ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ

ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων Ως τώρα γνωρίσαμε την πρώτη και δεύτερη γένιά των θεών, τους θεούς ευεργέτες και άλλες κατώτερες θεότητες και τις Νύμφες. Συνεχίζοντας με τις Νύμφες διακρίνουμε τις εξής σπουαίες στην ελληνική παράδοση: α/ Οι Αμαδρυάδες Νύμφες: Χρυσόποια , Ατλάντεια , Φοίβη κ.α β/ Οι Κιθαιρωνίδες. Εμεναν στο όρος Κιθαιρών σε ένα σπήλαιο οπου παλιά υπήρχε Μαντείο που ονομαζόταν των «Σφραγιτίδων Νυμφών» γ/Οι Λιβηθρίδες Νύμφες οι οποίιες κατοικούσαν στο όρος της Πιερίας Λίβηθρο. Εκεί υπήρχαν αγάλματα Νυμφών και ύδο πηγές(η μία Λιβηθριάδα και η άλλη Πέτρα) που η μορφή τους έμοιαζε με στήθη γυναικός που έβγαζαν νερό αντί γάλα.. δ/ Οι Νύμφες της Αρκαδίας στο Παράσιον Αλσος : Ακακαλίς , Αίγλη, Αίγα ή Αίγη, Ελίκη, Αγνώ, Νέδα, Θεισώα, Οινόη ,Ιδη, Ανθρακία, Αλκινόη, Φρίξα , Δία, Αρχινόη και Μηρτωέσσα, (Τα αγάλματα αυτών των Νυμφών βρίσκονταν στο ναό της Αλέας Αθηνάς στην Τεγέα ολογυρα από το μεγάλο άγαλμα της Ρέας που κρατούσε στην αγκαλιά της το Δία βρέφος. Όπως ισχυρίζονται οι Αρκάδες σύμφωνα με την παράδοση τους ο Δίας μεγάλωσε στο όρος Κρητέα στην Αρκαδία και όχι από την Κρήτη. Εκεί κοντά είναι το Παράσιο Αλσος του Απόλλωνος στο Λύκαιον όρος ε/ Η Αμάλθεια κόρη του Αιμονίου που κατά μία εκδοχή ανάστησε αυτή το Δία στην Κρήτη και του έδωσε μάλιστα τη σφαίρα να παίζει όταν ήταν νήπιο. Από το ένα της κέρας έρρεε το νέκταρ και από το άλλο η αμβροσία που τάιζε τον θεό στ/ Η Κασταλία θυγατέρα του Αχελώου που έγινε από τον Απόλλωνα στους Δελφούς πηγή με μαντικές ιδιότητες. ζ/ Η Νύμφη Χρησιάς της Σάμου που με τον Ιμβρασο ποταμό του νησιού γέννησε την Ωκυρρόη η/ Οι Νυσηίδες ή Νυσιάδες έμεναν στο ομώνημο όρος της Νύσης και ήταν: η Κισσιής, η Νύσσα, η Ερατώ, η Ερίφια, η Βρομία και η Πολύμνια. Αυτές οι έξη Νύμφες ανέθρεψαν τον Διόνυσο θ/ Οι Μελίες Νύμφες κατοικούσαν σύμφωνα με τον Σοφοκλη στην Μιλία της Τραχίνας και ήσαν κόρες του Μελία και εγγονές του Ωκεανού ‘ξ γεννήθηκαν από το αίμα του Ουρανού και ήταν εννέα: Ελίκη, Κυνόσουρα, Αρέθουσα, Ιδη, Κρίμη, Βριθώ, Κελαινώ, Αδράστεια και Γλαύκη. ι/ Η Αίγλη ήταν η ωραιότερη Νύμφη από τις άλλες κόρες του Ηλίου και σύμφωνα με την παράδοση γέννησε τις Χάριτες Οι παραδόσεις λένε για τις Νύμφες Εννιά φορές πιο πολύ από τον άνθρωπο ζει η κόρακας Τέσσερες φορές περισσότερο ζει το ελάφι Τρεις φορές περισσότερο από το ελάφι ζει ο κόρακας Εννιά φορές περισσότερο από τον κόρακα ζει ο φοίνικας(το μυθικό πουλί) Δέκα φορές περισσότερο από τον φοίνικα ζουν οι Νύμφες Και συνολικά οι Νύμφες ζούσαν: 933.120 χρόνια. Ο Πλούταρχος με διαφορετικό υπολογισμό, τη μέση ζωή του ανθρώπου αναφέρει ότι ζούσαν 9.520 χρόνια Τα τέρατα στην Ελληνική παράδοση Η Ελληνική παράδοση έχει πολλές τερατογενίες. Και μόνο οι τερατογενήσεις μας παραπέμπουν σε προτόγονες εποχές χιλιάδες χρόνια πριν τότε που εμπλέκονταν τα γονίδια ανθρώπών και ζώων και δημιουργούσαν τερατογενέσεις και παράξενα αντθρωπόμορφα τέρατα . Τούτο για τους γενετιστές ξεδιπλώνει την προεία του ανθρώπου από την αυγή της προιστορίας του. α/Τέρατα που ταλαιπωρούσαν τους ανθρώπους υπήρχαν πριν από τους Ολύμπιους θεούς β/Τέρατα που γέννησαν οι θεοί για να τιμωρήσουν τους θνητούς γ/ Τέρατα παιδιά γυναικών που τα γέννησαν με θνητούς ή με Θεούς Σχολιασμός 1/ Ίσως θεωρηθεί εξεζητημένη η παρουσίαση των μυθολογικών όντων. Όμως αυτή σκοπεύει να δώσει το βάθος και το πλάτος της πανάρχαιας γνώσης η οποία ζυμώθηκε σε δεκάδες χιλιετίες για να φθάσει στην τελειότητα της πλοκής του έργου και της γλώσσας του Ομήρου. 2/ Αυτός που θα μελετήσει σε βάθος την ελληνική μυθολογία θα αντιληφθεί ότι η γνώση αυτή ξεκινάει από τον πρωτόγονο άνθρωπο και φθάνει στον νοήμονα πνευματικό ως τον φιλόσοφο. Είναι αδιάλειπτη και δεν αναμιγνύεται με άλλους πολιτισμούς όπως θέλουν να λένε ότι το φως πήραν οι Έλληνες από την Ανατολή. Ακριβώς το αντίθετο έγινε . Σε όλους τους λαούς το μετέδωσε και τώρα έρχονται τα μειράκια να διδάξουν τον πατέρα δημιουργό 4/ Μελίες θεωρούνταν οι Ελληνες τις ψυχές των ανθρώπων .Για τους προγόνους μας της πατρώας θρησκείας αλλά αλλά και για τους χριστιανούς η ψυχή του ανθρώπου δεν πεθαίνει με τον θάνατο αλλά απελευθερώνεται από το φθαρτό σώμα 5/ Απορίας άξιο ότι το Ελληνικό κράτος δεν δείχνει το ανάλογο ενδιαφέρον για την πολιτιστική μας κληρονομιά στις διάφορες χώρες ΄ όπως λ.χ Τουρκία, Λιβύη, Αίγυπτο, Συρία, Βακτριανή, ακόμη και στην γειτονική Αλβανία όπου οι Αλβανοί έφθασαν στο σημείο να ισχυριστούν ότι οι θεοί του Ολύμπου ήταν Αλβανοί ή Αρβανίτες. 6/ Το μέγα έγκλημα που έχουν διαπράξει στον Ελληνισμό είναι η αμφισβήτηση της συνέχειας , του, η συνεχής διχοτόμηση και διαίρεση της ιστορίας του, της μυθολογίας του , της εθνότητας του, της γεωγραφίας του, της γλωσσικής του συνέχειας και πατρότητας , αλλά και σε κάθε του εκδήλωση θα δεχθεί την αμφισβήτηση και τα βέλητους προς κάθε τι ελληνικό 7/ Αμφισβητούν την αλήθεια των Ελλήνων ιστορικών ,συγγραφέων και σοφών λόγω δήθεν ελλείψεως επιστημονικών αποδείξεων ,δηλαδή μια πλάκα με κάποιο χάραγμα που μπορεί να είναι κίβδηλο για αυτούς έχει περισσότερη αξία από τον λόγο του Σωκράτη, Πλάτωνα , Θουκυδίδη, Αισχύλου κ.α. Με τον τρόπο τους απαξιώνουν την τεράστια αξία των πνευματικών έργων των ανθρώπων του παγκόσμιου πολιτισμού . Αυτούς τους θεωρούν «μυθοπλάστες» δηλαδή αναξιόπιστους. Ο σκοπός τους είναι δόλιος. Να εξουδετερώσουν πρωτεία του Ελληνικού πνεύματος , που ξεκινάει και πριν από την εποχή των Θεών, των Ημιθέων ,των Ηρώων και συνεχίζεται στην εποχή των Πελασγών πριν διαιρεθούν σε φύλα (Δωριείς, Αιολείς Ιωνες, Αχαιούς κλπ) και σήμερα διατηρείται ως ο παγκόσμιος Ελληνισμός και Φιλελληνισμός 8/ Ο Ελληνισμός και οι απανταχού Φιλέλληνες όπου και αν ζούσαν είτε στην μητέρα πατρίδα είτε στην Διασπορά ανά την υδρόγειο έχουν τις ίδιες αξίες. Το Ελληνικό κράτος άργησε να το αντιληφθεί . Ο παγκόσμιος ιστός του διαδικτύου τώρα συνέδεσε τον απανταχού Ελληνισμό και καθώς βλέπω ότι με την αυτόματη μετάφραση σε όλες τις γλώσσες ξεπεράστηκε και αυτό το εμπόδιο και τα ελληνικά μηνύματα φθάνουν σε όλες τις χώρες του κόσμου. Αυτή είναι η νέα πολιτιστική δύναμη που προσπαθεί να κάνει καλύτερο , πιο πνευματικό και πιο ειρηνικό τον άνθρωπο(23/7/26) 1. Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ 1ον

ΕΝΔΟΞΟΤΑΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ ΜΕΡΟΣ 1ον του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη Από τις αρχαίες ελληνικές λεωφόρους στο σημερινό σταυροδρόμι 1. Η τέχνη και η σχέση του ανθρώπου με το θείο Από τις αρχαιότερες ανθρώπινες δραστηριότητες ξεχωρίζει η προσπάθεια του ανθρώπου να αντιμετωπίσει την ασθένεια και να διατηρήσει τη ζωή. Η ιατρική, επομένως, μπορεί να θεωρηθεί μία από τις αρχαιότερες τέχνες του ανθρώπου. Παράλληλα, η ποίηση, η μουσική και ο χορός κατείχαν ιδιαίτερη θέση στις αρχαίες κοινωνίες. Στον ελληνικό κόσμο συνδέθηκαν στενά με τη λατρεία, τις τελετές και την προσπάθεια του ανθρώπου να επικοινωνήσει με το θείο. Πριν από την πλήρη διαμόρφωση του Ολύμπιου πανθέου, αρχαίες παραδόσεις αποδίδουν στους Πελασγούς και σε άλλους προγενέστερους πληθυσμούς ιδιαίτερες μορφές λατρείας, που συνδέονταν με τα φυσικά φαινόμενα, τα άστρα, τη δύναμη του πολέμου και ιερά δέντρα, όπως η δρυς της Δωδώνης. 2. Το πυρ και η δημιουργία του κόσμου Η ιδέα του πυρός ως αρχέγονης κοσμικής δύναμης εμφανίζεται στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία, ιδιαίτερα στη σκέψη του Ηράκλειτου. Το πυρ δεν πρέπει να ταυτίζεται απλώς με τη φωτιά ως φυσικό φαινόμενο· αποτελεί φιλοσοφικό σύμβολο της διαρκούς μεταβολής και της κοσμικής τάξης. Έτσι, η αντίληψη για το «άσβεστο πυρ» μπορεί να ιδωθεί ως μέρος μιας ευρύτερης ελληνικής προσπάθειας να ερμηνευθεί η αρχή και η λειτουργία του Σύμπαντος μέσω φυσικών και κοσμολογικών αρχών. 3. Κέκροπας, οικογένεια και κοινωνική τάξη Ο Κέκροπας ανήκει στις πανάρχαιες παραδόσεις της Αθήνας και παρουσιάζεται από μεταγενέστερες πηγές ως ένας από τους πρώτους οργανωτές της αθηναϊκής κοινωνίας. Στους μύθους και στις παραδόσεις που τον αφορούν συνδέεται με την καθιέρωση κοινωνικών και θρησκευτικών θεσμών. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται παραδόσεις σχετικά με τον γάμο και την οργάνωση της οικογενειακής ζωής. Η οικογένεια, άλλωστε, αποτέλεσε θεμελιώδη κοινωνικό θεσμό στον ελληνικό κόσμο, συνδέοντας τη συγγένεια, την κληρονομιά, την ανατροφή των παιδιών και τη συνέχεια της κοινότητας. 4. Ορφέας και οι αρχαίοι φορείς της γνώσης Στην ελληνική παράδοση, ο Ορφέας, ο Εύμολπος, ο Μελάμπους και ο Λίνος παρουσιάζονται ως πρόσωπα που συνδέονται με τη μετάδοση γνώσης, τη μουσική, την ποίηση, τη θεραπεία ή τις θρησκευτικές τελετουργίες. Ιδιαίτερα ο Ορφέας απέκτησε τεράστια σημασία στην ελληνική μυθολογία και στη μεταγενέστερη φιλοσοφική σκέψη. Η μορφή του συνδέθηκε με τη μουσική δύναμη, τη μύηση, τη σχέση ζωής και θανάτου και την αναζήτηση μιας βαθύτερης γνώσης για τον άνθρωπο και το θείο. 5. Ελληνική θρησκεία και «ειδωλολατρία» Η αρχαία ελληνική θρησκεία δεν είναι εύκολο να περιγραφεί απλώς με τον όρο «ειδωλολατρία». Οι αρχαίοι Έλληνες λάτρευαν πραγματικά τους θεούς τους μέσω θυσιών, τελετών, προσευχών, εορτών και ιερών χώρων, ενώ ταυτόχρονα οι θεότητες απέκτησαν μέσα στη φιλοσοφική και ποιητική παράδοση βαθύτερες συμβολικές και κοσμολογικές σημασίες. Ο Δίας, η Αθηνά, ο Απόλλων, ο Ποσειδών και οι υπόλοιποι θεοί και θεές δεν ήταν μόνο μορφές της μυθολογίας. Αντιπροσώπευαν επίσης δυνάμεις της φύσης, ανθρώπινες αρετές και πάθη, καθώς και διαφορετικές όψεις της κοσμικής και κοινωνικής τάξης. 6. Η Έρις και ο γάμος του Πηλέα και της Θέτιδας Σύμφωνα με τον γνωστό μύθο, η Έρις, θεότητα της φιλονικίας, δεν προσκλήθηκε στον γάμο του Πηλέα και της Θέτιδας. Αντιδρώντας, έριξε ανάμεσα στους καλεσμένους το περίφημο «μήλον της Έριδος», το οποίο έφερε την επιγραφή ότι προοριζόταν για την ομορφότερη θεά. Η διεκδίκηση του μήλου από την Ήρα, την Αθηνά και την Αφροδίτη οδήγησε στην κρίση του Πάρη και, σύμφωνα με την παράδοση, αποτέλεσε ένα από τα γεγονότα που οδήγησαν τελικά στον Τρωικό Πόλεμο. Ο μύθος αποδίδει έτσι στην Έριδα έναν καταλυτικό ρόλο: μια φαινομενικά μικρή πράξη φιλονικίας μπορεί να προκαλέσει γεγονότα τεράστιας ιστορικής και μυθολογικής σημασίας. Αυτό το μήλο βρίσκεται εντός του πολιτικού συστήματος και σπαράσσει τα κόμματα και αναλίσκει το δυναμικό της πατρίδος προς χάριν του «πολιτικού συμφέροντος» 7. Ποσειδών-«Μέγα το της Θαλάσσης Κράτος» Η τρίαινα αποτελεί το χαρακτηριστικό σύμβολο του Ποσειδώνα και συνδέεται με την κυριαρχία του στη θάλασσα. Ανέκαθεν οι Έλληνες στηρίζονταν στο μέγα της θαλάσσης κράτος Η αρχαία ελληνική κοσμολογία παρουσιάζει τον κόσμο ως χώρο διαμοιρασμού της εξουσίας μεταξύ των μεγάλων θεϊκών δυνάμεων. Ο Δίας κυριαρχεί στον ουρανό, ο Ποσειδών στη θάλασσα και ο Άδης στον Κάτω Κόσμο. Ο Τρίτων, γιος του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης, είναι θαλάσσια θεότητα και συνδέεται με το κοχύλι ή θαλάσσιο κέρας, με το οποίο μπορούσε να προκαλεί ή να κατασιγάζει τα κύματα. Πανίσχυρο ναυτικό ηχεί τώρα (29/8/26) Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ 2ον

ΤΟ ΕΝΔΟΞΟΤΑΤΟN ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ ΜΕΡΟΣ 2ον του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη 8. Ο Αιγίων και η ονομασία του Αιγαίου Η αρχαία παράδοση γνωρίζει διάφορες εκδοχές για την προέλευση της ονομασίας του Αιγαίου. Μία από αυτές συνδέει το όνομα με μυθολογικά πρόσωπα, ενώ η πιο γνωστή παράδοση αφορά τον Αιγέα, τον μυθικό βασιλιά της Αθήνας και πατέρα του Θησέα. Η σύνδεση του Αιγίωνα με την Τιτανομαχία και την ονομασία του Αιγαίου πρέπει, επομένως, να παρουσιαστεί ως συγκεκριμένη μυθολογική παράδοση και όχι ως ιστορικά εξακριβωμένη ετυμολογία. Δυστυχώς, βρέθηκε δήμαρχος της Ιθάκης να προτείνει, για λόγους δήθεν τουριστικής προβολής, τη μετονομασία των νησιών του Ιονίου Πελάγους σε «Οδύσσεια Νησιά»· όταν εμείς οι ίδιοι υποτιμούμε και αλλοιώνουμε την ιστορική και πολιτισμική μας κληρονομιά, πώς θα μπορέσουμε άραγε να αντιταχθούμε στον ανιστόρητο Ερντογάν, ο οποίος επιχειρεί να αμφισβητήσει ακόμη και το πανάρχαιο όνομα του Αιγαίου Πελάγους;; 9. Ελληνικά γράμματα και Βυζάντιο Ο Ελληνικός πολιτισμός διακόπληκε από την εισβολή των Ρωμαίων και του Χριστιανισμού .Ιδιαίτερα επλήγη η πατρώα θρησκεία τα μνημεία , οι βιβλιοθήκες, οι αγώνες κ.α . Κατά τη βυζαντινή περίοδο συνεχίστηκε με θρησκευτικά σχολεία , η διδασκαλία της γλώσσης και η μελέτη κατ’ επιλογήν της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, αν και υπήρξαν περίοδοι έντασης και σημαντικές αλλαγές στο εκπαιδευτικό και πνευματικό περιβάλλον. Το 529 μ.Χ. ο Ιουστινιανός προέβη στο κλείσιμο των φιλοσοφικών σχολών της Αθήνας. Και τα σχολεία έγιναν ιεροδιδασκαλία . Το Βυζάντιο υπήρξε για αιώνες φορέας της ελληνικής γλώσσας, της παιδείας και θρησκευτικής της χειρόγραφης παράδοσης. 10. Η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας και ο Θεόφιλος Η καταστροφή της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας δεν αποτελεί ένα απλό ιστορικό γεγονός Η μεγάλη βιβλιοθήκη είχε ήδη υποστεί απώλειες και μεταβολές κατά τη διάρκεια πολλών αιώνων. Το 391 μ.Χ. ο Πατριάρχης Θεόφιλος συνδέεται με την καταστροφή του Σεραπείου, ενός σημαντικού κέντρου της παλαιάς θρησκευτικής παράδοσης στην Αλεξάνδρεια. Όπου εφυλλάσοντο τα πλέον πολυτιμα βιβλία 11. Η Υπατία Η Υπατία υπήρξε εξέχουσα μαθηματικός, αστρονόμος και φιλόσοφος της Αλεξάνδρειας. Δολοφονήθηκε το 415 μ.Χ. από όχλο χριστιανών, σε μια περίοδο έντονης πολιτικής και θρησκευτικής αντιπαράθεσης στην πόλη. Ο Πατριάρχης Κύριλλος Αλεξανδρείας είχε έντονη πολιτική και θρησκευτική αντιπαράθεση με τον έπαρχο Ορέστη, γεγονός που συνδέεται από ορισμένους ιστορικούς με το κλίμα μέσα στο οποίο συνέβη η δολοφονία της Υπατίας. 12. Βυζαντινοί φορείς των γραμμάτων Η βυζαντινή ιστορία περιλαμβάνει πολλές σημαντικές προσωπικότητες που συνέβαλαν στα γράμματα, στη φιλοσοφία και στις τέχνες. Ο Πατριάρχης Φώτιος υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της βυζαντινής πνευματικής ζωής. Ο Μιχαήλ Ψελλός υπήρξε σπουδαίος λόγιος και φιλόσοφος, ενώ η Άννα Κομνηνή, με την «Αλεξιάδα», αποτελεί μία από τις σημαντικότερες ιστορικούς της βυζαντινής εποχής. Η δυναστεία των Κομνηνών συνδέθηκε επίσης με σημαντική πνευματική και πολιτιστική δραστηριότητα. 13. Η ελληνική συμβολή στην Ευρωπαϊκή Αναγέννηση Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453, αρκετοί Έλληνες λόγιοι εγκαταστάθηκαν στη Δύση. Μετέφεραν μαζί τους χειρόγραφα, γνώσεις της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και κείμενα της αρχαίας γραμματείας. Η συμβολή τους στην αναβίωση των ελληνικών σπουδών στη Δύση υπήρξε σημαντική. Δεν ήταν, όμως, η μοναδική αιτία της Ευρωπαϊκής Αναγέννησης, η οποία αποτέλεσε αποτέλεσμα πολλών πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών και πνευματικών παραγόντων. 14. Η ιστορική συνέχεια Από τις αρχαίες παραδόσεις έως το Βυζάντιο και από εκεί στη νεότερη Ευρώπη, η ελληνική γλώσσα και γραμματεία παρουσίασαν μια αξιοσημείωτη συνέχεια. Αυτή η συνέχεια δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αδιάκοπη και αμετάβλητη. Υπήρξαν πόλεμοι, καταστροφές, μεταβολές θρησκευτικών αντιλήψεων, πολιτικών θεσμών και κοινωνικών δομών. Παρ' όλα αυτά, η ελληνική γλώσσα, η παιδεία και η μελέτη της αρχαίας γραμματείας συνέχισαν να αποτελούν ισχυρούς φορείς πολιτιστικής μνήμης. Η μελέτη αυτής της πορείας επιτρέπει να δούμε τον ελληνικό πολιτισμό όχι ως ένα στατικό δημιούργημα, αλλά ως μια μακρά ιστορική διαδικασία μετασχηματισμών και συνέχειας. 15 Η Ελλάδα στο σταυροδρόμι Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ιστορική πρόκληση: ένα βαθιά ανησυχητικό δημογραφικό πρόβλημα, την εισβολή από τις μεταναστευτικές ροές και, την ίδια στιγμή, έναν Ελληνισμό εκτός συνόρων που συνεχίζει να διαπρέπει και να προσφέρει στην επιστήμη, την υγεία, την τέχνη, την τεχνολογία και το επιχειρείν. Η αντίφαση είναι εντυπωσιακή. Από τη μία, μια πατρίδα που γερνά, συρρικνώνεται δημογραφικά και δυσκολεύεται να συγκρατήσει το ανθρώπινο και παραγωγικό δυναμικό της. Από την άλλη, Έλληνες και άνθρωποι ελληνικής καταγωγής σε ολόκληρο τον κόσμο δημιουργούν, καινοτομούν και διακρίνονται, αποδεικνύοντας ότι το ανθρώπινο κεφάλαιο του Ελληνισμού όχι μόνο υπάρχει, αλλά μπορεί να μεγαλουργήσει όταν του δίνονται οι κατάλληλες συνθήκες. Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν υπάρχει μέλλον για την Ελλάδα. Υπάρχει. Το ερώτημα είναι αν το πολιτικό σύστημα θα αντιληφθεί εγκαίρως το μέγεθος της ιστορικής πρόκλησης-ευθύνης και θα κινητοποιηθεί με σχέδιο, ταχύτητα και εθνική συνεννόηση. Η δημογραφική αναστροφή, η στήριξη της οικογένειας με έργα, η δημιουργία ευκαιριών για τους νέους, η επιστροφή ανθρώπων που έφυγαν στο εξωτερικό, η αξιοποίηση της ελληνικής διασποράς και μια σοβαρή, αποτελεσματική μεταναστευτική πολιτική δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται αποσπασματικά ή συγκυριακά. Απαιτούν μακροπρόθεσμη στρατηγική. Βρισκόμαστε, λοιπόν, μπροστά σε ένα πραγματικό σταυροδρόμι. Είτε θα αρκεστούμε στη διαχείριση της δημογραφικής και κοινωνικής υποχώρησης είτε θα αποφασίσουμε να αξιοποιήσουμε το τεράστιο ανθρώπινο δυναμικό του Ελληνισμού, εντός και εκτός Ελλάδας, για να ξαναδώσουμε προοπτική στη χώρα. Η απορία είναι εύλογη. Το σταυροδρόμι είναι μπροστά μας. Η επιλογή, όμως, είναι πολιτική — και ο χρόνος δεν είναι απεριόριστος (31/8/26) Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης