκατάθεσίν της να αυτοακρωτηριασθή τραγικώτατα, παραδίδουσα εις την δουλείαν πληθυσμούς αμιγώς Ελληνικούς και μάλιστα δύναμαι να είπω τους Ελληνικωτέρους των Ελληνικών τοιούτους. Δευτέρα θα ήτο η πραγματική Ελλάς. Δηλαδή η παμψηφία της κοινής γνώμης του Έθνους, το οποίον ποτέ δεν θα απεδέχετο την εκουσίαν του υποδούλωσιν πληρωνομένην μάλιστα με εθνικόν ακρωτηριασμόν αφόρητον και ισοδυναμούσαν με οριστικήν ατίμωσιν και μελλοντικήν βεβαίαν εκμηδένισιν του Ελληνισμού ως εννοίας και οντότητος, εκμηδένισιν πρώτον ηθικήν και δεύτερον εν συνεχεία της ηθικής και υλικήν. Tο Έθνος ουδέποτε θα συνεχώρει εις τόν Βασιλέα και την Εθνικήν Κυβέρνησιν της 4ης Αυγούστου, τοιαύτην πολιτικήν. Τρίτη τέλος θα προέκυπτε μία ακόμη Ελλάς, η Ελλάς την οποίαν δεν θα παρέλειπον να δημιουργήσουν, φυσικά με την επίκλησιν του δημοκρατισμού, οι δημοκρατικοί Έλληνες υπό την κάλυψιν του βρετανικού Στόλου εις τα νήσους, Κρήτην και εις τας άλλας. Η τρίτη αυτή Ελλάς, η "Δημοκρατική" θα είχε με το μέρος της όχι μόνον την πρόθυμον υποστήριξιν της Αγγλίας εις την οποίαν θα έδιδε το δικαίωμα να καλύψη τας νήσους μας, καλυπτομένη και η ιδία εις την Βόρειον Αφρικήν, αλλά θα είχε με το μέρος της και το Εθνικόν δίκαιον. Η ηθική της δύναμις λοιπόν θα απερρόφα μοιραίως την επίσημον Ελλάδα, διότι θα διέθετεν η τρίτη αυτή Ελλάς, την ανεπιφύλακτον έγκρισιν και ενίσχυσιν της ανεπισήμου, της "δευτέρας" Ελλάδος, της Εθνικής δημοσίας γνώμης εν τη παμψηφία της. Έζησα κύριοι την περίοδον του Εθνικού Διχασμού που εδημιουργήθη το 1916 όταν από την κατάστασιν εκείνην προέκυψαν δύο Ελλάδες, η των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Τον κίνδυνον από μίαν νέαν διαίρεσιν της Ελλάδος προκύπτουσαν συνεπεία του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, όπως η διαίρεσις του 1916 πρέκυψε συνεπεία του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μίαν νέαν διαίρεσιν μάλιστα πολύ τραγικωτέραν, διότι όπως την εσκιαγράφησα δεν θα είναι καν διχασμός, αλλά τριχοτομισμός. Toν κίνδυνον αυτόν τον θεωρώ κύριοι, δια το Έθνος και το μέλλον του ασυγκρίτως χειρότερον από τον πόλεμον, έστω και αυτόν τον πόλεμον, από τον οποίον είναι δυνατόν και δουλωμένη ακόμη να βγη προσωρινώς η Ελλάς. Λέγω προσωρινώς, διότι πιστεύω ακράδαντα ότι τελικώς η νίκη θα είναι με το μέρος μας. Γιατί οι Γερμανοί δεν θα νικήσουν. Δεν μπορεί να νικήσουν. Υπάρχουν πολλά εμπόδια. Η Ελλάς είναι αποφασισμένη να μη προκαλέση, μεν, με κανένα τρόπο κανένα, αλλά και με κανένα τρόπο να μη υποκύψη. Προ παντός είναι αποφασισμένη να υπερασπίση τα εδάφη της, έστω και αν πρόκειται να πέση. Ήδη δε, η απόφασίς της αυτή και η πολιτική της αυτή, χάρις εις την οποίαν απρόκλητα προσεβλήθη, χάρισαν στον τόπο και στον λαό μας το πλέον ανεκτίμητον των αγαθών και το μεγαλύτερον στοιχείον της δυνάμεως του: Αυτή η πολιτική έδωσεν εις τον λαόν την απόλυτη ψυχική, και πανεθνική ένωσί του [9]. Σήμερα όμως επί πλέον υπάρχουν και μερικοί άλλοι παράγοντες που προδικάζουν την τελική μας νίκη. Η Τουρκία δεν είναι όπως το 1916 σύμμαχος των Γερμανών. Είναι σύμμαχος των Άγγλων [10]. Η Βουλγαρία βέβαια ενεδρεύει και τώρα όπως και τότε, αλλ' εν πάση περιπτώσει αυτήν την εποχήν τουλάχιστον προς το παρόν δεν τολμά. Ο καιρός όμως δεν δουλεύει για τον Άξονα. Δουλεύει για τους αντιπάλους του. Τέλος δια την Γερμανίαν η νίκη θα ήτο εν πάση περιπτώσει δυνατή μόνο με κοσμοκρατορίαν. Αλλ' η κοσμοκρατορία δια την Γερμανίαν κατέστη οριστικά αδύνατος στην Δουνκέρκη [11]. Ο πόλεμος δια τον Άξονα έχει χαθή, από την στιγμήν που η Αγγλία διεκήρυξε: "Θα πολεμήσωμεν έστω και μόνον εις το νησί μας και πέραν των θαλασσών, θα πολεμήσωμεν μέχρι της νίκης" [12]. Αλλά επί πλέον και ημείς οι Έλληνες πρέπει να γνωρίζωμεν ότι δεν πολεμούμεν μόνον δια την νίκην, αλλά και δια την δόξαν [13]. Δεν ξέρω αν κανείς αντιβενιζελικός από σας είναι πάντοτε αδιάλλακτος. "Είμαι εγώ, κύριε Πρόεδρε", απήντησεν ο παριστάμενος παλαίμαχος και αδιάλλακτος αρθρογράφος του αντιβενιζελικού τύπου κ. Κρανιωτάκης [14]. Λοιπόν ακούστε δια να συνεννοηθούμε. Εγώ, κύριοι, όπως επαρκώς σας εξήγησα, ετήρησα μέχρι σήμερον την πολιτικήν του αειμνήστου Βασιλέως Κωνσταντίνου, δηλαδή την πολιτικήν της αυστηράς ουδετερότητος. Έκαμα το παν δια να κρατήσω την Ελλάδα μακράν της συγκρούσεως των μεγάλων κολοσσών. Ήδη μετά την άδικον επίθεσιν της Ιταλίας, η πολιτική την οποίαν ακολουθώ είναι η πολιτική του αειμνήστου Βενιζέλου. Διότι είναι η πολιτική του συνταυτισμού της Ελλάδος με την τύχην της δυνάμεως, δια την οποίαν η θάλασσα είναι ανέκαθεν όπως και δια την Ελλάδα, όχι το εμπόδιον που χωρίζει αλλά η υγρά λεωφόρος που συνδέει. Βέβαια εις την ιστορίαν μας την νεωτέραν δεν είχομεν μόνον ευγνωμοσύνης λόγους και αφορμάς δια την Αγγλίαν, της οποίας άλλως τε η μεταπολεμική, πολιτική των τελευταίων ιδίως ετών, είναι πολιτική μεγίστων και ιστορικών αγγλικών ευθυνών [15]. Αλλά τας ευθύνας της αυτάς η Αγγλία τας αποδίδει σήμερον με την υπερήφανον αποφαστικότητα λαού μεγάλου, σώζοντος την ελευθερίαν του κόσμου και του πολιτισμού. Δια την Ελλάδα η Αγγλία είναι η φυσική φίλη και επανειλημμένως εδείχθη προστάτρια, ενίοτε δε η μόνη προστάτρια. Η νίκη θα είναι και δεν μπορεί παρά να είναι δική της. Θα είναι νίκη του Αγγλοσαξωνικού κόσμου, απέναντι του οποίου η Γερμανία, η οποία αφού έως τώρα δεν ηδυνήθη να επιτύχη οριστικόν αποτέλεσμα, είναι καταδικασμένη να συντριβή. Διότι από τώρα και πέρα ο ορίζων δεν πρέπει να θεωρήται δια τον Άξονα ανέφελος ούτε προς Ανατολάς και η Ανατολή είναι πάντοτε μυστηριώδης [16]. Πάντοτε ήτο, αλλά σήμερον υπέρ ποτέ είναι γεμάτη απρόοπτα και μυστήριο. Τελικώς λοιπόν θα νικήσωμεν. Και θέλω φεύγοντες από την αίθουσαν αυτήν να πάρετε μαζί σας όλην την δική μου απόλυτη βεβαιότητα, ότι θα νικήσωμεν. Εν τούτοις πρέπει να σας επαναλάβω ό,τι επισημότερον διεκήρυξα από την πρώτην στιγμήν. Η Ελλάς δεν πολεμά δια την νίκην. Πολεμά δια την Δόξαν. Και δια την τιμήν της. Έχει υποχρέωσιν προς τον εαυτόν της να μείνη αξία της ιστορίας της. Η Ιταλία είναι μεγάλη δύναμις, όταν δε προχθές έγινεν η πρώτη αεροπορική επιδρομή, ομολογώ ότι με έκπληξιν ήκουσα εις σχετικήν ερώτησίν μου την απάντησιν, ότι τα επιδραμόντα αεροπλάνα ήσαν μόνον ιταλικά [17]. Αυτό φθάνει να σας δώση να καταλάβετε με ποιες ιδέες μπήκα στον πόλεμο. Αλλά υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες ένας λαός οφείλει, αν θέλη να μείνη μεγάλος, να είναι ικανός να πολεμήση, έστω και χωρίς καμμίαν ελπίδα νίκης. Μόνον διότι πρέπει. Γνωρίζω ότι ο ελληνικός λαός θα ήτο αδύνατον να δεχθή άλλο τι αυτήν την στιγμήν. Διότι είναι ελεύθερος και απερίσπαστος εις την φυσικήν ευθυκρισίαν και υπερηφάνειαν, εφ' όσον δεν εδόθη ευκαιρία να θολωθή η κρίσις του δι' αγοραίων θορύβων και παραπλανητικών εκστρατειών. Εκάμαμεν ότι ήτο δυνατόν δια να μη έχωμεν το παραμικρόν άδικον. Και θα εξακολουθήσωμεν την ιδίαν τακτικήν μέχρι τέλους. Σας έχω στο τραπέζι μερικά έγγραφα. Είναι όλαι αι αποδείξεις της ιταλικής ενέδρας εκ προμελέτης. Όταν τελειώσω μπορείτε να τα δείτε. Περιττόν να πάρετε σημειώσεις. Συντομώτατα θα δημοσιευθούν εις την Λευκήν Βίβλον, η οποία διέταξα να εκδοθή το ταχύτερον. Δεν σας κρύβω κύριοι, ότι η κατάστασις είναι εξαιρετικά δύσκολη. Μας περιμένουν μάλιστα δοκιμασίαι μεγάλαι. Δια να μη δώσω ευκαιρίαν προς την επιζητουμένην δια παντός τρόπου αφορμήν κατασυκοφαντήσεώς μας, ευρέθην υποχρεωμένος να πάρω μίαν απόφασιν εξόχως σοβαράν. Να μην κάμω την επιστράτευσιν, όταν από καιρού την εζήτησε και εξηκολούθησεν επανειλημμένως να μού την ζητά το Επιτελείον... [18] Ο ιταλικός όγκος λοιπόν ευρήκεν απέναντι του δυνάμεις πάρα πολύ ασθενείς, τουλάχιστον δια την κρούσιν των πρώτων ημερών. Ο ρόλος σας είναι σήμερον μεγάλος και επισημότατος. Μη χάνετε το θάρρος σας, οτιδήποτε και αν γίνη. Διότι άλλως αδύνατον να φανήτε άξιοι του λαού σας και του καθήκοντος σας, το οποίον είναι να συντηρήσητε την ιερή φλόγα του ελληνικού λαού, να βοηθήσητε τον μαχόμενον Στρατόν, να υπάρξητε συνεργάται της Κυβερνήσεως, ότι και αν αισθάνεσθε δι' αυτήν. Πρέπει να πιστεύσητε σεις δια να μπορέσετε να μεταδώσητε την πίστιν εις το κοινόν σας, μολονότι αυτήν την φοράν έχομεν όλοι μας να πάρωμεν από τον Ελληνικόν λαόν, και από το απερίγραπτον θάρρος του και όχι να του δώσωμεν. Θέλω ακόμη να σας ειπώ κάτι. Ξέρω με βεβαιότητα ότι από την φοβεράν αυτήν δοκιμασίαν η Ελλάς θα υποφέρη. Ξέρω όμως επίσης με βεβαιότητα ότι τελικώς θα εξέλθη όχι μόνον ένδοξος αλλά και μεγαλύτερη. Θα προσέξατε το τηλεγράφημα του κ. Τσώρτσιλ το οποίον εδημοσιεύθη σήμερον εις τας εφημερίδας, ανακοινωθέν από του Υπουργείου Εξωτερικών [19]. Λοιπόν επειθυμώ να σας τονίσω τούτο: εκείνοι οι οποίοι εις το τηλεγράφημα αυτό δεν βλέπουν γραπτήν την επιβεβαίωσιν αγράφου συμφωνίας δια τα Δωδεκάνησα, δεν ξέρουν να διαβάζουν μέσα από τις γραμμές. Και κάτι άλλο. Τα Δωδεκάνησα προδικάζουν... Σημειώσεις 1. Τα άρθρα του Συντάγματος του 1911 τα οποία ανεστάλησαν την 4ην Αυγούστου 1936 ήταν τα 5,6,10,11,12,14,20 και 95. Το 14 εξασφάλιζε την ελευθερία του Τύπου και απαγόρευε την λογοκρισία. 2. Εμμανουέλλε Γκράτσι. Ιταλός πρέσβης στην Αθήνα από 19 Απρ. 1939. Προσπάθησε να αποτρέψει τον Μουσσολίνι και τον Τσιάνο (υπουργό Εξωτερικών) από το να επιχειρήσουν ιταλικήν εισβολήν στην Ελλάδα. Οι προσπάθειές του σχολιάζονταν στην Ρώμη ειρωνικά. Ο ίδιος ο Μουσσολίνι τον είχε κατηγορήσει ότι ήταν "φιλέλληνας, αλλά ότι δεν έπρεπε να εκπλήσσεται κανείς, δεδομένου ότι είχε κλασσική μόρφωση". (Εμ. Γκράτσι, "Η Αρχή του Τέλους", ΕΣΤΙΑ 1980, σελ. 212.) Για την Ελλάδα, ο Γκράτσι, στο ίδιο βιβλίο, σελ. 212, γράφει: "...τρέφω για την ευγενή εκείνη χώρα μια πολύ έντονη συμπάθεια...". 3. Ιδίως οι πληροφορίες που έστελνε ο πρέσβης μας στην Ρώμη Ιωάννης Πολίτης ήταν πολύτιμες. Είναι χαρακτηριστικό ότι, με τηλεγράφημά του στις 23 Οκτωβρίου, προέβλεπε εκδήλωση της ιταλικής επιθέσεως το τεραήμερο 25 έως 28 Οκτωβρίου. 4. Με ανακοινωθέν του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού της 30ής Οκτωβρίου 1940, το Υπουργείο Ναυτικών ανεκοίνωσε, επισήμως πλέον, ότι τον τορπιλισμόν του ευδρόμου μας ΕΛΛΗ "...εξετέλεσεν ιταλικόν υποβρύχιον... το γεγονός τούτο δεν ανεκοινώθη μέχρι τούδε επισήμως διά λόγους πολιτικής σκοπιμότητος, οίτινες βεβαίως εξέλιπον ήδη". 5. Απαντήσεις στις ιταλικές αιτιάσεις έδινε το "Αθηναϊκόν Πρακτορείον". Είχε ιδρυθεί το 1905 με πρωτοβουλία του Υπουργείου Εξωτερικών και λειτουργούσε κάτω από κρατική εποπτεία. 6. "Νέα Τάξις". Όρος της ναζιστικής προπαγάνδας. Η "Νέα Τάξις" θα επικρατούσε στην Ευρώπη μετά την επικράτηση του "χιλιόχρονου" Τρίτου Ράιχ! 7. Δεδεαγάτς. Ονομασία της Αλεξανδρουπόλεως επί Τουρκοκρατίας. 8. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος σχηματίζει "προσωρινή" κυβέρνηση, στις 13 Σεπτεμβρίου 1916 (π.ημ.), αρχικώς στα Χανιά της Κρήτης και από 26 Σεπτεμβρίου στην Θεσσαλονίκη. Επί εννιά μήνες η χώρα έχει δύο κυβερνήσεις. Στις 22 Μαΐου 1917 απομακρύνεται από το θρόνο ο βασιλιάς Κωνσταντίνος. Στις 11 Ιουνίου 1917 παραιτείται ο Αλέξανδρος Ζαΐμης, πρωθυπουργός της κυβερνήσεως των Αθηνών, και στις 17 Ιουνίου επιστρέφει στην Αθήνα ο Βενιζέλος. 9. Είναι γεγονός ότι την 28η Οκτωβρίου 1940, ο λαός μας βρέθηκε, όσο ποτέ άλλοτε, ενωμένος. Τα πολλά "εγώ" έγιναν "εμείς". 10. Η Τουρκία θα παραβιάσει κατάφωρα την αγγλο-γαλλο-τουρκικήν συμμαχίαν της 19ης Οκτωβρίου 1939 και δεν θα βγει στον πόλεμον παρά μόνον στις 12 Φεβρουαρίου 1945, όταν η Γερμανία καταρρέει. Μέχρι τότε θα παίζει ένα ευφυιέστατο, αλλά ανέντιμο παιχνίδι. Θα ερωτοτροπεί και με τα δύο εμπόλεμα στρατόπεδα, εκθέτοντας σε πλειοδοτικό διαγωνισμό την εύνοιά της και θα προσπαθεί να αποκομίζει ανταλλάγματα, εις βάρος κυρίως της χώρας μας. 11. Πράγματι η Γερμανία έχασε την ευκαιρία να αιχμαλωτίσει στην Δουνκέρκη το Βρετανικό Εκστρατευτικό Σώμα και τις γαλλικές μεραρχίες του Βορείου Τομέως (28 Μαΐου έως 4 Ιουνίου 1940). Το "θαύμα" της εκκενώσεως της Δουνκέρκης στέρησε την Γερμανία από την δυνατότητα να κάμψει την αντίσταση της Βρετανίας και να κερδίσει τον πόλεμον το καλοκαίρι του 1940. 12. Από την μνημειώδη ομιλία του Τσώρτσιλ στο Βρετανικό κοινοβούλιο στις 4 Ιουνίου 1940. 13. Η φράση αυτή, καθώς και μια ιδιόχειρη σημείωση προς τον εκδότη της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ Γεώργιον Βλάχον, "υπέρ την Νίκην η Δόξα", θα δώσουν αφορμή σε ορισμένους να υποστηρίξουν ότι ο Μεταξάς δεν πίστευε ότι ήταν δυνατόν να νικήσουμε τους Ιταλούς. Παραπέμπουν και στο "Ημερολόγιό" του, όπου την δεύτερη μέρα του πολέμου σημειώνει: "Με ανησυχεί η υπεραισιόδοξος κοινή γνώμη". Βεβαίως, ένας υπεύθυνος ηγέτης πρέπει να αντιμετωπίζει όλα τα ενδεχόμενα. Δεν ήταν δυνατόν ο Μεταξάς, με το επιτελικό του δαιμόνιο, να συμμερισθεί την ανεύθυνη αισιοδοξία, με την οποίαν οι πιτσιρικάδες της Αθήνας έγραφαν με κιμωλία στα τραμ και τα λεωφορεία "ΑΘΗΝΑ-ΤΙΡΑΝΑ-ΡΩΜΗ", περιφρονώντας Γεωγραφία και Στρατηγική. 14. Πρόκειται, κατά πάσαν πιθανότητα, για τον Νικόλαον Κρανιωτάκην, αρχισυντάκτη της ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ και της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. 15. Εννοεί την ηττοπαθή πολιτικήν, ιδίως του Νέβιλ Τσάμπερλαιν, που επέτρεψε στον Χίτλερ να κερδίσει χρόνο για συμπλήρωση των εξοπλισμών της Γερμανίας και να αποτολμήσει την ανακατάληψη της Ρηνανίας, την ενσωμάτωση της Αυστρίας, την διάλυση της Τσεχοσλοβακίας κ.λπ. 16. Ίσως να προβλέπει ο Μεταξάς ότι παρ' όλον ότι υπάρχει το Σύμφωνον Ρίμπεντροπ-Μολότωφ της 23ης Αυγούστου 1939, δεν αποκλείεται, μελλοντικώς, αναμέτρηση της Γερμανίας με την Σοβιετική Ένωση. 17. Υπαινιγμός για το ότι κάποτε ο Χίτλερ θα σπεύσει να βοηθήσει τον Ιταλό δικτάτορα. 18. Η επιμονή του Μεταξά να μην κηρύξει επιστράτευση οφείλεται σε αρκετούς λόγους. Παρατεταμένη επιστράτευση σημαίνει τεράστιες δαπάνες, μείωση του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, κόπωση και πτώση του ηθικού των επιστρατευμένων. Ειδικώς όμως για την περίοδο που προηγήθηκε της ιταλικής επιθέσεως, υπήρχε και ο κίνδυνος να θεωρηθεί ως πρόκληση από την κυβέρνηση της Ρώμης, η έστω και μερική επιστράτευση της Ελλάδος. Ο Άγγελος Σ. Βλάχος στο βιβλίο του "Μια φορά κι έναν καιρό ένας διπλωμάτης", τόμος Α', σελ. 57, περιγράφει μια πολιτικοστρατιωτική σύσκεψη, περί τα τέλη Σεπτεμβρίου 1940, στην οποίαν έλαβε μέρος και ο ίδιος. Στην έντονη σύσταση του Στρατηγού Ι. Πιτσίκα, που ήταν Διοικητής του Τμήματος Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας, για άμεση επιστράτευση, ο Μεταξάς αποκρίθηκε: "Άκουσε Πιτσίκα! Δεν κινδυνεύεις εσύ να σε βγάλει προδότη η Ιστορία! Κινδυνεύω εγώ! Αν διατάξω επιστράτευση, για έναν στρατιώτη που θα στέλνω στα σύνορα ο Μουσσολίνι θα στέλνει δύο και τότε η ελάχιστη ελπίδα που έχουμε να μην επιτύχει το σχέδιό τους θα εξατμισθεί!". 19. Πρόκειται, προφανώς, για το γνωστό τηλεγράφημα του Τσώρτσιλ, το οποίον κατέληγε με την φράση: "Μαζί θα μοιρασθώμεν την Νίκην". Δρ. Ευριπίδης Μπίλλης Ερασιτέχνης Ιστορικός 2 Attachments • Scanned by Gmail Preview YouTube video Ο δικτάτορας Μεταξάς και ο μυστηριώδης θάνατος του! Ήταν δολοφονία; Ιωάννης ΑντωνόπουλοςPreview YouTube video Ο δικτάτορας Μεταξάς και ο μυστηριώδης θάνατος του! Ήταν δολοφονία; Ιωάννης Αντωνόπουλος Evripidis Billis Attachments Aug 13, 2026, 4:34 AM (20 hours ago) to Dimitra, DIASPORA, athos, karafotiasp, aburriel, Stavros, fragosfragoulis, Markela, zavos, Stavros, K, glitmanen37, lhyd2kep, karvan, mistavrop, gfle, John, basima, Bill, Georgios, Johny, evaggelos, etych, g.liaguras, glitmanen37@gmail, ichol, Ioanna, petrakos, slaszlo, Marios, liritzis, spyros, vlachos, zevrakis, bitros, spiper, kkatsim, naoumv, Andreas, smtx8214, dataliotis, Aris, ac, avraamidis, cagdy, yiotadem, cphereos, George, kleanthisdim, kypros, nkgma, ucas, sophiaky, gpsomas, vlotomac, manolisp, smanolis1, Georgia, litsa.aresti, clillitou, christakis, Elli, cosmar10, baloglou, delso48, reskelton, siskakis, poulakis, petridis, parask, papamar1, cas, staff, riza.eam, daskalo, hara, bozapali, faculty, ardin, apapist, antoniou, iantonio, cmoi, leon, vasiliou, ioagaspa, fgouli, ddempsom, Dora, nioka, kopel, fkolyva, xariklia, papdes, ptamia, tzouvara, marias, bora, tsaklidi, Evangelos, Profzavos, xenisxenofontos, Nina, Andros, Naoum, Thomae, ecbillis, nzervos, org.thettalos, kypros.nicolaides, nichri, eevagel, gppanay, DINOS, George, ΚΩΣΤΑΣ, Constantine, Nikos, Lefana, dtouzop, grontog, gdimosi, Kostas, Nik, christofias.watch, Christos, christos.evangelou, elefthep, Glafkos, oscarltd, Χρίστος, sibilla.gr, titoschristodoulou, Theodora, Peter, psycharis_sarantos, panthracian, Kenneth, nikthe, Adouloti, IOANNIS, Bill, axionna, Spyros, Paideia, Vasiliki2611, andr.onisiforou, tambourides, Mariapaschali, nikolaostaneris, n.constantinides, nemeci, Odysseas, press, greek, George, spyros, vkantzia, chotzako, plymtt, paideiagr2, NICHOLAS, c_christianna, ΑΓΓΕΛΙΚΗ, nicolas, Nicolas, poasy, Kostas_tsikkas, vulgari, Evan, efylakas, efylakas.info, News-, paneliako, nielsen.knudsen, Πανίκος, haut.arzt, spyrosvp, costas.48017, colocassides, Dimitrios, stamos.k60, Μαρία, ΑΣΗΜΙΝΑ, MLaskou, evchristop, panoskaltsis, Artemis, sarral, theoaig1937, Konstantinos, alexander, Geo, e.kitsou, Petros, Μινα, Neo, Eleftheria, Maridimie, damon, kkatsima, Maria, Τσούμπελης, info, katagelies, press-gr, other, info, Christos, John, Panagiotis, ifestos, Νικόλαος, Kouroumalis, evaggelos, Γεώργιος, IOANNIS, Ellene, Demetrios, Lambros, Alkis, Xanthippi, Αντώνιος, Stamatis, Xristina, SS, Natalia, Dr.Phaedon, ktriantaphyllides, helen, Οδυσσέας, ΕΛΛΗΝEΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ, info, Argiris, Chios, news, btko, Panagiotis, kosvoice, Periodiko, Michael, Bambis, keriniotikiiho, Loukianoskyr, Dimitrios, Marianne, imlssspili, Grammateia, Christos, metropolis, diafotisi, gramateia, internet, info, Voulla, grammateia, ΙΕΡΑ, karpasiasch, stneoph, info, mitropolitis, Περιοδικό, stavros.kal, Staboliadis, ANTONIS, mixnat57, Panos, Dimitrios, bk97875, Marios, cristina, me, tromaktiko, Pentapostagma, Stefanos, Nina, 'Maria, Delivani, Demosthenes, Church One attachment • Scanned by Gmail

ΑΛΛΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΓΗ

Θα μπορούσαμε να γνωρίζουμε αν ένας άλλος προηγμένος πολιτισμός ζούσε στη Γη πριν από εμάς; Δύο επιστήμονες αναζητούν στοιχεία για την ύπαρξη αποδείξεων ενός παλαιότερου προηγμένου πολιτισμού στον πλανήτη μας The LiFO teamThe LiFO team 28.7.2026 | 09:09 ΓΗ ΠΡΟΗΓΜΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Facebook Twitter Φωτ. αρχείου: Unsplash Facebook Twitter E-mail 0 Όταν ο αστροβιολόγος Άνταμ Φρανκ μπήκε στο γραφείο του επιστήμονα της NASA Γκάβιν Σμιντ, είχε να του θέσει αυτό που θεωρούσε την πιο παράξενη ερώτηση: βιώνουν οι εξωγήινοι την κλιματική αλλαγή; Ο Σμιντ δεν άργησε να τον ξεπεράσει σε παράξενες ερωτήσεις. Ο Φρανκ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ που αναζητά σημάδια ζωής στο σύμπαν, ερευνούσε αν οι προηγμένοι πολιτισμοί θα προκαλούσαν αναπόφευκτα κλιματικές αλλαγές, ακριβώς όπως κάνουν οι άνθρωποι σήμερα. Εξετάζοντας άλλους πλανήτες, είπε στον Σμιντ εκείνη την ημέρα το 2017, «γιατί, φυσικά, γνωρίζουμε ότι δεν έχουν υπάρξει άλλοι πολιτισμοί στη Γη». Ο Σμιντ τον διέκοψε αμέσως. «Πώς το ξέρεις αυτό;», ρώτησε. Ήταν μια καθοριστική στιγμή, όπως είπε ο Φρανκ, και έδωσε το έναυσμα στους δύο επιστήμονες να ξεκινήσουν μια έρευνα. Αν ένας προηγμένος πολιτισμός είχε ζήσει στη Γη πριν από εκατομμύρια χρόνια, τροφοδοτούσε τον εαυτό του με ενέργεια και εξαφανίστηκε, θα το γνωρίζαμε; Θα είχαν αφήσει ίχνη της παρουσίας τους χαραγμένα στα αρχεία του πλανήτη μας; Ονόμασαν την ιδέα «υπόθεση Silurian»- από το όνομα μιας φανταστικής, εξελιγμένης φυλής ερπετών της τηλεοπτικής σειράς «Doctor Who»- και δημοσίευσαν σχετική μελέτη το 2018. Η Γη πριν από τον άνθρωπο Πρόκειται για μια ιδέα που προκαλεί το μυαλό, η οποία όχι μόνο εξετάζει σε βάθος το παρελθόν της Γης, αλλά και κοιτάζει μακριά στο μέλλον της, καθώς οι άνθρωποι αλλάζουν το κλίμα ραγδαία και δραματικά με την καύση ορυκτών καυσίμων. «Είναι ένα πείραμα σκέψης, το οποίο όμως αποκαλύπτει την πιθανή ευπάθειά μας σε παγκόσμιο επίπεδο», δήλωσε η Κάθριν Χέιχο, επιστήμονας της ατμόσφαιρας στο Texas Tech University, η οποία δεν συμμετείχε στην έρευνα. Η υπόθεση Silurian θέτει σημαντικά ερωτήματα σχετικά με την πορεία των προηγμένων πολιτισμών και το αν όλοι όσοι αξιοποιούν ενέργεια σε παγκόσμια κλίμακα είναι καταδικασμένοι να εξαντληθούν, ή αν υπάρχει η πιθανότητα να ζήσουν με βιώσιμο τρόπο και να επιβιώσουν για εκατομμύρια χρόνια. ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Στίβεν Σπίλμπεργκ: Γιατί πιστεύει ότι δεν είμαστε μόνοι στο σύμπαν ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Στίβεν Σπίλμπεργκ: «Πάντα πίστευα ότι υπάρχει νοήμων ζωή εκεί έξω» 03.06.26 «Όλα αυτά τα ερωτήματα σχετίζονται ακριβώς με τη στιγμή που βρισκόμαστε», είπε ο Φρανκ. «Οδηγούμε τον πλανήτη σε ένα νέο κλιματικό καθεστώς… ξέρουμε ότι αυτό είναι αλήθεια, έτσι δεν είναι; Κι όμως δεν κάνουμε τίποτα για να το αντιμετωπίσουμε». Ο λόγος για τον οποίο ο Σμιντ σκεφτόταν τη δυνατότητα ύπαρξης προηγούμενων προηγμένων πολιτισμών στη Γη ήταν ένα γεγονός που συνέβη πολύ παλιά. Περίπου 55 εκατομμύρια χρόνια πριν, τα κλιματικά δεδομένα του πλανήτη ξέφυγαν από τον έλεγχο. Οι παγκόσμιες θερμοκρασίες εκτοξεύτηκαν έως και 15 βαθμούς Φαρενάιτ και τα οικοσυστήματα κατέρρευσαν, καθώς τεράστιες ποσότητες άνθρακα που θερμαίνουν τον πλανήτη απελευθερώθηκαν στην ατμόσφαιρα. Αυτή η περίοδος, η οποία παρατηρήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1990, ενδέχεται να ήταν αποτέλεσμα μιας τεράστιας ηφαιστειακής έκρηξης ή, ίσως, μιας ξαφνικής απελευθέρωσης μεθανίου. Ωστόσο, το ακριβές αίτιο της εμφάνισής της παραμένει σε μεγάλο βαθμό μυστήριο. Αυτό που κέντρισε το ενδιαφέρον του Σμιντ ήταν οι ομοιότητες με τα τρέχοντα γεγονότα, καθώς οι άνθρωποι αυξάνουν τις θερμοκρασίες και προκαλούν μαζικές εξαφανίσεις ειδών. Και δεν είναι η μόνη ανεξήγητη αλλαγή στα βάθη του παρελθόντος του πλανήτη που αντηχεί στο παρόν μας. Σε άλλες περιόδους οι ωκεανοί έχουν στερηθεί οξυγόνου και έχουν σημειωθεί απότομες αυξήσεις της θερμοκρασίας. Το πιο πιθανό είναι ότι πρόκειται για φυσικά κλιματικά φαινόμενα, αλλά τι θα γινόταν αν δεν ήταν; Πώς θα το γνωρίζαμε; Στην έκθεσή τους, ο Φρανκ και ο Σμιντ εξετάζουν την αλυσίδα πιθανών στοιχείων που ενδέχεται να υπάρχουν και να υποστηρίζουν την ύπαρξη ενός προηγμένου πολιτισμού στο παρελθόν. Όλα όσα θα έμεναν πίσω Σήμερα, μόνο περίπου το 1% της επιφάνειας της Γης είναι αστικοποιημένο και δεν θα χρειαζόταν πολύς χρόνος για να εξαφανιστεί ό,τι έχουμε χτίσει. Όσο πιο πίσω στο χρόνο υπήρχε ένας υποθετικός πολιτισμός, τόσο πιο δύσκολο θα ήταν να βρεθούν άμεσα στοιχεία, όπως αντικείμενα. Με την πάροδο εκατομμυρίων ετών, ο πλανήτης αναδιαμορφώνεται καθώς οι τεκτονικές πλάκες μετατοπίζονται, τα ηφαίστεια εκρήγνυνται και η ξηρά διαβρώνεται. Η παλαιότερη μεγάλης έκτασης περιοχή ξηράς της Γης είναι η έρημος Νεγκέβ στο νότιο Ισραήλ, ηλικίας περίπου 1,8 εκατομμυρίων ετών. Τα επιφανειακά χαρακτηριστικά ενδέχεται να μην παρέχουν πολλά στοιχεία, οπότε οι επιστήμονες στράφηκαν στα απολιθώματα. Ωστόσο, ένα εξαιρετικά μικρό ποσοστό των ζωικών ειδών καταλήγει να γίνει απολίθωμα, ενώ ακόμη λιγότερα ανακαλύπτονται τελικά. Οι δεινόσαυροι περιπλανήθηκαν στη Γη για περίπου 180 εκατομμύρια χρόνια, αλλά έχουν ανακαλυφθεί μόνο μερικές χιλιάδες σχεδόν πλήρη απολιθώματα. ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ UFO ΗΠΑ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ ΔΙΕΘΝΗ BBC: Τι μάθαμε από τα νέα αποχαρακτηρισμένα αρχεία του Πενταγώνου για τα UFO 09.05.26 Θα ήταν εύκολο να παραβλέψουμε έναν πολιτισμό που υπήρξε μόνο για 100.000 χρόνια, μια απλή αναλαμπή στην ιστορία των 400 εκατομμυρίων ετών της σύνθετης ζωής στον πλανήτη. Στη συνέχεια, οι ερευνητές εξέτασαν τα ίχνη που αφήνουν οι χημικές αλλαγές. Σκεφτείτε το Γκραντ Κάνιον, είπε ο Φρανκ, όπου μπορείτε να δείτε στρώματα το ένα μετά το άλλο που αντιπροσωπεύουν διαφορετικές εποχές της Γης. «Κάθε ένα από αυτά τα στρώματα αποτελείται από θρυμματισμένο βράχο που διατηρεί τη μνήμη του πώς ήταν η χημεία της Γης τότε». Αν ένας προηγούμενος πολιτισμός είχε αλλάξει τη χημεία του πλανήτη — όπως έχουν κάνει οι άνθρωποι με την εκπομπή τεράστιων ποσοτήτων ρύπων άνθρακα- ίσως να υπάρχει κάποιο ίχνος. Οι επιστήμονες εξέτασαν επίσης ποια άλλα στοιχεία ενδέχεται να αφήσουν πίσω τους οι άνθρωποι μετά το τέλος του πολιτισμού μας, όπως οι τεράστιες ποσότητες πλαστικών, καθώς και οι τεχνητές ορμόνες για τη γεωργία και οι ανθεκτικές χημικές ουσίες, οι οποίες δεν αποσυντίθενται στο περιβάλλον. Όλα αυτά ενδέχεται να εμφανιστούν σε μελλοντικά ιζήματα, πολλά εκατομμύρια χρόνια από τώρα. Το ίδιο ισχύει και για τα βαρέα μέταλλα. Είναι πιθανή η ύπαρξη παλαιότερων προηγμένων πολιτισμών; Ο σκοπός της μελέτης δεν ήταν να διαπιστωθεί αν η υπόθεση Silurian είναι σωστή, είπε ο Φρανκ. Αντίθετα, ήταν «να επισημάνουμε τα στοιχεία που θα έπρεπε να εξεταστούν με πολύ μεγαλύτερη ανάλυση, προκειμένου να διαπιστωθεί αν υπήρξε ποτέ κάποιος πολιτισμός πριν από εμάς». Τόσο ο Φρανκ όσο και ο Σμιντ βρίσκονται στην περίεργη θέση να έχουν γράψει μια μελέτη για μια θεωρία στην οποία κανένας από τους δύο δεν πιστεύει- απλώς λένε ότι δεν μπορούμε ακόμα να την αποκλείσουμε. Κανείς δεν φαίνεται να έχει ανταποκριθεί στο κάλεσμα για μια πιο εμπεριστατωμένη έρευνα τα χρόνια που έχουν περάσει από τότε, αλλά ορισμένοι επιστήμονες έχουν θέσει ερωτήματα. Ο Τζαν Ζαλασιέβιτς, γεωλόγος, παλαιοντολόγος και ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λέστερ στο Ηνωμένο Βασίλειο, δήλωσε ότι η υπόθεση Silurian είναι «μια υπέροχη και βαθιά προκλητική για τη σκέψη ιδέα». Ωστόσο, ο Σμιντ και ο Φρανκ υποτίμησαν το βαθμό στον οποίο οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουν μεταμορφώσει τον πλανήτη, καθώς και «την αποτελεσματικότητα της διαδικασίας απολίθωσης και το πόσο καλά διατηρεί την ιστορία των γεγονότων που έχουν συμβεί στον πλανήτη μας», πρόσθεσε. Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την ύπαρξη ευφυών προ-ανθρώπινων κοινωνιών, δήλωσε ο Ζαλασιέβιτς. Όμως, μόλις χτιστούν πόλεις, τήκονται μέταλλα, κατασκευάζονται και απορρίπτονται πλαστικά- όλα αυτά θα αφήσουν ένα σαφές αποτύπωμα, είπε. Ο Ζαλασιέβιτς δεν διστάζει να αποκλείσει την προηγούμενη ύπαρξη ενός πολιτισμού τόσο προηγμένου όσο αυτός στον οποίο ζούμε σήμερα- «που καταναλώνει τεράστια ποσά ενέργειας, μπορεί να χειραγωγεί και να κατασκευάζει και παράγει απόβλητα σε κολοσσιαίες ποσότητες». Και αυτή είναι η ομορφιά της επιστήμης, είπε ο Φρανκ. «Δημοσιεύεις μια εργασία, και είναι σαν να λες: "Ουάου, αυτό είναι υπέροχο", και μετά έρχεται κάποιος και λέει: "Κάνεις λάθος"». Κάποιος άλλος μπορεί να βρει κάτι που να δείχνει προς μια διαφορετική κατεύθυνση, και τελικά, καθώς συσσωρεύονται τα ερευνητικά δεδομένα, θα διαμορφωθεί μια συναίνεση. Με πληροφορίες από CNN

ΝΥΜΦΕΣ

ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων Ως τώρα γνωρίσαμε την πρώτη και δεύτερη γένιά των θεών, τους θεούς ευεργέτες και άλλες κατώτερες θεότητες και τις Νύμφες. Συνεχίζοντας με τις Νύμφες διακρίνουμε τις εξής σπουαίες στην ελληνική παράδοση: α/ Οι Αμαδρυάδες Νύμφες: Χρυσόποια , Ατλάντεια , Φοίβη κ.α β/ Οι Κιθαιρωνίδες. Εμεναν στο όρος Κιθαιρών σε ένα σπήλαιο οπου παλιά υπήρχε Μαντείο που ονομαζόταν των «Σφραγιτίδων Νυμφών» γ/Οι Λιβηθρίδες Νύμφες οι οποίιες κατοικούσαν στο όρος της Πιερίας Λίβηθρο. Εκεί υπήρχαν αγάλματα Νυμφών και ύδο πηγές(η μία Λιβηθριάδα και η άλλη Πέτρα) που η μορφή τους έμοιαζε με στήθη γυναικός που έβγαζαν νερό αντί γάλα.. δ/ Οι Νύμφες της Αρκαδίας στο Παράσιον Αλσος : Ακακαλίς , Αίγλη, Αίγα ή Αίγη, Ελίκη, Αγνώ, Νέδα, Θεισώα, Οινόη ,Ιδη, Ανθρακία, Αλκινόη, Φρίξα , Δία, Αρχινόη και Μηρτωέσσα, (Τα αγάλματα αυτών των Νυμφών βρίσκονταν στο ναό της Αλέας Αθηνάς στην Τεγέα ολογυρα από το μεγάλο άγαλμα της Ρέας που κρατούσε στην αγκαλιά της το Δία βρέφος. Όπως ισχυρίζονται οι Αρκάδες σύμφωνα με την παράδοση τους ο Δίας μεγάλωσε στο όρος Κρητέα στην Αρκαδία και όχι από την Κρήτη. Εκεί κοντά είναι το Παράσιο Αλσος του Απόλλωνος στο Λύκαιον όρος ε/ Η Αμάλθεια κόρη του Αιμονίου που κατά μία εκδοχή ανάστησε αυτή το Δία στην Κρήτη και του έδωσε μάλιστα τη σφαίρα να παίζει όταν ήταν νήπιο. Από το ένα της κέρας έρρεε το νέκταρ και από το άλλο η αμβροσία που τάιζε τον θεό στ/ Η Κασταλία θυγατέρα του Αχελώου που έγινε από τον Απόλλωνα στους Δελφούς πηγή με μαντικές ιδιότητες. ζ/ Η Νύμφη Χρησιάς της Σάμου που με τον Ιμβρασο ποταμό του νησιού γέννησε την Ωκυρρόη η/ Οι Νυσηίδες ή Νυσιάδες έμεναν στο ομώνημο όρος της Νύσης και ήταν: η Κισσιής, η Νύσσα, η Ερατώ, η Ερίφια, η Βρομία και η Πολύμνια. Αυτές οι έξη Νύμφες ανέθρεψαν τον Διόνυσο θ/ Οι Μελίες Νύμφες κατοικούσαν σύμφωνα με τον Σοφοκλη στην Μιλία της Τραχίνας και ήσαν κόρες του Μελία και εγγονές του Ωκεανού ‘ξ γεννήθηκαν από το αίμα του Ουρανού και ήταν εννέα: Ελίκη, Κυνόσουρα, Αρέθουσα, Ιδη, Κρίμη, Βριθώ, Κελαινώ, Αδράστεια και Γλαύκη. ι/ Η Αίγλη ήταν η ωραιότερη Νύμφη από τις άλλες κόρες του Ηλίου και σύμφωνα με την παράδοση γέννησε τις Χάριτες Οι παραδόσεις λένε για τις Νύμφες Εννιά φορές πιο πολύ από τον άνθρωπο ζει η κόρακας Τέσσερες φορές περισσότερο ζει το ελάφι Τρεις φορές περισσότερο από το ελάφι ζει ο κόρακας Εννιά φορές περισσότερο από τον κόρακα ζει ο φοίνικας(το μυθικό πουλί) Δέκα φορές περισσότερο από τον φοίνικα ζουν οι Νύμφες Και συνολικά οι Νύμφες ζούσαν: 933.120 χρόνια. Ο Πλούταρχος με διαφορετικό υπολογισμό, τη μέση ζωή του ανθρώπου αναφέρει ότι ζούσαν 9.520 χρόνια Τα τέρατα στην Ελληνική παράδοση Η Ελληνική παράδοση έχει πολλές τερατογενίες. Και μόνο οι τερατογενήσεις μας παραπέμπουν σε προτόγονες εποχές χιλιάδες χρόνια πριν τότε που εμπλέκονταν τα γονίδια ανθρώπών και ζώων και δημιουργούσαν τερατογενέσεις και παράξενα αντθρωπόμορφα τέρατα . Τούτο για τους γενετιστές ξεδιπλώνει την προεία του ανθρώπου από την αυγή της προιστορίας του. α/Τέρατα που ταλαιπωρούσαν τους ανθρώπους υπήρχαν πριν από τους Ολύμπιους θεούς β/Τέρατα που γέννησαν οι θεοί για να τιμωρήσουν τους θνητούς γ/ Τέρατα παιδιά γυναικών που τα γέννησαν με θνητούς ή με Θεούς Σχολιασμός 1/ Ίσως θεωρηθεί εξεζητημένη η παρουσίαση των μυθολογικών όντων. Όμως αυτή σκοπεύει να δώσει το βάθος και το πλάτος της πανάρχαιας γνώσης η οποία ζυμώθηκε σε δεκάδες χιλιετίες για να φθάσει στην τελειότητα της πλοκής του έργου και της γλώσσας του Ομήρου. 2/ Αυτός που θα μελετήσει σε βάθος την ελληνική μυθολογία θα αντιληφθεί ότι η γνώση αυτή ξεκινάει από τον πρωτόγονο άνθρωπο και φθάνει στον νοήμονα πνευματικό ως τον φιλόσοφο. Είναι αδιάλειπτη και δεν αναμιγνύεται με άλλους πολιτισμούς όπως θέλουν να λένε ότι το φως πήραν οι Έλληνες από την Ανατολή. Ακριβώς το αντίθετο έγινε . Σε όλους τους λαούς το μετέδωσε και τώρα έρχονται τα μειράκια να διδάξουν τον πατέρα δημιουργό 4/ Μελίες θεωρούνταν οι Ελληνες τις ψυχές των ανθρώπων .Για τους προγόνους μας της πατρώας θρησκείας αλλά αλλά και για τους χριστιανούς η ψυχή του ανθρώπου δεν πεθαίνει με τον θάνατο αλλά απελευθερώνεται από το φθαρτό σώμα 5/ Απορίας άξιο ότι το Ελληνικό κράτος δεν δείχνει το ανάλογο ενδιαφέρον για την πολιτιστική μας κληρονομιά στις διάφορες χώρες ΄ όπως λ.χ Τουρκία, Λιβύη, Αίγυπτο, Συρία, Βακτριανή, ακόμη και στην γειτονική Αλβανία όπου οι Αλβανοί έφθασαν στο σημείο να ισχυριστούν ότι οι θεοί του Ολύμπου ήταν Αλβανοί ή Αρβανίτες. 6/ Το μέγα έγκλημα που έχουν διαπράξει στον Ελληνισμό είναι η αμφισβήτηση της συνέχειας , του, η συνεχής διχοτόμηση και διαίρεση της ιστορίας του, της μυθολογίας του , της εθνότητας του, της γεωγραφίας του, της γλωσσικής του συνέχειας και πατρότητας , αλλά και σε κάθε του εκδήλωση θα δεχθεί την αμφισβήτηση και τα βέλητους προς κάθε τι ελληνικό 7/ Αμφισβητούν την αλήθεια των Ελλήνων ιστορικών ,συγγραφέων και σοφών λόγω δήθεν ελλείψεως επιστημονικών αποδείξεων ,δηλαδή μια πλάκα με κάποιο χάραγμα που μπορεί να είναι κίβδηλο για αυτούς έχει περισσότερη αξία από τον λόγο του Σωκράτη, Πλάτωνα , Θουκυδίδη, Αισχύλου κ.α. Με τον τρόπο τους απαξιώνουν την τεράστια αξία των πνευματικών έργων των ανθρώπων του παγκόσμιου πολιτισμού . Αυτούς τους θεωρούν «μυθοπλάστες» δηλαδή αναξιόπιστους. Ο σκοπός τους είναι δόλιος. Να εξουδετερώσουν πρωτεία του Ελληνικού πνεύματος , που ξεκινάει και πριν από την εποχή των Θεών, των Ημιθέων ,των Ηρώων και συνεχίζεται στην εποχή των Πελασγών πριν διαιρεθούν σε φύλα (Δωριείς, Αιολείς Ιωνες, Αχαιούς κλπ) και σήμερα διατηρείται ως ο παγκόσμιος Ελληνισμός και Φιλελληνισμός 8/ Ο Ελληνισμός και οι απανταχού Φιλέλληνες όπου και αν ζούσαν είτε στην μητέρα πατρίδα είτε στην Διασπορά ανά την υδρόγειο έχουν τις ίδιες αξίες. Το Ελληνικό κράτος άργησε να το αντιληφθεί . Ο παγκόσμιος ιστός του διαδικτύου τώρα συνέδεσε τον απανταχού Ελληνισμό και καθώς βλέπω ότι με την αυτόματη μετάφραση σε όλες τις γλώσσες ξεπεράστηκε και αυτό το εμπόδιο και τα ελληνικά μηνύματα φθάνουν σε όλες τις χώρες του κόσμου. Αυτή είναι η νέα πολιτιστική δύναμη που προσπαθεί να κάνει καλύτερο , πιο πνευματικό και πιο ειρηνικό τον άνθρωπο(23/7/26) 1. Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

ISLAM

του Δημοσθένη Γκαβέα από το προφίλ του στο facebook Μέσα σε λίγες ημέρες, δύο διαφημίσεις μάς παρέδωσαν ένα μικρό, αλλά εξαιρετικά διδακτικό μάθημα για τη νέα, επιλεκτική εκδοχή της «συμπερίληψης». Στην πρώτη, η γερμανικών συμφερόντων Lidl παρουσιάζει μια νέα εργαζόμενη, τη Μπεσκιατούλ Μουταχαρή, αν αποδίδουμε σωστά το όνομά της, η οποία φορά μαύρο χιτζάμπ και έναν μακρύ ισλαμικό χιτώνα που καλύπτει σχεδόν ολόκληρο το σώμα της. Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες συνάδελφοί της δυσκολεύονται, ή παρουσιάζονται να μη θέλουν πραγματικά, να προφέρουν το όνομά της. Ανταλλάσσουν βλέμματα, χαμογελούν αμήχανα και προτείνουν να τη φωνάζουν απλώς «Μπέκι». Εκείνη απαντά ότι, αν το πουν μία-δύο φορές, θα τους φανεί πιο εύκολο, αλλά τελικά υποχωρεί εμφανώς απογοητευμένη. Στο τελευταίο πλάνο τη βλέπουμε απομονωμένη σε κάποιο σημείο της αποθήκης, όταν την πλησιάζει μία Ελληνίδα συνάδελφος με σημειωματάριο και της ζητά να της συλλαβίσει το όνομά της. «Πού θα πάει, θα το μάθω», της λέει. Η Ελληνίδα κατάλαβε το λάθος της, εκπαιδεύτηκε και πέρασε επιτυχώς το μάθημα της νέας εταιρικής ηθικής. Ας το ξεκαθαρίσουμε εξαρχής. Το ζήτημα δεν είναι η παρουσία μιας μουσουλμάνας εργαζόμενης σε μια διαφήμιση ούτε το δικαίωμά της να φορά τη μαντίλα. Το ζήτημα είναι ο τρόπος με τον οποίο στήνεται η αφήγηση. Η Μπεσκιατούλ και η ισλαμική ενδυμασία της παρουσιάζονται ως στοιχεία μιας ταυτότητας απολύτως αδιαπραγμάτευτης, απέναντι στην οποία ακόμη και η αμηχανία ή η δυσκολία στην προφορά ενός ξένου ονόματος ερμηνεύονται περίπου ως προκατάληψη. Οι Έλληνες εργαζόμενοι μετατρέπονται έτσι σε αρνητικό στερεότυπο. Αγενείς, καχύποπτοι, λίγο αμόρφωτοι και στο όριο του ρατσισμού, άνθρωποι που χρειάζονται κάποιον να τους μάθει πώς να κοιτούν, πώς να μιλούν και πώς να συμπεριφέρονται. Η διαφήμιση δεν περιορίζεται, επομένως, στο αυτονόητο μήνυμα ότι ένας άνθρωπος πρέπει να γίνεται σεβαστός στον χώρο εργασίας του. Δημιουργεί ένα σκηνικό ηθικής ενοχής και εξοικείωσης όχι μόνο με το χιτζάμπ αλλά με ένα σύνολο αυστηρών ενδυματολογικών και θρησκευτικών κωδίκων. Η Μπεσκιατούλ είναι εξαρχής το θύμα και οι Έλληνες οι ύποπτοι. Όλη η σκηνοθεσία, τα βλέμματα, οι παύσεις και η τελική «μετάνοια» υπηρετούν αυτή τη διάκριση. Η υπόθεση δεν είναι τόσο αθώα και είναι αφέλεια να πιστεύει κάποιος ότι οι εταιρικές «ευαισθησίες» αναπτύσσονται σε οικονομικό και πολιτικό κενό. Περισσότεροι από τρία εκατομμύρια άνθρωποι με τουρκικές ρίζες ζουν σήμερα στη Γερμανία, ενώ το γερμανοτουρκικό εμπόριο αγαθών κινήθηκε το 2025 κοντά στα 55 δισ. ευρώ, με την Τουρκία να συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους εμπορικούς εταίρους της Γερμανίας. Παράλληλα, το Βερολίνο άνοιξε τον δρόμο για την παράδοση Eurofighter στην Άγκυρα, αίροντας μια πολυετή αντίρρηση. Πολλά εκατομμύρια καταναλωτές, εμπορικές συναλλαγές δεκάδων δισεκατομμυρίων και μεγάλα εξοπλιστικά συμφέροντα συνθέτουν ένα περιβάλλον στο οποίο η πολιτική ορθότητα συναντά εντυπωσιακά συχνά την εμπορική σκοπιμότητα. Υπάρχει, ασφαλώς, και μια πρόσθετη ιστορική ειρωνεία όταν μια εταιρεία γερμανικών συμφερόντων παραδίδει μαθήματα στους Έλληνες για την αποδοχή και τον σεβασμό. Η Ελλάδα εξακολουθεί να θεωρεί ανοικτό το ζήτημα των γερμανικών κατοχικών αποζημιώσεων και του αναγκαστικού δανείου, ενώ το Βερολίνο επιμένει ότι το θέμα έχει κλείσει νομικά. Η διαφορά αυτή παραμένει υπαρκτή και επισήμως διατυπωμένη, ακόμη κι αν κάποιοι θα προτιμούσαν να τη θεωρούμε παρωχημένη ή ενοχλητική. Δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη φορά που η Lidl βρίσκεται στο επίκεντρο μιας παρόμοιας συζήτησης. Το 2017 είχε αφαιρέσει με ψηφιακή επεξεργασία τους σταυρούς από φωτογραφίες εκκλησιών της Σαντορίνης στις συσκευασίες της σειράς ελληνικών προϊόντων Eridanous. Αρχικά επικαλέστηκε την πρόθεσή της να μην προβάλλει κάποια ιδεολογική θέση. Μετά τις αντιδράσεις παραδέχθηκε ότι είχε κάνει λάθος, ζήτησε συγγνώμη και ανακοίνωσε ότι θα άλλαζε τον σχεδιασμό. Και όπως η πρόθυμη συνάδελφος της Μπεσκιατούλ, έτσι κι εμείς, φαίνεται, μαθαίνουμε γρήγορα. Πριν ακόμη ολοκληρωθεί η συζήτηση για τη νέα διαφήμιση της Lidl, εμφανίστηκε ένα άλλο τηλεοπτικό σποτ, αυτή τη φορά ελληνικής εταιρείας. Το αθώο γιαούρτι της Κρι Κρι ταξιδεύει μέσα σε ένα ειδυλλιακό ελληνικό νησιωτικό τοπίο με λευκά σπίτια, γαλάζιους τρούλους, καμπαναριά και όλη την αναγνωρίσιμη εικόνα των ορθόδοξων εκκλησιών του Αιγαίου. Οι εκκλησίες είναι εκεί, οι τρούλοι είναι εκεί, το κωδωνοστάσιο είναι εκεί. Οι σταυροί, όμως, απουσιάζουν. Και επειδή το τοπίο δεν είναι γύρισμα σε πραγματικό τόπο αλλά σκηνικό σχεδιασμένο εξ ολοκλήρου, ό,τι λείπει από αυτό δεν λείπει τυχαία. Λείπει επειδή κάποιος αποφάσισε να μην το βάλει. Η ελληνικότητα είναι προφανώς χρήσιμη για να πουληθεί το προϊόν. Το λευκό και το γαλάζιο είναι εμπορικά ελκυστικά, οι τρούλοι αναγνωρίσιμοι και το νησιωτικό τοπίο ιδανικό για εξαγωγές. Το θρησκευτικό σύμβολο, όμως, που εξηγεί τι ακριβώς είναι αυτά τα κτίρια, θεωρείται περιττό ή ίσως ενοχλητικό. Κρατάμε την παράδοση ως αισθητικό περίβλημα, αφού προηγουμένως την απογυμνώσουμε από το περιεχόμενό της. Αυτή η ασυμμετρία έχει σημασία. Το χιτζάμπ όχι μόνο δεν πρέπει να αφαιρεθεί από την εικόνα, αλλά προβάλλεται σε πρώτο πλάνο και μετατρέπεται σε κριτήριο ηθικής επάρκειας για ολόκληρη την κοινωνία. Ο σταυρός, αντιθέτως, μπορεί να εξαφανιστεί από την κορυφή μιας εκκλησίας χωρίς να θεωρείται ότι αλλοιώνεται η ταυτότητα κανενός. Η μία θρησκευτική ταυτότητα απαιτεί απόλυτη ορατότητα και σεβασμό. Η άλλη οφείλει να υποχωρεί αθόρυβα στο όνομα μιας δήθεν ουδετερότητας. Η Ευρώπη έχει ξαναδοκιμάσει αυτή τη συνταγή. Το 2021, καμπάνια του Συμβουλίου της Ευρώπης, στο πλαίσιο προγράμματος που συγχρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, χρησιμοποίησε το σύνθημα «η ομορφιά βρίσκεται στη διαφορετικότητα, όπως η ελευθερία βρίσκεται στο χιτζάμπ». Οι αφίσες και οι αναρτήσεις αποσύρθηκαν μετά τις έντονες αντιδράσεις στη Γαλλία, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία είχε συνεισφέρει πάνω από 300.000 ευρώ στο συνολικό πρόγραμμα, διευκρίνισε ότι δεν είχε εγκρίνει τις συγκεκριμένες εικόνες. Η εμπλοκή του FEMYSO στα σχετικά εργαστήρια προκάλεσε ακόμη περισσότερα ερωτήματα. Τα ερωτήματα αυτά αποκτούν διαφορετικό βάρος μετά τη γαλλική κυβερνητική έκθεση για τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και τον πολιτικό ισλαμισμό, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα τον Μάιο του 2025. Η έκθεση περιγράφει μια στρατηγική ισλαμοποίησης «από τα κάτω», μέσα από τοπικά οικοσυστήματα, συλλόγους, εκπαίδευση, φιλανθρωπικές δομές και σταδιακή αυστηροποίηση των κοινωνικών κανόνων. Καταγράφει, μεταξύ άλλων, αύξηση των νεαρών κοριτσιών που φορούν αμπάγια και ακόμη και πολύ μικρών κοριτσιών με μαντίλα. Παρουσιάζει επίσης το FEMYSO ως δομή εκπαίδευσης στελεχών της ευρωπαϊκής αυτής επιρροής και χαρακτηρίζει την Τουρκία βασικό κέντρο στήριξης της ευρωπαϊκής πτέρυγας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, μαζί με το Κατάρ. Να ξεκαθαρίσουμε και εδώ κάτι αυτονόητο. Καμία από τις δύο εταιρείες δεν κατηγορείται, προφανώς, για συμμετοχή σε οποιαδήποτε στρατηγική. Το ζήτημα είναι το ευρύτερο κλίμα μέσα στο οποίο διαμορφώνονται πλέον οι εταιρικές επιλογές και οι «ευαισθησίες» τους. Μόλις λίγες εβδομάδες πριν, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα υιοθέτησε ψήφισμα για την «παρέμβαση του πολιτικού Ισλάμ στις ευρωπαϊκές δημοκρατικές διαδικασίες». Στην καρδιά του βρίσκεται η προειδοποίηση ότι η ισλαμιστική διείσδυση δεν λειτουργεί μετωπικά, αλλά μέσω σταδιακής εισχώρησης σε θεσμούς, κόμματα, ενώσεις και διοικήσεις και μέσω ενός «διπλού λόγου» που εμφανίζεται συμβατός με τις δημοκρατικές αρχές, ενώ προωθεί διαφορετική ατζέντα. Το ΕΛΚ αναφέρει ρητά τη Μουσουλμανική Αδελφότητα ως χαρακτηριστικό παράδειγμα, διαχωρίζοντας ταυτόχρονα το πολιτικό Ισλάμ από την ειρηνική άσκηση της μουσουλμανικής πίστης. Και αυτός ο διαχωρισμός είναι απαραίτητος. Ελευθερία είναι το δικαίωμα μιας γυναίκας να φορά το χιτζάμπ, εφόσον αποτελεί πραγματικά δική της επιλογή. Ελευθερία, όμως, είναι και το δικαίωμά της να το αφαιρέσει, να επιλέξει τον άνθρωπο που θα παντρευτεί, να ζητήσει διαζύγιο και να ζήσει χωρίς τον έλεγχο της οικογένειας ή της κοινότητάς της. Την ώρα που οι ευρωπαϊκές κοινωνίες εγκαλούνται επειδή δήθεν δεν αποδέχονται αρκετά τη μαντίλα, πολύ λιγότερα ακούγονται για τις γυναίκες που σε κλειστές και περιχαρακωμένες κοινότητες ευρωπαϊκών πόλεων αντιμετωπίζουν εξαναγκαστικούς γάμους, βία και εγκλήματα στο όνομα της δήθεν «τιμής», ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων ή άτυπα συμβούλια της Σαρίας που, χωρίς να έχουν νομική ισχύ, ασκούν κοινωνική πίεση σε ζητήματα γάμου και διαζυγίου. Θα είχε επίσης ενδιαφέρον η ίδια εταιρική και ευρωπαϊκή ευαισθησία να στραφεί προς την Τουρκία. Την ώρα που η Άγκυρα επανέρχεται συστηματικά με κατηγορίες περί παραβίασης των δικαιωμάτων της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, στην Τουρκία έχουν απομείνει λιγότεροι από 2.500 ελληνικής καταγωγής ορθόδοξοι χριστιανοί. Η Αγία Σοφία και η Μονή της Χώρας, κορυφαία μνημεία της παγκόσμιας χριστιανικής κληρονομιάς, μετατράπηκαν από μουσεία σε τζαμιά. Ίσως όσοι αγωνιούν τόσο πολύ για την αποδοχή της ισλαμικής ταυτότητας στην Ελλάδα να επισκεφθούν την Κωνσταντινούπολη και να αναρωτηθούν τι απέγινε η χριστιανική κοινότητα μιας πόλης στην οποία επί αιώνες αποτελούσε θεμελιώδες μέρος της ζωής και της ιστορίας της. Το χιτζάμπ, λοιπόν, δεν πρέπει απλώς να φαίνεται, πρέπει να προβάλλεται, να προστατεύεται και να μετατρέπεται σε τεστ ηθικής επάρκειας για ολόκληρη την κοινωνία. Ο σταυρός, αντιθέτως, μπορεί να λείπει από τις εκκλησίες χωρίς να χαλάει το «ελληνικό» τοπίο. Αυτή δεν είναι συμπερίληψη. Είναι μια νέα ιεράρχηση ταυτοτήτων, στην οποία ορισμένες απαιτούν απόλυτο σεβασμό και άλλες οφείλουν να εξαφανίζονται αθόρυβα για να μη θεωρηθούν ενοχλητικές. Και κάπως έτσι, στο όνομα μιας εισαγόμενης και απολύτως επιλεκτικής ουδετερότητας, η Ελλάδα κινδυνεύει σταδιακά να πάψει να αντιμετωπίζεται ως χώρα με ιστορία, πολιτισμό, μνήμη και διακριτή ταυτότητα και να μετατραπεί απλώς σε χώρο, σε ένα ουδέτερο εμπορικό σκηνικό, χωρίς σύμβολα και συνέχεια, έτοιμο να προσαρμοστεί σε κάθε εξωτερική απαίτηση, αρκεί να υπάρχουν αρκετά χρήματα με τη μορφή εξαγωγών, επενδύσεων ή άλλων συμφερόντων. Ύστερα απορούν γιατί οι πολίτες οργίζονται, γιατί η δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς μεγαλώνει και γιατί τα άκρα βρίσκουν όλο και πιο πρόσφορο έδαφος. Την οργή αυτή δεν χρειάζεται να την επικροτήσει κανείς. Οφείλει όμως, επιτέλους, να την εξηγήσει.

ΤΟ ΕΧΩ ΤΟ ΠΟΥΛΑΩ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ !!!!!

ΤΟ ΕΧΩ ΤΟ ΠΟΥΛΑΩ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ !!!!!!!! Και ο λόγος ( ντόρος) τα F-35...............................Θα τα πάρει οι Τουρκία η ¨οχι ? Αποψή μου ( χωρίς να είμαι ειδικός ) ειναι οχι........ Και ο πρώτος λόγος είναι ............Αντιγράφω απο εφημερίδα του Τοροντο................... Η κατασκευάστρια εταιρεία ......Lockheed--Martin has always refused to share the full source code with no one exempt with the United States.... The source code comprised of 8 million or more lines of code. Is the foundational programing that enables all the aircrafts functionality since the source code is held cecret every mission flown by F-35 will require a mission data coad processed through specialized computing facilities in the us.... The load details the mission objectives and threat profiles and enables full use of the F-35 advanced situational awareness capabilities. The F-35 can be able to flay but their capabilities would be compromised you need access to US based computing facilities to be full factional...... Maintenance work is available only in the US and Australia. Replacement parts is available only in the US even if you buy and pay for you need authorization from the US to used..... ,,,,,,,,,,Δίκαιο δεν ειχε η κοπελιά οταν μου απάντησε .......Το εχω το πουλαω και πάλι δικό μου είναι....... Θα αγοράσουν οι Τούρκοι κάτι μόνο να το καμαρώνουν ? Αεροπλάνα εχουν ( φτιαχνουν ) τεχνολογία θέλουν..... Ο Δεύτερος λόγος είναι ο Νετανιάχου. ( Ο Θεός να τον εχει καλά ) Και πάλι απο οτι διάβασα στον τοπικό τύπο..... Στην σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Τουρκία συζητήθηκαν διάφορες εναλλακτικές απόψεις--προτάσεις στο πως οι Ευρωπαίοι θα αντικαταστήσουν το καινώ που θα προκύψει απο την αποχώρηση των Αμερικανών. Μια απο τις ιδέες που συζητήθηκαν ηταν...... 5 κράτη μέλη του ΝΑΤΟ Αγγλία--Γερμανία--Ιταλία--Γαλλία και Τουρκία να περιπολούν τα Νατοϊκά σύνορα με μαχητικά Αεροσκάφη που θα είναι οπλισμένα με πυρηνικούς πυραύλους . Για σκέψου τους Τούρκους πρωί--μεσημέρι--βράδυ πάνω απο το Αιγαίο ( σπίτι σου κεφάλι σου ) ΄ Οχι οτι ενδιαφέρεται - στεναχωριέται ο Νετανιάχου για τους Ελληνες αλλά αν αφήσει τους Τούρκους και αποκτήσουν τεχνολογία -- τεχνογνωσία και ατομικά οπλα είναι σαν να υπογράφει το δεύτερο ολοκαύτωμα......... Και οπως ο σοφός λαός μας λέει ....Κοντά στον βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα..... Μόνο που οι Ελληνες δεν καταλαβαίνουν το συμφέρον τους..... Και πάλι δεν ειμαι ιδικός αποψή μου είναι. Ο καθένας ας βγάλει δικό του συμπέρασμα........ Peter Triantafyllos Toronto 8--7 - 2026

C O 2

Οι βελανιδιές συνεχίζουν να απορροφούν CO₂ ακόμη και όταν σταματά η ανάπτυξή τους (sciencedaily.com) βελανιδιάΑνάπτυξηαπορρόφηση Co2ΔΕΝΤΡΑCO₂tags : Οι βελανιδιές συνεχίζουν να απορροφούν CO₂ ακόμη και όταν σταματά η ανάπτυξή τους (sciencedaily.com) Οι επιστήμονες ίσως χρειαστεί να αναθεωρήσουν σημαντικά τις προβλέψεις τους για τον ρόλο των δασών στην απορρόφηση του διοξειδίου του άνθρακα και στην επιβράδυνση της κλιματικής αλλαγής Σχετικά Άρθρα Ο άνθρακας μπορεί να μετατρέψει τα παγωμένα εδάφη σε μια νέα πηγή CO₂. Ο άνθρακας μπορεί να μετατρέψει τα παγωμένα εδάφη σε μια νέα πηγή CO₂. 19/06/2026 - 06:55 Τι θα γινόταν αν τα δέντρα συνέχιζαν να απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα πολύ αφότου σταματήσουν να αναπτύσσονται; Νέα επιστημονική έρευνα φέρνει στο φως ένα εντυπωσιακό φαινόμενο που ανατρέπει μια από τις βασικές παραδοχές των επιστημόνων για τον τρόπο με τον οποίο τα δάση αποθηκεύουν άνθρακα. Οι βελανιδιές εξακολουθούν να φωτοσυνθέτουν και να δεσμεύουν CO₂ για μήνες μετά το τέλος της ετήσιας ανάπτυξής τους, γεγονός που μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο υπολογίζουμε τη συμβολή των δασών στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Η μεγάλη ανακάλυψη Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science Advances, έδειξε ότι η φωτοσύνθεση και η ανάπτυξη των δέντρων δεν συμβαδίζουν απαραίτητα. Μέχρι σήμερα οι περισσότεροι επιστήμονες θεωρούσαν ότι όσο περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα απορροφά ένα δέντρο μέσω της φωτοσύνθεσης, τόσο περισσότερο ξύλο παράγει, αποθηκεύοντας έτσι τον άνθρακα για δεκαετίες ή και αιώνες. Ωστόσο, τα νέα δεδομένα αποκαλύπτουν ότι αυτό δεν ισχύει πάντα. Τα δέντρα συνεχίζουν να δεσμεύουν CO₂ ακόμα και όταν σταματά η ανάπτυξή τους Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι στις βελανιδιές των ανατολικών Ηνωμένων Πολιτειών η ανάπτυξη του κορμού ολοκληρώνεται συνήθως από τον Ιούλιο, ενώ η φωτοσύνθεση συνεχίζεται μέχρι και τον Οκτώβριο. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό: περίπου 36% της ετήσιας απορρόφησης άνθρακα πραγματοποιείται αφού το δέντρο έχει σταματήσει να μεγαλώνει, στις βελανιδιές της Καλιφόρνιας το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει περίπου το 26%. Αυτό σημαίνει ότι τα δέντρα εξακολουθούν να αφαιρούν σημαντικές ποσότητες CO₂ από την ατμόσφαιρα, αλλά δεν μετατρέπουν όλο αυτόν τον άνθρακα σε νέο ξύλο. Πού καταλήγει τελικά ο άνθρακας; Ο άνθρακας που δεσμεύεται μετά το τέλος της ανάπτυξης δεν χάνεται αμέσως, αλλά αξιοποιείται με διαφορετικούς τρόπους. Ένα μέρος αποθηκεύεται προσωρινά ως άμυλο, ώστε να χρησιμοποιηθεί την επόμενη άνοιξη όταν ξεκινήσει ξανά η ανάπτυξη. Άλλο μέρος χρησιμοποιείται για: την παραγωγή νέων φύλλων, την ανάπτυξη ριζών, τη διατήρηση των ζωντανών κυττάρων, την παραγωγή ουσιών που προστατεύουν το δέντρο από ασθένειες, την τροφοδότηση μικροοργανισμών στο έδαφος που βοηθούν στην απορρόφηση θρεπτικών στοιχείων. Έτσι, μόνο ένα μέρος του απορροφημένου άνθρακα μετατρέπεται τελικά σε ξύλο, όπου μπορεί να παραμείνει αποθηκευμένο για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Γιατί σταματά η ανάπτυξη ενώ συνεχίζεται η φωτοσύνθεση; Οι επιστήμονες εξηγούν ότι η ανάπτυξη των δέντρων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την πίεση του νερού στους ιστούς τους. Όταν επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες και ξηρασία, η εσωτερική αυτή πίεση μειώνεται γρήγορα και η ανάπτυξη σταματά σχεδόν αμέσως. Η φωτοσύνθεση, όμως, συνεχίζεται - έστω και με χαμηλότερους ρυθμούς - επιτρέποντας στα δέντρα να εξακολουθούν να απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα. Τι σημαίνει αυτό για την κλιματική αλλαγή; Η ανακάλυψη έχει ιδιαίτερη σημασία για τα μοντέλα που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες ώστε να προβλέψουν πόσο διοξείδιο του άνθρακα θα μπορούν να αποθηκεύουν τα δάση στο μέλλον. Μέχρι σήμερα, τα περισσότερα μοντέλα θεωρούσαν σχεδόν δεδομένο ότι περισσότερη φωτοσύνθεση σημαίνει περισσότερη ανάπτυξη και συνεπώς μεγαλύτερη αποθήκευση άνθρακα στο ξύλο. Η νέα έρευνα δείχνει ότι η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη και ότι ένα σημαντικό ποσοστό του άνθρακα ακολουθεί διαφορετικές «διαδρομές» μέσα στο δέντρο, χωρίς να μετατρέπεται σε μόνιμη ξυλώδη βιομάζα. Η κλιματική αλλαγή μπορεί να ενισχύσει το φαινόμενο Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης ότι η απόσταση ανάμεσα στη φωτοσύνθεση και την ανάπτυξη γίνεται ακόμη μεγαλύτερη σε χρονιές με έντονες εναλλαγές ανάμεσα σε υγρές και ξηρές περιόδους. Καθώς η κλιματική αλλαγή αναμένεται να αυξήσει τη συχνότητα τέτοιων ακραίων καιρικών συνθηκών, το φαινόμενο ενδέχεται να γίνει ακόμη πιο έντονο τις επόμενες δεκαετίες. Η έρευνα συνεχίζεται Η επιστημονική ομάδα εξετάζει πλέον αν το ίδιο μοτίβο παρατηρείται και σε άλλα είδη δέντρων και σε διαφορετικά δασικά οικοσυστήματα ανά τον κόσμο. Αν επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται για ένα γενικευμένο φαινόμενο, οι επιστήμονες ίσως χρειαστεί να αναθεωρήσουν σημαντικά τις προβλέψεις τους για τον ρόλο των δασών στην απορρόφηση του διοξειδίου του άνθρακα και στην επιβράδυνση της κλιματικής αλλαγής. Το βέβαιο είναι ότι τα δέντρα εξακολουθούν να κρύβουν μυστικά που η επιστήμη μόλις τώρα αρχίζει να αποκαλύπτει. www.worldenergynews.gr

ΘΑΝΟΣ ΤΖΙΜΕΡΟΣ

Πώς εννοείς τη "μηδενική ανοχή", Κυριάκο; FacebookXLinkedIn Πρόσθεσε το capital.gr ως αξιόπιστη πηγή στην Google RANGE ROVER DEFENDER Τολμάει το ακατόρθωτο Σχεδιασμένο για εξερεύνηση. Ιδανικό για κάθε διαδρομή ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ Βρες пώς να αпολαύσεις την Ελλάδα με μόλις 5€!Βρες пώς να αпολαύσεις την Ελλάδα με μόλις 5€! Πώς εννοείς τη "μηδενική ανοχή", Κυριάκο;Του Θάνου Τζήμερου Το βράδυ του Σαββάτου, 2 Μαρτίου 2019, ομάδα περίπου 40 ατόμων έριξαν βόμβες μολότοφ στο Αστυνομικό Τμήμα της Ακρόπολης, τυλίγοντας στις φλόγες την είσοδό του, δύο περιπολικά και ένα γειτονικό αρτοποιείο. Ήταν ταραγμένο εκείνο το Σαββατόβραδο, καθώς καταστροφές και πυρπολήσεις κτηρίων και αυτοκινήτων είχαν σημειωθεί στη Νίκαια, στον Πειραιά και στη Θεσσαλονίκη. Ο Κυριάκος ήταν τότε στην αντιπολίτευση. Τη Δευτέρα, πήγε στο Αστυνομικό Τμήμα Ακρόπολης και αφού κατακεραύνωσε την ανεπάρκεια του ΣΥΡΙΖΑ σε θέματα τάξης και ασφάλειας, δήλωσε: "Θα επαναλάβω για άλλη μια φορά ότι για τη Νέα Δημοκρατία δεν υπάρχει καμία απολύτως ανοχή στη βία. Είτε χαμηλής έντασης, είτε υψηλής έντασης, η βία πρέπει να αντιμετωπίζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Θα στηρίξουμε την Ελληνική Αστυνομία και θα της παρέχουμε απόλυτη πολιτική κάλυψη για να μπορεί να κάνει τη δουλειά της σωστά, έτσι ώστε οι Έλληνες πολίτες να αισθάνονται ασφαλείς στις γειτονιές τους και οι Έλληνες αστυνομικοί να αισθάνονται ότι η Πολιτεία μεριμνά για αυτούς οι οποίοι είναι από το Σύνταγμα επιφορτισμένοι με την επιβολή του νόμου και της τάξης." "Μητσοτάκης: Μηδενική ανοχή στη βία" ήταν ο τίτλος του Δελτίου Τύπου που έστειλε τότε η ΝΔ και δημοσίευσε το σύνολο των ΜΜΕ. Σε 4 μήνες έγινε πρωθυπουργός. Και όλοι περιμέναμε να δούμε την εφαρμογή της μηδενικής ανοχής. Ήταν κι άλλα μέτωπα ανοιχτά, πέρα από τις εμπρηστικές επιθέσεις των εγκληματιών που ονομάζουμε, υποκοριστικώς, μπαχαλάκηδες, υποτιμώντας την απειλή που συνιστούν. Τα Πανεπιστήμια ήταν κάτι ανάμεσα σε γιάφκες τρομοκρατών και άντρα συμμοριών του υποκόσμου, οι Ρουβικωνάριοι την είχαν δει αυτόκλητοι τιμωροί σε ένα δικό τους αντεστραμμένο σύστημα αξιών και τα σύνορα της χώρας είχαν καταργηθεί στην πράξη από μιλιούνια εισβολέων, που μόνο κόκκινο χαλί δεν έβρισκαν στρωμένο στην άμμο από τους αλληλέγγυους των προλεταριακών δυνάμεων. Για όλα αυτά ο Κυριάκος ήταν λάβρος: θα τα πατάξουμε! Το τι συνέβη το ξέρουμε. Για την Πανεπιστημιακή Αστυνομία που κατέληξε case study φοβικής γελοιότητας και κυβερνητικού αυτοεξευτελισμού (αλλά και ευκαιρίας για 1000 νέες προσλήψεις), για τις στρατιές των εισβολέων που λιάζονται αλλά δεν εξαφανίζονται, όπως τουλάχιστον έκαναν επί οπΤασίας, για τα τάγματα εφόδου της ακροαριστεράς που, όταν δεν βγαίνουν παγανιά για κυνήγι Εβραίων, επιτελούν και χρέη Επιθεώρησης Εργασίας, έχουν γραφτεί πολλά και δεν θα σας κουράσω επισημαίνοντας τη χαώδη ασυνέπεια προεκλογικών υποσχέσεων και μετεκλογικής απραξίας. Θα επικεντρωθώ όμως στο θέμα των εμπρηστικών επιθέσεων καθότι ανθρωποκτόνο, που θα έπρεπε, αυτό τουλάχιστον, να αντιμετωπιστεί με την προσήκουσα σοβαρότητα. Το Αστυνομικό Τμήμα της Ακρόπολης, στο Κουκάκι, εκεί που ο Κυριάκος έκανε τις βαρύγδουπες δηλώσεις, μόλις 4 μέρες μετά τις εκλογές του 2019 δέχθηκε νέα επίθεση, με καδρόνια αυτή τη φορά, από διαδηλώνουσες "συλλογικότητες" με αποτέλεσμα τον τραυματισμό 2 αστυνομικών. Θα μου πεις, σε 4 μέρες τι να προφτάσει να αλλάξει; Συμφωνώ. Όμως, στις 27 Νοεμβρίου 2021 είχε ήδη κλείσει 2 χρόνια και 4 μήνες στην εξουσία, όταν οι δολοφόνοι εμπρηστές ξαναχτύπησαν το ίδιο Τμήμα, καίγοντας το φυλάκιο του σκοπού. Και, σαν να πρόκειται για ετήσια εορταστική εκδήλωση του συγκεκριμένου "χώρου", στις 10 Δεκεμβρίου του 2022, ξαναπέταξαν μολότοφ στο Τμήμα της Ακρόπολης καταστρέφοντας δύο περιπολικά. Προηγουμένως, τον Μάρτιο του 2020, προσετέθη και ο γράφων στον μακρύ κατάλογο των θυμάτων εμπρηστικής επίθεσης, ευτυχώς (ή δυστυχώς για κάποιους) μόνο με υλικές ζημιές. Αν δεν το έχετε ζήσει, σας διαβεβαιώ ότι δεν είναι από τις πιο ευχάριστες εμπειρίες να ξυπνάς στις 3 τη νύχτα από την έκρηξη του εμπρηστικού μηχανισμού (4 γκαζάκια) και ανοίγοντας την πόρτα να σου καψαλίζουν τα μαλλιά οι φλόγες, που μπουκάρουν μέσα στο σπίτι, με τη βοήθεια ενός μπιτονιού βενζίνης που έχυσαν οι "με τον άνθρωπο" σε όλη την είσοδο. Ούτε το να πρέπει να πληρώσεις 8 χιλιάρικα στα καλά καθούμενα για την αποκατάσταση των ζημιών είναι απολαυστικό συναίσθημα. Υπήρξε όμως μια εμπειρία, ακόμα πιο δυσάρεστη, καθότι θεσμικού χαρακτήρα: η διαπίστωση ότι για τη ΝΔ η βία είναι ό,τι ήταν για τον ΣΥΡΙΖΑ και τις άλλες "επαναστατικές δυνάμεις" της αριστεράς, κοινοβουλευτικές και μη. Δηλαδή, κατακριτέα όταν στρέφεται κατά των "δικών μας", αλλά ανεκτή και ενδεχομένως επιθυμητή όταν έχει ως στόχο (και θύματα) τους άλλους. Μολονότι τότε είχα θεσμική ιδιότητα, ως επικεφαλής παράταξης με 3 συμβούλους στο Συμβούλιο της Περιφέρειας Αττικής, εκπροσωπώντας το 3% σχεδόν των πολιτών της, ουδεμία καταδίκη της επίθεσης υπήρξε, από κανένα κόμμα. Από την αριστερά, που έχει τo γονίδιο της βίας στο DNA της, δεν περίμενα να αποκηρύξει για χάρη μου τις βασικές της τις αρχές. Αλλά, υποτίθεται, ότι η ΝΔ δεν είναι σαν αυτούς. Ή μήπως είναι; Δεν έβγαλε άχνα. Σαν να μην έγινε τίποτε. Δεν υπήρξε ανακοίνωση ούτε καν από το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής, το αιρετό όργανο στο οποίο συμμετείχα και το οποίο ήλεγχε η ΝΔ. Βεβαίως, το ζητούμενο δεν ήταν ακόμα μία ανακοίνωση καταδίκης. Ήταν αυτό που διαβεβαίωνε ο προεκλογικός Κυριάκος και δεν ντράπηκε να διαβεβαιώσει ξανά μετά την τραγική κατάληξη των πυρπολήσεων στη Θεσσαλονίκη: "μηδενική ανοχή στη βία". Όμως, στην επταετία της κυβέρνησής του, ο αριθμός των επιθέσεων στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη, ξεπέρασε τις 500! Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία που δημοσιοποίησε η ΕΛ.ΑΣ., μόνο στην περιοχή της Αττικής σχηματίστηκαν 78 δικογραφίες για εμπρηστικές επιθέσεις το 2024, 72 δικογραφίες το 2025, 41 δικογραφίες τους πρώτους μήνες του 2026 και συνελήφθησαν 151 άτομα. Γιατί η προεκλογική εξαγγελία δεν έγινε πράξη; Η ανακοίνωση του υπερτιμημένου (λόγω της τυχαίας σύλληψης της 17Ν) Χρυσοχοΐδη είναι αποκαλυπτική. Αποκάλεσε τους δολοφόνους της Βάγιας Νέστορα "οι γνωστοί ανόητοι". Όταν η πολιτική βία κλιμακώνεται τυφλά, οδηγώντας σε φρικτό θάνατο ανυποψίαστους πολίτες, ο όρος "ανόητοι" είναι ύβρις προς τα θύματα. Δεν συνιστά απλώς μια απαράδεκτη επικοινωνιακή ελαφρότητα, αλλά μια δυνητική ηθική συναυτουργία. Αν οι δράστες είναι πράγματι "γνωστοί" στις αρχές, η μετατροπή της αστυνομίας σε απλό παρατηρητή που "χαρτογραφεί" εγκληματίες αντί να τους συλλαμβάνει, ισούται με θεσμική παραίτηση. Η κυβέρνηση εξακολουθεί να υποτάσσεται στην ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς. Φοβάται ότι η επιβολή του νόμου θα της κολλήσει τη ρετσινιά του "αυταρχισμού". Έτσι, επιτρέπει να συντηρείται ο μύθος του "καλού αγωνιστή" και του "κακού μπάτσου", με αποτέλεσμα η πολιτική βία να αντιμετωπίζεται με το γάντι, για να μη διαταραχθεί δήθεν η κοινωνική ειρήνη. Και μόνο η δήλωση για "μηδενική ανοχή" στη βία θα ήταν απαράδεκτη σε ένα σοβαρό κράτος: δηλαδή υπάρχει περίπτωση να ισχύει κάτι άλλο; Επιπλέον, οι αστυνομικοί στο πεδίο είναι θεσμικά απροστάτευτοι. Οι κανόνες εμπλοκής, τραγικοί. Τους στέλνουν ως πρόβατα επί σφαγήν: μπορούν να χρησιμοποιήσουν όπλο μόνο αν οι κακοποιοί πυροβολήσουν πρώτοι. Αν προφτάσουν. Οι Σκυλογιάννης και Ευαγγελινέλης, στην καταδίωξη του Ρέντη, δεν πρόφτασαν. Η κυβέρνηση του Κυριάκου όχι μόνο δεν προσέφερε πολιτική κάλυψη, αλλά ευνούχισε τις επιχειρησιακές δυνατότητες των Σωμάτων Ασφαλείας. Ο αστυνομικός γνωρίζει ότι αν χρησιμοποιήσει τον οπλισμό του για να αμυνθεί ή για να ακινητοποιήσει έναν εγκληματία, θα βρεθεί κατηγορούμενος, θα τεθεί σε διαθεσιμότητα, θα διασυρθεί στα ΜΜΕ, και θα πρέπει τον δικαστικό του Γολγοθά να τον πληρώσει από την τσέπη του. Η Δικαιοσύνη θα εξαντλήσει την αυστηρότητά της απέναντί του και πολύ πιθανόν να τον στείλει στη φυλακή, την ίδια στιγμή που πολλοί δικαστές και εισαγγελείς δείχνουν υπερβολική επιείκεια, για να μην πω συμπάθεια, στους εγκληματίες που σηκώνουν την κόκκινη σημαία του κοινωνικού επαναστάτη. Ο Κορκονέας, για μια σφαίρα που εξοστρακίστηκε, είχε την ίδια ποινική αντιμετώπιση με τον Κουφοντίνα. Την ίδια στιγμή, δυνητικοί δολοφόνοι που συλλαμβάνονται για εμπρησμό μετά από ρίψη μολότοφ καταδικάζονται σε μερικούς μήνες με αναστολή και αφήνονται ελεύθεροι να συνεχίσουν τη θεάρεστη δραστηριότητά τους. Να το πούμε ξεκάθαρα: η Δικαιοσύνη αριστεροκρατείται. Αποτυχημένοι δικηγόροι και κυρίως δικηγορίνες, που στα φοιτητικά τους χρόνια είχαν διακριθεί ως μέλη ακροαριστερών οργανώσεων, και ως ελεύθεροι επαγγελματίες δεν κατάφεραν να σταυρώσουν ούτε μισή υπόθεση, βρήκαν στο Δικαστικό Σώμα επαγγελματική στέγη και ex officio κύρος και κάνουν, όποτε τους δοθεί η ευκαιρία, αριστερό δικαστικό ακτιβισμό. Θα θέσω ευθέως το ερώτημα: είναι δυνατόν τη μια μέρα να προπαγανδίζεις την ανατροπή του "αστικού" κράτους, την κατάληψη της εξουσίας με τα όπλα, την κατάργηση της Δικαιοσύνης και την "αντικατάστασή της από σώματα ενόπλων εργατών" και την άλλη μέρα να φοιτάς στη Σχολή Δικαστών και Εισαγγελέων; "Και τι θες, πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων;", σαν να ακούω ήδη τον αντίλογο. Θέλω πρώτα να ακούσω την απάντηση. Είναι δυνατόν; Ναι ή όχι; Μετά, επαγωγικά, μπορούμε πολύ εύκολα να καταλήξουμε σε συμπέρασμα. Αν η Δικαιοσύνη αριστεροκρατείται μια φορά, τα ΜΜΕ αριστεροκρατούνται δέκα. Δεν υπάρχει τραμπουκισμός, βανδαλισμός ή ακόμα και ανθρωποκτόνα επίθεση που να μην εξαγνίζεται από τα ΜΜΕ στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ της "επαναστατικής δράσης". Ακόμη και "δεξιά" μέσα ενημέρωσης υιοθετούν αποστασιοποιημένη, "ουδέτερη" γλώσσα. Η πολιτική βία ονομάζεται "επεισόδια" ή "ένταση". Οι δράστες αποκαλούνται "νεαροί" (συνήθως είναι ημιπιτσιρικάδες) ή "διαδηλωτές". Και, φυσικά, η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τα ΜΜΕ για να κάνει επικοινωνιακή διαχείριση της κρίσης με "σκληρές" δηλώσεις μετά από κάθε επίθεση, που τις ξεχνάει μερικές μέρες μετά, αντί να εφαρμόζει μια αθόρυβη, μόνιμη και τελέσφορη πολιτική εξάρθρωσης των δικτύων ανομίας. Το θεωρητικό υπόβαθρο αυτής της παράνοιας βρίσκεται σε ένα νομικό δόγμα που όταν καθιερώθηκε ήταν όντως προοδευτικό, σήμερα όμως έχει καταντήσει ένα "νομικό ζόμπι", εξαιρετικά επικίνδυνο για την ίδια την ύπαρξη των δυτικών κοινωνιών. Στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, η ποινή εξαρτάται από την πραγματική, αντικειμενική βλάβη που προκλήθηκε στην κοινωνία, ενώ η πρόθεση του δράστη έχει δευτερεύουσα ή καμμία σημασία. "Πατέρας" αυτής της αντίληψης ήταν ο Ιταλός νομικός και φιλόσοφος Τσέζαρε Μπεκαρία με το μνημειώδες έργο του "Περί αδικημάτων και ποινών" (1764). Ο Μπεκαρία έφερε έναν αναγεννησιακό αέρα στη Δικαιοσύνη, για να προστατέψει τον πολίτη από τον αυταρχισμό και την αυθαιρεσία του κράτους, καθώς τα δικαστήρια τιμωρούσαν με βάση την "αμαρτία", την προσβολή προς τον Θεό, τη θρησκευτική ηθική ή την κοινωνική τάξη του δράστη. Όμως, την εποχή εκείνη δεν υπήρχε η έννοια της "ιδεολογικής τρομοκρατίας" με εξτρεμιστικές ένοπλες ομάδες, βομβιστικές επιθέσεις, κόμματα που θέλουν να καταλύσουν το κράτος. Οι μεγάλες απειλές για τη δημόσια τάξη ήταν οι συμμορίες των κλεφτών, οι εξεγέρσεις εξαθλιωμένων μαζών στις πόλεις όταν ακρίβαινε το ψωμί και οι ταραχές λόγω θρησκευτικού φανατισμού. Όταν το κράτος ένιωθε ότι χανόταν ο έλεγχος απαντούσε με αγριότητα: δημόσιες εκτελέσεις, βασανιστήρια και ακρωτηριασμούς. Αυτό το χάος προσπάθησε να μαζέψει ο Μπεκαρία. Οι ιδέες του μεταφέρθηκαν στον Ναπολεόντειο Κώδικα που εισήγαγε τη φιλοσοφία του "Actus Reus" δηλαδή το ότι τα δικαστήρια δικάζουν πράξεις και αποτελέσματα, όχι ιδέες και προθέσεις. Το Γαλλικό Δίκαιο επηρέασε όλα τα νομικά συστήματα της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένου του ελληνικού. Από τότε όμως κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι αλλά και πολύ αθώο αίμα στις ευρωπαϊκές κοινωνίες από επιθετικές μειοψηφίες που θέλουν να επιβάλουν την δική τους απόλυτη αλήθεια, τρομοκρατώντας και σκοτώνοντας, σε μια σύγχρονη μετάλλαξη των θρησκευτικών πολέμων. Όμως, το νομικό πλαίσιο μιας κοινωνίας δεν είναι θέσφατο, είναι εργαλείο επιβίωσης. Αν δεν εξυπηρετεί, το τροποποιούμε. Έτσι, πολλές δυτικές χώρες αντιλήφθηκαν το αυτονόητο: αν μια βόμβα ή ένας εμπρηστικός μηχανισμός δεν εκραγεί ή αν η φωτιά σβήσει εγκαίρως χωρίς θύματα, αυτό είναι αποτέλεσμα συγκυριών. Οι 500 εμπρηστικές επιθέσεις σε 7 χρόνια δεν προκάλεσαν στην κοινωνία μας μόνο τη ζημιά του αθροίσματος της αξίας των καμένων αντικειμένων, αλλά κάτι πολύ βαθύτερο, που δύσκολα αποτιμάται: το συναίσθημα ότι είναι ανοχύρωτη, έρμαιο στα χέρια οποιουδήποτε φορέα βίας, ο οποίος αν ποτέ δικαστεί θα πέσει στα μαλακά. Και το ξέρει, γι’ αυτό είναι ασύδοτος. Όμως, όταν ένας εμπρηστής πυρπολεί ένα σπίτι, η ανθρωποκτόνα πρόθεσή του είναι δεδομένη. Το αν θα υπάρξουν θύματα εξαρτάται από την τύχη. Και ο νόμος των πιθανοτήτων λέει ότι κάποια στιγμή θα προκύψουν και νεκροί. Γι΄ αυτό, χώρες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα πολιτικού ή θρησκευτικού εξτρεμισμού, ανάμεσά τους και η Γαλλία, τροποποίησαν τη νομοθεσία τους, τιμωρώντας πλέον και την πρόθεση. Στις ΗΠΑ δεν χρειάστηκε να αλλάξουν κάτι. Από την Αγγλία του 16ου αιώνα κληρονόμησαν την έννοια της depraved indifference (διεστραμμένη ή μοχθηρή αδιαφορία). Αν κάνεις μια πράξη που δείχνει "ακραία αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή" (όπως το να πετάς πέτρες σε διερχόμενα αυτοκίνητα, να βάζεις φωτιά σε σπίτια ή να πυροβολείς στον αέρα σε κατοικημένη περιοχή), κατηγορείσαι για κακούργημα (felony) λόγω του κινδύνου που προκάλεσες, ακόμα κι αν δεν τραυματίστηκε κανείς. Εκεί είχαν Άγρια Δύση, αλλά την εξημέρωσαν. Εμείς έχουμε Μενίδι, Ζεφύρι, Ασπρόπυργο, Ζωνιανά, Εξάρχεια, Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου, ΑΠΘ, Προσφυγικά Αλεξάνδρας (και όχι μόνο) αλλά τα αφήνουμε έτσι, όπως τα πάρκα της άγριας ζωής στην Κένυα. Στη Γερμανία, η απόπειρα για τέλεση κακουργήματος θεωρείται και αυτή κακούργημα. Το Γερμανικό Δίκαιο έχει τυποποιήσει δεκάδες εγκλήματα Αφηρημένης Διακινδύνευσης (Abstrakte Gefährdelungsdelikte), που τα τιμωρεί επειδή η συμπεριφορά είναι εγγενώς επικίνδυνη, ακόμη και αν δεν προκύπτει πραγματική βλάβη. Ο νόμος (και ο δικαστής) εστιάζει στην εγκληματική στόχευση του εμπρησμού, όχι στο αν ο δράστης ήταν… άτυχος ή ανίκανος ή αν οι πυρποληθέντες αντέδρασαν γρήγορα και γλύτωσαν το καρβούνιασμα. Ακόμη και αν οι ένοικοι απουσίαζαν εκείνη την ώρα, ο δράστης θεωρείται ακραία επικίνδυνος, διότι έβαλε φωτιά σε έναν χώρο που μένουν άνθρωποι, και τιμωρείται μέχρι με 15 χρόνια φυλακή. Η Γαλλία, μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της περασμένης δεκαετίας, αναμόρφωσε το Δίκαιό της αντιμετωπίζοντας τον δυνητικό κίνδυνο. Ακόμα και οι "υποστηρικτικές" πράξεις (όπως η αγορά υλικών) εντάσσονται αμέσως στο πλαίσιο της τρομοκρατικής συνωμοσίας, που επιφέρει πολυετείς καθείρξεις χωρίς καν να εκδηλωθεί η επίθεση. Μα, θα πει ο μόνιμος αντιρρησίας ασυνειδησίας, θα με συλλάβουν επειδή έχω γκαζάκια στην κουζίνα; Δηλαδή ούτε καφέ στο καμινέτο δεν θα μπορούμε να φτιάξουμε; Αν έχεις στο φοιτητικό δωμάτιο των 20 τετραγωνικών 15 γκαζάκια, 5 λίτρα βενζίνη, στουπιά, κολλητικές ταινίες, καλώδια και ρολόγια, μάλλον δεν τα θες για τον καφέ. Αν στο ιστορικό του υπολογιστή σου βρεθούν αναζητήσεις για το "πώς φτιάχνω εκρηκτικό μηχανισμό", πλοήγηση στους Google Maps και λήψη φωτογραφιών από το σπίτι-στόχο, αν έχεις στείλει μηνύματα του τύπου "αγόρασα τα υλικά, είμαστε έτοιμοι", αν υποστηρίζεις, ακόμα και με αναρτήσεις στα sm, επαναστατική ή ισλαμιστική "ιδεολογία", η υπόθεση "δέθηκε". Δεν χρειάζεται ούτε καν να έχεις χρησιμοποιήσει αναπτήρα. Έπαθαν και έμαθαν. Εμείς παθαίνουμε κάθε μέρα, αλλά δεν μαθαίνουμε. Μολονότι οι πρόσφατες αλλαγές του 2024 προσπάθησαν να φέρουν τον ελληνικό ποινικό κώδικα πιο κοντά στο γερμανικό μοντέλο, η νοοτροπία των δικαστηρίων παραμένει σε μεγάλο βαθμό προσκολλημένη στο αποτέλεσμα. Αν δεν δουν αίμα ή όλα να έχουν γίνει στάχτη και Burberry, εξαντλούν την επιείκεια του νόμου, με ποινές χάδια. Αν δεν καεί άνθρωπος, ο δράστης τιμωρείται για την καταστροφή, όχι για τον θάνατο που ήθελε να προκαλέσει. Κατά μία έννοια οι δολοφόνοι της Θεσσαλονίκης ήταν… άτυχοι, διότι πέτυχαν τον στόχο τους, εκεί που απέτυχαν οι "συνάδελφοί" τους των 500+ εμπρησμών που μεσολάβησαν από τότε που ανέλαβε να "καθαρίσει" ο αποφασισμένος Κυριάκος με τη "μηδενική ανοχή" στη βία. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο που φέρνει νερό στον μύλο των παντοειδών "πυρήνων της φωτιάς". Είναι η διάβρωση των δημοκρατικών θεσμών από την ίδια την εκτελεστική εξουσία, που λειτουργεί ως επιταχυντής της κοινωνικής απονομιμοποίησης. Όταν η κυβέρνηση μετατρέπει τα checks and balances του πολιτεύματος σε υποχείριά της και τη Δικαιοσύνη σε πειθήνιο όργανο συγκάλυψης των δικών της εγκλημάτων (από τα σκάνδαλα διαφθοράς και την κλοπή του δημόσιου χρήματος μέχρι την εγκληματική ανευθυνότητα που κοστίζει ανθρώπινες ζωές), το κοινωνικό συμβόλαιο θρυμματίζεται. Οι πολίτες, βλέποντας το καθεστώς της προκλητικής ατιμωρησίας για τους "ημετέρους" και την πλήρη αδυναμία των θεσμικών αντιβάρων να ελέγξουν την κυβερνητική αυθαιρεσία, οδηγούνται σε μια βαθιά κρίση εμπιστοσύνης προς το πολίτευμα. Αυτό το θεσμικό τέλμα αποτελεί το ιδανικό θερμοκήπιο για τη ριζοσπαστικοποίηση. Η νόμιμη οδός αποδεικνύεται "στημένη" και ανώφελη. Η διολίσθηση προς τις δυναμικές, παράνομες ενέργειες παύει στα μάτια μιας μερίδας της κοινωνίας να θεωρείται έγκλημα και φαντάζει ως η μόνη δυνατή μορφή αντίστασης σε ένα κράτος - δυνάστη. Ακόμα και όσοι, όπως ο γράφων, θεωρούν ότι μόνο μέσα από τους θεσμούς μπορούν να θεραπευθούν οι βαριές παθήσεις της Δημοκρατίας μας, μόνο ως κανονικό "δούλεμα" αντιλαμβάνονται τις πρόσφατες δηλώσεις του Κυριάκου μετά την τραγωδία της Θεσσαλονίκης: "Κανείς, πλέον, δεν μπορεί να αδρανεί ή να περιορίζεται σε υποκριτικά λόγια καταδίκης. Καμία ανοχή στο αίμα και στον διχασμό των άκρων! Η νομιμότητα της Πολιτείας και η ενότητα της κοινωνίας οφείλουν τώρα να εξορίσουν την τρομοκρατία εκεί όπου ανήκει: στο περιθώριο!" Πλέον; Από πότε; Πρό Νέστορα ή μετά; Ποιος αδρανεί εξοργιστικά από το 2019; Ποιος σφυρίζει αδιάφορα στο αίμα και στον διχασμό; Ποιος ανέχεται το στρατηγείο της αναρχίας να έχει εγκατασταθεί ανάμεσα στον Άρειο Πάγο και τη Διεύθυνση της Αστυνομίας; Ανατριχιαστική, στην αφελή της ειλικρίνεια, είναι η τελευταία του φράση. Όμως, η τρομοκρατία δεν πρέπει να "εξορισθεί στο περιθώριο". Πρέπει να μπει στη φυλακή! Αλλά ούτε αυτή τη λέξη δεν τόλμησε να ψελλίσει ο φοβικότερος ΠΘ της μεταπολίτευσης, που έδειξε πυγμή μόνο για το δικαίωμα του Μήτσου να γίνει μανούλα. Αναρωτιέσαι: δεν ντρέπονται καθόλου; Δεν αισθάνονται ένοχοι που ζητούν από τον ψηφοφόρο τρίτη θητεία για να αποπειραθούν να φτιάξουν αυτό που είχαν υποσχεθεί πριν από την πρώτη; Μάλλον, το μόνο δόγμα που ισχύει στην πολιτική, διαχρονικά και διακομματικά, είναι αυτό της μηδενικής ενοχής. Υ.Γ. Για τη "θεσμική κάλυψη" που έχει ένας αστυνομικός, είναι χαρακτηριστική η παρακάτω ιστορία. Δύο επαγγελματίες κακοποιοί της γνωστής συνομοταξίας "ευπαθών και ευάλωτων", 46 και 36 ετών, σεσημασμένοι και οι δύο (ο 36χρονος για απόπειρα ανθρωποκτονίας), πλησίασαν, τον Ιανουάριο του 2019, μια 82χρονη στην Κηφισιά την ώρα που είχε βγάλει βόλτα το σκυλάκι της και την επιβίβασαν διά της βίας στο αυτοκίνητό τους, με προφανή σκοπό να την οδηγήσουν σε κάποια ερημική περιοχή και να της αποσπάσουν χρήματα. Αστυνομικός της Ομάδας ΔΙΑΣ, εκτός υπηρεσίας, κατά σύμπτωση γείτονας της κυρίας που την γνώριζε, τους αντιλήφθηκε και τους ακολούθησε με το ιδιωτικό του αυτοκίνητο, ειδοποιώντας ταυτόχρονα την Άμεσο Δράση. Αυτοί ανέπτυξαν ταχύτητα, παραβίασαν STOP, συγκρούσθηκαν ελαφρά με ένα άλλο αυτοκίνητο και έφτασαν σε ένα οικόπεδο στην Κηφισού όπου και σταμάτησαν. Εκεί, ο ένας κατέβηκε και κινήθηκε προς το μέρος του αστυνομικού τραβώντας όπλο. Ο αστυνομικός πυροβόλησε πρώτος. Αυτό ήταν το μεγάλο του "λάθος". Έπρεπε πρώτα να δεχθεί τη σφαίρα και σήμερα να είναι μέρος της στατιστικής απωλειών της αστυνομίας. Οι κακοποιοί έφυγαν με τραυματισμένο τον 36χρονο, εγκαταλείποντας την ηλικιωμένη, η οποία είχε ήδη βγει από το αυτοκίνητό τους. Ο αστυνομικός πήρε την κυρία και την πήγε στο σπίτι της. Μετά από 45 λεπτά όταν η κατάσταση του ενός ληστή επιδεινώθηκε, ο 46χρονος συνεργός του τον άφησε στην είσοδο νοσοκομείου στο Μαρούσι και εξαφανίστηκε. Ο 36χρονος πέθανε λίγο αργότερα. Από τότε ξεκίνησε το μαρτύριο του αστυνομικού. Καταδικάζεται πρωτοδίκως σε 7,5 χρόνια. Στο Εφετείο η ποινή μειώθηκε στα 4 χρόνια και 5 μήνες. Χθες, ο ήρωας αστυνομικός τιμωρήθηκε και πειθαρχικά: 6 μήνες αργία (και στέρηση μισθού). Ευτυχώς γλύτωσε την απόταξη! Συγκριτικά: ο 46χρονος ληστής μολονότι είχε βαρύ ποινικό μητρώο καταδικάσθηκε σε 7 χρόνια και στο Εφετείο η ποινή μειώθηκε στον 1 χρόνο! Αν είχαμε σοβαρό κράτος, σοβαρή νομοθεσία, σοβαρή Δικαιοσύνη και σοβαρό ΠΘ, ο αστυνομικός θα είχε τιμηθεί και θα ήταν πρότυπο θάρρους και αφοσίωσης στο καθήκον. * Ο Θάνος Τζήμερος είναι επιχειρηματίας, πρώην πρόεδρος της "Δημιουργίας Ξανά"