F--35

ΤΟ ΕΧΩ ΤΟ ΠΟΥΛΑΩ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ !!!!!!!! Και ο λόγος ( ντόρος) τα F-35...............................Θα τα πάρει οι Τουρκία η ¨οχι ? Αποψή μου ( χωρίς να είμαι ειδικός ) ειναι οχι........ Και ο πρώτος λόγος είναι ............Αντιγράφω απο εφημερίδα του Τοροντο................... Η κατασκευάστρια εταιρεία ......Lockheed--Martin has always refused to share the full source code with no one exempt with the United States.... The source code comprised of 8 million or more lines of code. Is the foundational programing that enables all the aircrafts functionality since the source code is held cecret every mission flown by F-35 will require a mission data coad processed through specialized computing facilities in the us.... The load details the mission objectives and threat profiles and enables full use of the F-35 advanced situational awareness capabilities. The F-35 can be able to flay but their capabilities would be compromised you need access to US based computing facilities to be full factional...... Maintenance work is available only in the US and Australia. Replacement parts is available only in the US even if you buy and pay for you need authorization from the US to used..... ,,,,,,,,,,Δίκαιο δεν ειχε η κοπελιά οταν μου απάντησε .......Το εχω το πουλαω και πάλι δικό μου είναι....... Θα αγοράσουν οι Τούρκοι κάτι μόνο να το καμαρώνουν ? Αεροπλάνα εχουν ( φτιαχνουν ) τεχνολογία θέλουν..... Ο Δεύτερος λόγος είναι ο Νετανιάχου. ( Ο Θεός να τον εχει καλά ) Και πάλι απο οτι διάβασα στον τοπικό τύπο..... Στην σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Τουρκία συζητήθηκαν διάφορες εναλλακτικές απόψεις--προτάσεις στο πως οι Ευρωπαίοι θα αντικαταστήσουν το καινώ που θα προκύψει απο την αποχώρηση των Αμερικανών. Μια απο τις ιδέες που συζητήθηκαν ηταν...... 5 κράτη μέλη του ΝΑΤΟ Αγγλία--Γερμανία--Ιταλία--Γαλλία και Τουρκία να περιπολούν τα Νατοϊκά σύνορα με μαχητικά Αεροσκάφη που θα είναι οπλισμένα με πυρηνικούς πυραύλους . Για σκέψου τους Τούρκους πρωί--μεσημέρι--βράδυ πάνω απο το Αιγαίο ( σπίτι σου κεφάλι σου ) ΄ Οχι οτι ενδιαφέρεται - στεναχωριέται ο Νετανιάχου για τους Ελληνες αλλά αν αφήσει τους Τούρκους και αποκτήσουν τεχνολογία -- τεχνογνωσία και ατομικά οπλα είναι σαν να υπογράφει το δεύτερο ολοκαύτωμα......... Και οπως ο σοφός λαός μας λέει ....Κοντά στον βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα..... Μόνο που οι Ελληνες δεν καταλαβαίνουν το συμφέρον τους..... Και πάλι δεν ειμαι ιδικός αποψή μου είναι. Ο καθένας ας βγάλει δικό του συμπέρασμα........ Peter Triantafyllos Toronto 8--7 - 2026

Η ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΑΙΓΥΠΤΟΣ

ΜΕΡΟΣ Α Η Ελληνιστική Αίγυπτος και η Χρυσή Εποχή των Πτολεμαίων Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων Ο Μέγας Αλέξανδρος το 332 π.Χ. ελευθέρωσε την Αίγυπτο οριστικά από τον περσικό ζυγό και ανακηρύχθηκε στη Μέμφιδα Φαραώ. Ο ιερέας του μεγάλου ναού του μαντείου του Άμμωνος Διός, στην όαση της Σίβα, τον προσφώνησε υιό του Διός. Ο Αλέξανδρος έχτισε την Αλεξάνδρεια, η οποία έμελλε να γίνει η πρώτη πόλη του κόσμου κατά τη μετέπειτα ιστορία. Τη σχεδίασε ο ίδιος δυτικά του Νείλου, στη μικρή ελληνική πόλη Ρακώτιδα, δημιουργώντας δύο μεγάλα και ασφαλή λιμάνια στο εσωτερικό της στενόμακρης λωρίδας γης που ένωνε το νησί Φάρος, μπροστά από το Δέλτα, με την ξηρά. Το 331 π.Χ. ο Μέγας Στρατηλάτης συνέχισε την εκστρατεία του στην Ασία. Ο Κλεομένης από τη Ναύκρατι ανέλαβε την οικονομική και διοικητική αναδιάρθρωση της Αιγύπτου. Το 323 π.Χ., μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου, η μεγάλη αυτοκρατορία, που έφθανε έως την Ινδία, μοιράστηκε σε ελληνικά βασίλεια με Έλληνες βασιλείς. Στην Αίγυπτο βασίλευσε ο Πτολεμαίος Α΄, γιος του Λάγου από τη Μακεδονία. Στα χρόνια μετά το 305 π.Χ. έγιναν πολλές συγκρούσεις μεταξύ των στρατηγών που βασίλευαν στην Αίγυπτο, την Παλαιστίνη και την Ασία. Ο Πτολεμαίος Α΄ ήλεγχε την Αίγυπτο, την Κύπρο, την Κυρήνη και μέρος της Παλαιστίνης. Το 284 π.Χ. ανέλαβε ως συγκυβερνήτης ο Πτολεμαίος Β΄ ο Φιλάδελφος, γιος του Πτολεμαίου Α΄, και το 282 π.Χ. ως μόνος κυβερνήτης. Ο Πτολεμαίος Β΄, μαζί με τη σύζυγό του (και αδελφή του) Αρσινόη Β΄, αναδημιούργησαν το μεγάλο κράτος της Αιγύπτου, αναπτύσσοντας τη γεωργία, τη βιοτεχνία, το εμπόριο, την οικονομία και τη διοίκηση. Με γοργό ρυθμό άρχισαν να ανθίζουν τα γράμματα και οι τέχνες. Δημιούργησαν πανεπιστήμια και διάφορες σχολές, και η Αίγυπτος, με πρωτεύουσα την Αλεξάνδρεια, έγινε το πνευματικό κέντρο του κόσμου. Επιστήμονες, σοφοί και καλλιτέχνες από την Αθήνα, τη Μεγάλη Ελλάδα της Νοτίου Ιταλίας, τα ελληνικά βασίλεια της Ασίας (Περσία, Βακτριανή, Παλαιστίνη, Μικρά Ασία, Πόντος) και από ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο συγκεντρώθηκαν εκεί. Σημαντικά έργα της εποχής των Πτολεμαίων Α΄ και Β΄ Ο Ναός των Μουσών, κέντρο επιστημονικών σπουδών. Το Μουσείο, κέντρο έρευνας, διάσωσης και διάδοσης του ελληνικού πολιτισμού. Εκεί εργάστηκαν σπουδαίοι διανοούμενοι, όπως ο αστρονόμος Κόνων ο Σάμιος, ο Ίππαρχος από τη Νίκαια της Βιθυνίας, ο Απολλώνιος από την Πέργη της Παμφυλίας, ο γιατρός Ηρόφιλος από τη Χαλκηδόνα, ο Ερασίστρατος από την Κέα, οι φιλόσοφοι Ζηνόδοτος από την Έφεσο, Αρίσταρχος από τη Σαμοθράκη, Αριστοφάνης από το Βυζάντιο, ο ποιητής Καλλίμαχος από την Κυρήνη κ.ά. Η Μεγάλη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Την ίδρυσε ο Πτολεμαίος Α΄ ο Σωτήρ, που βασίλευσε από το 306 έως το 283 π.Χ. Η ιδέα της ίδρυσής της ανήκε στον Δημήτριο τον Φαληρέα, ο οποίος υπήρξε και ο πρώτος διευθυντής της. Άλλοι αξιόλογοι διευθυντές υπήρξαν ο Ζηνόδοτος από την Έφεσο, ο Καλλίμαχος, ο Ερατοσθένης και ο Απολλώνιος ο Ρόδιος. Υπήρξε η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη του αρχαίου κόσμου, με περίπου 700.000 τόμους, παπύρους και περγαμηνές. Στην Αλεξάνδρεια δίδαξαν ή σπούδασαν ο μαθηματικός και γεωμέτρης Ευκλείδης, ο ποιητής Θεόκριτος, ο γεωγράφος και αστρονόμος Κλαύδιος Πτολεμαίος, ο εφευρέτης, μαθηματικός και μηχανικός Ήρων, καθώς και οι θρησκευτικοί διδάσκαλοι Κλήμης ο Αλεξανδρεύς και Ωριγένης. Η διάνοιξη της διώρυγας που συνέδεσε τον Νείλο με την Ερυθρά Θάλασσα. Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα (ή των Εβδομήκοντα Δύο) της Παλαιάς Διαθήκης, ώστε οι απόγονοι του Ιωσήφ, που δεν γνώριζαν άλλη γραφή και ανάγνωση πέρα από την ελληνική, να μπορούν να μελετούν τις Γραφές. Μετά από αυτούς βασίλευσαν: Πτολεμαίος Γ΄ ο Ευεργέτης (246–222 π.Χ.) Πτολεμαίος Δ΄ ο Φιλοπάτωρ (222–205 π.Χ.) Πτολεμαίος ΣΤ΄ ο Φιλομήτωρ (180–145 π.Χ.) Πτολεμαίος Η΄ ο Ευεργέτης (145–116 π.Χ.) Κλεοπάτρα Γ΄ και Πτολεμαίος Θ΄ ο Σωτήρ (116–81 π.Χ.) Πτολεμαίος ΙΒ΄ ο Αυλητής (80–51 π.Χ.) Κλεοπάτρα Ζ΄ η διάσημη και Πτολεμαίος ΙΓ΄ (51–30 π.Χ.) Σχολιασμός Δεν βρέθηκε τυχαία στην Αίγυπτο η μακεδονική δυναστεία των Πτολεμαίων. Πριν από αυτούς, οι περισσότερες δυναστείες των Φαραώ ήταν, κατά την άποψη του συγγραφέα, Έλληνες ή Αιγύπτιοι ελληνικής καταγωγής, όπως θα αναπτύξουμε προσεχώς. Και όμως, εγκαταλείψαμε όλον αυτόν τον πολιτιστικό δεσμό με την Αίγυπτο, καθώς και με όλες τις χώρες της Ανατολής, σαν να μην ήταν δικός μας, ελληνικός, από τα βάθη της προϊστορικής εποχής. Μήπως έφταιξε το ακατανόητο «ανήκομεν στην Δύση» ενώ είμαστε η καρδιά της Δύσης;(9/7/26) 3. Amphiktyon Major General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis

ΚΑΛΟΓΕΡΟΙ

Οι Καλόγεροι στην Άνδρο: Τα «μοναχικά νησιά» του Αιγαίου, με την τεράστια εθνική σημασία Πού βρίσκονται οι Καλόγεροι του Αιγαίου - Η άγνωστη, μυστηριώδης ιστορία τους - Γιατί έχουν μεγάλη γεωπολιτική σημασία για την Ελλάδα Μάνος Κουμέλης 5 Ιουλίου 2026 · 10:18 Οι Καλόγεροι στην Άνδρο: Τα «μοναχικά νησιά» του Αιγαίου, με την τεράστια εθνική σημασία Οι καλόγεροι του Αιγαίου ΕΛΛΑΔΑ 8' ΣΧΟΛΙΑΣΕ Στο Αιγαίο πέλαγος υπάρχουν χιλιάδες μεγάλα και μικρότερα νησιά που ανήκουν στη χώρα μας. Όπως είναι γνωστό, δεν κατοικούνται όλα. Ακόμα και ο πλέον άριστος γνώστης Γεωγραφίας δεν θα μπορέσει να ονομάσει παρά μόνο 1-2 εκατοντάδες από τα θαλασσινά διαμάντια μας. Η αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας και το casus belli έχουν φέρει στο προσκήνιο μερικά νησιά άγνωστα στους περισσότερους. Ανάμεσά τους ξεχωριστή θέση κατέχουν, ο Καλόγεροι. Πρόκειται για δύο νησιά (Μεγάλος και Μικρός Καλόγερος), που βρίσκονται στην καρδιά του Αιγαίου και είναι εντελώς απομονωμένα. apeikonish-toy-nhsioy-apo-ton-bbordone.jpg Απεικόνιση του νησιού από τον Β.Bordone Πού βρίσκονται οι Καλόγεροι; Οι Καλόγεροι είναι θαλασσόδαρτα νησιά στο κέντρο του Αιγαίου, χωρίς κανένα άλλο νησί κοντά τους. Ενδεικτικά: η Χίος βρίσκεται 27 ναυτικά μίλια ανατολικά, η Άνδρος 23 ναυτικά μίλια νοτιοδυτικά, η Σκύρος 46 ναυτικά μίλια βόρεια, 24 ναυτικά μίλια βορειοανατολικά τους βρίσκονται τα Αντίψαρα, ενώ η πλησιέστερη ξηρά είναι το ακρωτήριο Καφηρέας (Κάβο ντ' Όρο) που βρίσκεται 33 ναυτικά μίλια δυτικά από τους Καλόγερους. Οι Καλόγεροι είναι γνωστοί από την αρχαιότητα. Αναφέρονται μάλιστα και από τον Στράβωνα. Ο Πλίνιος ο πρεσβύτερος μάλιστα θεωρεί ότι ο Μεγάλος (;) Καλόγερος είναι το νησί ή ο σκόπελος Αιξ από τον οποίο πήρε το όνομά του το Αιγαίο. oi-kalogeroi-toy-aigaioy.jpg Οι καλόγεροι του Αιγαίου Οι Καλόγεροι είναι γνωστοί από την αρχαιότητα. Αναφέρονται μάλιστα και από τον Στράβωνα. Ο Πλίνιος ο πρεσβύτερος μάλιστα θεωρεί ότι ο Μεγάλος (;) Καλόγερος είναι το νησί ή ο σκόπελος Αιξ από τον οποίο πήρε το όνομά του το Αιγαίο. Ο Μεγάλος Καλόγερος πάντως έχει έκταση 6 στρέμματα, ύψος 36,5 μέτρα και μήκος ακτών 302 μέτρα. Η πρόσβαση σ' αυτόν είναι δύσκολη και επικίνδυνη. Ο Μικρός Καλόγερος βρίσκεται σε απόσταση περίπου 1.500 μέτρων από τον Μεγάλο. Έχει έκταση 1,8 στρέμματα, μήκος ακτών 237 μέτρα και ύψος μόλις ένα μέτρο. Τα δύο νησιά είναι ηφαιστειογενή. apeikonish-twn-kalogerwn-apo-ton-f-beaufort-to-1812-meta-dhladh-th-mysthriwdh-ekrh3h.jpg Απεικόνιση των Καλόγερων από τον F. Beaufort το 1812, μετά δηλαδή τη μυστηριώδη έκρηξη Το όνομα με το οποίο είναι σήμερα γνωστοί οφείλεται στο ότι οι Αιγαιοπελαγίτες ναυτικοί ονόμασαν Καλόγερους (ή Καλογεράκια ή Καλόγριες), απομονωμένους μικρούς βράχους - σκοπέλους ή συστάδες σκοπέλων, καθώς μοιάζουν από μακριά σαν καλόγεροι. Υπάρχει όμως και μία άλλη εκδοχή, που έχει να κάνει με τη μυστηριώδη ιστορία των νησιών αυτών καθώς είναι σχεδόν βέβαιο (από πολλές χαλκογραφίες κ.λπ), ότι υπήρχε στον Μεγάλο Καλόγερο μοναστήρι. Οι αναφορές των ξένων περιηγητών για τους Καλόγερους Μπορεί να φαίνεται λίγο περίεργο, αλλά για τους Καλόγερους που μάλλον δεν είναι και πολύ γνωστοί σήμερα υπάρχει πλήθος αναφορών από ξένους περιηγητές, αλλά και απεικονίσεις τους. Σε όλες μάλιστα τις εικόνες του Μεγάλου Καλόγερου υπάρχει ένα μοναστήρι (ή ασκητήριο;), μαζί με έναν γερανό, ο οποίος στη μία άκρη του είχε μια βάρκα που χρησίμευε για μεταφορά ανθρώπων και αγαθών προς και από το μοναστήρι, καθώς οι πλαγιές του είναι απόκρημνες και η αναρρίχηση στην κορυφή αδύνατη. Σε κάποιες απεικονίσεις υπάρχουν κτίσματα και καλλιέργειες. Στη χαλκογραφία του Φρανσέσκο Πιονσέντο το 1688 υπάρχουν και οχυρώσεις μ' έναν στρογγυλό πύργο στο νησί! oi-kalogeroi-me-alla-nhsia-gyrw-toys-poy-den-yparxoyn-shmera-piacenza-francesco-1688.jpg Οι Καλόγεροι, με άλλα νησιά γύρω τους, που δεν υπάρχουν σήμερα, Piacenza Francesco, 1688 Μάλιστα, υπάρχουν δύο ακόμα νησάκια προς τον νότο, με τα ονόματα «Chirana» και «Lesindra» στα οποία υπάρχουν και κτίσματα! Άλλα δύο νησιά, με τα ονόματα «Costile» και «Piria»(;) υπάρχουν βόρεια. Επίσης προκύπτει ότι ίσως οι δύο σημερινοί Καλόγεροι ήταν ένας. Ένα νησάκι με δυσδιάκριτο όνομα δυτικά του Καλόγερου, μάλλον δεν είναι ο σημερινός Μικρός Καλόγερος. Σήμερα πάντως, δεν υπάρχει κανένα άλλο νησί στην περιοχή. Το μοναστήρι φαίνεται ότι υπήρχε από πολύ παλιά, συγκεκριμένα από τον 12ο αιώνα. Ο Γάλλος Αντρέ Θεβέ γράφει ότι ο Βυζαντινός χρονογράφος, θεολόγος και νομικός Ιωάννης Ζωναράς (περ. 1074 - 1145) έζησε για πέντε χρόνια εκεί. iwannhs-zwnaras.jpg Ιωάννης Ζωναράς Ανατρέχοντας στη βιογραφία του Ζωναρά βλέπουμε ότι το 1118 έγινε μοναχός στο νησί Αγία Γλυκερία, που όμως είναι άγνωστο πού βρισκόταν ή, κατ' άλλους, στο Άγιο Όρος. Προφανώς, ο Θεβέ (1516-1592), ιερέας, εξερευνητής και συγγραφέας δεν έγραψε τυχαία για τον Ζωναρά και τους Καλόγερους... oi-meshmbrinoi-toy-aigaioy.jpg Οι Μεσημβρινοί του Αιγαίου Η... παρατράπεζα των Καλόγερων Φαίνεται όμως ότι ο γερανός ανεβοκατέβαζε βάρκες στον Μεγάλο Καλόγερο που δεν είχαν εμπόρους ή προσκυνητές ως επιβάτες, αλλά πειρατές που μετέφεραν τη λεία τους στο μοναστήρι για φύλαξη ή εμπόρους που μετέφεραν χρήματα και πολύτιμα αντικείμενα. Καθώς ήταν αδύνατη η πρόσβαση στο νησί με άλλον τρόπο, το μοναστήρι λειτουργούσε μάλλον σαν «παρατράπεζα», όπου φυλάσσονταν χρήματα και πολύτιμα αντικείμενα και συγκέντρωσε έτσι μεγάλο πλούτο. Όλα αυτά όμως εξαϋλώθηκαν από μία μυστηριώδη (;) έκρηξη, η οποία αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Βρετανό έμπορο Bernard Randolph. Συγκεκριμένα, το 1687 αναφέρεται από τον Άγγλο Μπέρναρντ Ράντολφ στο βιβλίο του «The Present State of the Islands in the Archipelago», Οξφόρδη 1687, ότι περνώντας από τη Σμύρνη άκουσε ότι μια νησίδα ανάμεσα στην Άνδρο και τη Χίο, ο Καλόγερος, ανατινάχτηκε, με αποτέλεσμα όσοι κατοικούσαν στο νησί να πεθάνουν και το μεγαλύτερο τμήμα του νησιού να καταρρεύσει, αλλά δεν αναφέρει τα αίτια της έκρηξης. o-kalogeros-apo-ton-o-dapper1688.jpg Ο Καλόγερος, από τον Ο. Dapper(1688) Γράφει επίσης ότι: «Άκουσα πολλούς εμπόρους της Σμύρνης να λένε ότι τα λεφτά και οι σφραγίδες τους έχασαν την αξία τους όταν το νησί ανατινάχτηκε. Πολλά βράχια τινάχτηκαν μέχρι την Τήνο και την Άνδρο! Ένα πολύ μικρό μέρος του νησιού υπάρχει σήμερα». Τι ήταν όμως αυτή η μυστηριώδης έκρηξη; Επιστημονικά δεν έχει δοθεί κάποια εξήγηση μέχρι τώρα. Από ηφαιστειακή έκρηξη ή σεισμό στη Σαντορίνη το 1650 καταστράφηκαν οι Καλόγεροι; Τα στοιχεία που δίνει ο Randolph είναι πολύτιμα. Ο αείμνηστος σεισμολόγος Βασίλης Παπαζάχος αναφέρει ότι το 1650 έγινε στη Σαντορίνη ένας μεγάλος σεισμός, που συνοδευόταν από υπόγεια ηφαιστειακή έκρηξη. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα ηφαιστειακή τέφρα να μεταφερθεί ως τη Μικρά Ασία, όπου καλύφθηκαν τα φύλλα των δέντρων από ένα λεπτό στρώμα. Το μέγεθος του σεισμού ήταν 6,8 Ρίχτερ. Την πληροφορία του Β. Παπαζάχου επιβεβαιώνει και ο Παναγιώτης Σπυρόπουλος, που αναφέρει ότι δημιουργήθηκε τσουνάμι ύψους 18 μέτρων στην Ίο και 30 μέτρων στις δυτικές ακτές της Πάτμου. Τα παραπάνω επαληθεύουν τον Randolph και αποτελούν μια λογική εξήγηση για την καταστροφή των Καλογέρων και την εξαφάνιση των νησιών «Chirana» και «Lesindra». Οι Καλόγεροι τον 20ο αιώνα Ο Μεγάλος Καλόγερος χρησιμοποιήθηκε ως πεδίο βολής από διάφορους στόλους, έτσι σ' αυτόν υπάρχουν θραύσματα οβίδων. Το 1920 τοποθετήθηκε στο νησί αυτόματος φάρος για τη διευκόλυνση της ναυσιπλοΐας, λόγω των επικίνδυνων βράχων, γύρω του. Σήμερα βρίσκεται εκεί μεταλλικός φάρος. Τα βάθη κοντά στους Καλόγερους είναι μεγάλα: 113 μέτρα νότια και 543 μέτρα βορειοανατολικά τους! Το 1940 υπήρχαν 6 «κάτοικοι» του νησιού. Επρόκειτο για άντρες του Πολεμικού Ναυτικού, που το χρησιμοποιούσαν ως παρατηρητήριο του θαλάσσιου χώρου, καθώς αναμενόταν ιταλική επίθεση. stigmiotypo-o8onhs-61.jpg Οι Καλόγεροι του Αιγαίου Στη διάρκεια της Κατοχής, οι Γερμανοί αντιλαμβανόμενοι τη στρατηγική σημασία του Μεγάλου Καλόγερου, στον οποίο θα μπορούσε να κατασκευαστεί ακόμα και ελικοδρόμιο έφτιαξαν εκεί αποθήκες νερού και πυρομαχικών. Ο λαϊκός θρύλος, αναφέρει ότι οι Γερμανοί φεύγοντας από τη χώρα μας ξέχασαν τη φρουρά τους στο νησί και οι άντρες που την αποτελούσαν, παραφρόνησαν! Η γεωστρατηγική σημασία των Καλόγερων Η γεωστρατηγική σημασία των νησιών αυτών είναι σημαντική. Οι Καλόγεροι βρίσκονται στο κέντρο του Αιγαίου. Αποτελούν σημαντικό παρατηρητήριο-σκοπιά σε ζωτικό σημείο του Αρχιπελάγους για τον έλεγχο πλεούμενων. Το εύρος των χωρικών μας υδάτων αυξάνεται κατά 6 ναυτικά μίλια γύρω από αυτούς. Στον Μεγάλο Καλόγερο, υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας κατάλληλης υποδομής, ώστε να αποτελέσει προωθημένη θέση ελέγχου και παρατήρησης του Αιγαίου. Η υποδομή αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνει καταλύματα, δεξαμενή ομβρίων υδάτων κ.ά. stigmiotypo-o8onhs-62.jpg Επίσης επηρεάζουν καθοριστικά τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες στην καρδιά του Αιγαίου. Δεν είναι τυχαίο ότι η Τουρκία έχει «γκριζάρει» την περιοχή ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού (οι Καλόγεροι βρίσκονται κοντά στον 26ο), ούτε ότι συχνά πυκνά τουρκικά πολεμικά πλοία παρενοχλούν τα ελληνικά, τα οποία κάνουν βολές στους Καλόγερους ή κινούνται κοντά σ' αυτούς. Η Άγκυρα κινείται πάντα βάσει σχεδίου. Στο χέρι της χώρας μας είναι όμως, να αποτρέψει οποιαδήποτε τουρκική ενέργεια δημιουργεί τετελεσμένα και, φυσικά, κάθε εχθρική πράξη σε βάρος της...

ΟΙ ΜΟΥΣΕΣ

ΟΙ ΜΟΥΣΕΣ Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων Οι Μούσες στην ελληνική παράδοση (το όνομα τους προέρχεται εκ του «μάω ή μωσις (επιθυμία) ή ομού ούσες) πήραν την ονομασία από τον Πίερο, όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος. Γεννήθηκαν από τους θεούς στα πανάρχαια χρόνια και ήταν φύλακες της Γνώσης στα Μουσεία(βιβλιοθήκες και διδακτήρια) που διαιώνιζαν τον Ελληνικό Λόγο. Ιστορικά οι Μούσες του Παρνασσού ήταν μεγάλες δασκάλες και δίδαξαν την πανάρχαια Ελληνική ιστορία και την γενεαλογία των θεών του Ολύμπου, μέσα από τα κείμενα του Ησιόδου. Όλοι σχεδόν οι Έλληνες συγγραφείς τις επικαλούνται στην αρχή των έργων τους σαν υπαρκτά διαχρονικά πρόσωπα και τις ικετεύουν να τους βοηθήσουν να δώσουν σωστά τον προφορικό και γραπτό λόγο τους. Παρουσιάζονται σαν αέρινες μορφές με στοχασμό και θεϊκή ομορφιά που κρατούν δάφνες και μουσικά όργανα , απαγγέλλουν ή τραγουδούν ολόγυρα από τον μεγάλο δάσκαλο Απόλλωνα. Κανείς δεν αμφισβήτησε την ύπαρξη τους. Οι Μούσες είναι δεμένες με την Γνώση, το Λόγο , τα γράμματα και τις τέχνες. Στην πρώτη γενιά των μουσών ανήκαν επτά θυγατέρες του Ουρανού και της Γης(όσα τα φωνήεντα του ελληνικού αλφαβήτου) Η δεύτερη γενιά περιλαμβάνει εννέα θυγατέρες της Μνημοσύνης και του Διός. Η καταγωγή τους Ο Ζευς λέγεται ότι ξεγέλασε την όμορφη και πανέξυπνη Μνημοσύνη και κοιμήθηκε μαζί της εννέα νύχτες και ήταν όμοιες σε όλα. Η Μνημοσύνη της έδωσε στην νύμφη Ευφήμη να τις αναθρέψει και δάσκαλο τους όρισε τον Απόλλωνα. Ονόματα Μουσών Κλειώ της Ιστορίας και της κιθάρας . Εξυμνεί το κλέος των ηρώων Ευτέρπη των Μαθηματικών και της Διαλεκτικής. Τέρπει τους μορφωμένους ανθρώπους. Θάλεια της Κωμωδίας , Γεωμετρίας, Αρχιτεκτονικής και της Γεωργίας Μελπομένη της Τραγωδίας , της ρητορικής και της μελωδίας (εκ του μέλπω και μολπή) Τερψιχόρη του Χορού, την άρπα και την παιδεία , οι Ελληνες συνόδευαν την παιδεία με μουσική . Η Τερψιχόρη τέρπει Ερατώ των Ερωτικών ποιημάτων ,του γάμου της μουσικής και της διαλεκτικής Πολύμνια (υμνεί πολλούς ανθρώπους) Των θεϊκών Ύμνων αλλά και της υποκριτικής μίμησης , της γεωμετρίας της ιστορίας και της γραμματικής Ουρανία των Ουράνιων Σωμάτων , αστρονομίας σήμερα θα λέγαμε και του Διαστήματος Καλλιόπη Ήταν η ανώτερη και διασημότερη όλων . Συνοδεύει τους βασιλείς και τους ανώτατους άρχοντες για να επιβάλλει με τα λόγια της υποταγή και δικαιοσύνη. Ονομάστηκε Καλλιόπη διότι είχε ωραία όψη. Αυτά συνέβαιναν στον Ελληνικό κόσμο προ αμνημονεύτων χρόνων όταν οι άλλοι λαοί ζούσαν στο πνευματικό σκοτάδια και στον πρωτογονισμό (4/7/26) Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

ΤΑ ΚΑΒΕΙΡΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

ΤΑ ΚΑΒΕΙΡΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ (1ον ) Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων Τα Καβείρια Μυστήρια ήταν από τις σημαντικότερες μυστηριακές λατρείες της αρχαίας Ελλάδας και συνδέονταν με τους μυστηριώδεις θεούς που ονομάζονταν Κάβειροι. Κέντρα τέλεσης των Καβειρίων Μυστηρίων ήταν η νήσος Σαμοθράκη, η Βοιωτία, η νήσος Κάρπαθος, η Κρήτη και πολλά ακόμη μέρη του ελληνικού κόσμου. Η αρχή των Μυστηρίων χάνεται στα βάθη των αμύθητων χρόνων, στην εποχή της γέννησης των θεών του Ολύμπου, πολύ πριν από περίπου 40.000 χρόνια Π.Ε. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης αναφέρει ότι: «Ύστερα από μεγάλο κατακλυσμό, όταν τα νερά του Ευξείνου Πόντου σκέπασαν με λάσπη τα νησιά του Αιγαίου, οι κάτοικοι της Σαμοθράκης σώθηκαν επειδή ανέβηκαν στη μεγάλη βουνοκορφή του νησιού. Μετά από αυτό θεώρησαν σωτήρες τους Καβείρους και αφιέρωσαν το νησί στη λατρεία τους». Αργότερα ήρθαν στη Σαμοθράκη η Αρμονία με τον Δάρδανο, παιδιά της Ατλαντίδας και του Δία, καθώς και ο Ιάσων, γιος του Σάωνα, ο οποίος, με εντολή του Δία, έθεσε τα θεμέλια των νέων Καβειρίων Μυστηρίων. Σύμφωνα με την παράδοση, η αρχή έγινε με τους τεράστιους πέτρινους βωμούς που ήταν αφιερωμένοι στη Μεγάλη Μητέρα των Σάων, όπως ονομάζονταν οι αρχαιότατοι κάτοικοι της Σαμοθράκης, οι οποίοι μιλούσαν την αρχαϊκή γλώσσα των Μυστηρίων. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι οι Σάοι ήταν Πελασγοί από την Αττική και τη Βοιωτία, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στη Σαμοθράκη κατά τους πανάρχαιους χρόνους. Πελασγοί, όμως, θεωρούνταν και οι κάτοικοι της υπόλοιπης Ελλάδας, με αρχικό κέντρο την Αρκαδία. Αυτό σημαίνει ότι οι Πελασγοί ήταν οι αρχαίοι Προέλληνες και όχι «Πρώτοέλληνες» όπως τους ονομάζουν ορισμένοι ανιστόρητοι. Τι ήταν οι Κάβειροι; Οι Κάβειροι ήταν οι θεοί της Σαμοθράκης, ισχυρές χθόνιες θεότητες, οι οποίες, σύμφωνα με την παράδοση, κατάγονταν από τον θεό Ήφαιστο. Για τον λόγο αυτό τελούνταν πυρολατρικές εκδηλώσεις που παρέπεμπαν στον Κάτω Κόσμο και στη λατρεία της Δήμητρας και της Περσεφόνης. Οι Μεγάλοι Κάβειροι ήταν τέσσερις: δύο άρρενες και δύο θήλεις, ο Αξιόκερσος, ο Κάσμιλος ή Κάδμιλος, η Αξίερος και η Αξιόκερσα. Ο Αξιόκερσος συμβόλιζε τον Ουρανό και η Αξίερος τη Γη. Από αυτούς γεννήθηκε η Αξιόκερσα. Ο Κάδμιλος εκπροσωπούσε τον Έρωτα ή τον Ερμή, ενώ η Αξιόκερσα την Αφροδίτη. Παράλληλα, ο Αξιόκερσος ταυτιζόταν με τον Ήλιο-Απόλλωνα και η Αξίερος με τη Δήμητρα. Οι Μικροί Κάβειροι ήταν ο Δάρδανος, ο Ιασίων, ο Ευρυμέδων, ο Άλκων, ο Δίας, η Αθηνά και ο Ερμής. Μετά το 14.000 Π.Ε., όταν επικράτησε η Ορφική θρησκεία στον ελλαδικό χώρο, τα Καβείρια Μυστήρια περιέλαβαν και άλλες θεότητες, όπως τον Απόλλωνα, τον Ερμή Τρισμέγιστο και τον Διόνυσο. Σύντομες αναφορές αρχαίων συγγραφέων, όπως ο Στράβων και ο Παυσανίας, μας παρέχουν ορισμένες πληροφορίες για τα Καβείρια Μυστήρια. Ωστόσο, το περιεχόμενο των τελετών διατηρήθηκε μυστικό και παραμένει άγνωστο έως σήμερα. Για τον λόγο αυτό εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο αρχαιολογικής, ιστορικής και θρησκειολογικής έρευνας. 30/6/2026 Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

A T M

Πώς μια ιδέα στη μπανιέρα έβγαλε τις τράπεζες στους δρόμους Σάββατο, 27 Ιουνίου 2026 7:42 Η τυχαία έμπνευση σε ένα μπάνιο. Και η ανθρώπινη αδυναμία που καθόρισε τον 4ψήφιο κωδικό PIN που πληκτρολογούμε μέχρι σήμερα SHARE: Share via Facebook Share via Twitter Share via LinkedIn Share via Email Share via WhatsApp Copy Link Προσθέστε την «Ν» ως προτιμώμενη πηγή στο Google Νατάσα Στασινού • nstasinou@naftemporiki.gr Μέχρι εκείνη την ημέρα, το χρήμα είχε ωράριο. Ξυπνούσε όταν άνοιγε η τράπεζα, έκανε διάλειμμα το μεσημέρι και εξαφανιζόταν τα Σαββατοκύριακα. Αν προλάβαινες το γκισέ, είχες μετρητά. Αν όχι…περίμενες. Στις 27 Ιουνίου 1967, ένα μεταλλικό κουτί στον τοίχο, έξω από ένα υποκατάστημα της Barclays στο βόρειο Λονδίνο, έσπασε έναν κανόνα αιώνων. Για πρώτη φορά στην ιστορία, ένας άνθρωπος πήρε χρήματα από μια μηχανή, χωρίς ταμία, χωρίς ουρά, χωρίς να ζητήσει την άδεια κανενός. Εκείνη τη στιγμή δεν γεννήθηκε απλώς το πρώτο ATM. Γεννήθηκε η ιδέα ότι το χρήμα πρέπει να είναι διαθέσιμο όποτε το χρειάζεσαι. Το πρώτο «θαύμα» στον τοίχο Το πρωί της 27ης Ιουνίου, έξω από το υποκατάστημα της Barclays στο Ένφιλντ έχουν συγκεντρωθεί δημοσιογράφοι, τραπεζικά στελέχη και περίεργοι περαστικοί. Στον εξωτερικό τοίχο του κτιρίου βρίσκεται μια παράξενη μεταλλική κατασκευή. Δεν έχει ταμία, δεν έχει γκισέ, δεν έχει άνθρωπο πίσω από το τζάμι. Ο διάσημος τότε Βρετανός κωμικός και ηθοποιός Ρετζ Βάρνεϊ επιλέγεται συμβολικά για να πραγματοποιήσει την πρώτη συναλλαγή. Εισάγει ένα ειδικό χάρτινο κουπόνι στη σχισμή της μηχανής, πληκτρολογεί έναν προσωπικό κωδικό και περιμένει. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, η μηχανή του παραδίδει δέκα χαρτονομίσματα της μίας λίρας. Η σκηνή μοιάζει απολύτως συνηθισμένη σήμερα. Το 1967 όμως θυμίζει περισσότερο επιστημονική φαντασία παρά τραπεζική συναλλαγή. Κανείς δεν μπορεί ακόμη να φανταστεί ότι αυτό το μηχάνημα θα εξελιχθεί σε μία από τις πιο επιτυχημένες τεχνολογικές εφαρμογές του 20ού αιώνα. Naftemporiki ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ Υπό μερικό έλεγχο τέθηκε η φωτιά στα Άνω Λιόσια Υπό μερικό έλεγχο τέθηκε η φωτιά στα Άνω Λιόσια Η ιδέα γεννήθηκε… μέσα στη μπανιέρα Πίσω από το πρώτο ATM βρίσκεται ένας Σκωτσέζος μηχανικός, ο Τζον Σέπερντ-Μπάρον. Η ιδέα δεν γεννήθηκε σε κάποιο ερευνητικό εργαστήριο ούτε σε μια αίθουσα συνεδριάσεων. Γεννήθηκε από εκνευρισμό. Λίγες ημέρες πριν, ο Σέπερντ-Μπάρον είχε φτάσει στην τράπεζά του λίγα λεπτά μετά το κλείσιμο. Δεν μπορούσε να πάρει χρήματα για το Σαββατοκύριακο και έφυγε άπρακτος. Το ίδιο βράδυ, καθώς έκανε μπάνιο, το μυαλό του συνέδεσε δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους. «Αφού ένας αυτόματος πωλητής μπορεί να μου δώσει μια σοκολάτα οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, γιατί να μη μου δίνει και χρήματα;». Η ιδέα έμοιαζε σχεδόν αυτονόητη. Κι όμως, κανείς δεν την είχε σκεφτεί μέχρι τότε. Όταν το χρήμα… έκλεινε στις τρεις Για τους νεότερους είναι δύσκολο να το φανταστούν. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960, η πρόσβαση στα χρήματα εξαρτιόταν αποκλειστικά από το ωράριο των τραπεζών. Τα καταστήματα έκλειναν νωρίς το μεσημέρι, τα Σάββατα λειτουργούσαν περιορισμένα ή καθόλου και τις Κυριακές δεν υπήρχε καμία δυνατότητα ανάληψης. Το να ξεχάσει κάποιος να σηκώσει μετρητά πριν από ένα ταξίδι ή ένα Σαββατοκύριακο μπορούσε να δημιουργήσει πραγματικό πρόβλημα. Το πρώτο ATM κατήργησε αυτόν τον περιορισμό. Για πρώτη φορά, το τραπεζικό σύστημα λειτουργούσε είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο. Δεν επρόκειτο μόνο για μια νέα συσκευή. Ήταν μια εντελώς διαφορετική φιλοσοφία εξυπηρέτησης. Οι πρώτες «κάρτες» ήταν… ραδιενεργές Το πρώτο ATM δεν χρησιμοποιούσε πλαστικές κάρτες. Οι πελάτες έπρεπε να προμηθευτούν από την τράπεζα ειδικά χάρτινα κουπόνια, τα οποία ήταν εμποτισμένα με ελάχιστη ποσότητα άνθρακα-14, ενός ασθενούς ραδιενεργού ισοτόπου. Η ποσότητα ήταν τόσο μικρή ώστε θεωρούνταν απολύτως ασφαλής, όμως επέτρεπε στη μηχανή να αναγνωρίζει το κουπόνι και να αποτρέπει την πλαστογράφηση. Μόλις λίγα χρόνια αργότερα, τα κουπόνια αντικαταστάθηκαν από τις πλαστικές κάρτες με μαγνητική ταινία, ανοίγοντας τον δρόμο για τη σύγχρονη τραπεζική. Το λάθος που έκανε το PIN τετραψήφιο Μία από τις πιο γνωστές ιστορίες γύρω από το ATM αφορά τον προσωπικό κωδικό ασφαλείας. Ο Σέπερντ-Μπάρον είχε σχεδιάσει αρχικά να χρησιμοποιούνται εξαψήφιοι αριθμοί, θεωρώντας ότι έτσι θα ήταν πιο ασφαλείς. Πριν οριστικοποιήσει την ιδέα, ζήτησε από τη σύζυγό του, Καρολάιν, να απομνημονεύσει έναν τέτοιο αριθμό. Η απάντησή της ήταν αποστομωτική. «Τέσσερα ψηφία μπορώ να τα θυμάμαι εύκολα. Έξι όχι». Ο εφευρέτης άλλαξε αμέσως γνώμη. Έτσι, μια καθημερινή παρατήρηση μέσα σε ένα σπίτι έγινε το πρότυπο που χρησιμοποιούν ακόμη και σήμερα δισεκατομμύρια άνθρωποι στις τραπεζικές κάρτες, στα ΑΤΜ, αλλά και στα κινητά τους τηλέφωνα. Πώς το ATM άλλαξε την οικονομία Η Barclays έκανε το πρώτο βήμα, όμως η πραγματική επανάσταση ήρθε τη δεκαετία του 1970. Αμερικανικές τράπεζες όπως η Citibank επένδυσαν τεράστια ποσά για να εγκαταστήσουν χιλιάδες μηχανήματα και να τα διασυνδέσουν ηλεκτρονικά. Σταδιακά δημιουργήθηκαν διεθνή δίκτυα, όπως τα Cirrus και Plus, που επέτρεψαν σε έναν ταξιδιώτη να σηκώνει χρήματα σχεδόν οπουδήποτε στον κόσμο. Το χρήμα έπαψε να είναι δεμένο με το τοπικό υποκατάστημα. Η τραπεζική έγινε παγκόσμια. Οι αναλήψεις μετατράπηκαν σε υπόθεση δευτερολέπτων, το λειτουργικό κόστος των τραπεζών μειώθηκε δραστικά και εκατομμύρια άνθρωποι απέκτησαν μια ελευθερία που μέχρι τότε θεωρούνταν αδιανόητη. Η αρχή του τέλους των μετρητών Υπάρχει μια όμορφη ειρωνεία στην ιστορία. Η εφεύρεση που απελευθέρωσε το χρήμα από τα γκισέ των τραπεζών βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με τη δική της τεχνολογική διαδοχή. Τα ψηφιακά πορτοφόλια, οι ανέπαφες πληρωμές, οι άμεσες μεταφορές χρημάτων και οι εφαρμογές fintech μειώνουν χρόνο με τον χρόνο την ανάγκη για φυσικά μετρητά. Σε πολλές χώρες, οι τράπεζες αποσύρουν χιλιάδες ΑΤΜ κάθε χρόνο, καθώς η χρήση τους υποχωρεί και το κόστος λειτουργίας τους αυξάνεται. Το ATM δεν εξαφανίζεται ακόμη. Όμως παύει σιγά-σιγά να βρίσκεται στο επίκεντρο της οικονομικής ζωής. Κοιτάζοντας πίσω, είναι εντυπωσιακό ότι μία από τις σημαντικότερες τεχνολογικές επαναστάσεις στην ιστορία του χρήματος δεν γεννήθηκε από κάποιο κρατικό σχέδιο ούτε από έναν οικονομικό κολοσσό. Γεννήθηκε επειδή ένας άνθρωπος έχασε την τράπεζά του για λίγα λεπτά, μπήκε στη μπανιέρα εκνευρισμένος και αναρωτήθηκε γιατί τα χρήματα δεν μπορούσαν να λειτουργούν όπως ένας αυτόματος πωλητής σοκολάτας. Εκείνη η απλή σκέψη άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο ολόκληρος ο πλανήτης αποκτά πρόσβαση στα χρήματά του.

ΜΥΣΤΡΑΣ

Μυστράς: Το εμβληματικό Παλάτι των Δεσποτών ανοίγει τις πύλες του πλήρως αποκατεστημένο Η μόνιμη έκθεση βυζαντινών αρχαιοτήτων στο ισόγειο του Παλατιού των Δεσποτών Το Παλάτι των Δεσποτών στον Μυστρά ανοίγει ξανά στο κοινό μετά από 42 χρόνια εργασιών αποκατάστασης. Νέες εκθέσεις, σύγχρονες υποδομές προσβασιμότητας και έργα προστασίας αναδεικνύουν τη βυζαντινή καστροπολιτεία σε κορυφαίο πολιτιστικό προορισμό. Σχετικό άρθρο Πειραιάς: Επέκταση και ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου της Ηετιώνειας Πύλης – Το σχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού Ηετιώνεια Πύλη: Πώς αλλάζει ο αρχαιολογικός χώρος στον Πειραιά με την επέκταση Google Button Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή ΟΠρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης εγκαινίασε τα έργα προστασίας και ανάδειξης της Καστροπολιτείας του Μυστρά και των Μουσειακών Εκθέσεων στο Παλάτι των Δεσποτών, παρουσία της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη. Τα έργα αφορούν στην αναβάθμιση των διαδρομών επίσκεψης, προκειμένου να εξασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή προσβασιμότητα των εμποδιζόμενων ατόμων, στη θωράκιση του μνημείου από τον κίνδυνο των πυρκαγιών με την εγκατάσταση ενός σύγχρονου συστήματος υδροδότησης και πυρόσβεσης, στην ολοκληρωμένη προστασία σημαντικών εκκλησιών με τις συστηματικές εργασίες συντήρησης των δομικών στοιχείων και του ζωγραφικού τους διακόσμου, σηματοδοτώντας την ολοκλήρωση μιας κομβικής και πολυετούς επένδυσης στην πολιτιστική κληρονομιά της Λακωνίας. Διαχρονικός πυρήνας πολιτισμού Η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη στην ομιλία της επισήμανε: «Η σημερινή ημέρα έχει ιδιαίτερη σημασία για τη Λακωνία και την Πελοπόννησο, καθώς δεν εγκαινιάζεται απλώς ένα ακόμα έργο αποκατάστασης. Αποδίδεται ξανά στην κοινωνία ένας τόπος εθνικής ιστορικής μνήμης και ταυτότητας, ένα πολιτιστικό αγαθό οικουμενικής αξίας και ένας διαχρονικός πυρήνας πολιτισμού» και πρόσθεσε πως «το έργο που αποδίδουμε, σήμερα, αφορά στην επανένταξη ενός κορυφαίου τόπου της βυζαντινής κληρονομιάς στον σύγχρονο πολιτιστικό και τουριστικό χάρτη της χώρας και της Ευρώπης. Αφορά στην πλήρως αναβαθμισμένη δυνατότητα Ελλήνων και ξένων επισκεπτών να προσεγγίσουν βιωματικά την ιστορία και να αναγνωρίσουν τη διαχρονική σημασία του ελληνικού πολιτισμού και της ιστορικής συνέχειας του Ελληνισμού». Βυζαντινή Κεραμική Αμέσως μετά, η Λίνα Μενδώνη εξήγησε πως «από το 2019, το Υπουργείο Πολιτισμού υλοποίησε ένα εκτεταμένο πρόγραμμα παρεμβάσεων στον αρχαιολογικό χώρο, με στόχο την προστασία, την αποκατάσταση και τη δημιουργία υποδομών εξυπηρέτησης. Είμαστε χαρούμενοι και περήφανοι γιατί οι παρεμβάσεις αυτές εξασφαλίζουν: Τη μέγιστη δυνατή προσβασιμότητα για τους εμποδιζόμενους συνανθρώπους μας με τον ανελκυστήρα στο Παλάτι. Τη θωράκιση του μνημείου από τον κίνδυνο των πυρκαγιών με την εγκατάσταση σύγχρονου συστήματος πυρόσβεσης. Την ολοκληρωμένη προστασία σημαντικών εκκλησιών με εργασίες συντήρησης του ζωγραφικού τους διακόσμου. Τη βιώσιμη ανάπτυξη με την εκπόνηση ολοκληρωμένου σχεδίου διαχείρισης της Καστροπολιτείας, διασφαλίζοντας το ανεκτίμητο πολιτιστικό κεφάλαιο και τον φυσικό πλούτο της». Το Παλάτι των Δεσποτών. Η Υπουργός Πολιτισμού τόνισε πως το Παλάτι των Δεσποτών αποτελεί αισίως τον 30ό νέο ή ριζικά αναμορφωμένο μουσειακό χώρο, που το Υπουργείο Πολιτισμού αποδίδει στα επτά χρόνια της διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη και συμπλήρωσε πως «αποδεικνύεται έμπρακτα ότι η Κυβέρνησή μας παραμένει σταθερά προσηλωμένη στην αντίληψη ότι ο Πολιτισμός δεν αποτελεί μια στατική έννοια, περιορισμένη στη διατήρηση του παρελθόντος, αλλά κρίσιμο στρατηγικό πόρο και δυναμικό πολλαπλασιαστή αξίας για την κοινωνία και την ανάπτυξη. Με αυτή τη στρατηγική αντίληψη υλοποιούμε τη μεγαλύτερη και πιο ολοκληρωμένη πολιτική επενδύσεων στον Πολιτισμό που έχει γνωρίσει η χώρα, οι οποίες δημιουργούν θέσεις εργασίας και ενισχύουν την τοπική επιχειρηματικότητα». Το Παλάτι των Δεσποτών, στην Καστροπολιτεία του Μυστρά Στη συνέχεια, η Υπουργός Πολιτισμού εστίασε στην κορωνίδα των έργων, στην αποκατάσταση του Παλατιού των Δεσποτών. «Σήμερα, το μοναδικό σωζόμενο βυζαντινό ανακτορικό συγκρότημα στον ελλαδικό χώρο ανοίγει ξανά τις πύλες του αποκατεστημένο, αναγνώσιμο και εκθεσιακά λειτουργικό. Το Παλάτι αποτελεί το σημαντικότερο κοσμικό μνημείο της Καστροπολιτείας. Η σύνθετη οικοδομική του ιστορία αποτυπώνει με ενάργεια τη μετάβαση από τη φραγκική στη βυζαντινή κυριαρχία και την εξέλιξη του Δεσποτάτου του Μορέως. Οι πτέρυγες των Καντακουζηνών και των Παλαιολόγων, οι χώροι διοίκησης και η επιβλητική αίθουσα του Θρόνου συγκροτούν ένα εξαιρετικό αρχιτεκτονικό σύνολο, που αποτυπώνει τη λειτουργική ιεράρχηση της εξουσίας της ύστερης βυζαντινής αριστοκρατίας». Τέλος, η Λίνα Μενδώνη ανέφερε: «Σήμερα, το Παλάτι αποδίδεται στο κοινό ως ένας ζωντανός χώρος ιστορίας, γνώσης και εμπειρίας. Σε αυτή τη νέα προσέγγιση εντάσσονται η μόνιμη έκθεση με τίτλο “Ηγεμονικά αφηγήματα”, καθώς και δύο ακόμη σημαντικές εκθέσεις. Η πρώτη, “Στα σαράγια της βασιλοπούλας”, φωτίζει τη διαχρονική πρόσληψη του Μυστρά από την ευρωπαϊκή διανόηση. Η δεύτερη, “Στο φως της Αυλής. Απείκασμα ενδόξου περιβολής” στην αίθουσα του Θρόνου, επικεντρώνεται στην ένδυση ως φορέα συμβολισμών εξουσίας. Μέσα από μια βιωματική προσέγγιση επαυξημένη με τεχνολογικά μέσα, αναδεικνύεται ο ενδυματολογικός πλούτος του ύστερου Βυζαντίου και η ατμόσφαιρα της βυζαντινής αυλής». Η περιβολή της βασίλισσας ακολουθεί τη βυζαντινή παράδοση, με φαρδιά πλούσια διακοσμημένα ενδύματα Βυζαντινό μνημείο με σφραγίδα UNESCO Το Παλάτι των Δεσποτών, το μοναδικό σωζόμενο βυζαντινό ανακτορικό συγκρότημα στον ελλαδικό χώρο, ανοίγει τις πύλες του -μετά από 42 χρόνια εργασιών αναστήλωσης και ανάδειξης- στο ελληνικό και διεθνές κοινό, πλήρως αποκατεστημένο. Το Παλάτι αποτελεί τον 30ό μουσειακό και εκθεσιακό χώρο που αποδίδεται από το Υπουργείο Πολιτισμού 2019, ενισχύοντας τη σύνδεση των κορυφαίων μνημείων μας με την κοινωνία και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Από το 2019, το Υπουργείο Πολιτισμού σχεδίασε και έθεσε σε εφαρμογή ένα ολιστικό στρατηγικό σχέδιο για την εσαεί προστασία και διατήρηση του Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, κινούμενο σε τρεις σύγχρονους άξονες: την προστασία από την κλιματική κρίση, την καθολική προσβασιμότητα και την ενσωμάτωση έξυπνων ψηφιακών τεχνολογιών. Στην αίθουσα του θρόνου. Στο πλαίσιο της θωράκισης του χώρου έναντι της κλιματικής αλλαγής, ολοκληρώθηκε ένα σύγχρονο δίκτυο πυρόσβεσης, στην Άνω και Κάτω Χώρα, με χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Παράλληλα, για την εξασφάλιση της καθολικής προσβασιμότητας, αποκαταστάθηκε ο Κεντρικός Λιθόστρωτος Οδικός Άξονας που συνδέει την Κάτω με την Άνω Πόλη, ο οποίος διευκολύνει την κίνηση των επισκεπτών και επιτρέπει την πρόσβαση σε οχήματα έκτακτης ανάγκης. Για την ισότιμη πρόσβαση στο Παλάτι των Δεσποτών, εγκαταστάθηκε σύγχρονο εξωτερικό αναβατόριο ΑμεΑ, στη νοτιοδυτική πτέρυγα των Παλαιολόγων. Ο Μυστράς έχει ενταχθεί, από το 2022, στο καινοτόμο πρόγραμμα «Βιοποικιλότητα και Αρχαιολογικοί Χώροι», αναδεικνύοντας το φυσικό περιβάλλον ως αναπόσπαστο μέρος του ιστορικού τοπίου. Η νέα ολιστική προσέγγιση μετατρέπει το Παλάτι από ένα στατικό αρχιτεκτονικό κατάλοιπο σε έναν ζωντανό χώρο βιωματικής μάθησης και εμπειρίας. Η εμπνευσμένη από τη ζωγραφική του Φώτη Κόντογλου περιβολή του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου Ηγεμονικά αφηγήματα Η μόνιμη φυσική και ψηφιακή έκθεση «Ηγεμονικά αφηγήματα» συγκροτεί ένα συνεκτικό ερμηνευτικό πλαίσιο, αναδεικνύοντας, στη διαχρονία, τον ρόλο των αυτοκρατορικών οικογενειών στη διοίκηση και την πνευματική ακμή του Μυστρά. Κυριάκος Μητσοτάκης, Λίνα Μενδώνη, Δημήτρης Πτωχός Την περιήγηση πλαισιώνουν δύο περιοδικές εκθέσεις. Η πρώτη, με τίτλο «Στα σαράγια της βασιλοπούλας», φωτίζει τη διαχρονική πρόσληψη και τη γοητεία που ασκούσε ο Μυστράς στην ευρωπαϊκή διανόηση, από τον 15ο έως τις αρχές του 20ού αιώνα. Η δεύτερη, με τίτλο «Απείκασμα ενδόξου περιβολής», φιλοξενείται στην επιβλητική Αίθουσα του Θρόνου και εστιάζει στην ένδυση ως σύμβολο ισχύος και κοινωνικής ταυτότητας. Η έκθεση αυτή περιλαμβάνει χειροποίητες ενδυμασίες της παλαιολόγειας αυλής, εμπνευσμένες από τη βυζαντινή εικονογραφία, οι οποίες δημιουργήθηκαν από τη μοναστική αδελφότητα της Παντάνασσας, με την πολύτιμη συνδρομή του ενδυματολογικού τομέα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Στην τελετή παρευρέθησαν ο Μητροπολίτης Μονεμβασιάς και Σπάρτης κκ. Ευστάθιος, ο Μητροπολίτης Μάνης κκ. Χρυσόστομος, ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Αθανάσιος Δαβάκης, οι βουλευτές Νεοκλής Κρητικός και Παναγιώτα Γρηγοράκου, ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου Δημήτρης Πτωχός, ο δήμαρχος Σπάρτης Βακαλόπουλος Μιχαήλ, υπηρεσιακά στελέχη του Υπουργείου Πολιτισμού και πλήθος κόσμου. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟ ΛΑΚΩΝΙΑ ΛΙΝΑ ΜΕΝΔΩΝΗ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ Ακολούθησε το Βήμα στο Google news και μάθε όλες τις τελευταίες ειδήσεις. Σχετικά άρθρα

ΚΡΑΣΙ ΨΩΜΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΘέματαΕλλάδα Κρασί, ψωμί, Πολιτισμός By Helleniscope -June 23, 20260108 ΦΩΤΟ: Ευρυβιάδης Σκλάβος, αμπέλι με βιολογική καλλιέργεια, Κεχριώνας Παλλικής, Ληξούρι, Κεφαλονιάς. Φωτογραφία, Ε.Β. Του Εὐάγγελου Βαλλιανάτου Πρόλογος Θυμάμαι την θεία μου Αγγελική και μητέρα μου Αποστολία. Η Αγγελική, μαυροφορεμένη για πάντα, ήταν ζωντανή αντίστασης του φόβου, καθώς και εικόνα της πανάρχαιας παραδόσεώς της εκφράσεως θρήνου με μαύρα ρούχα. Ο Εμφύλιός Πόλεμος, 1943-1949, σπάραξε τον σύζυγό της Σπυρίδων. Οι κουμουνιστές δολοφόνησαν τον Σπύρο και τον Αργύρη, αδελφό του Σπύρου και του πατέρα μου. Η Αποστολία μου φώναζε, “Εὐαγγελογεράσιμε, φώς μου.” Ήμουν το στερνοπούλι της. Οι δύο γυναίκες, η θεία μου και η μάνα μου, παντρεύτηκαν δύο αδέλφια και, επομένως, ήταν κουνιάδες. Είχαν παιδιά και στο χωριό Βαλσαμάτα, Κεφαλονιάς, και στο Σικάγο, ΗΠΑ. Δημητριακό ψωμί Η Αγγελική, θυμάμαι, κάθε εβδομάδα γέναε περίπου 7 με 9 ψωμιά. Τα ψωμιά ήταν σταρένια. Δηλαδή από το σιτάρι της θεάς Δήμητρας, που στην αρχαία Ελληνική εποχή ήταν για χιλιετίες αδελφή του αρχιστράτηγου των θεών, Ζεύς / Δία. Η Δήμητρα ήταν η ίδια η Γαία Γή. Εδώρισε τους σπόρους του άρτου / ψωμιού τους οποίους οι πανάρχαιοι Έλληνες ονόμασαν Δημητριακά, δηλαδή δώρα της Δήμητρας. Η παράδοσης συνεχίζετε και σήμερα. Σ᾽ αυτούς τους γεωργικούς σπόρους ανήκει το σιτάρι, βρόμη, σίκαλη και κριθάρι. Ο άρτος ξεγέννησε το μικρό κομμάτι άρτου η ψωμί. Και το ψωμί είναι η πιο βασική τροφή των Ελλήνων για χιλιετίες. Η Αγγελική μας έδινε ψωμί. Ανακάτευε νερό και αλεύρι, δηλαδή αλεσμένο σιτάρι. Μετά ζύμωνε το σχεδόν θεϊκό μίγμα αλευριού και νερού στο ξύλινο σκάφη με τα λευκά και καθαρά χέρια της, δίνοντας στο ζυμάρι το κυκλικό, στρογγυλό σχήμα του ψημένου ψωμιού. Ο πατέρας μου Ανδρέας έσπερνε στο χωράφι μας το Δημητριακό σιτάρι που στα χέρια της φίλτατης θείας μου Αγγελικής εγινόταν το απαραίτητο και νόστιμο ψωμί. Ο Ανδρέας καλλιεργούσε την Γή χωρίς μηχανήματα και χημικά. Το αλέτρι του πίσω από το μουλάρι ήταν Ομηρικής εποχής. Αλλά η γεωργική του γνώση ήταν συνέχεια της αρχαίας Ελληνικής γνώσεως και πολιτισμού. Γεωργικές ρίζες του πολιτισμού Ο μέγας φιλόσοφος και ποιητής Ησίοδος, όπως και ο Όμηρος, έζησε πιθανόν στα τέλη του 13ου η αρχές του 12ου αιώνα πριν της εποχής μας. Η ποίησή του μας φωτίζει για την θεολογία, αστρονομία και ζωή των Ελλήνων της Εποχής του Χαλκού. Από τα συγγράμματά του, η “Θεογονία” και “ Έργα και Ημέραι” είναι πολύ σημαντικά. Το πρώτο είναι περί της γέννησης των θεών και το δεύτερο για την γεωργία ως έργον θεών, αστρονομίας και Ελλήνων αγροτών που καλλιεργούσαν την Γή. Ο αγρότης μαθαίνει την τέχνη του από τους συγγενείς του και τα αστέρια του Ουρανού. Ο δεύτερος λόγιος που έριξε φώς στην προσπάθεια των Ελλήνων να καλλιεργούν την Γη είναι ο Ξενοφώντας, Αθηναίος στρατηγός, ιστορικός και φιλόσοφος του τετάρτου αιώνα πριν της εποχής μας. Στο σύγγραμμά του, “Οικονομικός,” δηλαδή τα οικονομικά του οίκου, ο Ξενοφώντας συνδέει την καλλιέργεια της Γής, του χωραφιού, με την αναγκαία ασφάλεια τροφής, αυτάρκειας, συνεργασίας, δικαιοσύνης, ευδαιμονίας και ελευθερίας (5.6-14). Ο πατέρας μου, βέβαια, αγαπούσε την Γή γιατί και οι γονείς του αγαπούσαν τα μικρά χωράφια που είχαν. Αυτάρκεια και ελευθερία ήταν όψεις της ίδιας δραχμής. Εκτός τούτου, η γεωργική παράδοσης ήταν πολιτισμός. Ο αγρός ήταν σχολείο ευσέβειας προς τους θεούς, τροφικής αυτάρκειας, πολεμικής τέχνης και ετοιμότητας, ασφάλειας και δημοκρατίας. Διόνυσος και Δήμητρα Dionysos by Michelangelo Merisi da Caravaggio, 1595. Public domain. Ένας από τους σπουδαίους αγροτικούς θεούς ήταν ο Διόνυσος, θεός του οίνου / κρασιού, θεάτρου, τραγωδίας, ζωής του χωριού και ελευθερίας. Ο άλλος γεωργικός θεός ήταν η Δήμητρα, θεά του σιταριού. Demeter and her daughter, Persephone, are sending Triptolemos to tech the world the growing of wheat. Image of Demeter holding wheat, right. Greek bank note of 50 drachmas. 1930. Courtesy Numismatic Museum, Athens. Η Δήμητρα και η κόρη της Περσεφόνη στέλνουν τον Τριπτόλεμο να παγκοσμιοποιήσει την καλλιέργεια του σιταριού. Η Δήμητρα κρατάει σιτάρι, δεξιά. Χαρτονόμισμα 50 δραχμών. Τράπεζα της Ελλάδος, 1930. Νομισματικό Μουσείο Αθηνών. Μεταξύ Δήμητρας και Διονύσου, οι πολίτες της υπαίθρου, οι γεωργοί των χωριών, ήταν στην πραγματικότητα Ελλάδα. Η τροφή, στρατιώτες, δημοκρατία, θέατρο και τραγωδία γεννήθηκαν στα χωριά. Η Δήμητρα και ο Διόνυσος κυβερνούσαν ουρανό και Γή. Το θέατρο ήταν για χιλιετίες χρόνια το Ελληνικό σχολείο δημοκρατίας, ελευθερίας και πολιτισμού. Στο χωριό Μεγαλώνοντας στο χωριό είχα μέτρια γνώση Ελληνικής ιστορίας. Αλλά ήμουν βέβαιος για τις Ελληνικές μου αρετές και ρίζες. Μεγάλα ονόματα και ήρωες όπως ο Ηρακλής, Όμηρος, Αχιλλέας, Οδυσσέας, Πλάτωνας, Αριστοτέλης και Μεγαλέξανδρος, μου ήταν γνωστά. Είχα δίψα για περισσότερη γνώση για να καταλάβω τελικά την ιστορία του Ελληνισμού. Η μάνα μου η Αποστολία ήταν βέβαιη για αυτό. Την ερωτούσα συνεχώς όχι μόνον για τον τραγικό Εμφύλιο Πόλεμο και για την Ιταλογερμανική κατοχή της Κεφαλονιάς και Ελλάδας, αλλά και για πολλά άλλα ζητήματα. Η μάνα μου έλεγε τις απόψεις της, αλλά εγνώριζε ότι θα έπρεπε να συνεχίσω στο πανεπιστήμιο. Να γίνεις ιατρός, μου έλεγε, επειδή η γιαγιά μου η Δήμητρα ήταν ιατρός. Μόνο και μόνο που η γιαγιά μου είχε το θεϊκό όνομα Δήμητρα, με ερέθιζε, με ενθουσίαζε και με έριχνε συχνά σε βαθιές σκέψεις. Επίλογος Θυμάμαι μια Κυριακή μετά την εκκλησία, ρώτησα την μητέρα μου αν οι εικόνες στο εικονοστάσιο της εκκλησίας ήταν Ελληνικές εικόνες με ονόματα που δεν ήταν Ελληνικά, όπως Δαβίδ, Αβραάμ, Ιακώβ, κτλ. Και γιατί, ερώτησα την μητέρα μου, μη Έλληνες έχουν την φωτογραφία τους στο εικονοστάσιο της εκκλησίας; Η μητέρα μου πάγωσε. κατάλαβα ότι η ερώτησή μου έθιξε μυστικές αξίες. Να ρωτήσεις τον δάσκαλό σου, μου είπε. Τότε ήμουν στο Δημοτικό σχολείο. Αυτή η περιέργεια εξηγεί και την Οδύσσεια μου στην άλλη άκρη του κόσμου, την Αμερική που το ψωμί, κρασί και ο πολιτισμός η δεν υπάρχουν στην Ελληνική σημασία τους η έχουν άλλες ρίζες και ερμηνείες. =========== Ο Δρ. Εὐάγγελος Βαλλιανᾶτος είναι ιστορικός και περιβαλλοντολόγος. Εσπούδασε στα Αμερικανικά πανεπιστήμια Illinois, Wisconsin και Harvard ζωολογία, Ελληνική και Ευρωπαϊκή ιστορία και την ιστορία της επιστήμης. Εργάστηκε στο Καπιτώλιο, στην εθνική υπηρεσία προστασίας περιβάλλοντος, εδίδαξε σε πανεπιστήμια, και έγραψε εκατοντάδες άρθρα και 9 βιβλία, συμπεριλαμβανόμενού Freedom: Clear Thinking and Inspiration from 5,000 Years of Greek History (2025).

ΤΟ ΑΝΑΚΤΟΡΟ ΤΟΥ ΝΕΣΤΟΡΑ

11:00 Newsroom Στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο η έκθεση «Η Πύλος του Νέστορα» με τον Γρύπα Πολεμιστή Xρυσή σφραγίδα με παράσταση μεγαλοπρεπούς γρύπα. Θολωτός τάφος ΙV στον Άνω Εγκλιανό, 15ος αι. π.Χ. Φωτ.: Μαρία Κοντάκη Αρχαιολογικοί θησαυροί της Μεσσηνίας έρχονται για πρώτη φορά στην Αθήνα σε μια σημαντική πολυταξιδεμένη έκθεση, που μπορεί πλέον να θαυμάσει το κοινό στο κορυφαίο αρχαιολογικό Mουσείο της Ελλάδας. Σχετικό άρθρο Μυστράς: Το εμβληματικό Παλάτι των Δεσποτών ανοίγει τις πύλες του πλήρως αποκατεστημένο Μυστράς: Το εμβληματικό Παλάτι των Δεσποτών ξανά ανοιχτό για το κοινό Google Button Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Ηέκθεση «Η Πύλος του Νέστορα. Ένα μυκηναϊκό βασίλειο αποκαλύπτεται» φιλοξενείται από τις 26 Μαΐου έως τις 31 Οκτωβρίου 2026 στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αποτελώντας τον τρίτο σταθμό μιας σημαντικής διεθνούς διαδρομής που ξεκίνησε από το Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας και συνεχίστηκε στο J. Paul Getty Museum του Λος Άντζελες. Η αθηναϊκή παρουσίαση δεν αποτελεί απλή επανάληψη των προηγούμενων εκδοχών, αλλά μια ανανεωμένη μουσειογραφική πρόταση, με νέο σχεδιασμό και εμπλουτισμένη αφηγηματική προσέγγιση. Η έκθεση διοργανώνεται σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Μεσσηνίας, το Μουσείο J. Paul Getty και το Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι και παρουσιάζει συνολικά 225 αρχαία έργα, πολλά από τα οποία εκτίθενται για πρώτη φορά στο αθηναϊκό κοινό. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν το μοναδικό στέμμα από το Ρούτσι, καθώς και τα ευρήματα από τον περίφημο τάφο του λεγόμενου Γρύπα-Πολεμιστή και τους θολωτούς τάφους VI και VII στον Άνω Εγκλιανό. Θυμίζουμε ότι ο περίφημος τάφος του Γρύπα Πολεμιστή και τα εκπληκτικά ευρήματα που έφερε στο φως η έρευνα των Αμερικανών αρχαιολόγων Τζακ Ντέιβις και δρ. Σάρον Στόκερ το 2015, έγινε γνωστός παγκοσμίως με τη συγκεκριμένη ονομασία από ένα εξαιρετικά σπάνιο ελεφαντοστέινο πλακίδιο, το οποίο βρέθηκε στα πόδια του νεκρού και απεικονίζει έναν γρύπα – μια μυθολογική μορφή με σώμα λιονταριού και κεφάλι και φτερά αετού. Ο ομηρικός Νέστορας και οι Μυκήνες Η έκθεση επιχειρεί να συνδέσει την αρχαιολογική έρευνα με την ομηρική παράδοση, φωτίζοντας τον κόσμο που ενέπνευσε τα έπη του Ομήρου. Ο επισκέπτης καλείται να παρακολουθήσει τη μετάβαση από τις πρώιμες τοπικές ηγεμονίες στη συγκρότηση ενός οργανωμένου μυκηναϊκού κράτους, το οποίο η παράδοση ταύτισε με το βασίλειο του σοφού Νέστορα, μιας από τις πλέον εμβληματικές μορφές της Ιλιάδας και της Οδύσσειας. Χρυσή χάνδρα με κοκκιδωτή διακόσμηση. Περιστεριά, Θολωτός τάφος 1, 1520/10-1410/00 π.Χ Ο αφηγηματικός άξονας της έκθεσης ακολουθεί την πορεία της Μεσσηνίας από τις πρώιμες τοπικές ηγεμονίες έως τη συγκρότηση του μυκηναϊκού βασιλείου που συνδέθηκε με την ομηρική μορφή του Νέστορα. Μέσα από ταφικά μνημεία, πολύτιμα κτερίσματα, αντικείμενα εξουσίας και διοικητικά τεκμήρια, αναδεικνύεται η πολιτική, κοινωνική και οικονομική οργάνωση ενός από τα σημαντικότερα κέντρα του μυκηναϊκού κόσμου. Παράλληλα, προβάλλονται οι στενές επαφές της Μεσσηνίας με τη μινωική Κρήτη, τις Κυκλάδες και τα εμπορικά δίκτυα της ανατολικής Μεσογείου, στοιχεία που αποδεικνύουν τον κομβικό ρόλο της περιοχής στον προϊστορικό κόσμο του Αιγαίου. Ιδιαίτερη θέση καταλαμβάνει το ίδιο το Ανάκτορο του Νέστορα, που αποκαλύφθηκε το 1939 από τους αρχαιολόγους Carl Blegen και Κωνσταντίνο Κουρουνιώτη. Το ανάκτορο, που χρονολογείται λίγο μετά το 1300 π.Χ., αποτέλεσε διοικητικό και πολιτικό κέντρο ενός ισχυρού βασιλείου το οποίο έλεγχε σχεδόν ολόκληρη τη σημερινή Μεσσηνία. Οι περίφημες πινακίδες Γραμμικής Β, που βρέθηκαν στον χώρο, προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για τη διοίκηση και την οικονομία της εποχής και θεωρούνται από τα σημαντικότερα τεκμήρια για την κατανόηση της μυκηναϊκής κοινωνίας. Η έκθεση, ωστόσο, δεν περιορίζεται στην παρουσίαση αρχαιοτήτων. Μέσα από ανασκαφικά ημερολόγια, σχέδια, φωτογραφίες αρχείου και σύγχρονα διαγράμματα, φωτίζει τη διαδικασία της αρχαιολογικής έρευνας και μετατρέπει τον επισκέπτη από απλό θεατή σε ενεργό ερευνητή της ιστορίας. Η μουσειογραφική προσέγγιση εστιάζει στη διαδρομή του ευρήματος από την ανασκαφή έως την επιστημονική του ερμηνεία, αναδεικνύοντας ότι η γνώση για το παρελθόν είναι αποτέλεσμα συνεχούς αναζήτησης και τεκμηρίωσης. Χρυσόδετος σφραγιδόλιθος από αχάτη. Απεικονίζεται σκηνή μονομαχίας δύο πολεμιστών πάνω από τη σορό τρίτου. Πύλος, Τάφος του Γρύπα Πολεμιστή, 1630/10-1450/40 π.Χ. Ξεχωριστό στοιχείο της παρουσίασης αποτελεί και η προσπάθεια ανάδειξης της ανθρώπινης διάστασης της αρχαιολογίας. Οι μορφές των πρώτων ανασκαφέων, αλλά και οι σύγχρονες επιστημονικές ομάδες που συνεχίζουν την έρευνα στη Μεσσηνία, εντάσσονται οργανικά στην αφήγηση, υπενθυμίζοντας ότι κάθε εύρημα κρύβει πίσω του δεκαετίες μελέτης, υπομονής και επιστημονικής συνεργασίας. Η έκθεση χωρίζεται σε τρεις βασικές ενότητες: τις μικρές ηγεμονίες της Μεσσηνίας κατά τους πρώιμους μυκηναϊκούς χρόνους, την ανάδειξη των αρχόντων του Άνω Εγκλιανού πριν από την ίδρυση του ανακτόρου και, τέλος, το ίδιο το Βασίλειο του Νέστορα. Μέσα από αυτή τη διαδρομή, το κοινό έχει την ευκαιρία να γνωρίσει όχι μόνο έναν κόσμο που χάθηκε πριν από περισσότερα από τρεις χιλιάδες χρόνια, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αυτός συνεχίζει να αποκαλύπτεται και να ερμηνεύεται έως σήμερα. Οι ενότητες της έκθεσης αναλυτικά Πρώτη ενότητα: «Μικρές ηγεμονίες, μεγάλος πλούτος (17ος -14ος αι. π.Χ.) Οι μακροχρόνιες και συστηματικές έρευνες ξένων Αρχαιολογικών Σχολών, της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας και του Πανεπιστημίου Αθηνών, καθώς και της Εφορείας Αρχαιοτήτων Μεσσηνίας, κατέδειξαν πώς από τον 17ο έως τον 14ο αιώνα π.Χ., η Μεσσηνία αναδεικνύεται σε σημαντικό κέντρο του μυκηναϊκού κόσμου, όπου αναπτύσσονται ισχυρές τοπικές ηγεμονίες με κοινά πολιτισμικά χαρακτηριστικά και υψηλό επίπεδο οργάνωσης. Τα πολυάριθμα και πλούσια ταφικά μνημεία αποτυπώνουν την ευημερία και τη δυναμική μιας κοινωνίας που διατηρεί επαφές με την Κρήτη, τις Κυκλάδες και ευρύτερα δίκτυα της ανατολικής Μεσογείου. Χάλκινο στέμμα με στεφάνη και χρυσό «αστέρι – άνθος» στην κορυφή. Μυρσινοχώρι, Θολωτός Τάφος 1, 1630-1510 π.Χ. Φωτ.: Ελευθέριος Γαλανόπουλος Σε περιοχές της Μεσσηνίας, όπως το Μυρσινοχώρι, η Τραγάνα, η Κουκουνάρα, το Κορυφάσιο, το Ψάρι, τα Νιχώρια, ο Δάρας και το Βλαχόπουλο, οι θολωτοί τάφοι με πλούσια κτερίσματα κυριαρχούν. Σε άλλες θέσεις όπως η Χώρα (Βολιμίδια), η Περιστεριά και η Άνθεια, οι θολωτοί τάφοι συνυπάρχουν και με άλλους τάφους (όπως λακκοειδείς και θαλαμωτούς), δημιουργώντας ένα πολύπλοκο νεκρικό τοπίο που αντανακλά την κοινωνική ιεραρχία και τις αντιλήψεις για τη μεταθανάτια ζωή. Οι άρχοντες της εποχής προβάλλουν την εξουσία και το κύρος τους μέσα από τα πολύτιμα κτερίσματα και τα σύνθετα ταφικά έθιμα. Δεύτερη ενότητα: Πριν το Ανάκτορο. Οι Άρχοντες του Άνω Εγκλιανού Από το τέλος της Μεσοελλαδικής περιόδου και κατά την πρώιμη Μυκηναϊκή εποχή, στον Άνω Εγκλιανό αρχίζει να διαμορφώνεται ένα ισχυρό πολιτικό και οικονομικό κέντρο. Την ανάπτυξη αυτή μαρτυρούν τα πλούσια ευρήματα από ταφικά μνημεία στην περιοχή όπου αργότερα θα κτιστεί το Ανάκτορο του Νέστορα. Έχουν ανασκαφεί θολωτοί τάφοι, θαλαμωτοί τάφοι και δύο λακκοειδείς, ο ένας από τους οποίους είναι ο τάφος του Γρύπα Πολεμιστή. Χάλκινο εγχειρίδιο με χρυσεπένδυτη λαβή. Διακοσμημένο με την τεχνική της «ζωγραφικής σε μέταλλο». Ένθετα χρυσά και αργυρά στοιχεία αποδίδουν σκηνή κυνηγιού με τρεις λεοπαρδάλεις σε τοπίο με βράχια, δένδρα και ένα ποτάμι. Μυρσινοχώρι, Θολωτός τάφος 2, 1520-1360 π.Χ Τρίτη ενότητα: Το Βασίλειο του Νέστορα …λένε πως τρεις ολόκληρες γενιές στην Πύλο βασιλεύει (Ομήρου Οδύσσεια, γ, 245, μτφρ.: Δ.Ν. Μαρωνίτης, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 1996) Το 1939 οι ανασκαφές του Carl W. Blegen και του Κωνσταντίνου Κουρουνιώτη αποκάλυψαν στη Μεσσηνία ένα από τα σημαντικότερα μυκηναϊκά ανάκτορα της ηπειρωτικής Ελλάδας, που ταυτίστηκε με την ομηρική Πύλο του βασιλιά Νέστορα. Το συγκρότημα οικοδομήθηκε λίγο μετά το 1300 π.Χ. και αποτέλεσε το διοικητικό κέντρο ενός ισχυρού βασιλείου που έλεγχε σχεδόν ολόκληρη τη σημερινή Μεσσηνία. Στην καρδιά του Ανακτόρου βρισκόταν η Αίθουσα του Θρόνου, πλούσια διακοσμημένη με τοιχογραφίες, όπου ο άναξ ασκούσε την εξουσία του. Το ισόγειο περιλάμβανε περισσότερα από 100 δωμάτια με κατοικίες, εργαστήρια και αποθήκες γεμάτες αγγεία που χρησιμοποιούνταν σε επίσημα συμπόσια. Κοντά στην είσοδο βρέθηκε το αρχείο με τις πήλινες πινακίδες Γραμμικής Β γραφής, τις πρώτες που βρέθηκαν στην ηπειρωτική Ελλάδα, πολύτιμες πηγές για τη διοίκηση, την οικονομία και την κοινωνική οργάνωση του μυκηναϊκού κράτους. Το Ανάκτορο καταστράφηκε από μεγάλη πυρκαγιά γύρω στο 1200 π.Χ. και ο λόφος του Άνω Εγκλιανού ερημώθηκε, όπως και πολλές άλλες θέσεις στη Μεσσηνία. INFO: «Η Πύλος του Νέστορα. Ένα μυκηναϊκό βασίλειο αποκαλύπτεται» Διάρκεια έκθεσης: 26 Μαΐου – 31 Οκτωβρίου 2026 Ώρες λειτουργίας: Τετάρτη έως Δευτέρα: 08:00 – 20:00 / τελευταία είσοδος 19:30, Τρίτη: 13:00 – 20:00 / τελευταία είσοδος 19:30 ΕΘΝΙΚΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΚΘΕΣΗ ΠΥΛΟΣ

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΗΜΕΡΑ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΚΙΛΚΙΣ- ΛΑΧΑΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ Στην επική μάχη (που περιγράφεται κατωτέρω) όπου περίπου 8.000 Έλληνες έδωσαν την ζωή τους για την απελευθέρωση της Μακεδονίας μας. Μετείχε ως εθελοντής, που τον τιμώ σήμερα και ο εικονιζόμενος θείος μου αδελφός της μητέρες μου Γεώργιος Νεοφύτου Κύπριος. image.png image.png Όπως μετείχαν ως εθελοντές στους Βαλκανικούς πολέμους και σχεδόν όλοι οι νέοι Έλληνες της Κύπρου. Και ο πατέρας μου image.png Και ό δεύτερος θείος μου από την μητέρα μου επίσης, ο Στυλιανός Νεοφύτου Κύπριος. Που μετά χάθηκε με τον αδελφό του στην προδομένη από την διεξαγωγή εκλογών εν καιρώ πολέμου Μικρά Ασία Αποτελεί εντροπή για το νυν «Ελληνικό» κράτος που πρόδωσε πρόσφατα τη Μακεδονία μας (θα επανέλθουμε), το να μην τιμά την επέτειο της μεγάλης αυτής ημέρας 2ος Βαλκανικός Πόλεμος Μια φάση του Μακεδονικού ζητήματος (17 Ιουνίου μέχρι 18 Ιουλίου 1913) Συμπληρώνονται αυτές τις μέρες 90 ολόκληρα χρόνια από τότε πού ο Βουλγαρικός ιμπεριαλισμός, επιδιώκοντας να προσαρτήσει με τό «έτσι θέλω» στο Βουλγαρικό κράτος την Μακεδονία, κήρυξε στις 17 Ιουνίου 1913 τον πόλεμο εναντίον της Ελλάδος και της Σερβίας. Μετά την σύναψη της συνθήκης ειρήνης με την Οθωμανική αυτοκρατορία τον Μάιο τού 1913, ήλθε ή ώρα να ξεκαθαρίσουν τις μεταξύ τους διαφορές τα βαλκανικά κράτη, για την διανομή των Οθωμανικών εδαφών τής Βαλκανικής. Οι απαιτήσεις της Βουλγαρίας απέβλεπαν στην επέκτασή της σ' ολόκληρη την Μακεδονία. Ή Σερβία και ή Βουλγαρία είχαν συνάψει συμφωνία διανομής, αλλά ή Σερβία δεν ανεγνώριζε πια την συμφωνία αυτή, γιατί ενώ υπολόγιζε ότι στο μερίδιο της θα περιλαμβάνονταν και ή Αλβανία και θα αποκτούσε διέξοδο στην Αδριατική, τώρα με την ίδρυση του Αλβανικού κράτους, περιορίζονταν τα κέρδη της προς δυσμάς. Ή Βουλγαρία όμως επέμεινε να πάρει όλα τα εδάφη. Με την Ελλάδα δεν υπήρχε καμιά συμφωνία διανομής. Οι Σέρβοι ανεγνώριζαν τα δικαιώματα της Ελλάδος επί των εδαφών που είχε κατακτήσει ο Ελληνικός Στρατός, ή Βουλγαρία όμως επεδίωκε να διώξει την Ελλάδα από τα εδάφη αυτά και να ιδρύσει την Μεγάλη Βουλγαρία της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου του 1878. Τα Βουλγαρικά στρατεύματα πού είχαν καταλάβει την Ανατολική Μακεδονία, διέπραξαν ανήκουστα εγκλήματα κατά των Τούρκων. Τους Έλληνες κατοίκους τους ανάγκαζαν να φεύγουν από το Πατριαρχείο πού άνηκαν και να πηγαίνουν στην Βουλγαρική Εξαρχία, να χρησιμοποιούν την Βουλγαρική γλώσσα, να βουλγαροποιούν τα ονοματεπώνυμα τους και να στέλνουν τα παιδιά τους στα Βουλγαρικά Σχολεία Στα σημεία επαφής τους με τα Σερβικά και Ελληνικά στρατεύματα οι Βούλγαροι χρησιμοποιούσαν δόλιες μεθόδους διεισδύσεως στις περιοχές κατοχής τους. Ανέδειξαν μεγάλη δεξιοτεχνία στον δόλο και στην απάτη. Επακολούθησαν συγκρούσεις και ή κατάσταση επιβαρύνονταν. Ή Ελλάδα και ή Σερβία έβλεπαν ότι ο από Βουλγαρίας κίνδυνος ήταν κοινός και στις 19 Μαΐου του 1913 συνδέθηκαν με αμυντική συμφωνία. image.png Τη νύκτα της 16ης προς 17η Ιουνίου 1913, ο Βουλγαρικός στρατός επιτέθηκε κατά των Ελληνικών και Σερβικών θέσεων. Ή 2α Βουλγαρική Στρατιά επιτέθηκε κατά των Ελληνικών προφυλακών στο Παγγαίο. στις 17 Ιουνίου οι επιθέσεις επεκτάθηκαν στην περιοχή του Πολυκάστρου, Γαλλικού ποταμού, Μελισσοχωρίου, Λαγκαδά και προς Νιγρίτα. Την νύκτα της 17ης προς 18η Ιουνίου 1913 ή Βουλγαρική δύναμη των 1250 ανδρών πού διέμενε φιλοξενούμενη στην Θεσσαλονίκη, αιχμαλωτίσθηκε μετά από μάχη. στις 18 Ιουνίου έφθασε στην Θεσσαλονίκη και ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος. Ό δεύτερος Βαλκανικός πόλεμος άρχισε ακήρυχτος. Στον νέο αυτό πόλεμο έμπαινε ο Ελληνικός Στρατός με ακμαιότατες ηθικές δυνάμεις, φλεγόμενος από την επιθυμία να δώσει ένα καλό μάθημα στους Βουλγάρους, για την προκλητικότητα και την διολιότητά τους. Ό Βούλγαρος Στρατηγός Ίβάνωφ, αφού απώθησε τις Ελληνικές προφυλακές, σχεδίαζε να αναλάβει στις 19 Ιουνίου γενική επίθεση προς Θεσσαλονίκη, Τον πρόλαβε όμως ή επιθετική εξόρμηση ολοκλήρου του Ελληνικού στρατού το πρωί της 19ης Ιουνίου 1913 και τον καθήλωσε σε άμυνα. Οι δυνάμεις του Στρατηγού Ίβάνωφ ανέρχονταν σε 59 Τάγματα Πεζικού. 124 πυροβόλα και 7 Ίλες ιππικού. Τα ισχυρότερα κέντρα αμύνης των Βουλγάρων ήταν το Κιλκίς και ο Λαχανάς. Προς αυτά τα κέντρα στράφηκε το μεγαλύτερο μέρος του Ελληνικού στρατού και μετά από τριήμερη λυσσώδη μάχη, οι Βούλγαροι αναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν πανικόβλητοι τις τοποθεσίες και να συμπτυχθούν εσπευσμένα προς την κοιλάδα του Στρυμόνος ποταμού. Βαρύ ήταν το τίμημα της μάχης του Κιλκίς -Λαχανά στον Ελληνικό στρατό, αλλά και καθοριστικό το αποτέλεσμα αύτης για την τύχη της Θεσσαλονίκης, της Μακεδονίας μας και τού δευτέρου Βαλκανικού πολέμου, πού ήταν μια επικίνδυνη φάση του Μακεδονικού ζητήματος. Μετά την μάχη του Κιλκίς-Λαχανά οι Βούλγαροι αιφνιδιάστηκαν, τρόμαξαν και ποτέ δεν μπόρεσαν να συνέλθουν από το μεγάλο σοκ πού έπαθαν. Στο μεταξύ ο Ελληνικός στρατός συνέχισε την προέλαση του προς την κοιλάδα του Στρυμόνος πόταμου, δίδοντας μάχες μικρής εκτάσεως και στις 8 με 11 Ιουλίου 1913 αφού κατέλαβε τα στενά της Κρέσνας, αναπτύχθηκε στην βόρεια έξοδο της, ενώ ή αριστερή ομάδα του ανέβαινε το οροπέδιο της Καδίτσας βορείως του Πετσόβου και ή δεξιά έφθανε στην Μαχωμία. Ή Βουλγαρική Στρατιά για να ανακόψει την προέλαση του Ελληνικού στρατού, εγκαταστάθηκε αμυντικά στην περιοχή Τζουμαγιάς στο ύψος Σιμιτλή. Αριστερά τού Ελληνικού στρατού υψώνονταν ή οροσειρά Κάβκα νοτίως του Τσάρεβο Σέλο, προ της οποίας είχε σταματήσει ή δεξιά πτέρυγα του Σέρβικου στρατού. Ή μάχη της Τζουμαγιάς - Σιμιτλή αποτελεί την τελευταία φάση του Ελληνοβουλγαρικού πολέμου του 1913. Ή μάχη πού άρχισε στις 12 Ιουλίου 1913 ήταν σκληρή, αμφίρροπη στα πρώτα στάδια της και πολύνεκρη. Το βράδυ όμως της 17ης Ιουλίου 1913 ή κατάσταση είχε αποσαφηνισθεί. Οι Βούλγαροι κατάκοποι και ηττημένοι ζητούσαν με αγωνία ανακωχή. στις δύο μετά τα μεσάνυχτα ελήφθη στο Γενικό Στρατηγείο του Ελληνικού Στρατού, τηλεγράφημα του Πρωθυπουργού της Ελλάδος Ελευθερίου Βενιζέλου από το Βουκουρέστι, ότι συμφωνήθηκε πενθήμερη ανακωχή, πού θα άρχιζε το μεσημέρι της 18ης Ιουλίου 1913. Η συνθήκη ειρήνης υπογράφηκε στις 28 Ιουλίου 1913 στο Βουκουρέστι. Ή Ελλάδα αποκτούσε την Ανατολική Μακεδονία. Ή συνοριακή γραμμή μεταξύ Ελλάδος και Σερβίας είχε καθορισθεί με την συνθήκη της 19ης Μαΐου 1913. Για μια ακόμη φάρα ο αδάμαστος Ελληνικός λαός έθεσε τέρμα στις επεκτατικές βλέψεις της Βουλγαρίας Το αποτέλεσμα των μαχών του Δεύτερου Βαλκανικού πολέμου, οφείλεται κατά ένα με γάλο ποσοστό στην Εθνική ενότητα πού επικρατούσε την εποχή εκείνη και στον μεγάλο πατριωτισμό του Ελληνικού στρατού και του Ελληνικού λάου. Ο Στρατός των Βαλκανικών πολέμων ήταν ένας Στρατός ηρώων, ήταν ένας Στρατός λεόντων, ήταν ένας Στρατός θρύλος!!! image.png Δρ. Ευριπίδης Μπίλλης

TESLA

ΘέματαΑμερικήΕλλάδαΠροτεινόμενα Konstantinos Laskaris and the Greek Engineers Who Made Tesla Possible By Helleniscope -June 16, 20260156 ΕΑΝ ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ How a student from Athens helped shape the electric-vehicle revolution—and why his story remains largely unknown. An inspiring story for all our graduating fellow Hellenes! By Nick Stamatakis In December 2011, a young Greek engineer walked out of his PhD defense at the National Technical University of Athens (NTUA, also known as Athens Polytechnic or “Πολυτεχνείο” – EMΠ). Less than twenty hours later, he was on a plane bound for California. His destination was Palo Alto, where Tesla—a still relatively young company fighting to prove that electric vehicles had a future—was waiting to interview him. Three days later, according to his own account, Tesla told him to return home, pack his belongings, and prepare to start work. The engineer was Konstantinos Laskaris. At the time, few outside specialized academic circles had heard his name. Yet over the next decade, Laskaris would become one of the most influential motor engineers at Tesla, helping develop the electric propulsion systems that powered the company’s rise from an ambitious startup to a global automotive powerhouse. Today, Tesla’s own biographies describe him as Director of Motor Technology and the lead design engineer for the actuators used in the company’s Optimus humanoid robot project. His work has extended beyond vehicle propulsion into robotics and advanced electromechanical systems. But the story of how he arrived there began thousands of miles away, in Athens. Building Expertise Before Electric Cars Were Popular Long before electric vehicles became fashionable, Laskaris was immersed in the mathematics, physics, and engineering principles that would eventually drive the industry’s transformation. He earned his diploma in Electrical and Computer Engineering from the National Technical University of Athens (NTUA), followed by a master’s degree from Imperial College London. Returning to Greece, he completed a PhD focused on electric motor geometry optimization and variable-speed drive systems—an area of research that would later prove critical to modern electric vehicles. His academic publications from that period reveal a researcher focused on solving practical challenges in electric propulsion. Papers examining permanent-magnet traction motors, power utilization, torque management, and motor cooling systems demonstrated expertise in a field that, at the time, remained largely outside the mainstream automotive industry. Yet what distinguished Laskaris was not merely his academic work. Even before joining Tesla, he was building electric vehicles himself. In a 2016 interview, he described converting a Smart car into a fully electric vehicle using components he personally designed and assembled. The motor, inverter, battery system, and control electronics were all products of his own engineering work. The project offered an early glimpse into the hands-on approach that would later characterize his contributions at Tesla. He was not simply studying electric propulsion in theory; he was building it. The Student Team That Helped Launch a Career The roots of Laskaris’s success can also be traced to a student engineering initiative known as Prometheus. Founded in 2008 within NTUA’s Laboratory of Electric Machines, the team was created to compete in the Shell Eco-marathon, an international competition focused on vehicle efficiency. Working under the broader academic environment shaped by Professor Antonios Kladas, students designed and built ultra-efficient electric vehicles from the ground up. The effort was far from glamorous. The team’s first major competition appearance ended in disappointment after a last-minute technical failure. But the setback became a catalyst. The students returned, refined their designs, and steadily improved. By 2011, according to Laskaris, Prometheus had broken the Greek efficiency record multiple times. Its vehicle, Pyrforos, achieved more than 360 kilometers per kilowatt-hour—an extraordinary accomplishment for a student-built machine. PHOTO: Professor Kladas – the mentor of the young group working on electri engines The significance of Prometheus extended beyond competition results. It became a proving ground for a generation of Greek engineers specializing in electric machines, power electronics, and advanced vehicle systems. Professor Kladas later described Laskaris as part of the laboratory’s “vanguard”—a group of young engineers whose expertise would eventually attract international attention. Years later, visitors to the laboratory could still find components from those early projects, reminders that some of Tesla’s future engineering talent had been developed not in Silicon Valley, but in a university workshop in Athens. PHOTO: Vassilis Papanikolaou – one more member of the Athens Polytechnic team working for TESLA. Tesla Comes Calling The transition from Athens to Tesla has often been surrounded by mythology. Some accounts suggest that Tesla executives discovered Laskaris through his academic research. Others speculate that Elon Musk himself took notice of his work. The most reliable version, however, comes directly from Laskaris. Following his doctoral defense in December 2011, he traveled to California for a multi-day interview process at Tesla. The company had already established contact based on his specialization in electric motor design and a prior phone interview. By the end of the process, Tesla had made its decision. The young engineer from Athens was hired. The timing could hardly have been more significant. Tesla was preparing for rapid expansion and faced one of the most important engineering challenges in its history: developing electric powertrains capable of competing with traditional automobiles not only on environmental grounds, but also on performance, efficiency, and reliability. Laskaris would soon find himself at the center of that effort. The Story Few People Know And yet, despite everything, Konstantinos Laskaris remains largely unknown outside engineering circles. That may be the most surprising part of this story. For more than a decade, a Greek engineer educated at the National Technical University of Athens has played a significant role in one of the world’s most transformative technology companies. His journey—from student workshops in Athens to Tesla’s leadership in motor technology—would seem like the kind of success story that communities proudly celebrate. Yet few Greek-Americans know his name. Even in Greece, outside academic and engineering circles, the story remains largely untold. Why? Why do athletes, entertainers, and politicians become household names while scientists and engineers who help shape the future often remain invisible? The story of Konstantinos Laskaris is ultimately about more than one engineer. It is a reminder that the Greek contribution to innovation did not end with the ancient world. It continues today in laboratories, universities, research centers, and technology companies across the globe. As we have come to learn in recent years, DNA is all-important in our lives, and Hellenic DNA is clearly evident in the innovative technologies of our time. Perhaps the real question is not why so few people know this story today. It is a question of whether the next generation of Greeks and Greek-Americans will. Because somewhere, in a classroom or engineering laboratory, another young student may already be working on the next breakthrough—and waiting for the world to discover it. Jun 16, 2026, n.stamatakis@aol.com www.helleniscope.com

TESLA

Ο Κωνσταντίνος Λάσκαρης και οι Έλληνες μηχανικοί που έκαναν εφικτό τον Τέσλα Με Ελληνοσκόπιο-16 Ιουνίου 20260149 ΕΑΝ ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ Πώς ένας φοιτητής από την Αθήνα βοήθησε στη διαμόρφωση της επανάστασης των ηλεκτρικών οχημάτων—και γιατί η ιστορία του παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστη. Μια εμπνευσμένη ιστορία για όλους τους αποφοίτους συμπολίτες μας από το πανεπιστήμιο! Από τον Νίκο Σταματάκη Τον Δεκέμβριο του 2011, ένας νεαρός Έλληνας μηχανικός αποχώρησε από την υπεράσπιση του διδακτορικού του στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ, γνωστό και ως Πολυτεχνείο Αθηνών ή «Πολυτεχνείο» – ΕΜΠ). Λιγότερο από είκοσι ώρες αργότερα, βρισκόταν σε ένα αεροπλάνο με προορισμό την Καλιφόρνια. Ο προορισμός του ήταν το Πάλο Άλτο, όπου η Tesla —μια σχετικά νέα ακόμη εταιρεία που αγωνιζόταν να αποδείξει ότι τα ηλεκτρικά οχήματα είχαν μέλλον— τον περίμενε για να τον πάρει συνέντευξη. Τρεις ημέρες αργότερα, σύμφωνα με τη δική του αφήγηση, ο Tesla του είπε να επιστρέψει σπίτι, να μαζέψει τα πράγματά του και να ετοιμαστεί να ξεκινήσει τη δουλειά. Μηχανικός ήταν ο Κωνσταντίνος Λάσκαρης. Εκείνη την εποχή, λίγοι εκτός εξειδικευμένων ακαδημαϊκών κύκλων είχαν ακούσει το όνομά του. Ωστόσο, κατά την επόμενη δεκαετία, ο Λάσκαρης θα γινόταν ένας από τους πιο επιδραστικούς μηχανικούς αυτοκινήτων στην Tesla, βοηθώντας στην ανάπτυξη των ηλεκτρικών συστημάτων πρόωσης που οδήγησαν την άνοδο της εταιρείας από μια φιλόδοξη νεοσύστατη επιχείρηση σε μια παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία. Σήμερα, οι βιογραφίες του Tesla τον περιγράφουν ως Διευθυντή Τεχνολογίας Κινητήρων και επικεφαλής μηχανικό σχεδιασμού για τους ενεργοποιητές που χρησιμοποιούνται στο έργο ανθρωποειδούς ρομπότ Optimus της εταιρείας. Το έργο του έχει επεκταθεί πέρα ​​από την πρόωση οχημάτων, στη ρομποτική και τα προηγμένα ηλεκτρομηχανικά συστήματα. Αλλά η ιστορία του για το πώς έφτασε εκεί ξεκίνησε χιλιάδες μίλια μακριά, στην Αθήνα. Δημιουργία τεχνογνωσίας πριν τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα γίνουν δημοφιλή Πολύ πριν τα ηλεκτρικά οχήματα γίνουν της μόδας, ο Λάσκαρης ήταν βυθισμένος στις αρχές των μαθηματικών, της φυσικής και της μηχανικής που τελικά θα οδηγούσαν τον μετασχηματισμό του κλάδου. Απέκτησε το δίπλωμά του στην Ηλεκτρολογία και Μηχανική Υπολογιστών από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ), και στη συνέχεια μεταπτυχιακό δίπλωμα από το Imperial College London. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, ολοκλήρωσε το διδακτορικό του με επίκεντρο τη βελτιστοποίηση της γεωμετρίας των ηλεκτρικών κινητήρων και τα συστήματα κίνησης μεταβλητής ταχύτητας — έναν τομέα έρευνας που αργότερα θα αποδεικνυόταν κρίσιμος για τα σύγχρονα ηλεκτρικά οχήματα. Οι ακαδημαϊκές δημοσιεύσεις του από εκείνη την περίοδο αποκαλύπτουν έναν ερευνητή που επικεντρώνεται στην επίλυση πρακτικών προκλήσεων στην ηλεκτρική πρόωση. Άρθρα που εξετάζουν κινητήρες έλξης μόνιμου μαγνήτη, την αξιοποίηση ισχύος, τη διαχείριση ροπής και τα συστήματα ψύξης κινητήρων κατέδειξαν εξειδίκευση σε έναν τομέα που, εκείνη την εποχή, παρέμενε σε μεγάλο βαθμό εκτός της κυρίαρχης αυτοκινητοβιομηχανίας. Ωστόσο, αυτό που διέκρινε τον Λάσκαρη δεν ήταν απλώς το ακαδημαϊκό του έργο. Ακόμη και πριν ενταχθεί στην Tesla, κατασκεύαζε ο ίδιος ηλεκτρικά οχήματα. Σε μια συνέντευξη του 2016, περιέγραψε τη μετατροπή ενός αυτοκινήτου Smart σε πλήρως ηλεκτρικό όχημα χρησιμοποιώντας εξαρτήματα που σχεδίασε και συναρμολόγησε ο ίδιος προσωπικά . Ο κινητήρας, ο μετατροπέας, το σύστημα μπαταρίας και τα ηλεκτρονικά ελέγχου ήταν όλα προϊόντα δικής του μηχανικής εργασίας. Το έργο πρόσφερε μια πρώιμη ματιά στην πρακτική προσέγγιση που αργότερα θα χαρακτήριζε τη συνεισφορά του στην Tesla. Δεν μελετούσε απλώς την ηλεκτρική πρόωση στη θεωρία, την κατασκεύαζε. Η ομάδα των φοιτητών που βοήθησε στην έναρξη μιας καριέρας Οι ρίζες της επιτυχίας του Λάσκαρη μπορούν επίσης να εντοπιστούν σε μια φοιτητική πρωτοβουλία μηχανικών γνωστή ως Προμηθέας. Ιδρυμένη το 2008 στο Εργαστήριο Ηλεκτρικών Μηχανών του ΕΜΠ, η ομάδα δημιουργήθηκε για να συμμετάσχει στον Μαραθώνιο Οικολογικής Διαχείρισης Shell, έναν διεθνή διαγωνισμό που επικεντρώνεται στην αποδοτικότητα των οχημάτων. Δουλεύοντας στο ευρύτερο ακαδημαϊκό περιβάλλον που διαμόρφωσε ο Καθηγητής Αντώνιος Κλαδάς, οι φοιτητές σχεδίασαν και κατασκεύασαν υπεραποδοτικά ηλεκτρικά οχήματα από την αρχή. Η προσπάθεια κάθε άλλο παρά λαμπερή ήταν. Η πρώτη εμφάνιση της ομάδας σε μεγάλο διαγωνισμό κατέληξε σε απογοήτευση μετά από μια τεχνική αποτυχία της τελευταίας στιγμής. Αλλά η αποτυχία έγινε καταλύτης. Οι μαθητές επέστρεψαν, βελτίωσαν τα σχέδιά τους και βελτιώθηκαν σταθερά. Μέχρι το 2011, σύμφωνα με τον Λάσκαρη, ο Προμηθέας είχε σπάσει το ελληνικό ρεκόρ απόδοσης πολλές φορές. Το όχημά του, ο Πυρφόρος, πέτυχε περισσότερα από 360 χιλιόμετρα ανά κιλοβατώρα - ένα εξαιρετικό επίτευγμα για μια μηχανή που κατασκεύασαν φοιτητές. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Καθηγητής Κλάδας – ο μέντορας της ομάδας νέων που εργάζονται πάνω σε ηλεκτροκινητήρες Η σημασία του Προμηθέα επεκτάθηκε πέρα ​​από τα αποτελέσματα των αγώνων. Έγινε πεδίο δοκιμών για μια γενιά Ελλήνων μηχανικών που ειδικεύονταν σε ηλεκτρικές μηχανές, ηλεκτρονικά ισχύος και προηγμένα συστήματα οχημάτων. Ο καθηγητής Κλαδάς αργότερα περιέγραψε τον Λάσκαρι ως μέρος της «πρωτοπορίας» του εργαστηρίου - μιας ομάδας νέων μηχανικών των οποίων η εμπειρογνωμοσύνη τελικά θα προσέλκυε τη διεθνή προσοχή. Χρόνια αργότερα, οι επισκέπτες του εργαστηρίου μπορούσαν ακόμα να βρουν εξαρτήματα από εκείνα τα πρώιμα έργα, υπενθυμίσεις ότι μέρος του μελλοντικού ταλέντου του Τέσλα στη μηχανική είχε αναπτυχθεί όχι στη Σίλικον Βάλεϊ, αλλά σε ένα πανεπιστημιακό εργαστήριο στην Αθήνα. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Βασίλης Παπανικολάου – ένα ακόμη μέλος της ομάδας του Πολυτεχνείου Αθηνών που εργάζεται για την TESLA. Η Tesla σας καλεί Η μετάβαση από την Αθήνα στον Τέσλα συχνά περιβάλλεται από μυθολογία. Ορισμένες αναφορές υποδηλώνουν ότι τα στελέχη της Tesla ανακάλυψαν τον Λάσκαρι μέσω της ακαδημαϊκής του έρευνας. Άλλες εικάζουν ότι ο ίδιος ο Έλον Μασκ έλαβε υπόψη του το έργο του. Η πιο αξιόπιστη εκδοχή, ωστόσο, προέρχεται απευθείας από τον Λάσκαρη. Μετά την υπεράσπιση του διδακτορικού του τον Δεκέμβριο του 2011, ταξίδεψε στην Καλιφόρνια για μια πολυήμερη διαδικασία συνέντευξης στην Tesla. Η εταιρεία είχε ήδη επικοινωνήσει μαζί του βάσει της εξειδίκευσής του στον σχεδιασμό ηλεκτροκινητήρων και μιας προηγούμενης τηλεφωνικής συνέντευξης. Μέχρι το τέλος της διαδικασίας, η Tesla είχε πάρει την απόφασή της. Ο νεαρός μηχανικός από την Αθήνα προσλήφθηκε. Η χρονική στιγμή δύσκολα θα μπορούσε να είναι πιο σημαντική. Η Tesla προετοιμαζόταν για ραγδαία επέκταση και αντιμετώπιζε μία από τις σημαντικότερες μηχανικές προκλήσεις στην ιστορία της: την ανάπτυξη ηλεκτρικών κινητήρων ικανών να ανταγωνιστούν τα παραδοσιακά αυτοκίνητα όχι μόνο σε περιβαλλοντικούς λόγους, αλλά και σε απόδοση, αποδοτικότητα και αξιοπιστία. Ο Λάσκαρης σύντομα θα βρισκόταν στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας. Η ιστορία που λίγοι γνωρίζουν Κι όμως, παρά τα πάντα, ο Κωνσταντίνος Λάσκαρης παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστος εκτός των κύκλων της μηχανικής. Αυτό ίσως είναι το πιο εκπληκτικό κομμάτι αυτής της ιστορίας. Για περισσότερο από μια δεκαετία, ένας Έλληνας μηχανικός με σπουδές στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε μια από τις πιο μετασχηματιστικές εταιρείες τεχνολογίας στον κόσμο. Το ταξίδι του - από τα φοιτητικά εργαστήρια στην Αθήνα έως την ηγετική θέση της Tesla στην τεχνολογία κινητήρων - θα φαινόταν σαν το είδος της ιστορίας επιτυχίας που οι κοινότητες γιορτάζουν με υπερηφάνεια. Ωστόσο, λίγοι Ελληνοαμερικανοί γνωρίζουν το όνομά του. Ακόμα και στην Ελλάδα, εκτός ακαδημαϊκών και μηχανικών κύκλων, η ιστορία παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανείπωτη. Γιατί; Γιατί οι αθλητές, οι καλλιτέχνες και οι πολιτικοί γίνονται γνωστά ονόματα, ενώ οι επιστήμονες και οι μηχανικοί που συμβάλλουν στη διαμόρφωση του μέλλοντος συχνά παραμένουν αόρατοι; Η ιστορία του Κωνσταντίνου Λάσκαρη αφορά τελικά περισσότερους από έναν μηχανικούς. Είναι μια υπενθύμιση ότι η ελληνική συμβολή στην καινοτομία δεν τελείωσε με τον αρχαίο κόσμο. Συνεχίζεται σήμερα σε εργαστήρια, πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα και εταιρείες τεχνολογίας σε όλο τον κόσμο. Όπως έχουμε μάθει τα τελευταία χρόνια, το DNA είναι ύψιστης σημασίας στη ζωή μας και το ελληνικό DNA είναι σαφώς εμφανές στις καινοτόμες τεχνολογίες της εποχής μας. Ίσως το πραγματικό ερώτημα δεν είναι γιατί τόσο λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν αυτή την ιστορία σήμερα. Είναι ένα ερώτημα αν η επόμενη γενιά Ελλήνων και Ελληνοαμερικανών θα το κάνει. Επειδή κάπου, σε μια τάξη ή σε ένα εργαστήριο μηχανικής, ένας άλλος νεαρός μαθητής μπορεί ήδη να εργάζεται πάνω στην επόμενη σημαντική ανακάλυψη — και να περιμένει τον κόσμο να την ανακαλύψει. 16 Ιουνίου 2026, n.stamatakis@aol.com www.helleniscope.com

ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ 1944

ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ 1944 : ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΙΣΤΗΣ Γράφει ο ΙΑΣΩΝ ΤΙΦΕΥΣ Πρόλογος : Η αφορμή εδόθη από την διαχείριση του δικτυακού ημερολογίου που σχολίασε ένα τερατούργημα, αποκληθέν από τον δημιουργό του "ποίημα" προελθών από το σύνηθες γάνωμα της ιστορίας με τις σταλινικές κομμουνιστικές ύβρεις. Των δολοφόνων και των επιγόνων τους που αναμοχλεύουν το εφιαλτικό παρελθόν και ξυπνούν μνήμες των αδικοχαμένων, που οι περισσότεροι παραμένουν άταφοι σε άγνωστους τάφους και σε πηγάδες... Εισαγωγή Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ <<ΛΑΪΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ>> «Από της απόψεως αυτής ο «Δεκέμβριος» υπήρξεν από εθνικής απόψεως «ευτύχημα». Διότι χάρις εις αυτόν μετεστράφη το λαϊκό ρεύμα κατά του ΚΚΕ και τα θύματα του ‘’Δεκεμβρίου’’ είναι οι Ήρωες και οι Μάρτυρες , που πότισαν με το αίμα των τον δένδρον της ελευθερίας...» Ελευθέριος Σταυρίδης Βουλευτής ΚΚΕ Γενικός Γραμματεύς του ΚΚΕ. Τόσα χρόνια η μονομερής εξιστόρησις των συμβάντων κατά τα έτη 1946-1949 προκάλεσε και προκαλεί το κοινόν αίσθημα. Έχει ιστορικά τεκμηριωθεί, έχει γίνει παραδεκτό από του πρωτεργάτες της κομμουνιστικής εξεγέρσεως ότι κομμουνιστική ανταρσία απέβλεπε στην κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος και την αυτονόμηση της Μακεδονίας και Θράκης(Δηλώσεις Φλωράκη στο Βήμα ... Ο Συμμοριτοπόλεμος διήρκεσε πλέον των τριών ετών (Μάρτιος 1946-Αύγουστος 1949) και επισώρευσε πλείστα όσα δεινά εις την χώραν, αφού εξεκληρίσθη το άνθος της Ελληνικής νεολαίας, συνεσωρεύθησαν τεράστιαι υλικαί καταστροφαί ενώ 28.000 Ελληνοπαίδων κατά το παιδωμάζωμα ωδηγήθησαν εις τα χώρας του Σιδηρού Παραπετάσματος. Δυστυχώς. Και να θέλουν λοιπόν οι Έλληνες (όπως προτρέπει η διαχείριση του δικτυακού ημερολογίου σκεπτόμεθα Ελληνικά κος Αργύρης) να λησμονήσουν τα όσα τραγικά συνέβησαν κατά την περίοδο του αντισυμμοριακού αγώνος και να συμφιλιωθούν μεταξύ των δεν δύναται. Η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ, οι συνοδοιπόροι και οι παραχαράκτες δεν το επιτρέπουν αναμοχλεύοντες το παρελθόν και παρουσιάζοντες αυτό υπό το παραμορφωτικό πρίσμα της μονομερείας... Δεκεμβριανά: 1. Τα γεγονότα όπως τα είδαν τότε: 1.1 Ελευθέριος Σταυρίδης (βουλευτής και Γ.Γ του ΚΚΕ, στο βιβλίο «Τα παρασκήνια του ΚΚΕ» σελίς 552) «.. Ο ‘’Δεκέμβριος’’ ασφαλώς δεν ηδύνατο να είναι ‘’επανάστασις’’ ... άνευ συμμετοχής ενεργού εις αυτήν της εργατικής τάξεως , άνευ συμπαθείας προς αυτήν των αγροτών, άνευ ουδετερότητος πλήρους της μικροαστικής τάξεως .Και είναι βέβαιον ότι ούτε η εργατική τάξις εν τω συνόλω της μετέσχε της ‘’Δεκεμβριανής επιχειρήσεως’’ ούτε η αγροτική τάξις συνεπάθει την κομμουνιστικήν τοιαύτην επίθεσιν, ως μόνη ανάμνησιν έχουσα τας άρπαγας των προϊόντων της τας αγγαρείας τα εγκλήματα και την επιβολή φορολογιών. Όσον αφορά στην μικροαστικήν τάξιν, αυτή όχι μόνον δεν ήτο ουδετέρα αλλά σαφώς και θετικώς αντίθετος προς την κομμουνιστικήν επίθεσιν... Ο ’’Δεκέμβριος’’ ασφαλώς δεν ήτο ούτε ’‘’κοινωνική επανάστασις’’ ούτε καν ένοπλος στάσις δύναται να χαρακτηρισθή διότι δεν επρόκειτο περί ενόπλου στάσεως τμήματος τινός Λαού ή Στρατού αμφισβητούντος το κύρος μιας νομίμου εξουσίας. Τι ήτο λοιπόν ο Δεκέμβριος; Μια απλή συνέχεια της στρατιωτικής προελάσεως του ΕΛΑΣ Προς το κέντρο των Αθηνών λόγω της μέθης των μέχρι τότε επιτυχιών και της κομμουνιστοκρατίας των Αθηνών δια των συλλαλητηρίων... Αλλά κοινωνικώς ήτο αστήρικτος και βλακώδης! ...Εάν αντί του Δεκεμβρίου κατέχον τα 7 υπουργεία του , εζήτει και ηξίου απλως εκλογάς... πολύ φοβούμαι ότι το ΚΚΕ ως ΕΑΜ θα ελάμβανε ασφαλώς την πλειοψηφίαν των βουλευτών της χώρας...οπότε άγνωστον αν η ΕΛΛΑΣ θα απέφευγε τον κίνδυνον να εγκλεισθή εντός του σιδηρού παραπετάσματος. Από της απόψεως αυτής ο «Δεκέμβριος» υπήρξεν από εθνικής απόψεως «ευτύχημα». Διότι χάρις εις αυτόν μετεστράφη το λαϊκό ρεύμα κατά του ΚΚΕ και τα θύματα του ‘’Δεκεμβρίου’’ είναι οι Ήρωες και οι Μάρτυρες , που πότισαν με το αίμα των τον δένδρον της ελευθερίας... Το ΚΚΕ προσεπάθησε να εξυμνήση τον ‘’Δεκέμβριον ‘’ του ως ηρωικόν αγώνα του λαού υπό την καθοδήγησιν του. Και ομως το αληθες ειναι οτι ο λαος των Αθηνών έμεινεν αμέτοχος ..» 1.2 Κωνσταντίνος Τσάτσος. «.. Στην Ελλάδα ο κομμουνισμός πέρα από την εσωτερική κοινωνική πολιτική, είχε τη δική του εξωτερική πολιτική. Όπως έβαζε τη ιδέα του ανθρώπου κάτω από την ιδέα της κοινωνικής τάξης , έτσι έβαζε την ιδέα του Έθνους κάτω από την ιδέα του κομμουνιστικού κινήματος. Και εν ονόματι αυτού του τελευταίου πρόθυμα έκανε παραχωρήσεις Ελληνικών εδαφών στους ιδεολογικά ομόλογους βόρειους , οι οποίοι ήταν πρώτα εθνικιστές και ύστερα κομμουνιστές , ενώ φανατικοί αφελείς δικοί μας , οραματιζόμενοι μια ομοσπονδία βαλκανικών λαών, όλων κομμουνιστών, δεν ενδιαφέρονταν για τα εδαφικά σύνορα της Ελλάδος . Τέτοιοι ήταν εκείνοι που διηύθηναν το ΕΑΜ , όπου πολλοί αθώοι και αφελείς είχαν ανεπανόρθωτα εμπλακεί. Προς τα εκεί αυτοί βαδίζανε. Και θα κατόρθωναν πιθανώς το 1944 να επιτύχουν το σκοπό τους , αν δεν έκανα λάθη τακτικής. Αν δεν έσφαζαν πέρα από το ανεκτό όριο, ώστε να προκαλέσουν την αντίδραση των και των πιο αδρανών και των πιο φοβισμένων. Αν δε έβγαζαν τόσο γρήγορα το προσωπείο του πατριώτη και αν αντί να υπακούσουν στον Τίτο, υπάκουαν στον Στάλιν, που για γενικότερους λόγους είχε παραχωρήσει την Ελλάδα στην ζώνη επιρροής της Μεγάλης Βρεταννίας... » 1.3 Παναγιώτης Κανελλόπουλος Από το βιβλίο του «Τα χρόνια του Μεγάλου Πολέμου 1939-1944» στην σελίδα 96 μιλώντας στην συνεδρίαση της 27-12-1944 στην οποία συμμετείχαν και εκπρόσωποι του ΚΚΕ. «Ο κ. Σιάντος ξεκίνησε από κάτι απαράδεκτον και επιθυμώ να γνωρίζω τι λέγει ο πολιτικός κόσμος της χώρας. Είπεν ότι ο πόλεμος είναι πόλεμος μεταξύ των Βρετανών και του Ελληνικού Λαού. Είναι τάχα, πόλεμος κατά Βρετανών η σύλληψις χιλιάδων γυναικών και παιδιών και η απαγωγή των εις στρατόπεδον των Θηβών και αλλού υπό τρομεράς συνθήκας; Αυτό είναι Γερμανικη μέθοδος. Είναι φασισμός. Έχετε τον λαόν μαζί σας, όπως λέτε κ Σιάντο. Πως συμβαίνει ώστε χιλιάδες να εισέρχονται και να καταφεύγουν εις την ιδική μας ζώνη... και ουδείς εις την ιδικήν σας; Η ψευδής κυριαρχία σας επί του λαού έληξε. Όταν ήλθα από την Πελοπόννησο αποσιώπησα το γεγονός των χιλιάδων φόνων που είχατε διαπράξει εκεί, καθώς και τις φυλακίσεις. Εσκέφθηκα τότε ότι έπρεπε να απαλλαγείτε από τας παρελθούσας ευθύνας σας και δι’αυτό δεν ωμίλησα. Και θα είμεθα ευτυχείς, εάν είχατε εισέλθει έκτοτε εις τον νόμιμον πολιτικό βίον. Εμφανίζεσθε , κατέχοντες τόσα όπλα και πολεμοφόδια ώστε απορεί κανείς πως δεν τα εξαντλήσατε μαχόμενοι τους Γερμανούς , αφού λέτε ότι επολεμήσατε εναντίον των» 1.4 Λεωνίδας Τζεφρώνης, γραμματεύς της ΕΠΟΝ Σπουδάζουσας του ΚΚΕ , μέλος του ΔΣΕ, γνωστός και από την μυθιστορηματική του απόδραση από τις φυλακές των Βούρλων την 17η Ιουλίου 1955 - αφηγείται στο βιβλίο του Στέλιου Κούλογλου, «Μαρτυρίες για τον εμφύλιο και την Ελληνική αριστερά» «..Δεν προλάβαμε να διώξουμε τους Γερμανούς και φτάσαμε στο Δεκέμβρη. Χωρίς να ξέρουμε στην ουσία τι γινόταν. Ο Δεκέμβρης ξεκίνησε με το μεγάλο συλλαλητήριο στην Αθήνα, μετά την παραίτηση των τεσσάρων πρώτων υπουργών του ΚΚΕ, όπου κτύπησε η Ασφάλεια και σκοτώθηκαν διαδηλωτές. Ήμουν τότε δεύτερος γραμματέας των φοιτητών. Η εντολή που είχαμε στο συλλαλητήριο αυτό ήταν ότι, οι φοιτητές που ήταν ενταγμένοι στο ΕΛΑΣ, κάπου 30-50 άτομα , έπρεπε να ήσαν ένοπλοι. Και ότι θα έδιναν εντολή οι επικεφαλής τους για το που θα κτυπήσουν τα τανκς, που σημαίνει ότι ήταν αποφασισμένη η σύγκρουση. Διότι δεν κάνεις ένα συλλαλητήριο με ενόπλους όταν δεν θέλεις να γενικευτεί η σύγκρουση...» σελίς 546,547 1.5 Ιστορική καταγραφή των γεγονότων του Ι. Κοραντή από το βιβλίο του, «Πολιτική και Διπλωματική Ιστορία της Ελλάδος 1941-1945», εκδόσεις ΕΣΤΙΑΣ Τόμος 2ος ,Σελίς 287 «Πριν όμως αποσυρθούν εκ της περιοχής των Αθηνών Πειραιώς , οι στασιασταί είχαν προβή εις μαζικάς εκτελέσεις αθώων ανθρώπων, ανδρών γυναικών και παιδιών κατά τον αγριώτερον τρόπον… Παντού οι Ελληνοβρεταννικές δυνάμεις εύρισκον ομαδικούς τάφους, έτι δε και κατακρεουργημένα φρικτώς παραμορφωμένα πτώματα, ανδρών, γυναικών και παιδίων άταφα. Αι αποκαλύψεις των φρικαλεοτήτων του ΕΛΑΣ προκάλεσαν εν κύμα φόβου και αηδίας εις ολόκληρον τη πρωτεύουσαν. Επί του προκειμένου όμως υπάρχει η έκθεσις Σερ Ουώλτερ Σιτρίν Επιτροπής Ερεύνης Εργατικών Ενώσεων. Ο Ουώλερ Σιτρίν ήρχετο δήθεν δια να ενημερωθεί επι των ζητημάτων των Ελληνικών Εργατικών Ενώσεων. Αλλά δεν υπήρχεν αμφιβολία ότι θα ανεζήτει περιπτώσεις ολισθημάτων των Βρεταννών στην Ελλάδα. Ο Σκόμπυ γράφει στο ημερολόγιον του. « Ο Σιτρίν μου ετηλεφώνησε ότι είχεν επισκεφθή ενα μαζικό τάφο. Έκαμε δύο φορές εμετό και δεν μπόρεσε να με δή.» Τελικώς στην έκθεσιν την οποίαν συνέταξαν ανέφεραν ότι είδαν 250 πτώματα εκτεθειμένα προς αναγνώρισιν και συνεπλήρωσαν, «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σχεδόν όλοι ήσαν θύματα οργανωμένου εγκλήματος. Το συμπέρασμα είναι ότι ο ΕΛΑΣ εξετέλεσε φρικτά εγκλήματα» 1.6 Άγις Στίνας αρχειομαρξιστής, τροτσκιστής παλαιό μέλος του ΚΚΕ , δραπέτης των φυλακών της Ακροναυπλίας τον Οκτώβριο του 1942, στο βιβλίο του «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ – ΟΠΛΑ» «Σήμερα όλοι όσοι δεν θέλουν να κοροϊδεύουν τον εαυτό τους, τους άλλους και την ιστορία, ξέρουν ότι η «εθνική αντίσταση» σε τίποτε δεν συνετέλεσε ούτε στην απελευθέρωση της χώρας ούτε στην τελική νίκη των συμμάχων ούτε και μπόρεσε να επηρεάσει το ηθικό και την πολεμική ικανότητα του στρατού κατοχής....Ξέρουμε την διακήρυξη του ΚΚΕ για εξέγερση του λαού για την «απελευθέρωση» της χώρας και ξέρουμε και την απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ για την προώθηση του αγώνα σε ένοπλη πάλη....Ξέρουμε τί ήταν αυτή η «λαϊκή εξέγερση»: επιθέσεις είτε εναντίον μεμονωμένων στρατιωτών ή αξιωματικών των στρατών κατοχής είτε στρατιωτικών περιπόλων ή μικρών μονάδων. Και το άμεσο, βέβαιο από τα πριν αποτέλεσμα τα τρομακτικά αντίποινα εις βάρος αθώων αγροτών και ομήρων, εμπρησμοί χωριών. Αυτές τις «πολεμικές επιχειρήσεις» τις πλήρωσε πολύ ακριβά η χώρα. Ξέρουμε και ήξεραν καλύτερα εκείνοι που τις οργάνωναν ότι σε τίποτε δεν συντέλεσαν αυτές οι «επιχειρήσεις» στην απελευθέρωση της χώρας και ούτε γι' αυτόν το σκοπό δημιουργήθηκαν..» Και στη «Σύνοψη των Γεγονότων» συμπληρώνει: «..Θα το ξαναγράψουμε και θα το ξαναπούμε. Σε έναν πόλεμο που κρατάει τρία χρόνια, κανείς από την πολιτική, στρατιωτική, πνευματική ηγεσία αυτού τον πολέμου, ούτε πιάστηκε ούτε εκτελέσθηκε ούτε σκοτώθηκε στη μάχη, ούτε τραυματίστηκε ούτε πέρασε από τα κρατητήρια της Μέρλιν. Όλοι είναι σώοι και υγιείς, ούτε μία γρατσουνιά στο πρόσωπο τους. Και είναι αυτοί που με πύρινα άρθρα, με απομνημονεύματα και αναμνήσεις προβάλλουν το έργο τους για εθνική εποποιία, Νέο '21 κ.λπ., και διεκδικούν δάφνες, παράσημα, και συντάξεις» 1.7 Φλωράκης καπεταν Γιώτης βουλευτής και ΓΓ ΚΚΕ Βημα 9-12-2001 «Ο Παγκόσμιος Πόλεμος δεν είχε λήξει και οι επιχειρήσεις συνεχίζονταν. Εμείς θα είχαμε τη δυνατότητα να οργανωθούμε κανονικά και θα κοβόταν η Ελλάδα αλά Κορέα, μισή μισή. ... Υπήρχε η δική μας προσδοκία: ο Κόκκινος Στρατός. Αυτόν περιμέναμε να κάνει προς τα κάτω, αλλά μπήκε μονάχα σαράντα έως πενήντα χιλιόμετρα στην περιοχή της Θράκης, ξαναγύρισε στη Βουλγαρία και πήγε προς τη Γιουγκοσλαβία. Περιμέναμε εμείς ο έρημοι να 'ρθει προς τα κάτω. Δεν ήρθε. Δεν είχαμε ανάγκη από στρατιωτική βοήθεια, είχαμε όμως ανάγκη από την πολιτική του στήριξη» 1.8 Τάκης Λαζαρίδης ( καταδικάσθηκε σε θάνατο μαζί με τον Μπελογιάννη, φυλακίσθηκε 15 χρόνια και έγραψε το ιστορικό βιβλίο «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι» « ..Όλοι μας μέλη και στελέχη του ΚΚΕ έχουμε μερίδιο ευθύνης. Γιατί στη δράση τους οι ηγέτες του ΚΚΕ είχαν τη δική μας υποστήριξη και ανοχή χωρίς την οποίαν δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα. Μας εξέφραζαν και μας εκπροσωπούσαν. Είμαστε συνυπεύθυνοι για όλα. Για τα φοβερά εγκλήματα του Στάλιν. Για τις δίκες της Μόσχας και τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Για τις εκτελέσεις μυριάδων ανθρώπων. Για το φοβερό ζυγό που επιβλήθηκε στο μεγάλο ρωσσικό λαό. Και για τον βαρύτερο ακόμη ζυγό που επιβλήθηκε σε τόσες χώρες της ανατολικής και κεντρικής Ευρώπης...Κι είμαστε ειδικότερα συνυπεύθυνοι για τα δεινά που έπληξαν την πατρίδα μας και τόσο σημαντικά καθυστέρησαν την οικονομική και κοινωνική της πρόοδο. Για τον Δεκέμβρη και τον Εμφύλιο. Για το αδικοχαμένο αίμα των συντρόφων μας αλλά και των αντιπάλων μας. Για την Ελένη Γκατζογιάννη και τις άλλες μαρτυρικές μανάδες της Ηπείρου. Και για τις αδιάκοπες όσο ηλίθιες προσπάθειες μας να μετατρέψουμε την πατρίδα μας σε σοβιετικό προτεκτοράτο..» 2. Πολιτικός Επίλογος. Θ. Παπακωνσταντίνου (Τροτσκιστής στα νιάτα του εκδιωχθείς για τις πεποιθήσεις του από το Πανεπιστήμιο) στο βιβλίο του «Ανατομία της Επαναστάσεως» «Η δεκεμβριανή επανάστασις δεν κατόρθωσε να επικρατήση μολονότι κατά την κρίσιμον στιγμήν αι ένοπλοι δυνάμεις της ήσαν πενταπλάσιαι των ηνωμένων Ελληνικών και Αγγλικών δυνάμεων και είχαν επιτύχη να δεσπόζουν πλέον των εννέα δεκάτων της όλης εκτάσεως της Ελληνικής πρωτευούσης . Την 10ην Ιανουαρίου 1945» γράφει ο Παπακωνσταντίνου, «οι κομμουνιστές εζήτησαν και υπέγραψαν ανακωχήν… Τέσσαρας μόλις μήνας μετά την αποτυχίαν και υπό την κατάθλιψιν της καθολικής αγανακτήσεως του Έθνους ηναγκάσθησαν να τα ομολογήσουν συνοπτικώς και εκείνοι ακόμη, οι οποίοι υπήρξαν πρωτεργάται της ή συνοδοιπόροι της, αφού είχαν ήδη εξασφαλίσει την προσωπική ατιμωρησίαν των. Την 5ην Απριλίου 1945 εδημοσιεύθη εις τον Ριζοσπάστην υπόμνημα υποβληθέν εις τον Αντιβασιλέα και τον Πρωθυπουργόν, φέρον τας υπογραφές των Σιάντου, Ζευγου, Πορφυρογένη, Σβώλου, Αγγελόπουλου, Ασκούτση, Μάντακα κλπ. Και εις το υπόμνημα τούτο εγράφοντο τα εξής: ‘’Εγινε ένα κίνημα που όλοι αναγνωρίζουν ότι δεν έπρεπε να γίνη και έπρεπε να αποφευχθή… Και δυστυχώς κατά το κίνημα αυτό έγινα όσα έγιναν εναντίον αμάχων και αθώων…» Τι Αποκαλύπτουν οι συγγενείς των Θυμάτων και οι δολοφόνοι εκτελεστές Θα προτιμουσαμε να ειχε γίνη σεβαστή η πραγματική λήθη με σεβασμό για τα θύματα και μεταμέλεια από τους ενόχους. Ατυχώς όμως αυτό δεν συμβαίνει. Και όχι μόνο. Οι δολοφόνοι και ιδεολογικοί επίγονοι αντί να μετανοήσουν για τα εγκλήματά τους, δεν αφήνουν ευκαιρία που να μην δηλώσουν, πόσο υπερήφανοι εξακολουθούν να είναι. Διοργανώνουν γιορτές και πανηγύρια όπου εκθειάζουν τα έργα τους αμετανόητοι και προκλητικοί. Κάθε μέρα ρίχνουν λαδί στη φωτιά. Ενώ με τα ψεύδη και την προπαγάνδα τους από τα μαρξιστοκρατούμενα Μέσα Ενημερώσεως βιώνουμε την αντεστραμμένη κατάσταση. Όπου τα υπαρκτά θύματα έχουν παραδοθεί στη λήθη, οι θύτες έχουν αγορευθεί σε «ηρωικούς μαχητές» και το μισητικό κόμμα του εγκλήματος και της προδοσίας, παρουσιάζεται ως το απαύγασμα της Δημοκρατίας. Ταυτόχρονα οι πολιτικοί των αστικών κόμματων εν ονόματι της ψηφοθηρίας και του «προοδευτισμού» συνοδοιπορούν. Ενταφιάζουν με Εθνικές τιμές του αρχισφαγείς του Ελληνικού λαού, τους πρωτεργάτες του παιδομαζώματος, τους φανατικούς υποστηρικτές της διαιρέσεως της Ελλάδας αλά Κορέα. Επισκέπτονται μονομερώς τόπους εξορίας αριστερών κομμουνιστών, ενώ ηθελημένα αγνοούν παντελώς τις θυσίες των Ελλήνων που προσέφεραν την ζωήν των , για να μπορούν οι σημερινοί ανεπάγγελτοι κληρονομικοί πολιτικοί μας, να έχουν μια θέση στο Κοινοβούλιο. Έτσι μολονότι το έγκλημα είναι έγκλημα και δεν θα έπρεπε να αναφέρεται από σεβασμό στη μνήμη των νεκρών και για να επέλθη λήθη, αυτή η συμπεριφορά του μίσους και του ψεύδους προς τα θύματα, της περιφρονήσεως και της πλαστογραφήσεως της αληθείας, μας εξαναγκάζει να τα επαναφέρουμε στην ιστορική μνήμη και να μνημονεύουμε τα θύματα, μέχρις ότου η αληθινή συμφιλίωση αν ποτέ υπάρξει, να είναι προϊόν ειλικρινούς μετανοίας και συγγνώμης. Αποδόσεως της ευγνωμοσύνης και του σεβασμού που αρμόζει σ’ αυτούς που πολέμησαν για να μπορούμε όλοι εμείς να είμεθα σήμερα ελεύθεροι. Όχι λιμοκτονούντες βορειοκορεάτες ή πτωχοί βαλκάνιοι μετανάστες. 1. Ελένη Παπαδάκη. Στό πόνημα του Πολύβιου Μαρσάν « Ελενη Παπαδακη,» εξιστορείται, ένα απ’ αυτά, η δολοφονία της Ελένης Παπαδάκη, την οποία ουσιαστικώς κατεδίκασε η Γενική Συνέλευση του αριστερού σωματείου των Ελλήνων ηθοποιών (ΣΕΗ) και εξετέλεσαν οι δήμιοι του ΚΚΕ / ΕΑΜ / ΕΛΑΣ. Βεβαίως αν η Ελένη Παπαδάκη ηταν κομμουνίστρια, θα είχαμε μνημείο με την προτομή της, δρόμο με το όνομά της και θα ήταν γραμμένη και στο βιβλίο ιστορίας της τρίτης λυκείου.Ενω σε καθε επετειο θα ειχαμε διαγωνισμο αρθρων εξιστορουντα τα του θανατου της. «.. Στον χώρο των Διυλιστηρίων γενικός δερβέναγας ήταν ο καπετάν Ορέστης. Εκεί βρίσκονταν και οι φοβεροί δήμιοι Ιωάννης Κοκότσης, που ηταν ο φρούραχος της περιοχής, ο Πέτρος Τζογανάλης, ο Στέφανος Λιόλιος , ο Βλάσης Μακαρώνας μπακάλης από τους Ποδαράδες.Τα υποψήφια θύματα τα οδηγούσαν σ’ ένα από τα οικήματα των Διυλιστηρίων, όπου κρατούντο πολλοί από τους συλληφθέντας. Τους αφαιρούσαν ό,τι πολύτιμο είχαν και ο Ορέστης έπαιρνε τα δαχτυλίδια τα κοσμήματα τα ρολόγια τα χρήματα τις λίρες που είχαν μερικοί μαζί τους. Μετά οδηγούσαν ένα ένα τα θύματα στο χώρο των εκτελέσεων, καμιά εκατοστή μέτρα από τα οικήματα της Ούλεν. ..’’ Μου την φεραν με ενα ταξι ‘’ διηγηθηκε ο Μακαρωνας, ‘’ την ειχαν στριμωγμενη ανθρωποι της πολιτοφυλακης .’’ Απο τις καταθεσεις των αλλων εκτελεστων , που εγινα μετα την συλληψη τους , φαινεται οτι το ιδιο βραδυ εκτος απο την Ελενη μετεφεραν για εκτελεση και εφτα χωροφυλακες...Γράφει ο Δημήτρης Μυράτ στο τελευταίο του βιβλίο. ‘ ..Σαν ήρθε ο καπετάν Ορέστης άρχισαν να παρελαύνουν μπροστά του οι κρατούμενοι. Οπως μάθαμε στη δίκη (των εκτελεστών) όταν πέρασε η Ελένη, ο καπετάνιος της πήρε τα δαχτυλίδια και την ξαπόστειλε για ομηρία. Οταν πέρασαν καμμιά δεκαριά άλλοι την θυμήθηκε. Πως είπε αυτή πως την λένε? Παπαδάκη? Δεν είναι αυτή που καταδίκασαν στο σωματείο ηθοποιών? Κι’ έδωσε την διαταγή του Θανάτου, Ο απόηχος της περίφημης δίκης… Το τέλος της άτυχης Ελένης ήταν φοβερό. Ο Μακαρώνας την παρέλαβε μπροστά στον Ορέστη, ο οποίος είχε διατάξει την εκτέλεση με τσεκούρι, όπως γινόταν με τα άλλα πολυάριθμα θύματα. Την διέταξαν να γδυθή ενώ εκείνη είχε αντιληφθεί ότι πλησιάζει το τέλος της. Ετρεμε από το κρύο και το φόβο και κλαίγοντας τους παρακαλούσε. Εβγαλε την γούνα της την οποία παρέλαβε ο Ορέστης και όταν την διέταξε να βγάλει και τα υπόλοιπα ρούχα της αναλύθηκε σε δυνατές κραυγές απελπισίας και γόους. Ορμησαν τότε αφιονισμένοι πάνω της και μεσα σ’ ένα κατήφορο από προπηλακισμούς την έσυραν κοντά σε ένα ανοιγμένο λάκκο κι’ εκεί την έγδυσαν με την βία. …» Και ο επίλογος του δράματος. «..Είχε περάσει πάνω από δυο μήνας από τότε που έγινε η απαγωγή της Ελένης από το σπίτι των Μυράτ την 21η Δεκεμβρίου 1944 , όταν στις 26 Ιανουαρίου του Ιανουαρίου 1945 ο προιστάμενος του Β’ Νεκροταφείου στα πατήσια ειδοποίησε τον Σαμ Μπράντενμπουργκ, ότι κατά την εκταφή πτωμάτων που είχε αρχίσει στον περίβολο των Διυλιστηρίων της Ουλεν, κάτι τον ενδιέφερε. Ο Σαμ οδηγούμενος από τον Γελαδάκη , πιστοποίησε αυτή του τη ανακάλυψη: Σωστό ράκος αναγνώρισε την Ελένη Παπαδάκη που ήταν σε κοινό όρυγμα με τρις- τέσσερις άλλους. Σε μια κατηφόρα φυτεμένη με πεύκα ήταν ο λάκκος που βρέθηκε η Ελένη. Με μια κομπιναιζόν ανασηκωμένη γύρω από τον θώρακα, με τις ζαρτιέρες ζωσμένη στη μέση, η Ελένη αναγνωρίστηκε αμέσως. Μία σφαίρα στον αυχένα με διέξοδο στην αριστερή μετωπική χώρα είχε δώσει τέλος στο μαρτύριο της…Η βοηθός του καθηγητή Γεωργιάδη που έκανε την ιατροδικαστική εξέταση θυμόταν.. ‘ Εχω δή πολλά ως εκ του επαγγέλματος μου, αλλά τέτοια φρικτή κατάσταση δεν έχω ξαναδή..’… Οι φοβεροί σφαγείς των Διυλιστηρίων της Ούλεν, οι φυσικοί αυτουργοί συνελήφθησαν δύο μήνες αργότερα τελείως συμπτωματικά. Μέσα σ’ ένα τράμ ένας επιβάτης αναγνώρισε ότι το πουλόβερ που φορούσε ένας τροχιοδρομικός υπάλληλος ανήκε σ’ ένα εκτελεσθέντα συγγενή του. Έτσι σιγά-σιγά συνελήφθη όλο το συνεργείο των δημίων. Η αναπαράσταση των εγκλημάτων έγινε στα τέλη Μαρτίου 1945 στον τόπο των εκτελέσεων και έφερε στο φώς τις φρικιαστικές λεπτομέρειες.» 2. « Ιωάννης Γκουζιας του Κωνσταντίνου. Ετών 23. Σφαγιασθείς παρά των κανιβάλλων της ΟΠΛΑ Ζωγράφου. Πρωτοστάτης εκτελεστής ο Αλέκος Λεμπέσης του Χρήστου. Εξετελέσθη δια συρμάτινου βούρδουλα εις το δεσμωτήριο υπόγειον της πολιτοφυλακής, τη 1/10/1944, ώρα 5μμ. Το έδειρε το παιδί μου με συρμάτινον βούρδουλα, αφού εγύμνωσαν το παιδάκι μου , μέχρις αίματος σκίσας τας σάρκας του παιδιού μου, έως ότου υπέκυψεν την 1/10/1944, ζητών στα τελευταία λόγια να ειδοποιήσουν τους γονείς του, να τους ίδη προτού αποθάνει. Ημείς εβεβαιωθήμεν τον θάνατο του παιδιού μας την 10.3.1945, παρά του Εμμαν. Μανδαλάκη. Στην πηγάδα Άγιος Πέτρος Καισαριανής, έρριψαν το βασανισμένο και αγιασμένο σώμα του.» 3. «Η Απελεύθερωσις της Ελλάδος και τα μετά ταύτην Γεγονότα» (Είναι ένα από τα ολίγα διασωθέντα πριν την πολτοποίηση επί υπουργίας του Ευάγγελου Αβέρωφ στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης το 1976 .) «Μόνον στην πρωτεύουσα και τον Πειραιά εσφαγιάσθησαν 15.685 άτομα και συνελήφθησαν περί τους 9.800 όμηρους ανδρών και γυναικών πάσης τάξεως και ηλικίας, οίτινες , πάντες εν μέσω χειμώνι απήγοντο νυκτωρ εκ των οικιών των και πεζή , νήστεις και ρακένδυτοι δια μέσου των χιόνων και των χαράδρων ωδηγούντο ως όμηροι. Οι εκ των συλλαμβανόμενων προς εκτέλεσιν ωδηγούντο εις διάφορα σημεία των Αθηνών εκ των προτέρων καθορισμένα. Εις τον συνοικισμόν Περιστέρι οι κομμουνισταί εξετελούν τα προσαγόμενα θύματα με ομαδικόν τυφεκισμόν και εν συνεχεία έρριπτον αυτά εντός ορυγμάτων. Εις τα διυλιστήρια της Ούλεν , αποκεφάλιζαν τα θύματα των δια πελέκεως και τα ενεταφιάζον εις παρακείμενον αγρόν. Εις το πεδόον βολής της Σχολής Ευελπίδων εξετελούν ομαδικώς δια μαχαίρας όργανα της ασφάλειας του κράτους, χωροφύλακες, αστυφύλακες καθώς και ιδιώτας. Εις το φρέαρ του Αγίου Πέτρου Καισαριανής μετά φρικώδη βασανιστήρια εφόνευον τα θύματα των δια σφαίρας εξ επαφής εις τον αυχένα. Κατά παρομοίους τρόπους εξετελούν τα θύματα των εις το κέντρων Ροσινιόλ της περιοχής των Σεπολίων, εις τα λατομεία της Κυψέλης και της Καισαριανής εις τα τουρκοβούνια την χωματερήν , την Γούβαν, το Μπραχάμι το Δουργούτι, το άσυλον Κοκινιάς. Ο εκ των εκτελεστών κομμουνιστής Σταμάτιος Λιόλιος ενώπιον του δικαστηρίου περιέγραψε, ως κάτωθι τον τρόπο εκτελέσεως των θυμάτων του εις τα διυλιστήρια Ούλεν. « Τους διέταζα πρώτα να γδυθούν και ύστερα τους έβαζα να γονατίσουν στο χώμα και να σκύψουν το κεφάλι πάνω σε μεγάλε πέτρες, που είχα αραδιάσει έξω από τα διυλιστήρια. Τότε έπαιρνα το τσεκούρι και τους έδινα μια τσεκουριά πάνω στο κεφάλι και αν δεν τους αποτελείωνα με την πρώτη τους έδινα και δεύτερη και τρίτη ώσπου να τα βροντήξουν. Άλλα παλληκάρια τους έδινα κάμποσες μαχαιριές στην καρδιά και κατόπιν έρχονταν αλλουνού σειρά. Όταν κουραζόμουνα έπαιρνε άλλος την σειρά μου.» Άλλοι δήμιοι κομμουνισταί ήσαν, ο Τζογανάκος, ο Μακαρονάς, ο Μπουρδής, ο Μονέδας ( ο οποίος έκλεινε τα στόματα των θυμάτων του δια των σπλάχνων των) και άλλοι δια τους οποίους το ΚΚΕ και ο διεθνής κομμουνισμός οργάνωσαν παγκόσμιο σταυροφορίαν δια την μη εκτέλεσιν των μετά την καταδίκην των. Οι λόγοι εκτελέσεων ήσαν απίστευτοι. Η συμμετοχή των θυμάτων εις εθνικάς οργανώσεις, η υπηρεσία των εις τον Εθνικόν Στρατόν ή συγγένεια με στρατιωτικούς ή των σωμάτων ασφαλείας , η συμπάθεια και η περίθαλψις Βρετανών… ήσαν ικαναί να οδηγησώσιν εις εκτελέσιν... 4. Έκθεσις της επιτροπής του Βρετανικού Εργατικού Ηγέτου Γουόλτερ Σίτριν 38. Από πολλάς πηγάς ηκούσαμε τρομακτικάς ιστορίας δια τα φρικαλεότητας τας οποίας διέπραξε ένα τμήμα του ΕΛΑΣ, υπό τα όμματα της ΟΠΛΑ. Οιαδήποτε και αν είναι η αλήθεια είναι αξιωματικά πίστευτον από το σύνολο του πληθυσμού των Αθηνών , ότι η ΟΠΛΑ είναι μια τρομοκρατική οργάνωσις υπό της οποίας πολλοί πολίται, χωρίς να έχουν αναμιχθή εις τας μάχας εδολοφονήθησαν. Αποδείξεις μας εδόθησαν από τας χήρας , αι οποίαι μας κατέκλυζαν καθημερινώς των οποίων είχον φονεύσει τους συζύγους των, χωρίς καν να απολογιθωσι. Από αυτήν την απόδειξιν , θα ήτο λάθος να βεβαιωθώμεν ότι όλαι αι εκτελέσεις ηκολούθησαν το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου. Διότι πολλές εκτελέσεις έλαβον χώραν συστηματικώς πολύ ενωρίτερον. Επεσκέφθημεν επίσης το Περιστέρι, προάστειον των Αθηνών, όπου εις το έδαφος το οποίον περιέβαλεν το νεκροταφείον , είδομεν πτώματα εκθαμμένα από τα ορύγματα. Περίπου 350 ήσαν εκτεθειμένα δι αναγνώρισιν και υπήρχον ακόμη πολλά ορύγματα τα οποία δεν είχον ανοίχθη. 39. Ηρωτήσαμεν διαφόρους συγγενείς , οι οποίοι ήσαν εκεί και δεν υπήρχε λόγος να αμφιβάλωμε, ότι όλα ήσαν θύματα οργανωμένης δολοφονίας. Είχαν εκτελέσθει εις κλειστόν χώρον και δεν υπήρχον δείγματα , ότι είχε προηγήθη μάχη. Διότι πολλά από αυτά τα θύματα είχον τας χείρας των δεμένας με ηλεκτρικά καλώδια εις την πλάτην των άλλων ήσαν διαρρηγμένα τα κρανία δι αιχμηρού οργάνου κλπ. Εβεβαιωθήμεν, ότι εις την περιοχήν αυτήν ούτε Ελληνικά ούτε Βρετανικά στρατεύματα ούτε τμήματα της Εθνοφυλακής , ευρίσκοντο, όταν έγιναν αι ομαδικαί εκτελέσεις Αυτά τα πτώματα απεκαλύφθησαν ολίγας ημέρας προ της αφίξεως μας και κατά βεβαίωσιν των Ελλήνων και Βρετανών ιατρών, οι οποίοι προέβησαν εις νεκροψίας , οι θάνατοι των θυμάτων είχον προέλθει προ μηνός. Μέχρι της 31ης Ιανουαρίου 1945 μόνον εις ελαχίστας περιοχάς των Αθηνών τας οποίας επεσκέφθημεν είχον εκταφή 1050 πτώματα ανδρών και γυναικών. Εις αυτά δεν συμπεριλαμβάνονται περί τα 800 άλλα πτώματα , τα οποία είχον φονευθεί κατά τας μάχας και των οποίων τα πτώματα , μετεφέρθησαν εις το νεκροταφείον. Τα περισσότερα από τα πτώματα , τα οποία είδομεν ήσαν γυμνά χωρίς υποδήματα... 42 Είχομεν δυο ευκαιρίας κατά την διάρκειαν της επισκέψεως μας να συναντηθώμεν με ομήρους , μόλις απελευθερωθέντας από τον ΕΛΑΣ. Με την πρώτην ομάδα συνηντήθημεν εις τα Αθήνας. Η κατάστασις αυτών των ανθρώπων ήτο αξιοθρήνητος. Κανείς από αυτούς δεν είχεν υποδήματα και ήσαν πολύ ελαφρά ενδεδυμένοι ή έφερον παλαιά ράκη ενδυμάτων. Όλοι διηγούντο φρικτός ιστορίας κακομεταχειρίσεως της οποίας έτυχον από τους φρουρούς του ΕΛΑΣ... Υπάρχουν εκατοντάδες περιπτώσεις θυσιασθέντων μαρτύρων που έστω και έτσι, όπως σ’ αυτές που μας περιγράφουν οι συγγενείς των, με τις τραγικές τους αναμνήσεις, είχαν την «τύχη» οι συγγενείς των να τα ξεθάξουν, να τα αναγνωρίσουν παρουσία του κτηνώδους δημίου, που τις περισσότερες φορές, φοράει τα ρούχα του θύματος, και εν συνεχεία να τα να νεκρολογήσουν και να τα ξαναθάψουν με αιώνια αναπάντητα ερωτηματικά και ακοίμητες ενοχές γιατί δεν μπόρεσαν να τα σώσουν ή να απαλύνουν το μαρτύριο τους. Οι περισσότεροι όμως, ούτε αυτή την «τύχη» της ταφής και τού θρήνου της κηδείας είχαν. Διότι οι νεκροί των δεν ευρέθησαν και τα οστά των αγαπημένων τους λευκάνθησαν στις πηγάδες, στους ασβεστόλακκους και στις απρόσιτες χαράδρες, που θα παραμείνουν άγνωστες Ας είναι και αυτή η αναφορά ένα μνημόσυνο τιμής αγάπης σεβασμού και μνήμης της θυσίας των. Ο Γεώργιος Παπανδρέου για τα Δεκεμβριανά και το ΚΚΕ /ΕΑΜ /ΕΛΑΣ Δημοσιευθείσα συνέντευξις του Γ. Παπανδρέου εις τα «καθημερινά νέα» της 24ης Μαρτίου 1945 «...Ο γ.γ του ΚΚΕ Γ. Σιαντος έδωσε μακρόν συνέντευξιν εις τον Ριζοσπάστην της 20ης Μαρτίου (1945) δια ν’ απαντήση «εις τα ερωτήματα που γεννηθήκαν στην κοινή γνώμη σχετικά με τα γεγονότα του Δεκέμβρη» Εις την συνέντευξι του μου κάμνει την τιμήν διαρκώς να με αναφέρη, του οφείλω επομένως απάντησιν. «Επνιξαμεν εις το αίμα τον άοπλον λαόν της Αθήνας!!!» γράφει ο Σιαντος. Ηυτοκτόνησαν λοιπόν οι αστυφύλακες οι οποίοι έπεσαν νεκροί την ημέραν του συλλαλητηρίου; Και έπρεπε να υποστούν ομαδικόν αφοπλισμόν και να παραδώσουν όλα τα αυτόματα όπλα των εις τα ωργανωμένας ομάδας του Κομμουνισμού, χωρίς να αντιτάξουν άμυνα; «Το λαϊκόν Δημοκρατικό κίνημα» γράφει ο Σιαντος «υποχρεώθηκε να δεχθή την πρόκληση.» Ήτο λοιπόν πρόκλησις ιδική μας η επίθεσις εναντίον των αστυνομικών τμημάτων και η σφαγή των αστυνομικών, μέχρις ότου την 6ην Δεκεμβρίου, τα Βρεταννικά στρατεύματα ηναγκάσθησαν πλέον να επέμβουν; Αλλά υπάρχουν οι όμηροι και οι φόνοι. Ο Σιαντος , δια να ελαφρύνει την ανεξιλέωτων ευθύνη του, γράφει ότι η κυβέρνησις είχε συλλάβει ομήρους. Απόλυτον ψεύδος! Η κυβέρνησις είχε συλλάβει μόνον στασιαστάς και τους έστειλε εις το εξωτερικό, διότι άδω δεν υπήρχε τρόπος ούτε φρουρήσεως ούτε στεγάσεως ούτε τροφής. Δια να επανέλθουν όμως αμέσως μετά την στάσιν, όπως ακριβώς συμβαίνει σήμερον... Ενώ ο ΕΛΑΣ συνελάμβανε ομήρους κατά τετράγωνα, άνδρας, γέροντας, γυναίκας και παιδιά, τους έστελνε γυμνούς εις τα βουνά δια να μην επιστρέψουν πολλαί χιλιάδες.!... «Αν έγιναν» λέει ο Σιαντος «και από μέρους ατόμων της παράταξής μας εκτελέσεις αυτό ήταν αναπόφευκτο από αυτή τη φύση του εμφυλίου πολέμου.» Αν έγιναν Κε Σιαντο! Αλλά όταν αι εκτελέσεις ανέρχονται εις χιλιάδας παύουν να είναι εξαίρεσις η οποία βαρύνει τα άτομα, είναι τραγικός κανών και βαρύνει την ηγεσίαν. Και με την ευκαιρίαν αυτήν θα ηθέλαμεν να απευθυνθώμεν προς την Κυβέρνησιν: Τώρα που αποκαθίσταται το Ελληνικόν κράτος εις όλην την χώραν, πρέπει επιτέλους να γίνη μια απαρίθμησις των εγκλημάτων. Διότι πρέπει κάποτε να μάθωμεν ακριβώς –και ημείς και η συμμαχική κοινή γνώμη και η ιστορία, πόσους Γερμανούς και πόσους Έλληνας έχει φονεύσει ο ΕΛΑΣ, ο απελευθερωτικός αγών του ΕΛΑΣ!.. Υπάρχει όμως και άλλη καταπληκτική αποκάλυψις! Γράφει ο Σιαντος «Πολλά εκατομμύρια ξοδεύτηκαν σε πολυάριθμα συνεργεία που ξέθαβαν τους νεκρούς απ’ όλες τις γωνίες της Αθήνα και τον Πειραιά και τους κουβαλούσαν στο Περιστέρι. Πολλά ειδικά συνεργεία ασχολήθηκαν για να βγάζουν μάτια και άντερα και να κόβουν γεννητικά όργανα από νεκρούς για να βεβαιωθούν οι ωμότητες της αριστεράς. Αυτή η τυμβωρυχία και θηριωδία πάνω σε νεκρούς αποτελεί πρωτάκουστη βαρβαρότητα που μόνον φασίστες μπορούσαν να κάνουν…» Είναι πράγματι απίστευτον! Θεωρεί λοιπόν τόσον ηλίθιους όλους και τους οπαδούς και τους αναγνώστας του ο Σιαντος ώστε να αποτολμά την καταπληκτική κατασκευή αυτού του μύθου προς μετάθεσιν των τρομερών ευθυνών του;» Επιστολή Γεωργίου Παπανδρέου Της 8ης Ιανουαρίου 1944, προς την Ελληνικήν Κυβέρνησιν και το Συμμαχικό Στρατηγείο. «…..Όσοι σωθούν από την μανία του κατακτητού, κινδυνεύουν από την αδελφοκτόνο μανία των κουμμουνιστικών οργανώσεων» γράφει ο Γέρος της Δημοκρατίας , όπως τον αποκαλούσαν οι οπαδοί της Ενώσεως Κέντρου, και συνεχίζει. «Ο Ελληνικός λαός , αγωνιών διερωτάται, πως και πότε θα σωθή από τα εγκλήματα και την κατατυράννησιν των δυναμικών οργανώσεων του ΕΑΜ, σπονδυλική στήλη των οποίων, ηγετική δύναμις είναι το Κομμουνιστικόν Κόμμα, το οποίον ενώ αποτελεί ελαχίστην μειοψηφίαν του Ελληνικού λαού, ασκεί δια των οργανώσεών του τρομοκρατίαν. Διότι πρέπει να γνωσθή ότι το ΕΑΜ επέρασεν από τρείς φάσεις. Κατ’ αρχάς υπήρξε μεγάλη εθνική, ηθική, λαική δύναμις. Βαθμιαίως όμως έγινε η αποκάλυψις των πολιτικών του σκοπών. Ο λαός αντελαμβάνετο ότι η σημαία του εθνικού αγώνος εχρησιμοποιείτο υπό της κομμουνιστικής ηγεσίας του ΕΑΜ δια την προετοιμασίαν της μετακατοχικής επικρατήσεως δια την βιαίαν κατάληψιν της εξουσίας εκ μέρους του κομμουνιστικού κόμματος. Και τότε άρχισε η Δευτέρα φάσις, αι αμφιβολίαι και αι επικρίσεις του λαού, δια την κατάπνιξιν των οποίων, η κομμουνιστική ηγεσία του ΕΑΜ , κατέφυγεν εις την βίαν, την καταδυνάστευσιν και την δίωξιν του λαού. Και τότε το ΕΑΜ εισήλθε εις την τρίτην φάσιν, η οποία πλέον έχει διαμορφωθεί οριστικώς . Επαυσε να είναι εθνική, λαική δύναμις, έγινε λαομίσητον. Και αποτελεί πλέον την ένοπλον οργάνωσιν της ελαχίστης μειοψηφίας η οποία ασκεί απηνή, αιματηρά τρομοκρατίαν εναντίον της μεγάλης πλειονοψηφίας Σημερα : Η γενικη διαχρονικη διαπιστωσις για το ΚΚΕ και τους σταλινικους επιγονους των : «..Και μετά την κατατροπωσιν αυτών και την γενικην αποδοκιμασιαν δια τα φρικώδη εγκλήματα αυτων κατα της πατριδος ημων εγκληματα και των αγρίων σφαγών δεν αισχύνονται,...αλλά επιτίθενται εναντίον της αστικής τάξεως , εναντίον του καθεστωτος..Απεναντι τούτων τι καμνει το αντιπαλον στρατοπεδον;...καθευδει υπό μανδραγορα και πάντες μοιρολατρικώς οικτίρομε την καταστασιν αλλά ουδεν πραττομεν.. Αλλά καιρός του σιγαν και καιρός του λαλειν. ..αναγκάζομαι ενταύθα να παρενειρω τινα αυτων... ινα αποδείξω πόσον ρευστός ειναι ο χαρακτήρ των Ελλήνων και πόση κατάπτωσις παρατηρείται εις εν τέταρτον μόνον του αιώνος , σύμπτωμα ουχί ευοίωνον δια το μέλλον της φυλής..» http://www.thermopilai.org/content/dekembriana-meros-1on-o-efialtis-tis-%C2%ABlaikias-dimokratias%C2%BB