ΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ ΓΙΟΥΝΑΪΤΕΝΤ

Τζαλακώστας για το έπος του Αθηναϊκού: «Ο Σαργκάνης έλεγε “μπορούμε να προκριθούμε” – Φτάσαμε κοντά στο θαύμα» Πέρασαν 35 χρόνια από τότε που οι Άγγλοι σταρ αποχωρούσαν σαστισμένοι από το «Απόστολος Νικολαΐδης». Σαν σήμερα (18/09/1991), ο Αθηναϊκός ήρθε ισόπαλος 0-0 στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Ο Βασίλης Τζαλακώστας θυμάται και αναπολεί στο tanea.gr εκείνες τις στιγμές, καθώς και τον επαναληπτικό του Μάντσεστερ! Τζαλακώστας για το έπος του Αθηναϊκού: «Ο Σαργκάνης έλεγε “μπορούμε να προκριθούμε” – Φτάσαμε κοντά στο θαύμα» Νικόλας Παναγόπουλος 18/09/2026, 11:05 Share facebook facebook Τελευταία Νέα 15:46 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Xρηματιστήριο Κωνσταντινούπολης: Παρέμβαση για ύποπτες συναλλαγές από funds 15:41 ΚΟΣΜΟΣ Πακιστάν: Όχημα με εκρηκτικά έπεσε σε τέμενος – Τουλάχιστον 16 νεκροί 15:40 ΕΛΛΑΔΑ Θεσσαλονίκη: 17χρονος κατέρρευσε έξω από σχολείο – Νοσηλεύεται στη ΜΕΘ στο Ιπποκράτειο 15:40 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Πλεύρης στο MEGA News 104.6 για τη σχέση με τους γιατρούς του Μαζωνάκη: «Πήρα ιατρικές συμβουλές, δεν υπήρχε συνεργασία» Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης Προσθέστε ΤΑ ΝΕΑ στην Google Παρέα, που εξελίχθηκε σε αρμάδα. Από το χωμάτινο γήπεδο της Καισαριανής, Νήαρ Ηστ, στο αστραφτερό Μάντσεστερ. Από τις φτωχογειτονιές των Αθηνών στο Θέατρο των Ονείρων. Αυτή η ιστορία εκτυλίχθηκε πριν 35 χρόνια. Μάλλον η αρχή της, για να είμαστε ακριβείς. Τότε, οι Λόρδοι του Βύρωνος δίδαξαν καλούς τρόπους στους αμαθείς Άγγλους. Για όποιον δεν κατάλαβε περί τίνος πρόκειται. Αθηναϊκός – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Οι «πορτοκαλοκίτρινοι» στις 18 Σεπτεμβρίου 1991 δίνουν το πρώτο ευρωπαϊκό τους παιχνίδι και απέναντί τους, η κάτοχος του Κυπέλλου Κυπελλούχων, οι Κόκκινοι Διάβολοι του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Η διαφορά δυναμικότητας χαώδης. Όπως και το πάθος και η θέληση, αλλά από την αντίστροφη πλευρά. Πρώτος αγώνας εν Ελλάδι 0-0. Δεύτερος στο Μεγάλο Νησί πάλι ίδιο σκορ. Παράταση, ποιος να το πίστευε. Εν τέλει, δύο γκολ στο δεύτερο ημίχρονο του έξτρα ημιώρου θέτουν εκτός συνέχειας την ελληνική ομάδα. Ωστόσο, η ιστορία είχε ήδη γραφτεί. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν μπόρεσε να κερδίσει σε δύο 90λεπτα τα παιδιά που απλά κοιτούσαν να το απολαύσουν και να το χαρούν. Σαν σήμερα, οι «Λόρδοι του Βύρωνα» ήρθαν ισόπαλοι με τους «Μπέμπηδες» στον πρώτο αγώνα του ζευγαριού. Ο Βασίλης Τζαλακώστας, βασικός επιθετικός εκείνης της ομάδας, θυμάται και εξιστορεί στο tanea.gr συμπεριφορές παραγόντων και αντιπάλων, καταθέτει τα συναισθήματά του για αυτόν τον αγωνιστικό άθλο, καθώς και τα ταξίδια του προπονητή του στην Αγγλία. Όταν μάθατε ότι κληρωθήκατε με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, πώς το αντιμετωπίσατε ως ομάδα; Σας το ανακοίνωσαν σε όλους ταυτόχρονα; Τι θυμάστε από το άκουσμα «Αθηναϊκός – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ»; «Το είχαμε στο μυαλό μας ως μια γιορτή. Θα πάμε να παίξουμε, να κάνουμε έναν καλό αγώνα. Όπως θυμάστε, την προηγούμενη χρονιά ήμασταν νεοφώτιστοι στην κατηγορία και φτάσαμε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας απέναντι στον Παναθηναϊκό. Ήμασταν τυχεροί, καθότι ο Παναθηναϊκός πήρε και το πρωτάθλημα, πετυχαίνοντας το νταμπλ, οπότε έπαιξε την επόμενη χρονιά στο Πρωταθλητριών, το σημερινό Champions League. Έτσι, μας δόθηκε η ευκαιρία να αγωνιστούμε στο Κύπελλο Κυπελλούχων με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Δεν πιστεύαμε ότι θα μπορούσαμε να ανταγωνιστούμε αυτή την ομάδα. Απλά σκεφτόμασταν πως είναι μια γιορτή, θα απολαύσουμε και τα δύο παιχνίδια και θα ταξιδέψουμε στην Αγγλία, όπου μέχρι πρότινος δεν είχε πάει κανείς μας. Το μόνο που δεν θέλαμε, που φοβόμασταν, ήταν να μην διασυρθούμε». Τη χρονιά που φτάσατε έως τον τελικό, στο πρωτάθλημα, καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν, ήσασταν στην 3η-4η θέση και εν τέλει τερματίσατε 6οι. Εκείνη τη χρονιά πιστεύετε πως μπορούσατε να καταλάβετε ακόμη υψηλότερη θέση στο πρωτάθλημα; «Η αλήθεια είναι ότι χαλαρώσαμε μόλις φτάσαμε στον τελικό. Αλλά δεν ξέρω αν μπορούσαμε να φτάσουμε πιο ψηλά. Τότε όλες οι ομάδες ήταν δυνατές: ο ΠΑΟΚ, ο Άρης, ο Ηρακλής, η ΑΕΚ, ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, ο ΟΦΗ, η ΑΕΛ, αλλά και άλλοι σύλλογοι. Πιστεύω ότι και η 6η θέση που κατακτήσαμε ήταν μεγάλο επίτευγμα. Μην ξεχνάμε πως αυτό που καταφέραμε ήταν τεράστιο. Ήμασταν μια ομάδα που είχε ανέβει στην Α’ Εθνική. Παίζαμε στο γήπεδο της Καισαριανής, στο Νήαρ Ηστ, το οποίο ήταν ξερό. Φανταστείτε μια ομάδα που αγωνίζεται εκεί να πηγαίνει να παίξει με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Old Trafford. Σκεφτείτε πόση απόσταση υπήρχε… Εκείνη την περίοδο η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ άρχιζε να επανακάμπτει, να παίρνει τίτλους. Μάλιστα, τότε ήταν ήδη κάτοχος του Κυπέλλου Κυπελλούχων…» Πώς σας προετοίμασε για αυτά τα δύο παιχνίδια ο προπονητής σας, Γκερντ Πρόκοπ; «Ο Πρόκοπ είχε ταξιδέψει στην Αγγλία ειδικά για τη Μάντσεστερ, για να δει ένα παιχνίδι της. Ερχόμενος στην Ελλάδα, μας είπε πως είναι μια ομάδα απέναντι στην οποία μπορούμε να πετύχουμε κάτι. Εμείς λέγαμε: «Τι μας λέει τώρα αυτός;». Δεν πιστεύαμε ότι μπορούσε να συμβεί το οτιδήποτε. Δεν ξέρω τι αγώνα είχε δει, αλλά η Μάντσεστερ έπαιζε τότε με ψηλές μπαλιές. Γενικά, στην Αγγλία εφάρμοζαν εκείνη την εποχή αυτό το στυλ παιχνιδιού. Εμείς, από την πλευρά μας, είχαμε ψηλά κορμιά και, βέβαια, τον Σαργκάνη κάτω από τα δοκάρια. Οπότε μάλλον όντως κάτι είχε δει. Στον πρώτο αγώνα που παίξαμε, αγωνιστήκαμε στο «Απόστολος Νικολαΐδης», καθώς το γήπεδό μας ήταν υπό κατασκευή. Δεν μπορώ να πω ότι είχαμε τεράστια πίεση. Ήμασταν τυχεροί, βέβαια, γιατί αυτοί είχαν δύο δοκάρια, ενώ είχαμε και εμείς μία-δύο φάσεις. Έτσι, κατορθώσαμε και πήραμε αυτό το 0-0. Ήταν μια μεγάλη επιτυχία για εμάς. Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε κάτι καλύτερο». YouTube thumbnail Το παιχνίδι όσο κυλά όχι μόνο δεν δέχεστε γκολ, αλλά χάνετε και ευκαιρίες. Η παρουσία του αείμνηστου Σαργκάνη κάτω από τα δοκάρια, παρ’ όλη την ποιότητα του αντιπάλου, σας ενέπνεε σιγουριά; «Ο Νίκος ήταν ένας τερματοφύλακας ο οποίος σίγουρα ενέπνεε σιγουριά. Ήμασταν αρκετοί ως αρχηγοί, ο Χατζηαγγέλης, ήμουν εγώ, αλλά τον Σαργκάνη τον ψηφίσαμε όλοι αρχηγό της ομάδας, λόγω και της προσφοράς του και του μεγέθους του. Αυτό όμως που ήθελα να πω για τον Νίκο είναι πως εμψύχωνε όλους μας, έδειχνε εμπιστοσύνη στην ομάδα και πίστευε πως ακόμα και με τη Μάντσεστερ θα έχουμε καλό αποτέλεσμα. Θα σας πω κάτι που μάλλον δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι. Είχαμε έναν χρηματοδότη στον σύλλογο, τον Κόνσλα, ο οποίος ήταν ένας επιχειρηματίας της περιοχής. Μας είχε τάξει ένα μεγάλο ποσό σε περίπτωση πρόκρισης με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Λέει, λοιπόν, ο Σαργκάνης: «Μπορούμε να προκριθούμε». Εμείς δεν το πιστεύαμε, βέβαια. Του έλεγε του παράγοντα: «Σίγουρα θα μας τα δώσεις τα λεφτά;». «Ναι», απάντησε εκείνος. Και ο Νίκος είπε: «Ωραία». Το πίστευε. Και πράγματι τα διεκδικήσαμε, γιατί αποκλειστήκαμε στο δεύτερο ημίχρονο της παράτασης. Ο Σαργκάνης ήταν μεγάλος τερματοφύλακας και ήταν και ο ίδιος σε τρομερή κατάσταση, ειδικά στο δεύτερο παιχνίδι στο Μάντσεστερ. Ως αρχηγός μας μετέδιδε την πίστη πως μπορούμε να κερδίσουμε οποιονδήποτε αντίπαλο». Πόσο δύσκολο ήταν το έργο σας, όταν απέναντί σας είχατε τους αμυντικούς της Μάντσεστερ, καθώς και τον μεγάλο Πίτερ Σμάιχελ; «Η πίεση που δεχθήκαμε ήταν αφόρητη. Είχαν δύο στόπερ, τον Μπρους και τον Πάλιστερ. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τα ονόματα αυτών των δύο παικτών, οι οποίοι ήταν πάνω από 1,90 αμφότεροι. Ήταν σκληροί. Ήταν πολύ καλή ομάδα. Στο δεύτερο παιχνίδι, θυμάμαι στο ημίχρονο ότι είχαν πιαστεί τα πόδια μου και ο φυσικοθεραπευτής της ομάδας μου έκανε μασάζ. Είχαμε και κάποιους τραυματισμούς, όπως του Σπηλιώτη και του Θεοδωράκου. Όμως είχαμε τόσο πάθος και δίψα για διάκριση και, όσο κρατούσαμε το μηδέν, όλο και υπερβάλλαμε εαυτόν. Θα μπορούσαμε και να προηγηθούμε, είχα και εγώ δύο καλές στιγμές. Ήταν υπερβολική η προσπάθεια που κάναμε και γι’ αυτό κατορθώσαμε και πήραμε το αποτέλεσμα 0-0 στην κανονική διάρκεια. Από εκεί και έπειτα, δεχθήκαμε δύο γκολ στο δεύτερο ημίχρονο της παράτασης, από τον Χιουζ και τον ΜακΚλέρ». Τελειώνοντας το παιχνίδι 0-0 με την «πλούσια», από πάσης πλευράς, Μάντσεστερ, πόσο περήφανοι νιώσατε για τον Αθηναϊκό, μια ομάδα από τις λαϊκές γειτονιές των Αθηνών; «Ήμασταν πράγματι πολύ περήφανοι. Και πολλές φορές τη μνημονεύουμε αυτή τη στιγμή. Αυτό το επίτευγμα του Αθηναϊκού δεν το είχε και έχει πετύχει καμία ομάδα στην Ελλάδα. Ένας νεοφώτιστος σύλλογος να παίζει, μέσα σε έναν χρόνο, ευρωπαϊκό παιχνίδι κόντρα στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και να κατορθώνει να πάρει δύο ισοπαλίες, χάνοντας τελικά στην παράταση. Αναμενόμενο ήταν πως η Μάντσεστερ θα προκριθεί. Αλλά αν κρατούσαμε άλλα επτά-οκτώ λεπτά και πηγαίναμε στα πέναλτι, είμαι σίγουρος ότι ο Σαργκάνης θα έκανε το θαύμα του. Γιατί στα πέναλτι ήταν φοβερός ο Νίκος». Στον αντίποδα, οι άνθρωποι της Μάντσεστερ πώς το αντιμετώπισαν; Προσέξατε αν σάστισαν, αν έμειναν έκπληκτοι; «Ναι, δεν το περίμεναν. Και αυτό που αποτυπώθηκε στο μυαλό μου σαν άσχημη εντύπωση των Άγγλων -παρότι φημίζονται για το fair play- είναι ότι στο δεύτερο παιχνίδι ίσως δεν περίμεναν τέτοια αγωνιστική αντίδραση από εμάς και, στο τέλος του αγώνα, δεν δέχθηκε κανένας τους να ανταλλάξουμε φανέλες. Αρνήθηκαν, πολύ προκλητικά. Φανταστείτε πόσο άσχημα νιώσαμε εμείς. Περιμέναμε να πάρουμε μία φανέλα του Χιουζ, του Σμάιχελ. Νομίζω εγώ ζήτησα του ΜακΚλέρ, αλλά όλοι έλεγαν: «No, no». Πλήρης αδιαφορία». Την ίδια συμπεριφορά είχε και ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον; «Από τον Φέργκιουσον δεν θυμάμαι τίποτα, μόνο από τους παίκτες. Ίσως και εκείνοι να ήταν νευριασμένοι από την αντίστασή μας και γι’ αυτό να ενήργησαν έτσι». Από τη στιγμή που φύγατε για το Μάντσεστερ μέχρι που γυρίσατε, πώς ζήσατε αυτή την εμπειρία; «Σαν γιορτή. Κάναμε την εκδρομή μας και απλά δεν θέλαμε να φάμε πολλά γκολ. Θυμάμαι την ημέρα του αγώνα. Γυρνούσαμε στα ηλεκτρονικά καταστήματα για να πάρουμε καμία φωτογραφική μηχανή, κάποια ηλεκτρονική συσκευή. Το μυαλό ήταν εκεί. Δεν σκεφτόμασταν το ματς. Ήταν μια εκδρομή για εμάς». Έτσι όπως ήρθε ο αποκλεισμός, στο δεύτερο ημίχρονο της παράτασης, υπάρχει ένα «αχ», ένα «τι πήγαμε να κάνουμε», που να δηλώνει πικρία; «Εντάξει, να είμαστε ρεαλιστές. Βέβαια, αν αντέχαμε άλλα επτά-οκτώ λεπτά… Αλλά πόσο να αντέξεις εάν δέχεσαι συνεχώς πίεση; Η διαφορά των ομάδων ήταν πολύ μεγάλη. Οπότε ας είμαστε ρεαλιστές. Κάναμε την προσπάθειά μας. Φτάσαμε κοντά στο θαύμα. Αν πηγαίναμε στα πέναλτι, θα είχαμε περισσότερες ελπίδες. Αυτοί θα είχαν περισσότερο άγχος και εμείς θα είχαμε τον Σαργκάνη. Δεν ξέρουμε τι θα γινόταν. Είναι μια στιγμή για μας που έχει μείνει ανεξίτηλη στη μνήμη μας και, όταν βρισκόμαστε όλοι στον Βύρωνα, συζητάμε γι’ αυτό το παιχνίδι». YouTube thumbnail Τι νομίζετε πως έλειψε, εάν έλειψε, από εκείνη την ομάδα σας για να κάνει την υπέρβαση σε επίπεδο πρωταθλήματος; Και τι εύχεστε να γίνει, ώστε ο Αθηναϊκός να επανέλθει στην ανώτερη κατηγορία του ποδοσφαίρου της χώρας μας; «Εκείνη την εποχή δεν μπορούσαμε να ζητήσουμε από τους εαυτούς μας τίποτα παραπάνω. Η ομάδα, όπως προείπα, ήταν νεοφώτιστη. Έγινε μεγάλη προσπάθεια και από τη διοίκηση, με επικεφαλής τον κ. Καλογιάννη. Ήμασταν μια ομάδα που παίζαμε πολλά χρόνια μαζί. Θυμάμαι επτά-οκτώ παίκτες που ήταν πάνω από 10 χρόνια στον σύλλογο. Είχαμε πολύ καλό σύνολο, σε συνδυασμό με τις προσθήκες που έγιναν εκείνη τη χρονιά. Ήρθαν καλοί παίκτες και γίναμε πολύ δυνατοί. Από εκεί και πέρα, ο Αθηναϊκός βρίσκεται στις ερασιτεχνικές κατηγορίες. Θέλει υπομονή. Οι υπεύθυνοι πρέπει να δώσουν έμφαση στις ακαδημίες και να προωθήσουν νέα παιδιά. Ανέβηκε πέρυσι η ομάδα στην Α’ ΕΠΣ, φέτος ο στόχος είναι η παραμονή, αλλά είναι δύσκολο να έρθουν παίκτες μεγάλης αξίας. Για να κρατηθεί η ομάδα και να έχει μέλλον, πρέπει να στηρίζεται στα δικά της παιδιά. Από τη στιγμή που δεν υπάρχουν οικονομικές δυνατότητες να αγοράζεις παίκτες κάθε χρόνο, χρειάζεται εκεί να δοθεί έμφαση. Αυτό θα κάνει και η παρούσα διοίκηση».

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗ

13 Σεπτεμβρίου 1873: Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή – Ο Έλληνας της Ανατολής που άλλαξε την επιστήμη των μαθηματικών και έζησε την καταστροφή της Σμύρνης Από το Βερολίνο και την Αίγυπτο στο Γκέτινγκεν, τον Αϊνστάιν και το Μόναχο – Η ζωή ενός κορυφαίου Έλληνα μαθηματικού που επέστρεψε στη Μικρά Ασία για να δημιουργήσει ένα πανεπιστήμιο στη Σμύρνη – Γράφει η Κάλλια Λαμπροπούλου 13/09/2026 - 12:55μμ Ο Έλληνας μαθηματικός Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή (1873-1950), μία από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής και διεθνούς μαθηματικής επιστήμης (φωτ.: Αρχείο karatheodori.gr) Ο Έλληνας μαθηματικός Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή (1873-1950), μία από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής και διεθνούς μαθηματικής επιστήμης (φωτ.: Αρχείο karatheodori.gr) Στηρίξτε το Pontos News Επιλέξτε μας ως προτιμώμενη πηγή στην Αναζήτηση Google Προσθήκη πηγής Στις 13 Σεπτεμβρίου 1873 γεννήθηκε στο Βερολίνο ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες μαθηματικούς του 20ού αιώνα. Γεννημένος στη Γερμανία, μεγαλωμένος στις Βρυξέλλες και με μια επιστημονική διαδρομή που θα τον έφερνε στα κορυφαία πανεπιστήμια της Ευρώπης, ο Καραθεοδωρή θα μπορούσε να είχε μείνει οριστικά στη Δύση. Η ζωή του, όμως, είχε έναν ισχυρό δεσμό με την Ανατολή. Ο πατέρας του, Στέφανος Καραθεοδωρή, ήταν Οθωμανός Έλληνας διπλωμάτης, ενώ η μητέρα του, Δέσποινα Πετροκόκκινου, προερχόταν από ελληνική οικογένεια εμπόρων που είχε εγκατασταθεί στη Μασσαλία. Η οικογένεια Καραθεοδωρή είχε καταγωγή από την Αδριανούπολη, ενώ ο παππούς του Κωνσταντίνου είχε διατελέσει καθηγητής στην Ιατρική Σχολή της Κωνσταντινούπολης και γιατρός στην υπηρεσία δύο Οθωμανών σουλτάνων. Αυτή η καταγωγή θα αποκτούσε ιδιαίτερη σημασία δεκαετίες αργότερα, όταν ο ήδη καταξιωμένος καθηγητής θα αποφάσιζε να συνδέσει το όνομά του με ένα από τα πιο φιλόδοξα εκπαιδευτικά σχέδια του ελληνισμού της Μικράς Ασίας: τη δημιουργία πανεπιστημίου στη Σμύρνη. Από τη μηχανική στα μεγάλα μαθηματικά Τα πρώτα χρόνια του Καραθεοδωρή πέρασαν στις Βρυξέλλες. Σπούδασε μηχανικός στο Βέλγιο και στη συνέχεια εργάστηκε στην Αίγυπτο, συμμετέχοντας στα έργα του φράγματος του Ασιούτ. Εκεί συνέβη μια καθοριστική αλλαγή. Στον ελεύθερο χρόνο του μελετούσε μαθηματικά, ενώ πραγματοποίησε και μετρήσεις στην πυραμίδα του Χέοπα, τις οποίες αργότερα δημοσίευσε. Το 1900 εγκατέλειψε οριστικά τη μηχανική και επέστρεψε στη Γερμανία για να σπουδάσει μαθηματικά. Η απόφαση αυτή θα άλλαζε όχι μόνο τη δική του ζωή αλλά και την ιστορία της σύγχρονης μαθηματικής επιστήμης. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και στη συνέχεια στο Γκέτινγκεν, ένα από τα σημαντικότερα κέντρα μαθηματικής έρευνας της εποχής. Εκεί βρέθηκε δίπλα σε κορυφαίους επιστήμονες, μεταξύ των οποίων ο Νταβίντ Χίλμπερτ (από τους πιο επιδραστικούς Γερμανούς μαθηματικούς όλων των εποχών) και ο επίσης σπουδαίος μαθηματικός, Φέλιξ Κλάιν. Το 1904 απέκτησε το διδακτορικό του και πολύ γρήγορα άρχισε να διαμορφώνει τη δική του επιστημονική πορεία. Δίδαξε στη Βόννη, στο Ανόβερο, στο Μπρέσλαου και στο Γκέτινγκεν, ενώ το 1918 μετακινήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Το επιστημονικό του έργο υπήρξε εξαιρετικά ευρύ. Ασχολήθηκε με τον λογισμό των μεταβολών, τη θεωρία μέτρου, τη θεωρία πραγματικών και μιγαδικών συναρτήσεων, τις διαφορικές εξισώσεις, τη γεωμετρική οπτική, τη θερμοδυναμική και ζητήματα που συνδέονταν με τη θεωρία της σχετικότητας. Δεν ήταν απλώς ένας μαθηματικός που έλυνε δύσκολα προβλήματα. Ο Καραθεοδωρή επηρέασε ολόκληρους κλάδους της μαθηματικής ανάλυσης και δημιούργησε μια ισχυρή παράδοση μαθητών, αρκετοί από τους οποίους εξελίχθηκαν σε σημαντικούς επιστήμονες. Ο Αϊνστάιν και ο Έλληνας μαθηματικός Η επιστημονική του ακτινοβολία τον έφερε σε επικοινωνία και με τον Άλμπερτ Αϊνστάιν. Οι δύο επιστήμονες αλληλογραφούσαν για μαθηματικά ζητήματα που συνδέονταν με τη φυσική και τη θεωρία της σχετικότητας. Σε επιστολή του προς τον Καραθεοδωρή το 1916, ο Αϊνστάιν επαίνεσε τη μαθηματική του ανάπτυξη, χαρακτηρίζοντάς την «wonderful» (σ.σ. υπέροχη) και σημειώνοντας ότι πλέον κατανοούσε τα πάντα. Η αλληλογραφία τους αποτελεί ένα από τα σημαντικά τεκμήρια της επιστημονικής σχέσης των δύο ανδρών. Δεν επιβεβαιώνει, ωστόσο, τον μεταγενέστερο μύθο ότι ο Καραθεοδωρή «έγραψε τη θεωρία της σχετικότητας για τον Αϊνστάιν». Η πραγματική ιστορία είναι ίσως ακόμη πιο ενδιαφέρουσα: ένας από τους κορυφαίους φυσικούς του αιώνα απευθυνόταν σε έναν σπουδαίο μαθηματικό για τη μαθηματική επεξεργασία προβλημάτων που τον απασχολούσαν. Οι 38 επιστολές αλληλογραφίας Αϊνστάιν – Καραθεοδωρή, μεταξύ 1916 και 1930, βρίσκονται όλες στο Μουσείο Καραθεοδωρή στην Κομοτηνή, το οποίο πλέον στεγάζεται στην Τσανάκλειο (φωτ.: Χρόνος Εφημερίδα/Facebook) Η μεγάλη επιστροφή στη Μικρά Ασία Παρά τη διεθνή του σταδιοδρομία, ο Καραθεοδωρή δεν απομακρύνθηκε από την Ελλάδα και τον ελληνισμό της Ανατολής. Το 1919, ύστερα από πρόσκληση της ελληνικής κυβέρνησης, άρχισε να επεξεργάζεται το σχέδιο για τη δημιουργία ενός νέου ελληνικού πανεπιστημίου. Το σχέδιο πήρε τελικά συγκεκριμένη μορφή στη Σμύρνη και το 1920 ο Καραθεοδωρή ανέλαβε επίσημα την οργάνωση του Ιωνικού Πανεπιστημίου. Η επιλογή της Σμύρνης είχε ιδιαίτερο συμβολισμό. Η πόλη αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του ελληνισμού της Μικράς Ασίας και ο Καραθεοδωρή επιχειρούσε να συνδέσει αυτή την πνευματική παράδοση με τα πρότυπα της σύγχρονης ευρωπαϊκής ανώτατης εκπαίδευσης. Ο Καραθεοδωρή στην είσοδο του πανεπιστημίου που δεν λειτούργησε ποτέ (πηγή: Τράπεζα της Ελλάδος) Για εκείνον, το πανεπιστήμιο δεν ήταν απλώς ένα κτίριο και μερικές αίθουσες διδασκαλίας. Έπρεπε να διαθέτει βιβλιοθήκη, εργαστήρια, επιστημονικά όργανα και ένα οργανωμένο σύστημα σπουδών. Ταξίδεψε στην Ευρώπη για να προμηθευτεί βιβλία και εξοπλισμό και εργάστηκε συστηματικά για τη συγκρότηση της βιβλιοθήκης. Συνεργάστηκε με ειδικούς και γερμανικούς βιβλιογραφικούς και τεχνικούς φορείς, ενώ φρόντισε ακόμη και για τον σχεδιασμό του χώρου και των μεταλλικών ραφιών. Το εγχείρημα είχε αρχίσει να παίρνει μορφή. Τα βιβλία συγκεντρώνονταν, ο επιστημονικός εξοπλισμός έφθανε και η λειτουργία του πανεπιστημίου προγραμματιζόταν για το φθινόπωρο του 1922. Ήταν η στιγμή που το προσωπικό όραμα του Καραθεοδωρή συναντούσε την ιστορία της Μικράς Ασίας. Το 1922 και η διάσωση της βιβλιοθήκης Η κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου ανέτρεψε μέσα σε λίγες εβδομάδες ολόκληρο το σχέδιο. Ο Καραθεοδωρή παρέμεινε στη Σμύρνη μέχρι την τελευταία φάση των γεγονότων. Μέσα στην αναστάτωση, προσπάθησε να διασώσει τη βιβλιοθήκη και τον επιστημονικό εξοπλισμό του πανεπιστημίου, γνωρίζοντας ότι η προσπάθεια για τη δημιουργία του ιδρύματος είχε πλέον καταρρεύσει. Η δική του επιστολή προς το υπουργείο Παιδείας, στις 19 Νοεμβρίου 1922, αποτελεί πολύτιμο πρωτογενές τεκμήριο για την επιχείρηση διάσωσης της βιβλιοθήκης. Eπιστολή σχετικά με την οργάνωση του Πανεπιστημίου Σμύρνης (περ. 1920-1922) – (φωτ.: Γενικά Αρχεία του Κράτους/Public Domain) Η κόρη του, Δέσποινα Ροδοπούλου-Καραθεοδωρή, θα περιέγραφε αργότερα την επιμονή του πατέρα της να περισώσει ό,τι μπορούσε: «Έμεινε για να διασώσει ό,τι μπορούσε: βιβλία, όργανα κ.α.» Μεγάλο μέρος της βιβλιοθήκης και σημαντικό τμήμα του εξοπλισμού μεταφέρθηκαν τελικά στην Αθήνα. Το πανεπιστήμιο δεν πρόλαβε να λειτουργήσει, όμως η πνευματική του παρακαταθήκη δεν χάθηκε. Ο Αμερικανός πρόξενος Τζορτζ Χόρτον, ένας από τους ξένους διπλωμάτες που έζησαν από κοντά τις δραματικές ημέρες της Σμύρνης, κατέγραψε επίσης την παρουσία του Καραθεοδωρή στις τελευταίες ημέρες της πόλης. Τον περιέγραψε ως «η ενσάρκωση της ελληνικής πολιτιστικής και πνευματικής ιδιοφυΐας στην Ανατολή». Η φράση του Χόρτον έχει ιδιαίτερο βάρος. Ο Καραθεοδωρή βρισκόταν εκεί ως εκπρόσωπος ενός ελληνικού πνευματικού οράματος που είχε επιχειρήσει να ριζώσει στην Ανατολή. Το πανεπιστήμιο μπορεί να μην άνοιξε ποτέ, όμως ο άνθρωπος που το σχεδίασε είχε ήδη αφήσει το αποτύπωμά του στην πόλη. Ίσως το πιο γνωστό πορτρέτο του Κ. Καραθεοδωρή Η Αθήνα και το Μόναχο Μετά την καταστροφή, ο Καραθεοδωρή επέστρεψε στην Ελλάδα. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, πριν επιστρέψει το 1924 στη Γερμανία και αναλάβει την έδρα Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Η διεθνής του πορεία συνεχίστηκε. Το 1928 έγινε ο πρώτος επισκέπτης ομιλητής της American Mathematical Society και ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου έδωσε διαλέξεις και δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στο Χάρβαρντ. Παράλληλα, συνέχισε να γράφει και να διδάσκει. Τα έργα του στον λογισμό των μεταβολών, στις πραγματικές συναρτήσεις, στη σύμμορφη απεικόνιση, στις διαφορικές εξισώσεις και στη γεωμετρική οπτική συνέβαλαν καθοριστικά στην εξέλιξη της μαθηματικής ανάλυσης. Πέθανε στο Μόναχο στις 2 Φεβρουαρίου 1950. Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή έμεινε στην ιστορία ως ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες μαθηματικούς, με έργο που ξεπέρασε τα σύνορα της χώρας και επηρέασε την παγκόσμια επιστήμη. Υπάρχει όμως και μια δεύτερη, λιγότερο γνωστή πλευρά της κληρονομιάς του. Στη ζωή του, η Ανατολή και η Ευρώπη δεν υπήρξαν δύο κόσμοι που απλώς συνυπήρχαν. Συναντήθηκαν στο πρόσωπό του. Από την οικογένεια με τις ρίζες στην Αδριανούπολη και την Κωνσταντινούπολη, μέχρι τα πανεπιστήμια της Γερμανίας και τη συνεργασία με κορυφαίους επιστήμονες της εποχής, ο Καραθεοδωρή κουβαλούσε μαζί του μια σύνθετη ελληνική ταυτότητα, διαμορφωμένη μέσα σε διαφορετικούς πολιτισμούς. Και όταν του δόθηκε η ευκαιρία να δημιουργήσει ένα πανεπιστήμιο στη Μικρά Ασία, επέλεξε να επιστρέψει. Η Σμύρνη έγινε έτσι το σημείο όπου συναντήθηκαν η επιστήμη του, η ελληνική του καταγωγή και η ιστορία του ελληνισμού της Ανατολής. Το Ιωνικό Πανεπιστήμιο ήταν το μεγάλο σχέδιο αυτής της συνάντησης. Η Καταστροφή του 1922 το διέκοψε πριν ακόμη ανοίξει τις πόρτες του. Ο Καραθεοδωρή, όμως, φρόντισε να μη χαθεί ό,τι μπορούσε να σωθεί. Και ίσως αυτή να είναι η πιο χαρακτηριστική εικόνα της ζωής του: ένας άνθρωπος που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του αναζητώντας την ακρίβεια και την τάξη μέσα στα μαθηματικά, βρέθηκε στη Σμύρνη το 1922 μέσα σε μια από τις μεγαλύτερες καταστροφές του ελληνισμού και προσπάθησε, μέσα στο χάος, να διασώσει βιβλία, επιστημονικά όργανα και ένα κομμάτι του πνευματικού κόσμου που είχε ονειρευτεί. Το πανεπιστήμιο της Σμύρνης δεν λειτούργησε ποτέ. Το όνομα του Καραθεοδωρή, όμως, έμεινε συνδεδεμένο και με εκείνο το ανολοκλήρωτο εγχείρημα και με την παγκόσμια ιστορία των μαθηματικών. Κάλλια Λαμπροπούλου

Η ΧΑΡΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΟΙΡΕΣ

ΟΙ ΧΑΡΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΟΙΡΕΣ του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη Η ιστοσελίδα μου στο Facebook έχει γεμίσει με Χάριτες, οι οποίες, με ευγένεια, μου στέλνουν μηνύματα και με χαιρετούν. Δυστυχώς, είναι τόσες πολλές, ώστε δεν έχω τον χρόνο να απαντώ σε όλα όσα μου ζητούν και περιορίζομαι σε ένα απλό «ΧΑΙΡΕ». Όσες και όσοι γράφουν για χρήματα, δάνεια ή δωρεές, απορρίπτονται αυτόματα. ΧΑΙΡΕΤΕ Το «ΧΑΙΡΕ» είναι ο αρχαίος ελληνικός χαιρετισμός, που συνοδεύεται από υψωμένο το δεξί χέρι και αναπεπταμένη την παλάμη. Τα μηνύματα μου τα στέλνω στα Ελληνικά και στην Αγγλική γλώσσα. Συνεχίζω, όμως, με τις Χάριτες. Ήταν τρεις αδελφές: η Ευφροσύνη( χαρά και η πνευματική ευθυμία ), η Θάλεια(φωτεινή εύχαρις) και η Αγλαΐα(.πανέμορφη και λαμπερή) Ήταν διαχρονικές θεότητες της βλάστησης, της ομορφιάς, της χάρης και της χαράς, με κατοικία στον Όλυμπο, μαζί με τους θεούς. Σκόρπιζαν τη χαρά στη φύση και στις καρδιές θεών και ανθρώπων. Συνόδευαν τον Διόνυσο στις βακχικές περιπλανήσεις του και, σύμφωνα με την παράδοση, συμμετείχαν στη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού κατά τις πολιτιστικές εκστρατείες του Διονύσου ανά τον κόσμο. Κατά μία παράδοση, μάλιστα, έπλεξαν με τα ίδια τους τα χέρια το νυφικό πέπλο της Αρμονίας, για τον γάμο της με τον Κάδμο. Η ΑΡΜΟΝΙΑ «Η Αρμονία των αρχαίων Ελλήνων ήταν η βαθιά συμφωνία ανάμεσα στον άνθρωπο, τη φύση, την ψυχή και το Σύμπαν — η αναζήτηση του μέτρου που μετατρέπει την τάξη σε ομορφιά και τη γνώση σε σοφία.» Και εδώ γεννιέται ένα ερώτημα: Πιστεύετε στην Τύχη; Σε αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν Μοίρα; ΟΙ ΜΟΙΡΕΣ «Η Μοίρα, για τους αρχαίους Έλληνες, δεν ήταν απλώς μια αδυσώπητη δύναμη που καθόριζε τη ζωή του ανθρώπου, αλλά η δύναμη που όριζε τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης, ακόμη και απέναντι στους ίδιους τους θεούς.» Οι Μοίρες, οι τρεις γκριζομάλλες αδελφές, ήταν οι θεότητες του πεπρωμένου κάθε ανθρώπου. Αυτό, όμως, δεν σήμαινε ότι ο Έλληνας έπρεπε να παραιτείται και να αποδέχεται παθητικά τη μοίρα του, όπως συχνά συναντάται σε αντιλήψεις άλλων πολιτισμών. Αντίθετα, ο άνθρωπος καλείται να ενεργεί, να αγωνίζεται και, μέσα από τις πράξεις του, να διαμορφώνει την πορεία της ζωής του. Η Κλωθώ, η κλώστρια, κλώθει το νήμα της ζωής. Η Λάχεσις κληρώνει και καθορίζει το μερίδιο που αναλογεί στον καθένα, καθώς και τη διάρκεια της ζωής. Η Άτροπος, τέλος, είναι εκείνη που καθιστά την απόφαση αναπότρεπτη και κόβει το νήμα της ζωής. Στους Δελφούς, σύμφωνα με την παράδοση, εμφανίζονται δύο όψεις της μοίρας: η Μοίρα της Γέννησης και η Μοίρα του Θανάτου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η γέννηση του Μελέαγρου στα ανάκτορα του Οινέως. Οι Μοίρες προφήτευσαν για το παιδί: η Κλωθώ ότι θα ήταν γενναιόψυχο, η Λάχεσις προέγραψε τα κατορθώματά του και η Άτροπος όρισε ότι θα ζούσε μέχρι τη στιγμή που θα καιγόταν ένα συγκεκριμένο κούτσουρο στη φωτιά της Εστίας. Η μητέρα του, η Αλθαία, ακούγοντας την προφητεία, άρπαξε το αναμμένο κούτσουρο, το έσβησε και το έκρυψε βαθιά στη γη. Με τον τρόπο αυτό πίστεψε ότι θα μπορούσε να προστατεύσει το παιδί της από το πεπρωμένο του. Η ιστορία αυτή μας διδάσκει κάτι σημαντικό: Δεν πρέπει να είμαστε μοιρολάτρες. Ο άνθρωπος δεν πρέπει να παραδίδεται αμαχητί σε όσα θεωρεί προκαθορισμένα. Οφείλει να ενεργεί, να αγωνίζεται και να προσπαθεί, με τα έργα του, να διαμορφώνει τη μοίρα του — δηλαδή το πεπρωμένο του. Η μοίρα μπορεί να θέτει τα όρια. Η πράξη, όμως, είναι δική μας. Επομένως, κάθε άνθρωπος έχει ευθύνη απέναντι στον εαυτό του να αγωνίζεται για το καλό του, για την κοινωνία και την πατρίδα του, αλλά και για τη βελτίωση και την προστασία του περιβάλλοντος. Ίσως τελικά αυτό να είναι και το βαθύτερο μήνυμα της αρχαίας ελληνικής σκέψης: Να γνωρίζεις τη Μοίρα σου, αλλά να μην παραιτείσαι μπροστά της. Να σέβεσαι την Τύχη, αλλά να εμπιστεύεσαι τη δύναμη της πράξης. Γιατί, σε μεγάλο βαθμό, τη μοίρα μας τη γράφουμε και εμείς οι ίδιοι. Στέλνω θερμό χαιρετισμό σε όλες τις καλές φίλες και φίλους αναγνώστες της ιστοσελίδας «Αμφικτύων» ( 17/9/26) Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

Καρκίνος του προστάτη: Η έγκαιρη διάγνωση σώζει ζωές – Τι αλλάζει μετά την αφαίρεσή του – Σήμερα Τρίτη η Ευρωπαϊκή μέρα Η 15η Σεπτεμβρίου είναι Ευρωπαϊκή Ημέρα κατά του Καρκίνου του Προστάτη – PSA, πρόληψη και σύγχρονες θεραπείες – Τι συμβαίνει μετά την προστατεκτομή με ούρηση, ακράτεια, στύση και σεξουαλική ζωή Φωτό/ chatgpt ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ 15 Σεπτεμβρίου 2026 • 06:14 share icon Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Προσθήκη της huffingtonpost.gr στην Google Η 15η Σεπτεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Ευρωπαϊκή Ημέρα κατά του Καρκίνου του Προστάτη, με βασικό στόχο να θυμίζει στους άνδρες τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης. Και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, επειδή ο καρκίνος του προστάτη στα αρχικά στάδια μπορεί να μην προκαλεί κανένα σύμπτωμα. Ένας άνδρας μπορεί να αισθάνεται απολύτως καλά και η νόσος να έχει ήδη αρχίσει να αναπτύσσεται. Advertisement Τι είναι ο προστάτης Ο προστάτης είναι ένας μικρός αδένας του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος, βρίσκεται κάτω από την ουροδόχο κύστη και περιβάλλει το αρχικό τμήμα της ουρήθρας. Συμμετέχει στην παραγωγή του υγρού που αποτελεί μέρος του σπέρματος. Με την ηλικία είναι συνηθισμένο να μεγαλώνει. Η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη, όμως, δεν είναι καρκίνος, παρότι μπορεί να προκαλεί δυσκολία στην ούρηση, συχνουρία ή ανάγκη για ούρηση κατά τη διάρκεια της νύχτας. Πώς προλαμβάνεται ο καρκίνος του προστάτη Δεν υπάρχει μέθοδος που να εξασφαλίζει ότι ένας άνδρας δεν θα εμφανίσει ποτέ καρκίνο του προστάτη. Η ηλικία, το οικογενειακό ιστορικό και ορισμένοι γενετικοί παράγοντες αποτελούν σημαντικούς παράγοντες κινδύνου που δεν μπορούμε να αλλάξουμε. Η διατήρηση φυσιολογικού βάρους, η συστηματική άσκηση και μια ισορροπημένη διατροφή με πολλά λαχανικά, φρούτα και προϊόντα ολικής άλεσης αποτελούν λογικές επιλογές για τη συνολική υγεία. Δεν υπάρχει, όμως, βιταμίνη ή συμπλήρωμα διατροφής που να έχει αποδειχθεί ότι προλαμβάνει αξιόπιστα τον καρκίνο του προστάτη. Στην πράξη, το ισχυρότερο όπλο είναι η έγκαιρη ανίχνευση. Το PSA δεν σημαίνει από μόνο του καρκίνο Το PSA μετριέται με μία απλή εξέταση αίματος. Αυξημένη τιμή δεν σημαίνει υποχρεωτικά καρκίνο. Μπορεί να αυξηθεί λόγω καλοήθους υπερπλασίας, φλεγμονής ή άλλων αιτιών. Advertisement Οι σύγχρονες ευρωπαϊκές οδηγίες προκρίνουν εξατομικευμένο έλεγχο. Η συζήτηση για PSA μπορεί να αρχίζει περίπου στα 50 έτη για άνδρες μέσου κινδύνου και νωρίτερα για όσους έχουν αυξημένο κίνδυνο, όπως ισχυρό οικογενειακό ιστορικό ή συγκεκριμένες γενετικές μεταλλάξεις. Εάν υπάρχουν ύποπτα ευρήματα, ο ουρολόγος μπορεί να ζητήσει επανάληψη του PSA, κλινική εξέταση, πολυπαραμετρική μαγνητική τομογραφία και, όταν υπάρχει ένδειξη, βιοψία. Καρκίνος δεν σημαίνει πάντα χειρουργείο Η διάγνωση καρκίνου του προστάτη δεν οδηγεί αυτομάτως στο χειρουργείο. Ορισμένοι καρκίνοι χαμηλού κινδύνου εξελίσσονται τόσο αργά ώστε μπορεί να επιλεγεί ενεργός παρακολούθηση, με τακτικό PSA, εξετάσεις, μαγνητικές και, όταν χρειάζεται, νέες βιοψίες. Για άλλους ασθενείς οι επιλογές περιλαμβάνουν χειρουργική επέμβαση, ακτινοθεραπεία ή βραχυθεραπεία. Σε πιο προχωρημένη νόσο χρησιμοποιούνται επίσης ορμονοθεραπεία και, ανάλογα με την περίπτωση, χημειοθεραπεία, στοχευμένες και άλλες σύγχρονες θεραπείες. Advertisement Η θεραπεία επιλέγεται σύμφωνα με το στάδιο και την επιθετικότητα του καρκίνου, το PSA, την ηλικία, τη γενική κατάσταση και τις προτεραιότητες του ίδιου του ασθενούς. Τι σημαίνει αφαίρεση του προστάτη Όταν απαιτείται χειρουργική θεραπεία, μπορεί να πραγματοποιηθεί ριζική προστατεκτομή. Ο χειρουργός αφαιρεί ολόκληρο τον προστάτη και συνήθως τις σπερματοδόχους κύστεις. Ανάλογα με τον κίνδυνο της νόσου μπορεί να αφαιρεθούν και λεμφαδένες. Advertisement Μετά την αφαίρεση του προστάτη, η ουροδόχος κύστη επανασυνδέεται με την ουρήθρα, ώστε τα ούρα να συνεχίσουν να αποβάλλονται από τη φυσιολογική οδό. Η επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί με ανοικτή, λαπαροσκοπική ή ρομποτικά υποβοηθούμενη τεχνική. Η επιλογή εξαρτάται από την περίπτωση και την εμπειρία της χειρουργικής ομάδας. Επανέρχεται κανονικά η ούρηση; Ναι. Μετά το χειρουργείο τοποθετείται προσωρινά καθετήρας, μέχρι να επουλωθεί η σύνδεση της κύστης με την ουρήθρα. Όταν αφαιρεθεί, ο ασθενής ουρεί και πάλι φυσιολογικά μέσω της ουρήθρας. Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά μεταξύ ούρησης και εγκράτειας. Μετά την προστατεκτομή είναι συχνό να υπάρχουν αρχικά διαρροές ούρων, κυρίως με βήχα, φτέρνισμα, γέλιο, άρση βάρους ή απότομη κίνηση. Στους περισσότερους άνδρες η κατάσταση βελτιώνεται σταδιακά μέσα στους επόμενους μήνες. Οι ασκήσεις ενδυνάμωσης του πυελικού εδάφους μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά. Σε ένα μικρότερο ποσοστό η ακράτεια μπορεί να επιμείνει και υπάρχουν πρόσθετες θεραπείες, ακόμη και χειρουργικές, για την αντιμετώπισή της. Τι συμβαίνει με τη στύση Αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που πρέπει να συζητήσει ο ασθενής με τον γιατρό του πριν από το χειρουργείο. Πολύ κοντά στον προστάτη βρίσκονται νεύρα και αγγεία απαραίτητα για τη στύση. Εφόσον η θέση και η έκταση του καρκίνου το επιτρέπουν, ο χειρουργός μπορεί να εφαρμόσει τεχνική διατήρησης των νεύρων – nerve sparing. Δεν είναι όμως πάντοτε εφικτό. Εάν ο καρκίνος βρίσκεται κοντά στα νεύρα, προτεραιότητα είναι η πλήρης ογκολογική αντιμετώπιση. Η στύση μπορεί να χρειαστεί μήνες ή ακόμη και περισσότερο χρόνο για να επανέλθει. Οι πιθανότητες εξαρτώνται από την ηλικία, τη στυτική λειτουργία πριν από το χειρουργείο, το αν διατηρήθηκαν τα νεύρα και τη γενικότερη κατάσταση της υγείας. Και δεν επανέρχεται σε όλους στον ίδιο βαθμό. Υπάρχουν θεραπείες για τη στυτική δυσλειτουργία Ναι. Η σύγχρονη ουρολογία διαθέτει αρκετές επιλογές. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν φάρμακα για τη στυτική δυσλειτουργία, συσκευές κενού, ενδοσηραγγώδεις ενέσεις και άλλες μέθοδοι αποκατάστασης. Σε περιπτώσεις όπου οι συντηρητικές θεραπείες αποτυγχάνουν, υπάρχει και η δυνατότητα τοποθέτησης πεϊκής πρόθεσης. Η σεξουαλική αποκατάσταση μετά την προστατεκτομή είναι επομένως ένα πραγματικό κομμάτι της μετεγχειρητικής θεραπείας και όχι ένα θέμα που πρέπει να θεωρείται ταμπού. Οργασμός ναι – εκσπερμάτιση όχι Εδώ υπάρχει μία σημαντική αλλαγή που πρέπει να γνωρίζει ο άνδρας πριν αποφασίσει για την επέμβαση. Μετά τη ριζική προστατεκτομή δεν υπάρχει πλέον φυσιολογική εκσπερμάτιση σπέρματος, επειδή έχουν αφαιρεθεί ο προστάτης και οι σπερματοδόχοι κύστεις και έχει διακοπεί η φυσιολογική οδός του σπέρματος. Ο άνδρας όμως μπορεί να εξακολουθεί να αισθάνεται σεξουαλική επιθυμία και να έχει οργασμό. Πρόκειται για τον λεγόμενο «ξηρό οργασμό», χωρίς έξοδο σπέρματος. Παράλληλα, μετά τη ριζική προστατεκτομή χάνεται η δυνατότητα φυσικής τεκνοποίησης. Για νεότερους άνδρες που επιθυμούν μελλοντικά παιδιά, το ζήτημα της διατήρησης γονιμότητας πρέπει να συζητείται πριν από τη θεραπεία. Τι γίνεται με το PSA μετά την επέμβαση Μετά τη ριζική αφαίρεση του προστάτη, το PSA αναμένεται να πέσει σε μη ανιχνεύσιμα ή εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα. Γι’ αυτό και ο ασθενής δεν σταματά να παρακολουθείται επειδή χειρουργήθηκε. Το PSA ελέγχεται τακτικά και αποτελεί έναν πολύ σημαντικό δείκτη για το αν η νόσος παραμένει υπό έλεγχο. Εάν αρχίσει να αυξάνεται ξανά, χρειάζεται αξιολόγηση από την ιατρική ομάδα, καθώς μπορεί να αποτελεί ένδειξη βιοχημικής υποτροπής. Το μήνυμα της 15ης Σεπτεμβρίου Το μεγαλύτερο λάθος είναι η αντίληψη: «Δεν έχω κανένα πρόβλημα στην ούρηση, άρα ο προστάτης μου είναι καλά». Ο καρκίνος του προστάτη μπορεί να βρίσκεται σε αρχικό στάδιο χωρίς να προκαλεί συμπτώματα. Η Ευρωπαϊκή Ημέρα κατά του Καρκίνου του Προστάτη είναι επομένως μια καλή αφορμή για μία απλή υπενθύμιση προς κάθε άνδρα: μην περιμένεις να εμφανιστούν συμπτώματα. Συζήτησε με τον ουρολόγο σου πότε πρέπει να ξεκινήσεις τον κατάλληλο για την ηλικία και τον προσωπικό σου κίνδυνο έλεγχο. Σημείωση: Το κείμενο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη ιατρική συμβουλή. tag icon ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΥΓΕΙΑ

ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΗΓΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη «Έλληνες γηγενείς εσμέν» γράφει ο Ηρόδοτος Οι Έλληνες είναι γηγενείς του ελλαδικού χώρου. Από αρχαιοτάτων χρόνων ταξίδευαν και κατοίκησαν σε ολόκληρο σχεδόν τον γνωστό κόσμο: Ευρώπη, Εύξεινο Πόντο, Μικρά Ασία, Παλαιστίνη, Αφρική, Ασία (Ινδία-Θιβέτ-Κίνα-Λάος-Ιαπωνία), Ειρηνικό Ωκεανό (Πολυνησία, Ινδονησία, Μελανησία, Μικρονησία), Ατλαντίδα και Αμερικανική Ήπειρο (κυρίως στις νότιες περιοχές και αλλού). Χαρτογράφησαν τον γνωστό και άγνωστο τότε κόσμο (Βόρειο και Νότιο πόλο της Γης). Σύμφωνα με τους Πτολεμαϊκούς χάρτες, όπως διασώθηκαν ως τις μέρες μας από τους Βυζαντινούς (χάρτες Πιρί Ρέις). Οι γενεαλογικοί ιστοί με τα γένη των Ελλήνων Αυτά ήταν καταγεγραμμένα παλιά από τον Ησίοδο και άλλους πανάρχαιους συγγραφείς στις διάφορες ελληνικές γραφές: Ιερογλυφικά, Συμβολικά, Γραμμική Γραφή Α΄ και Β΄. Ο Ησίοδος αντέγραψε από τις χαλύβδινες πλάκες του Μουσείου του Ελικώνα την πρώτη ιστορία και τα δρώμενα των Ελλήνων και της Αιγαίας Γης. Στην κλασική εποχή, οι διάφοροι ιστορικοί και δραματικοί κυρίως συγγραφείς αντλούσαν από τα αρχαιότερα κείμενα ξεχασμένα γεγονότα της Ελληνικής φυλής. Δυστυχώς, οι ελληνικοί γενεαλογικοί ιστοί ποτέ δεν συγκεντρώθηκαν και μόνο από άτομα έγιναν αξιέπαινες προσπάθειες συγκεντρώσεώς τους και δεν ταξινομήθηκαν χρονολογικά. Από τον Ησίοδο, τον Όμηρο, τον Απολλόδωρο, τον Διόδωρο και άλλους αρχαίους συγγραφείς και ποιητές δίδεται η γένεση του κόσμου. Αρχή του Κόσμου – Κυριαρχία του Χρόνου Στην αρχή ήταν ο αιώνιος Χρόνος, κυρίαρχος των πάντων. Μετά εμφανίστηκαν η Γαία και ο Έρως. Ο Χρόνος γέννησε το Χάος. Το Χάος γέννησε το Έρεβος και τη Νύκτα. Το Έρεβος γέννησε τον Αιθέρα και την Ημέρα. Από τη Νύχτα γεννήθηκαν: Ο Μόρος, η Κήρ, ο Θάνατος, ο Ύπνος (όνειρα), ο Μώμος, η Οϊζύς και οι Εσπερίδες, οι Μοίρες, οι Κήρες και η Νέμεσις. Η Απάτη, η Φιλότης, το Γήρας και η Έρις. Από την Έριδα: Πόνος, Λήθη, Λιμός, Άλγη, Υαμίναι, Φόβοι, Μάχαι, Ανδροκτασίαι, Νίκη, Λόγοι (ψευδείς), Αμφιλογίαι, Δυσνομία, Απάτη και Όρκος. Χρόνος = Νεφελώδης, άυλη και αιώνια κατάσταση του Σύμπαντος. Ο Χρόνος – Κρόνος γέννησε το Χάος. Σύμφωνα με την Ορφική θρησκεία (μονοθεϊστική φιλοσοφία που αναφέρεται στα 11.832–13.832 Π.Ε.). Χάος = (Οβιδ. Μετ. 1, 5) ύλη συγκεχυμένη από την οποία προέκυψε ο Κόσμος. «το πρώτον υπάρχον πρώτιστα χάος γίνεται» … «ερεβώδης και πρώτη ζώσα αρχή πάντων των ζώντων εν τω κόσμω». Εξ αυτού παρήχθησαν η Γη και ο Τάρταρος. Το δε Έρως γέννησε και το Έρεβος (το άφωτο σκότος) και τη Νύκτα, ήτις μετά του Ερέβους γέννησε τον Αιθέρα και την Ημέρα, η δε Γη γέννησε τον Ουρανό, τα Όρη και τον Πόντο. (Ησιοδ. Θεογ. 116) Έρεβος = τόπος σκότους κατ’ Ησίδ. Κατά τον Όμηρο, Έρεβος = τόπος σκότους μεταξύ Γης και Άδου. Νύχτα = σκοτάδι που γέννησε την Ημέρα. Οι Ορφικοί θεωρούσαν… (Στο ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσο υπήρχε άγαλμα της Νυκτός, έργο του Ροίκου. Η Νύχτα παρήγαγε τα ολέθρια όντα (τέρατα). Θα αναφερθούν μόνο: α/ Τη Νέμεση = απονέμει σε κάθε άνθρωπο την αξία που του αναλογεί σε μερίδα ευτυχίας ή δυστυχίας (στη Ραμνούντα υπήρχε έργο του Φειδία). β/ Απάτη = ξεγελά τις αγαθές ψυχές. γ/ Φιλότητα = ερωτική επιθυμία. δ/ Το Γήρας = προετοιμάζει το τέλος της ζωής. ε/ Η Έρις = μητέρα όλων των αγαθών αλλά και όλων των κακών. Εμείς οι Έλληνες την έχουμε μονίμως φιλενάδα μόνο για τα κακά. Σχολιασμός 1/ Πόσα ψέματα δεν είπαν κάτι ανιστόρητοι και κακόβουλοι ξένοι για την καταγωγή των Ελλήνων, ότι τάχα καταγόμαστε από τους Ινδοευρωπαίους, που ήρθαν από το πουθενά, ουδένα άφησαν κάπου πολιτισμό, παρά μόνο λίγες κοινές λέξεις ή παράγωγα που συναντώνται σε διάφορες γλώσσες. 2/ Εμπνευστής της ινδοευρωπαϊκής θεωρίας ο Sir William Jones (1746–1794): το 1786, σε ομιλία του στην Καλκούτα, επισήμανε τη συστηματική συγγένεια μεταξύ σανσκριτικών, ελληνικών, λατινικών, γοτθικών και κελτικών. Ασφαλώς τούτο συμβαίνει διότι οι Έλληνες ταξίδευαν σε όλο τον κόσμο από τα πανάρχαια χρόνια και μετέδωσαν μαζί με τον πολιτισμό τους και την ελληνική γλώσσα. Μια επιπόλαια γλωσσολογική θεωρία κατέληξε να θεωρήσει τον υπέρλαμπρο ελληνικό πολιτισμό σαν δάνειο από απολίτιστες χώρες, χωρίς ο κύριος αυτός να μελετήσει προσεκτικά τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς και την ελληνική γραμματεία πριν προβεί στη θεωρία που ταλάνισε το Ελληνικό Έθνος επί μακρόν. 3/ Ένας δεύτερος ψευδολόγος, ο Γερμανός Γιάκομπ Φίλιπ Φαλμεράιερ, με τη θεωρία του υποστήριζε αυθαίρετα ότι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν σε μεγάλο βαθμό αντικατασταθεί πληθυσμιακά από Σλάβους και Αλβανούς κατά τον Μεσαίωνα, αμφισβητώντας έτσι τη δημογραφική συνέχεια μεταξύ αρχαίων και νεότερων Ελλήνων. Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 τον διέψευσε, γιατί και η Μακεδονία και η Ήπειρος επαναστάτησαν κατά των Τούρκων και του Αλή Πασά. 4/ Η κοσμογονία των αρχαίων Ελλήνων παρουσιάζει ορισμένες ενδιαφέρουσες ομοιότητες με σύγχρονες κοσμολογικές αντιλήψεις, κυρίως την ιδέα ότι το σύμπαν δεν υπήρχε εξαρχής με τη σημερινή του μορφή, αλλά προέκυψε από μια αρχική κατάσταση και εξελίχθηκε. Ωστόσο, δεν αποτελεί επιστημονική θεωρία αντίστοιχη με τη σύγχρονη κοσμολογία, η οποία βασίζεται σε παρατηρήσεις, μαθηματικά μοντέλα και πειραματικούς ελέγχους. Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη αβεβαιότητες και διαφορετικές επιστημονικές υποθέσεις που εξακολουθούν να υπάρχουν σχετικά με την προέλευση και την εξέλιξη του σύμπαντος. ( 28/8/26) Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

1η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1939

1η Σεπτεμβρίου 1939: Η ημέρα που άρχισε ο εφιάλτης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Η εισβολή του Χίτλερ στην Πολωνία άνοιξε έναν πόλεμο έξι ετών που απλώθηκε σε έξι ηπείρους, παρέσυρε περισσότερες από 30 χώρες και άφησε πίσω του πάνω από 70 εκατομμύρια νεκρούς και δεκάδες εκατομμύρια ξεριζωμένους. ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ 1 Σεπτεμβρίου 2026 • 06:14 share icon Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Προσθήκη της huffingtonpost.gr στην Google Τα ξημερώματα της 1ης Σεπτεμβρίου 1939 η ναζιστική Γερμανία εισβάλλει στην Πολωνία. Είναι η ημερομηνία που καταγράφεται ως η έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη, της μεγαλύτερης και πιο καταστροφικής πολεμικής σύγκρουσης που γνώρισε η ανθρωπότητα. Η επίθεση δεν ήταν μια απλή συνοριακή επιχείρηση. Η Γερμανία έριξε εναντίον της Πολωνίας περίπου 1,5 εκατομμύριο άνδρες, 60 μεραρχίες, περισσότερα από 2.000 άρματα μάχης, σχεδόν 900 βομβαρδιστικά και πάνω από 400 μαχητικά αεροσκάφη. (encyclopedia.ushmm.org) Advertisement Ήταν η εφαρμογή στην πράξη του πολέμου ταχύτητας που έμεινε γνωστός ως Blitzkrieg: τεθωρακισμένες δυνάμεις, αεροπορία και μηχανοκίνητες μονάδες χτυπούσαν συνδυασμένα, διασπώντας την άμυνα και περικυκλώνοντας τον αντίπαλο. Το πρόσχημα του Χίτλερ Η ναζιστική προπαγάνδα επιχείρησε να εμφανίσει την Πολωνία ως επιτιθέμενη. Τα SS, σε συνεργασία με τον γερμανικό στρατό, σκηνοθέτησαν ακόμη και επίθεση σε γερμανικό ραδιοφωνικό σταθμό, ώστε να παρουσιαστεί ως πολωνική πρόκληση και να χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα για την εισβολή. (encyclopedia.ushmm.org) Δύο ημέρες αργότερα, στις 3 Σεπτεμβρίου 1939, η Βρετανία και η Γαλλία κήρυξαν τον πόλεμο στη Γερμανία. Ο ευρωπαϊκός πόλεμος είχε πλέον αρχίσει. (iwm.org.uk) Και η Πολωνία επρόκειτο να δεχθεί ακόμη ένα χτύπημα. Στις 17 Σεπτεμβρίου, η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε από τα ανατολικά, βάσει των μυστικών συμφωνιών που συνόδευαν το Σύμφωνο Μολότοφ–Ρίμπεντροπ. Η Βαρσοβία παραδόθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου και η τελευταία οργανωμένη πολωνική αντίσταση έληξε στις 6 Οκτωβρίου 1939. Η Πολωνία μοιράστηκε μεταξύ ναζιστικής Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης. (encyclopedia.ushmm.org) Ένας πόλεμος έξι ετών Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος διήρκεσε σχεδόν έξι χρόνια. Στην Ευρώπη η ναζιστική Γερμανία συνθηκολόγησε τον Μάιο του 1945. Ο πόλεμος όμως συνεχίστηκε στον Ειρηνικό μέχρι την παράδοση της Ιαπωνίας στις 2 Σεπτεμβρίου 1945, μετά και τις ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Από την Πολωνία η γερμανική πολεμική μηχανή εξαπλώθηκε με τρομακτική ταχύτητα. Σύμφωνα με το Μουσείο Μνήμης του Ολοκαυτώματος των ΗΠΑ, μετά την Πολωνία η Γερμανία εισέβαλε σε άλλες 11 χώρες. (encyclopedia.ushmm.org) Advertisement Μεταξύ αυτών βρέθηκαν η Δανία, η Νορβηγία, το Βέλγιο, η Ολλανδία, το Λουξεμβούργο, η Γαλλία, η Γιουγκοσλαβία, η Ελλάδα και η Σοβιετική Ένωση, ενώ διαφορετικές μορφές κατοχής, προσάρτησης και γερμανικού στρατιωτικού ελέγχου εξαπλώθηκαν σε μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ηπείρου. Τον Απρίλιο του 1941 ήρθε και η σειρά της Ελλάδας. Πόσες χώρες πολέμησαν Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν περιορίστηκε στην Ευρώπη. Μάχες έγιναν από τη Βόρεια Αφρική μέχρι την Ασία και τον Ειρηνικό. Η UNHCR αναφέρει ότι ο πόλεμος διεξήχθη σε έξι ηπείρους και ενέπλεξε περισσότερες από 30 χώρες, αν και ο αριθμός γίνεται μεγαλύτερος ανάλογα με το αν υπολογίζονται κράτη που κήρυξαν πόλεμο χωρίς να αποτελέσουν σημαντικά θέατρα επιχειρήσεων. (data.unhcr.org) Στη μία πλευρά βρέθηκαν κυρίως οι δυνάμεις του Άξονα — Γερμανία, Ιταλία και Ιαπωνία — και οι σύμμαχοί τους. Απέναντί τους οι Σύμμαχοι, με βασικές δυνάμεις τη Βρετανία, τη Σοβιετική Ένωση από το 1941, τις Ηνωμένες Πολιτείες μετά το Περλ Χάρμπορ, την Κίνα, τη Γαλλία και δεκάδες ακόμη κράτη. Πάνω από 70 εκατομμύρια νεκροί Οι αριθμοί παραμένουν συγκλονιστικοί ακόμη και οκτώ δεκαετίες αργότερα. Advertisement Δεν υπάρχει ένας απολύτως αδιαμφισβήτητος αριθμός θυμάτων, καθώς οι εκτιμήσεις διαφέρουν ανάλογα με τη μεθοδολογία. Η UNHCR αναφέρεται σε πάνω από 70 εκατομμύρια νεκρούς, ενώ άλλες ιστορικές εκτιμήσεις κινούνται περίπου μεταξύ 70 και 85 εκατομμυρίων στρατιωτικών και αμάχων. Το National WWII Museum χρησιμοποιεί συντηρητικότερη εκτίμηση περίπου 60 εκατομμυρίων νεκρών, επισημαίνοντας ότι η πλειονότητα ήταν άμαχοι. (data.unhcr.org) Ήταν ένας πόλεμος στον οποίο ο άμαχος πληθυσμός πλήρωσε πρωτοφανές τίμημα: βομβαρδισμοί πόλεων, λιμοί, εκτελέσεις, αντίποινα, στρατόπεδα συγκέντρωσης, καταναγκαστική εργασία και μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών. Το Ολοκαύτωμα – έξι εκατομμύρια Εβραίοι Μέσα στον πόλεμο συντελέστηκε και ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ιστορία της ανθρωπότητας: το Ολοκαύτωμα. Advertisement Περίπου έξι εκατομμύρια Εβραίοι, δηλαδή σχεδόν τα δύο τρίτα του εβραϊκού πληθυσμού της Ευρώπης, δολοφονήθηκαν συστηματικά από τη ναζιστική Γερμανία και τους συνεργάτες της. (data.unhcr.org) Μαζί τους διώχθηκαν και εξοντώθηκαν Ρομά, άνθρωποι με αναπηρίες, πολιτικοί αντίπαλοι του ναζισμού, ομοφυλόφιλοι, Σοβιετικοί αιχμάλωτοι πολέμου και εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι που το ναζιστικό καθεστώς θεωρούσε ανεπιθύμητους ή εχθρούς του. Μόνο στην Πολωνία, οι Γερμανοί δολοφόνησαν περίπου 1,8 έως 1,9 εκατομμύρια μη Εβραίους Πολωνούς αμάχους και τουλάχιστον 3 εκατομμύρια Πολωνούς Εβραίους. (encyclopedia.ushmm.org) Δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι χωρίς σπίτι Εξίσου τεράστιος υπήρξε ο ξεριζωμός. Η UNHCR υπολογίζει ότι πάνω από 30 εκατομμύρια άμαχοι εκτοπίστηκαν μόνο στην Ευρώπη, είτε μέσα στις χώρες τους είτε περνώντας τα σύνορα. Σε παγκόσμια κλίμακα, δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους κατά τη διάρκεια του πολέμου. (data.unhcr.org) Ολόκληρες κοινότητες εξαφανίστηκαν. Σύνορα άλλαξαν. Πληθυσμοί εκδιώχθηκαν. Εκατομμύρια στρατιώτες επέστρεψαν σε πόλεις που δεν υπήρχαν πλέον και εκατομμύρια άμαχοι αναζητούσαν συγγενείς που δεν θα ξανάβλεπαν ποτέ. Η τεράστια προσφυγική κρίση που άφησε πίσω του ο πόλεμος ήταν ένας από τους λόγους που οδήγησαν τελικά στη δημιουργία ενός νέου διεθνούς συστήματος προστασίας των προσφύγων και στη Σύμβαση της Γενεύης του 1951. (data.unhcr.org) Η Ευρώπη μέσα στα ερείπια Όταν τα όπλα σίγησαν το 1945, η ήπειρος ήταν αγνώριστη. Βαρσοβία, Βερολίνο, Δρέσδη, Στάλινγκραντ και δεκάδες ακόμη πόλεις είχαν μετατραπεί σε ερείπια. Εργοστάσια, λιμάνια, σιδηροδρομικές γραμμές, γέφυρες και εκατομμύρια κατοικίες είχαν καταστραφεί. Και μέσα από τα συντρίμμια δημιουργήθηκε ένας καινούργιος κόσμος: ιδρύθηκαν τα Ηνωμένα Έθνη, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σοβιετική Ένωση αναδείχθηκαν σε υπερδυνάμεις, η Ευρώπη χωρίστηκε σταδιακά σε δύο στρατόπεδα και άρχισε ο Ψυχρός Πόλεμος. Όλα όμως είχαν ξεκινήσει εκείνο το ξημέρωμα. 1η Σεπτεμβρίου 1939. Τα γερμανικά στρατεύματα πέρασαν τα πολωνικά σύνορα. Μία χώρα δέχθηκε επίθεση — και μέσα σε λίγες ημέρες ολόκληρος ο κόσμος άρχισε να κατρακυλά προς έναν πόλεμο που θα κρατούσε έξι χρόνια και θα άλλαζε για πάντα την ιστορία της ανθρωπότητας. tag icon Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΥΡΩΠΗ

Η ΘΕΑ ΣΦΡΟΔΙΤΗ ΜΕΡΟΣ Α

Η ΘΕΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΕΡΟΣ A’ του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη Το όνομα της Αφροδίτης συ ΜΕΡΟΣ Β’νδέθηκε ήδη από την αρχαιότητα με τον αφρό, εξαιτίας του μύθου της γέννησής της από τον αφρό της θάλασσας. Η Αφροδίτη είναι η θεά της ομορφιάς, του έρωτα, της επιθυμίας και της γονιμότητας και αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θεότητες του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Οι Ρωμαίοι την ταύτισαν με τη Venus, ενώ στον ευρύτερο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και της Εγγύς Ανατολής συναντώνται συγγενείς θεότητες, όπως η Αστάρτη των Φοινίκων και η Αστάρτη/Ιστάρ της Μεσοποταμίας. Η σύγκριση αυτών των θεοτήτων φανερώνει έναν ευρύτερο αρχαίο συμβολισμό γύρω από τη γυναικεία ομορφιά, τη γονιμότητα, τη σεξουαλικότητα και τη δύναμη της ζωής. Η Αφροδίτη και ο Έρως Η Αφροδίτη συνδέθηκε στενά με τον Έρωτα, τη δύναμη της ερωτικής επιθυμίας και της ένωσης. Στη μεταγενέστερη μυθολογική παράδοση ο Έρως παρουσιάζεται ως γιος της Αφροδίτης, όμως στην αρχαιότερη κοσμογονική παράδοση του Ησιόδου ο Έρως είναι μία από τις αρχέγονες κοσμικές δυνάμεις και εμφανίζεται πριν από τη γέννηση των θεών και των ανθρώπων. Η σημασία του Έρωτα υπερβαίνει, επομένως, την απλή ερωτική επιθυμία. Συμβολίζει τη δύναμη που ελκύει, συνδέει και ενώνει διαφορετικά στοιχεία, επιτρέποντας έτσι τη δημιουργία και τη διαιώνιση της ζωής. Ο Ησίοδος, στη Θεογονία, περιγράφει τη γέννηση της Αφροδίτης από τον αφρό της θάλασσας, ο οποίος δημιουργήθηκε όταν τα αποκομμένα γεννητικά όργανα του Ουρανού έπεσαν στη θάλασσα. Ο Όμηρος, αντίθετα, παρουσιάζει μια διαφορετική γενεαλογία: στην Ιλιάδα η Αφροδίτη εμφανίζεται ως κόρη του Δία και της Διώνης. Ο Πλάτων, στο Συμπόσιο, διακρίνει δύο μορφές της Αφροδίτης: την Ουρανία Αφροδίτη, που συνδέεται με έναν ανώτερο και πνευματικότερο έρωτα, και την Πάνδημο Αφροδίτη, που σχετίζεται με τον κοινό και σωματικό έρωτα. Η διάκριση αυτή προσδίδει στον μύθο μια βαθύτερη φιλοσοφική διάσταση. Αφροδίτη, Ήφαιστος και Άρης Σύμφωνα με τη γνωστή μυθολογική παράδοση, η Αφροδίτη ήταν σύζυγος του Ηφαίστου, όμως διατηρούσε ερωτική σχέση με τον Άρη. Η ιστορία αυτή παρουσιάζει τη σύγκρουση ανάμεσα στον γάμο, την κοινωνική τάξη και την ακατανίκητη δύναμη της ερωτικής επιθυμίας. Η ίδια η Αφροδίτη μπορούσε να γίνει πηγή τόσο της ένωσης όσο και της σύγκρουσης. Ο έρωτας ενώνει τους ανθρώπους, αλλά η επιθυμία, η ζήλια και ο ανταγωνισμός μπορούν ταυτόχρονα να οδηγήσουν στη διάλυση των σχέσεων. Η τιμωρία των γυναικών της Λήμνου Ένας ακόμη μύθος αναφέρει ότι οι γυναίκες της Λήμνου έπαψαν να τιμούν την Αφροδίτη. Η θεά, οργισμένη, τις τιμώρησε προκαλώντας στο σώμα τους τόσο δυσάρεστη οσμή, ώστε οι άνδρες τους τις εγκατέλειψαν και στράφηκαν σε γυναίκες από τη Θράκη. Η παράδοση συνεχίζει με την άφιξη των Αργοναυτών, οι οποίοι ενώθηκαν με τις γυναίκες της Λήμνου και απέκτησαν μαζί τους παιδιά. Ο μύθος μπορεί να διαβαστεί συμβολικά ως μια ιστορία ρήξης και επανασύνδεσης, όπου η άρνηση της θεάς του έρωτα οδηγεί στη διάλυση της κοινωνικής τάξης και η επανένωση αποκαθιστά τη ζωή. Το μήλο της Έριδας Απέναντι στην ενωτική δύναμη του Έρωτα βρίσκεται συμβολικά η Έρις, η θεότητα της φιλονικίας και της διχόνοιας. Σύμφωνα με τη γνωστή παράδοση, η Έρις, επειδή δεν είχε προσκληθεί στους γάμους του Πηλέα και της Θέτιδας, έριξε ανάμεσα στους θεούς ένα χρυσό μήλο με την επιγραφή: «Τῇ καλλίστῃ» — «στην ομορφότερη». Το μήλο διεκδίκησαν η Ήρα, η Αθηνά και η Αφροδίτη. Ο Δίας απέφυγε να τις κρίνει και ανέθεσε την κρίση στον Πάρη, τον Τρώα πρίγκιπα, ο οποίος ήταν επίσης γνωστός ως Αλέξανδρος. Η Ήρα του υποσχέθηκε εξουσία και βασιλεία, η Αθηνά δόξα και στρατιωτική νίκη, ενώ η Αφροδίτη τού υποσχέθηκε την αγάπη της Ελένης, της ομορφότερης γυναίκας της εποχής. Ο Πάρης έδωσε το μήλο στην Αφροδίτη. Η απόφασή του οδήγησε τελικά στην αρπαγή της Ελένης και αποτέλεσε, σύμφωνα με την παράδοση, μία από τις βασικές αφορμές για τον Τρωικό Πόλεμο. Η γέννηση της Αφροδίτης από τη θάλασσα Στην ησιόδεια παράδοση, ο Κρόνος ακρωτηρίασε τον Ουρανό και πέταξε τα γεννητικά του όργανα στη θάλασσα. Από τον αφρό που δημιουργήθηκε γεννήθηκε η Αφροδίτη. Από το αίμα του Ουρανού που έπεσε στη Γη γεννήθηκαν, μεταξύ άλλων, οι Ερινύες, οι οποίες συνδέονται με την τιμωρία και την αποκατάσταση της κοσμικής τάξης. Η Αφροδίτη αναδύθηκε από τη θάλασσα και, σύμφωνα με την παράδοση, συνδέθηκε ιδιαίτερα με τα Κύθηρα και την Κύπρο. Η Πάφος της Κύπρου αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της λατρείας της και η Κύπρος θεωρήθηκε κατεξοχήν νησί της Αφροδίτης. Στην Ελλάδα η λατρεία της ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη. Στην Κόρινθο υπήρχε σημαντικό ιερό της Αφροδίτης, γύρω από το οποίο δημιουργήθηκε ήδη από την αρχαιότητα η παράδοση για μεγάλο αριθμό γυναικών αφιερωμένων στη θεά. Η περίφημη αναφορά του Στράβωνα σε «χίλιες ἱερόδουλες» έχει προκαλέσει μεγάλη συζήτηση στη σύγχρονη έρευνα και δεν πρέπει να λαμβάνεται χωρίς επιφύλαξη ως απόδειξη οργανωμένης «ιερής πορνείας Οι ιερόδουλες στην αρχαία λατρεία αποτελούν ένα θέμα που συχνά συνδέεται με τον λεγόμενο «ιερό γάμο» και την ιερά πορνεία. Ωστόσο, χρειάζεται προσοχή, γιατί η ιδέα ότι υπήρχε συστηματικά διαδεδομένη «ιερή πορνεία» στους αρχαίους Ελληνες (12/9/26) Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος ΚωνσταντινίδηςΗ

Η ΘΕΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΕΡΟΣ Β

Η ΘΕΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΕΡΟΣ Β’ του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ Έρωτας, εταίρες, γκέισες και η κοσμική δύναμη της ένωσης και της διάλυσης 1. Οι ιερόδουλες στην αρχαία λατρεία Η παρουσία γυναικών συνδεδεμένων με ιερά και θεότητες αποτελεί ένα σύνθετο κεφάλαιο της αρχαίας θρησκευτικής ιστορίας. Το θέμα συνδέθηκε ιδιαίτερα με την έννοια της «ιερής πορνείας», δηλαδή με την υποτιθέμενη πρακτική κατά την οποία γυναίκες προσέφεραν σεξουαλικές υπηρεσίες στο πλαίσιο της λατρείας μιας θεότητας. Ωστόσο, η σύγχρονη ιστοριογραφία αντιμετωπίζει με μεγάλη επιφύλαξη τη γενικευμένη αυτή εικόνα. Οι αρχαίες πηγές είναι περιορισμένες και συχνά μεταγενέστερες, ενώ πολλές παλαιότερες ερμηνείες φαίνεται ότι μετέφεραν σύγχρονες αντιλήψεις πάνω σε διαφορετικές αρχαίες κοινωνίες. Επομένως, δεν πρέπει να ταυτίζουμε κάθε γυναίκα που υπηρετούσε ή συνδεόταν με ένα ιερό με την έννοια της πόρνης ή της «ιερόδουλης». 2. Η εταίρα στην αρχαία Ελλάδα Η εταίρα (ἑταίρα) αποτελούσε ιδιαίτερη κοινωνική κατηγορία στην αρχαία Ελλάδα, κυρίως στην κλασική Αθήνα. Σε αντίθεση με την κοινή πόρνη, η εταίρα μπορούσε να προσφέρει όχι μόνο ερωτική σχέση αλλά και συντροφιά, συζήτηση και ψυχαγωγία. Ορισμένες εταίρες φαίνεται ότι διέθεταν μόρφωση, κοινωνικές δεξιότητες και καλλιέργεια και μπορούσαν να συμμετέχουν σε συμπόσια, όπου η συζήτηση, η μουσική και η πνευματική ανταλλαγή αποτελούσαν σημαντικό μέρος της κοινωνικής ζωής. Χαρακτηριστικά παραδείγματα που συνδέθηκαν με την παράδοση είναι η Ασπασία, σύντροφος του Περικλή, και η Φρύνη, η οποία έγινε γνωστή για την ομορφιά και τον πλούτο της. 3. Τα προσόντα της εταίρας Η επιτυχία μιας εταίρας δεν βασιζόταν αποκλειστικά στη σωματική ομορφιά. Σημαντικά προσόντα μπορούσαν να είναι:η ομορφιά και η προσωπική φροντίδα,η εξυπνάδα και η ευστροφία,η μόρφωση και η καλλιέργεια,η μουσική, ο χορός και το τραγούδι,η ικανότητα συνομιλίας και κοινωνικής συναναστροφής,η γνώση των κοινωνικών κανόνων και των εθίμων,η αυτοπεποίθηση και η οικονομική διαχείριση,η διακριτικότητα. Λειτουργεί ως μορφωμένη συνοδού, ικανή να συνδυάζει την ομορφιά με την καλλιέργεια, την ψυχαγωγία και την κοινωνική παρουσία. 4. Εταίρα και γκέισα Μια ενδιαφέρουσα σύγκριση μπορεί να γίνει ανάμεσα στην εταίρα της αρχαίας Ελλάδας και τη γκέισα της Ιαπωνίας. Δεν πρόκειται για ταυτόσημους θεσμούς, αλλά υπάρχουν ορισμένες κοινωνικές αναλογίες. Και οι δύο μπορούσαν να καλλιεργούν δεξιότητες που ξεπερνούσαν τη σωματική εμφάνιση: μουσική, χορό, συνομιλία, κοινωνική ευγένεια, γνώση των εθιμοτυπικών κανόνων και ικανότητα ψυχαγωγίας. Υπάρχει όμως μια ουσιώδης διαφορά. Η γκέισα ήταν πρωτίστως επαγγελματίας καλλιτέχνιδα και οικοδέσποινα. Η σεξουαλική σχέση δεν αποτελούσε τον ορισμό του επαγγέλματός της. Αν αναζητήσουμε στην ιαπωνική ιστορία μια μορφή περισσότερο συγκρίσιμη με την εταίρα, θα πρέπει να στραφούμε στις oiran, δηλαδή στις υψηλού κύρους εταίρες των χώρων ψυχαγωγίας της περιόδου Edo, και όχι στις γκέισες. Η σύγκριση, επομένως, δεν πρέπει να είναι: εταίρα = γκέισα, αλλά μάλλον: εταίρα και γκέισα = δύο διαφορετικοί πολιτισμικοί θεσμοί που ανέπτυξαν την τέχνη της συντροφιάς, της ψυχαγωγίας και της κοινωνικής παρουσίας. 5. Έρως και Έρις — η κοσμική αρχή Πέρα από τον μύθο, η μορφή της Αφροδίτης υπάρχει και η φιλοσοφία. Ο Εμπεδοκλής υποστήριξε ότι τίποτε δεν γεννιέται από το μηδέν και τίποτε δεν εξαφανίζεται οριστικά. Τα τέσσερα «ριζώματα» — γη, νερό, αέρας και φωτιά — παραμένουν αιώνια, ενώ αυτό που μεταβάλλεται είναι ο τρόπος με τον οποίο ενώνονται και χωρίζονται. Δύο μεγάλες δυνάμεις κυβερνούν αυτή την κοσμική κίνηση: Φιλότης — Έρως: η δύναμη που ενώνει, συνθέτει και δημιουργεί δεσμούς. Νεῖκος — Έρις: η δύναμη που χωρίζει, διαφοροποιεί και διαλύει τις ενώσεις. Έτσι, η φύση δεν είναι στατική. Είναι μια αέναη κίνηση ανάμεσα στη σύνθεση και την αποσύνθεση, στην ένωση και στον διαχωρισμό. 6. Από το σύμπαν στη Γη Η κοσμική αυτή αρχή μπορεί να μεταφερθεί συμβολικά και στη γήινη ζωή. Ο Έρως ενώνει τους ανθρώπους, τα σώματα, τις οικογένειες και τις γενιές. Μέσω της ένωσης γεννιέται νέα ζωή. Η Έρις, αντίθετα, δημιουργεί αντιπαλότητες, συγκρούσεις και διαχωρισμούς. Όμως και η διάλυση αποτελεί μέρος της φυσικής τάξης, γιατί μέσα από αυτήν οι παλιές μορφές μετασχηματίζονται και δημιουργούνται νέες. Ο άνθρωπος, επομένως, δεν βρίσκεται έξω από αυτή την κοσμική διαδικασία. Την επαναλαμβάνει μέσα στην ψυχή του, στις σχέσεις του, στην κοινωνία και στη φύση. Ο Έρως δεν είναι μόνο η ερωτική επιθυμία. Είναι η βαθύτερη δύναμη που αναζητά την ένωση. Η Έρις δεν είναι μόνο η φιλονικία. Είναι η δύναμη που διαφοροποιεί, διαχωρίζει και οδηγεί τις υπάρχουσες μορφές σε νέα κατάσταση. 7. Η τελική σύνθεση Η ίδια κίνηση που παρατηρούμε στον μύθο — ο έρωτας που ενώνει, η ζήλια που χωρίζει, η επιθυμία που δημιουργεί σχέσεις και η σύγκρουση που τις διαλύει — μπορεί να θεωρηθεί μικρογραφία μιας ευρύτερης κοσμικής διαδικασίας. Τίποτε δεν μένει ίδιο. Όλα μετασχηματίζονται. Ο Έρως συνδέει και το Νεῖκος διαχωρίζει . Και μέσα από αυτή την αέναη εναλλαγή γεννιούνται, μεταβάλλονται και χάνονται οι μορφές της φύσης και της ζωής. Η Αφροδίτη, επομένως, δεν είναι μόνο η θεά της ομορφιάς και του ερωτικού πάθους. Είνει σύμβολο της ίδιας της δύναμης της ζωής που αναζητά την ένωση, ενώ απέναντί της η Έρις θυμίζει ότι κάθε ένωση εμπεριέχει τη διάλυσης και κάθε διάλυση την πιθανότητα μιας νέας σύνθεσης. Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Σαν σήμερα, 14 Σεπτεμβρίου 326 μ.Χ: Η Αγία Ελένη βρίσκει τον Τίμιο Σταυρό στα Ιεροσόλυμα Η παράδοση συνδέει την ανακάλυψη του Σταυρού του μαρτυρίου του Χριστού με τη μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου – Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, το «Εν Τούτω Νίκα» και γιατί η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά μαζί Κωνσταντίνο και Ελένη στις 21 Μαΐου Δημιουργήθηκε με το chatgpt ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ 14 Σεπτεμβρίου 2026 • 06:14 share icon Η 14η Σεπτεμβρίου αποτελεί μία από τις σημαντικότερες εορτές της Ορθοδοξίας, τιμώντας την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού και τη σύνδεσή του με τον Μέγα Κωνσταντίνο και την Αγία Ελένη. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, η Αγία Ελένη ανέσυρε τον Σταυρό του Χριστού από τον Γολγοθά, ενώ ο επίσκοπος Μακάριος τον ύψωσε για να τον προσκυνήσει το πλήθος των πιστών. Η εορτή απέκτησε επιπλέον συμβολισμό μετά την ανάκτηση του ιερού κειμηλίου από τον αυτοκράτορα Ηράκλειο, ο οποίος το επανέφερε στα Ιεροσόλυμα έπειτα από τη νίκη του επί των Περσών. Λόγω της κεντρικής σημασίας του Σταυρού ως συμβόλου της χριστιανικής πίστης και θυσίας, η ημέρα αυτή καθιερώθηκε από την Εκκλησία ως ημέρα αυστηρής νηστείας. Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Προσθήκη της huffingtonpost.gr στην Google Η 14η Σεπτεμβρίου είναι μία από τις σημαντικότερες ημέρες της Ορθοδοξίας. Η Εκκλησία εορτάζει την Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, ενώ η παράδοση μας μεταφέρει δεκαεπτά αιώνες πίσω, στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου και της μητέρας του, Αγίας Ελένης. Το 326 μ.Χ., σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, η Ελένη έφθασε σε προχωρημένη ηλικία στους Αγίους Τόπους αναζητώντας τα σημεία όπου έζησε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε ο Ιησούς Χριστός. Η αναζήτηση αυτή κατέληξε στην εύρεση του Σταυρού που η χριστιανική παράδοση αναγνωρίζει ως τον Σταυρό του μαρτυρίου του Χριστού. (Αρχιεπισκοπή Αμερικής) Advertisement Η αναζήτηση στον Γολγοθά Στα χρόνια που είχαν μεσολαβήσει από τη Σταύρωση, η Ιερουσαλήμ είχε αλλάξει δραματικά. Επί αυτοκράτορα Αδριανού, ο χώρος του Γολγοθά και του Παναγίου Τάφου είχε καλυφθεί και εκεί είχαν ανεγερθεί ειδωλολατρικά οικοδομήματα. Μετά την επικράτηση του Κωνσταντίνου, άρχισαν ανασκαφές στην περιοχή. Η εκκλησιαστική παράδοση αναφέρει ότι βρέθηκαν τρεις σταυροί, εκείνος του Χριστού και οι δύο των ληστών που είχαν σταυρωθεί μαζί Του. Το ερώτημα ήταν ποιος από τους τρεις ήταν ο Σταυρός του Ιησού. Σύμφωνα με την παράδοση που διασώζει η Εκκλησία, ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος αναγνώρισε τον Τίμιο Σταυρό όταν η επαφή του με βαριά ασθενή γυναίκα συνδέθηκε με τη θαυματουργική θεραπεία της. (Αρχιεπισκοπή Αμερικής) Αξίζει πάντως μία ιστορική διευκρίνιση: η σύνδεση της Αγίας Ελένης με την εύρεση του Σταυρού αποτελεί πανάρχαια εκκλησιαστική παράδοση, αλλά η αρχαιότερη σωζόμενη αφήγηση του Ευσεβίου Καισαρείας για τα έργα του Κωνσταντίνου στους Αγίους Τόπους δεν αναφέρει ρητά την εύρεση του Σταυρού από την Ελένη. Η σχετική παράδοση καταγράφεται πληρέστερα σε μεταγενέστερες πηγές του 4ου αιώνα. (Βικιπαίδεια) Η πρώτη Ύψωση του Τιμίου Σταυρού Η είδηση της εύρεσης προκάλεσε τεράστια συγκίνηση. Πλήθος πιστών ήθελε να δει και να προσκυνήσει το ιερό κειμήλιο. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο επίσκοπος Μακάριος ύψωσε τον Σταυρό ώστε να είναι ορατός από τον συγκεντρωμένο λαό, ο οποίος προσκυνούσε αναφωνώντας «Κύριε, ελέησον». Από αυτή την πράξη συνδέθηκε η μεγάλη εορτή με την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. (Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αμερική) Η 14η Σεπτεμβρίου συνδέθηκε επίσης με τα μεγάλα οικοδομικά έργα του Κωνσταντίνου στους Αγίους Τόπους και ιδιαίτερα με τον Ναό της Αναστάσεως, το συγκρότημα του Παναγίου Τάφου που δημιουργήθηκε στον χώρο του Γολγοθά και του Τάφου του Χριστού Advertisement Η δεύτερη μεγάλη ιστορική στιγμή του Σταυρού Η ιστορία δεν σταμάτησε στον 4ο αιώνα. Το 614 οι Πέρσες κατέλαβαν την Ιερουσαλήμ και πήραν μαζί τους το ιερό κειμήλιο. Χρόνια αργότερα ο βυζαντινός αυτοκράτορας Ηράκλειος νίκησε τους Πέρσες και ο Τίμιος Σταυρός επεστράφη πανηγυρικά. Έτσι η εορτή της 14ης Σεπτεμβρίου απέκτησε μέσα στους αιώνες διπλό ισχυρό συμβολισμό: την εύρεση του Σταυρού και τον θρίαμβο της επιστροφής και της Ύψωσής του. Ποια ήταν η Αγία Ελένη Η Ελένη υπήρξε μητέρα του Κωνσταντίνου και μία από τις σημαντικότερες γυναικείες μορφές των πρώτων χριστιανικών αιώνων. Ο γιος της, όταν εδραίωσε την εξουσία του, της απέδωσε τον αυτοκρατορικό τίτλο της Augusta. Στους Αγίους Τόπους η δράση της δεν περιορίστηκε, σύμφωνα με την παράδοση, στην αναζήτηση του Σταυρού. Συνδέθηκε με την ανέγερση και υποστήριξη ναών σε τόπους που σχετίζονται με τη ζωή του Χριστού. Μέρος του Τιμίου Ξύλου παρέμεινε στα Ιεροσόλυμα, ενώ μέρος μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Η Ελένη πέθανε περίπου το 327 μ.Χ. (Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αμερική) Advertisement Ο Μέγας Κωνσταντίνος και το «Εν Τούτω Νίκα» Η πορεία του Κωνσταντίνου προς τον Χριστιανισμό είχε αρχίσει νωρίτερα. Η εκκλησιαστική παράδοση συνδέει καθοριστικά τη μεταστροφή του με τα γεγονότα πριν από τη Μάχη της Μουλβίας Γέφυρας εναντίον του Μαξεντίου, το 312. Σύμφωνα με την παράδοση, είδε στον ουρανό το σημείο του Σταυρού και το μήνυμα που έμεινε στην Ιστορία ως «Εν Τούτω Νίκα». Μετά τη νίκη του, ο Σταυρός απέκτησε κεντρική θέση στα αυτοκρατορικά σύμβολα. (Αρχιεπισκοπή Αμερικής) Έναν χρόνο αργότερα, το 313, το Διάταγμα των Μεδιολάνων κατοχύρωσε τη θρησκευτική ανοχή και έβαλε τέλος στους διωγμούς των χριστιανών στις περιοχές που ελέγχονταν από τον Κωνσταντίνο και τον Λικίνιο. Ο Κωνσταντίνος στη συνέχεια συνέδεσε το όνομά του με τη ριζική αλλαγή της θέσης του Χριστιανισμού μέσα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Advertisement Γιατί Κωνσταντίνος και Ελένη γιορτάζουν μαζί στις 21 Μαΐου Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά στις 21 Μαΐου τον Μέγα Κωνσταντίνο και τη μητέρα του Αγία Ελένη ως Ισαποστόλους – έναν ιδιαίτερα υψηλό εκκλησιαστικό χαρακτηρισμό για εκείνους των οποίων η δράση θεωρήθηκε ότι συνέβαλε καθοριστικά στη διάδοση και εδραίωση του Χριστιανισμού. (Αρχιεπισκοπή Αμερικής) Ο Κωνσταντίνος τιμάται για τη λήξη των διωγμών, την προστασία της Εκκλησίας, την οικοδόμηση χριστιανικών ναών και τον καθοριστικό ρόλο του στη νέα εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η Ελένη τιμάται για την πίστη της, το μεγάλο προσκύνημά της στους Αγίους Τόπους, την παράδοση της εύρεσης του Τιμίου Σταυρού και την προσφορά της στην ανέγερση και προστασία χριστιανικών προσκυνημάτων. Γι’ αυτό και η Εκκλησία τους ένωσε στη μνήμη της 21ης Μαΐου: Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη, οι Ισαπόστολοι. (Αρχιεπισκοπή Αμερικής) Γιατί στις 14 Σεπτεμβρίου τηρείται αυστηρή νηστεία Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως ανάμνηση μιας αρχαιολογικής ή ιστορικής ανακάλυψης. Ο Σταυρός βρίσκεται στην καρδιά της χριστιανικής πίστης ως σύμβολο της Σταύρωσης, της θυσίας αλλά και της νίκης επί του θανάτου. Γι’ αυτό η 14η Σεπτεμβρίου είναι ημέρα αυστηρής νηστείας για την Ορθόδοξη Εκκλησία, ακόμη και όταν συμπίπτει με Σάββατο ή Κυριακή. Περίπου 1.700 χρόνια μετά την παράδοση της εύρεσης του Τιμίου Σταυρού, η 14η Σεπτεμβρίου εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εορτές της Χριστιανοσύνης. Και συνδέει τρία πρόσωπα και σύμβολα που σημάδεψαν την Ιστορία: την Αγία Ελένη, τον Μέγα Κωνσταντίνο και πάνω απ’ όλα τον Σταυρό που από όργανο μαρτυρίου έγινε το παγκόσμιο σύμβολο της χριστιανικής πίστης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΚΟΠΙΑΝΟΥΣ

ΘέματαΕλλάδαΟμογένεια Προς τους Σκοπιανούς: Δεν μπορείτε να εισέλθετε τραγουδώντας στην ελληνική αρχαιότητα – Είστε Σλάβοι! Με Ελληνοσκόπιο-12 Σεπτεμβρίου 20263123 ΕΑΝ ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ Η σύγχρονη «Βορειομακεδονική» ταυτότητα αξίζει σεβασμού λόγω της αδιαμφισβήτητης σλαβικής της προέλευσης. Η ιστορική κατασκευή και τα συνθήματα που λένε στους Έλληνες να «φύγουν» από τη Μακεδονία δεν αξίζουν κανέναν σεβασμό. Από τον Νίκο Σταματάκη Υπάρχει κάτι το γκροτέσκα ειρωνικό στο να στέκεσαι στη Μελίτη της Φλώρινας -στην ίδια την Ελλάδα- και να τραγουδάς «Φύγετε, Έλληνες, αρκετά με τα ψέματα» ενώ παράλληλα ισχυρίζεσαι τον Μέγα Αλέξανδρο ως απόδειξη της δικής σου εθνικιστικής μυθολογίας. Οι Έλληνες δεν είναι υποχρεωμένοι να εγκαταλείψουν τη Μακεδονία. Βρίσκονται ήδη στη Μακεδονία, στη γη όπου ο ελληνικός λόγος, η λατρεία, οι επιγραφές και η μνήμη έχουν επιβιώσει εδώ και χιλιετίες. Η επίσημη ανάρτηση του τραγουδιστή επιβεβαιώνει ανεξάρτητα το τραγούδι και τους δημοσιευμένους στίχους του. Αυτό είναι ένα ακόμη βίντεο από πριν από μερικά χρόνια… Ως κάποιος που έχει αφιερώσει χρόνια στην έρευνα και τη συγγραφή διδακτορικού διπλώματος πάνω σε αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα, τον «αναθεωρητισμό της ιστορίας» (με επίκεντρο την Κύπρο), αναστατώνομαι ιδιαίτερα όταν αντιμετωπίζω τέτοια ερωτήματα. Οι σύγχρονοι Βορειομακεδόνες δικαιούνται απόλυτα το κράτος τους, τη νοτιοσλαβική τους γλώσσα, τα τραγούδια τους και τη σύγχρονη εθνική τους ταυτότητα. Αυτό που κανένα έθνος δεν δικαιούται είναι μια χρονομηχανή. Ο Αλέξανδρος δεν μπορεί απλώς να αποσπαστεί από τον ελληνικό κόσμο επειδή ένα σύγχρονο εθνικιστικό τραγούδι βρίσκει την ιστορική καταγραφή άβολη. Ο Ηρόδοτος μας λέει ότι όταν ο Αλέξανδρος Α΄ της Μακεδονίας προσπάθησε να αγωνιστεί στην Ολυμπία, οι αντίπαλοι αμφισβήτησαν την επιλεξιμότητά του με το σκεπτικό ότι ο διαγωνισμός αφορούσε Έλληνες. Οι Ολυμπιακοί κριτές εξέτασαν την καταγωγή του, αποδέχτηκαν την αργειακή του καταγωγή και τον παραδέχτηκαν ως Έλληνα. Ο Μέγας Αλέξανδρος, δύο γενιές αργότερα, εκπαιδεύτηκε από τον Αριστοτέλη , έζησε πνευματικά στο σύμπαν του Ομήρου και μετέφερε την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό σε μια αυτοκρατορία, της οποίας τα επακόλουθα οι ιστορικοί ονομάζουν, όχι άδικα, Ελληνιστική Εποχή . Η αρχαία Μακεδονία δεν ήταν πολιτισμικά πανομοιότυπη με τη δημοκρατική Αθήνα — και κανείς σοβαρά δεν ισχυρίζεται ότι ήταν. Οι Έλληνες πολεμούσαν συνεχώς τους Έλληνες. Η Αθήνα, η Σπάρτη, η Θήβα και η Μακεδονία μπορούσαν να είναι πολιτικοί εχθροί χωρίς να γίνουν μαγικά διαφορετικοί πολιτισμοί. Τα αρχαία στοιχεία είναι πιο περίπλοκα από τα συνθήματα, αλλά είναι συντριπτικά ενσωματωμένα στον ελληνικό γλωσσικό, θρησκευτικό και πολιτιστικό κόσμο. Και ιδού η καταστροφική σύγχρονη ειρωνεία: Η ίδια η Βόρεια Μακεδονία υπέγραψε αυτή τη διάκριση σε μια διεθνή συμφωνία. Το Άρθρο 7 της Συμφωνίας των Πρεσπών αναγνωρίζει την επίσημη μακεδονική γλώσσα της ως νοτιοσλαβική και διαχωρίζει ρητά τη σύγχρονη ιστορία και κληρονομιά της από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, την ιστορία, τον πολιτισμό και την κληρονομιά που συνδέονται με την ελληνική Μακεδονία. Πολλοί από εμάς αντιταχθήκαμε στην «εθνομονιστική» ελληνική κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα που υπέγραψε αυτή τη συμφωνία. Ο κύριος λόγος ήταν ότι γνωρίζαμε ότι οι Σκοπιανοί δεν θα σεβόντουσαν ποτέ το γράμμα της συμφωνίας και θα ξεκινούσαν διαμάχες. Θυμηθείτε, μιλάμε για ανθρώπους, την επίσημη κυβέρνηση των Σκοπίων, η οποία, πριν από 12-15 χρόνια, είχε το θράσος να στείλει μια επίσημη αποστολή στη Σόφια της Βουλγαρίας και να απαιτήσει από τους Βούλγαρους να έχουν διερμηνέα στην αίθουσα. Οι Βούλγαροι, προς τιμήν τους, αρνήθηκαν: «Σας καταλαβαίνουμε απόλυτα· δεν χρειάζεται μετάφραση!» Η κληρονομιά του Αλεξάνδρου ανήκει στην ανθρωπότητα σήμερα. Κανένας Έλληνας δεν χρειάζεται να τον φυλακίσει πίσω από τα σύνορα. Αλλά η καθολικότητα δεν απαιτεί παραποίηση. Γιορτάστε τη σλαβική σας γλώσσα. Γιορτάστε τον πολιτισμό σας. Γιορτάστε με υπερηφάνεια τους προγόνους σας και την ιστορία σας. Απλώς μην στέκεστε στην Ελλάδα, λέγοντας στους Έλληνες «φύγετε» και απαιτώντας να φύγει μαζί τους και η ιστορία. Αυτό δεν είναι πολιτιστική υπερηφάνεια. Είναι ιστορική διαστρέβλωση και οικειοποίηση μελοποιημένη. 12 Σεπτεμβρίου 2026, www.helleniscope.com , n.stamatakis@aol.com

Ο ΑΤΛΑΣ

Ο ΑΤΛΑΣ ΟΙ ΓΙΟΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ «ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ» του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη Ο Άτλας ήταν γιος του Τιτάνα Ιαπετού και της Κλυμένης. Με την Πλειόνη απέκτησε τις κόρες Πλειάδες, με την Αίθρα τις Ιάδες και με την Εσπερίδα τις Εσπερίδες. Ο Γίγαντας Άτλας αναφέρεται σε πολλές παραδόσεις. Υπήρξαν πολλοί με το ίδιο όνομα. Άλλοτε θεωρείται γιος του Ιαπετού και της Ασίας (Ωκεανίδας) ή γιος του Ουρανού και αδελφός του Κρόνου. Στη μάχη των Γιγάντων εναντίον των Θεών, ο Ζευς τον τιμώρησε να κρατά σε όλη του τη ζωή πάνω στους ώμους του τη Γη και τον θόλο του Ουρανού. Είχε το βασίλειό του στη Βορειοδυτική Αφρική, ολόγυρα από το ομώνυμο όρος, και στη δικαιοδοσία του τη χώρα των Εσπερίδων, που βρισκόταν στο τέλος της Δύσης, όπως και τη χώρα των Υπερβορείων. Κάποτε ο Ηρακλής πήγε να φέρει τα Μήλα των Εσπερίδων. Στην επιστροφή του συνάντησε τον Άτλαντα, που κρατούσε στους ώμους του τη σφαίρα της Γης. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Άτλας γνώριζε το βάθος του Ωκεανού και είχε τοποθετήσει κίονες (κολώνες) που στήριζαν την Ευρώπη —και, σύμφωνα με άλλη παράδοση, τη Γη— για να μην βυθιστεί στα Τάρταρα του Ωκεανού. Ο Άτλας, από τη θέση του βασιλείου του, είχε τη δυνατότητα να βοηθά τους Έλληνες της αρχαιότητας στα υπερπόντια ταξίδια τους, ώστε να διαδίδουν τον Πολιτισμό. Από το όνομα του όλοι οι χάρτες πήραν την ονομασία ΑΤΛΑΣ. 1. Ο ΠΕΡΣΕΑΣ Ένας άλλος ήρωας της αρχαιότητας, γιος του Τιτάνα Ιαπετού και της Κλυμένης, ήταν και ο Περσέας. Κι αυτός ταξίδεψε στον Ατλαντικό Ωκεανό και αλλού. Ο Περσέας, στη μεγάλη εκστρατεία του στην Εσπερία, σκότωσε τη Μέδουσα Γοργώ. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, πετώντας στον Ουρανό με το φτερωτό άλογο του, τον Πήγασο, έστρεψε τα μάτια της Μέδουσας προς τον Άτλαντα. Ο Άτλας αμέσως πέτρωσε και μεταμορφώθηκε στο ομωνυμο όρος της Βορειοδυτικής Αφρικής. 2. Ο ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ Είναι γιος του Τιτάνα Ιαπετού και της Κλυμένης. Το όνομά του αλληγορεί τον «προγνωρίζοντα, τον προμανθάνοντα, τον προνοητικό και διορατικό. Προέβλεπε τα πάντα και γνώριζε ότι συγκεκριμένα αίτια ή ενέργειες επιφέρουν συγκεκριμένα αποτελέσματα. Σύμφωνα με την παράδοση, έκλεψε το Πυρ από τους Θεούς και το έδωσε στους ανθρώπους. 3. Ο ΕΠΙΜΗΘΕΑΣ Κι αυτός είναι γιος του Ιαπετού και της Κλυμένης, αντίθετος στον χαρακτήρα και στις ενέργειες από τον αδελφό του Προμηθέα. Το όνομά του σημαίνει τον σκεπτόμενο μετά το πάθημα ή τον παθόντα και μαθόντα. Ο Επιμηθέας ο νεότερος (+/- 14.000 Π.Ε.) νυμφεύτηκε την Πανδώρα και απέκτησαν μια θυγατέρα, την Πείρα, η οποία παντρεύτηκε τον Δευκαλίωνα, τον βασιλιά που επέζησε στον ομώνυμο Κατακλυσμό Η Πανδώρα ήταν η γυναίκα που την έπλασε —θα λέγαμε, τη μόρφωσε— ο Ήφαιστος με την Αθηνά στον Όλυμπο. Σύμφωνα με την παράδοση, κάθε θεός ή θεά την προίκισε με ένα προτέρημα: ομορφιά, επιδεξιότητα, χάρη, πειθώ και λόγο, Μόνο ο Ερμής την προίκισε με την πονηριά και το ψέμα. Ο Δίας την προόριζε για γυναίκα του Προμηθέα, προς τιμωρία του επειδή έκλεψε από τον Όλυμπο τη φωτιά και την έδωσε στους ανθρώπους. Ο Προμηθέας ειδοποίησε τον αδελφό του να μην δεχθεί την Πανδώρα για γυναίκα του, επειδή θα κληροδοτούσε στους ανθρώπους πολλά δεινά. Ο εύπιστος όμως Επιμηθέας θαμπώθηκε από την ομορφιά της και την νυμφεύτηκε. Η Πανδώρα έφερε ως δώρο από τον Όλυμπο ένα πιθάρι, σφραγισμένο με όλα τα καλά και τα κακά του ανθρώπινου γένους. Ανυπόμονη όμως το άνοιξε και αμέσως ξαναγύρισαν στον Ουρανό όλα τα καλά. Πρόφθασε να το ξανακλείσει όταν είχαν απομείνει μέσα όλα τα κακά, που ήταν τοποθετημένα στον πυθμένα του πιθαριού. Το μόνο καλό που έμεινε στο πιθάρι ήταν η Ελπίδα, που κληρονόμησαν σαν παρηγοριά οι άνθρωποι. Για τη ζωή και το έργο του Επιμηθέα δεν έχουν γραφτεί πολλά. Ο μύθος πλάστηκε στους χρόνους του Ησιόδου. ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ α/ Ο Άτλας και τα παιδιά του δείχνουν τη ναυτική περιπλάνηση του Ελληνικού γένους από τη βαθιά αρχαιότητα, η οποία συνεχίζεται χωρίς διακοπή και σήμερα. β/ Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια εντάσσονται και οι πανάρχαιες οργανωμένες εκστρατείες των Ελλήνων —η Αργοναυτική Εκστρατεία και η εκστρατεία στην Τροία— για τη διάδοση του Πολιτισμού τους στον κόσμο. γ/ Την περιπλάνηση από τα πανάρχαια χρόνια συνεχίζει ο ναυτικός Ελληνικός λαός με τις διαδοχικές μεταναστευτικές ροές του, προς δημιουργία αποικιών ανά τον κόσμο, προς διάδοση του Πολιτισμού, αλλά και προς ικανοποίηση της δίψας «του ειδέναι», για να γνωρίσει τον κόσμο. Ακόμη και σήμερα, στα πιο ακραία και δυσπρόσιτα μέρη του κόσμου, θα βρεις Έλληνες, οι οποίοι βρέθηκαν εκεί παρακινημένοι από τη φλόγα της γνωριμίας. δ/ Ο Άτλας, κατά τα φαινόμενα, είχε δημιουργήσει μια βάση περί το Γιβραλτάρ και στήριζε τα ταξίδια στον Ατλαντικό —ανεφοδιασμό, παροχή μετεωρολογικών πληροφοριών, ασφάλεια πλόων, ανάπαυση πληρωμάτων κ.ά. ε/ Ο γάμος του επιπόλαιου Επιμηθέα με την Πανδώρα είναι διαχρονικός και χαρακτηρίζει και τον σύγχρονο άνθρωπο, ο οποίος πρώτα ακολουθεί τον κακό δρόμο και μετά μαθαίνει και διορθώνει την πορεία του. Πάντα όμως είχε σύμμαχο την Ελπίδα. στ/ Ποτέ όμως, ως τώρα, δεν είχε προχωρήσει τόσο βαθιά στο σκοτεινό τούνελ όσο έχει οδηγηθεί στη σημερινή εποχή με την Τεχνητή Νοημοσύνη. Και ενώ οι Προμηθείς που την κατασκεύασαν τον προειδοποιούν ότι, με το όργανο αυτό, που προσπαθεί να γίνει ισόθεος , αν συνεχίσει την ίδια πορεία , θα οδηγηθεί στην άβυσσο της ολοσχερούς καταστροφής. αυτός προχωρά ακάθεκτος προς την πιθανή καταστροφή του. ζ/ Εδώ ο μύθος τελειώνει και αρχίζει η πραγματική εναγώνια πάλη με τον εαυτό του, προκειμένου να απαλλαγεί από τις αυταπάτες και τα στερεότυπα που τον έριξαν στο τούνελ της ψεύτικης Αμάλθειας. η/ Το «Κέρας της Αμάλθειας» συμβολίζει την αστείρευτη πηγή αφθονίας (10/9/26) Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

ΠΑΝΑΡΧΑΙΕΣ ΔΥΝΑΣΤΕΙΕΣ ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ 1ον

ΟΙ ΠΑΝΑΡΧΑΙΕΣ ΔΥΝΑΣΤΕΙΕΣ ΤΩΝ ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ (1ον ) Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων Επειδή λέγονται πολλά για τον αρχαιότερο πολιτισμό που δημιουργήθηκε στην Αίγυπτο, κρίνεται σκόπιμο να δούμε τις αρχαίες δυναστείες των Αιγυπτίων, ώστε να διαπιστώσουμε από πού εισήχθη ο πολιτισμός τους. Πριν από τον μεγάλο κατακλυσμό, την Αίγυπτο κυβέρνησαν οι θεοί από το 30.544 π.Χ. έως το 16.644 π.Χ. Από το 16.644 π.Χ. έως το 15.389 π.Χ. κυβέρνησαν οι ημίθεοι. Μετά κυβέρνησαν οι ήρωες επί 11.985 χρόνια. Αργότερα άρχισε η εποχή των βασιλέων και των δυναστειών των Πνευμάτων των Νεκρών. Ο Ηρόδοτος (Β΄ 142) αναφέρει πως 11.340 χρόνια πριν από αυτόν κυβερνούσαν την Αίγυπτο οι θεοί. Μετά, κανένας θεός δεν εμφανίστηκε με ανθρώπινη μορφή. α/ Οι πρώτες δυναστείες – Πρώτη εποχή Τις πρώτες έξι δυναστείες κυβερνητών της Αιγύπτου αποτελούσαν όλοι Έλληνες θεοί και ημίθεοι, όπως τους αναφέρει ο Μανέθων. Αυτοί πρώτοι οργάνωσαν την Αίγυπτο ως κράτος. Από το 28.125 π.Χ. και, κατά άλλους, από το 30.544 π.Χ., βασίλευσε ο Ήφαιστος με τους απογόνους του επί 11.985 χρόνια (Ήφαιστος, Ήλιος, γιος του Ηφαίστου, Σώσις, Κρόνος, Όσιρις, Τυφών, αδελφός του Οσίριδος, και Ώρος, γιος του Οσίριδος). Αργότερα, άλλοι βασιλείς συνέχισαν επί 13.900 χρόνια. Μετά τους θεούς βασίλευσαν οι ήρωες επί 1.255 χρόνια. Στη συνέχεια κυβέρνησαν άλλοι ισχυροί βασιλείς επί 1.817 χρόνια. Ακολούθησαν τριάντα βασιλείς από τη Μέμφιδα επί 1.970 χρόνια και δέκα Θινίτες βασιλείς επί 350 χρόνια. Έπειτα ακολούθησαν τα Πνεύματα των Νεκρών επί 5.813 χρόνια. Σύνολο ετών: 24.925, πλέον 3.200 χρόνια της νέας εποχής με τις 32 δυναστείες έως τους Πτολεμαίους και την Κλεοπάτρα, και ακόμη 2.000 χρόνια έως σήμερα (30.125 χρόνια). Το Παλαιόν Χρονικόν Σύμφωνα με τον Σύγκελλο, υπήρχε κάποια παλιά χρονογραφία βασιλέων που κυκλοφορούσε στην Αίγυπτο και στην οποία αναφέρονται τριάντα δυναστείες με 113 γενεές, που κυβέρνησαν την Αίγυπτο, σύμφωνα με τον Μανέθωνα, επί 36.525 χρόνια πριν από τον Μ. Αλέξανδρο. Τον Ήφαιστο και τους έξι πρώτους διαδόχους του ο Μανέθων τους αναφέρει ως θεούς. Σύμφωνα με αυτόν, ο Ήφαιστος Α΄ με τους απογόνους του βασίλευσαν επί 11.985 χρόνια. Μερικοί μεταφραστές ανασκευάζουν τα έτη αυτά σε σεληνιακά και τα υπολογίζουν σε 722¾ χρόνια, πράγμα που δεν είναι ακριβές. Με αυτή τη μετάφραση θα έπρεπε να θεωρήσουν και τις άλλες δυναστείες ως σεληνιακές. Έτσι, όμως, θα διέγραφαν όλες τις νεότερες δυναστείες και, μαζί, την αιγυπτιακή και την ελληνική ιστορία μέχρι τα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Τον Ώρο και τους υπόλοιπους εννέα της πρώτης δυναστείας ο Μανέθων τους αναφέρει ως ημιθέους. Αναφέρει ακόμη ότι οι θεοί του Ολύμπου υπήρξαν άνθρωποι που κυβέρνησαν τον Ελληνισμό και τους άλλους λαούς της Μεσογείου και, με την πάροδο του χρόνου, θεοποιήθηκαν. Ο Απίων ο Γραμματικός, που έγραψε την Ιστορία της Αιγύπτου, αναφέρει ότι την εποχή που κυβερνήτης στην Αίγυπτο ήταν ο Ανούβις, στο Άργος βασιλιάς ήταν ο Ίναχος. Όπως θα διαπιστώσει ο αναγνώστης από τα δύο άρθρα που θα ακολουθήσουν, οι περισσότεροι βασιλείς και κυβερνήτες της Αιγύπτου, με ελάχιστες εξαιρέσεις, ήταν Έλληνες ή ελληνικής καταγωγής Αιγύπτιοι. Τα ονόματά τους, όπως συμβαίνει και σήμερα σε όλες τις χώρες, αλλάζουν από τους εντόπιους και προσαρμόζονται στη γλώσσα τους. (15/7/2026) Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

ΠΑΝΑΡΧΑΙΕΣ ΔΥΝΑΣΤΕΙΕΣ ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ 2ν

ΟΙ ΠΑΝΑΡΧΑΙΕΣ ΔΥΝΑΣΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ 2ον Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων Η δεύτερη εποχή ξεκινά μετά την πτώση των Ατλάντων και την επικράτηση των Ελλήνων στον μεσογειακό χώρο για δεύτερη φορά, σύμφωνα με τις αναφορές του Αισχύλου, του Πλάτωνα και άλλων κλασικών συγγραφέων. Ακολούθησε ο Κατακλυσμός του Δευκαλίωνος (+/- 14.000 Π.Ε.). Στη συνέχεια ακολουθεί νέα σιγή της ιστορικής παράδοσης, σύμφωνα με τα κείμενα, καθώς και νέα μεγάλη χρονολογική διαφορά. Τρίτη Εποχή (+/- 7.000–3.300 π.Χ.) Βασίλευσαν πολλοί Έλληνες, οι οποίοι θεοποιήθηκαν από τους Αιγυπτίους. Ακολούθησαν: 1ος Πρωτεύς. Οι Αιγύπτιοι τον ονόμαζαν Κέτην (εποχή του Τρωικού Πολέμου). Κατά την εποχή της βασιλείας του Πρωτέως, ο Πάρις ήρθε σε αυτόν και φιλοξενήθηκε. Αργότερα ήρθε και ο Μενέλαος, ο οποίος ελέγετο ότι ήταν συγγενής του. 2ος Ρέμφις, γιος του Πρωτέως. Στη συνέχεια ακολούθησαν άλλοι βασιλείς, οι οποίοι είχαν καταγωγή από το Άργος και τις Μυκήνες. Τετάρτη Εποχή – 4η Δυναστεία (περίπου 3.300–3.100 π.Χ.) (Ελληνικής καταγωγής από την πόλη Θύνη.) Κατά τον Μανέθωνα, η δυναστεία αυτή κράτησε 203 χρόνια. Οι σύγχρονοι ιστορικοί τοποθετούν την 1η Δυναστεία μετά τον μεγάλο Κατακλυσμό στην Αίγυπτο, όχι όμως εκείνον του Δευκαλίωνος. Θεωρούν ότι αυτός συνέβη περίπου το 3.500 π.Χ., αντί του 3.100 π.Χ. που αναφέρει ο Μανέθων. Κατά τον Αφρικανό, την 1η Δυναστεία μετά τον Κατακλυσμό κυβέρνησαν οκτώ (8) βασιλείς επί 253 χρόνια. Κατά τον Σύγκελλο, την εποχή μετά τον Κατακλυσμό βασίλευσε στην Αίγυπτο ο Μίνωας και επτά απόγονοί του επί 253 χρόνια. Ο Μίνωας, γιος του Μίνωα της Κρήτης, ένωσε την Άνω και Κάτω Αίγυπτο σε ενιαίο βασίλειο, διέδωσε τη θρησκεία του Ηλίου-Ρα, τη φωνητική γραφή και το ημερολόγιο, ενώ έκτισε μνημεία στις πόλεις Άβυδο, Χελωνά και Σακκάρα. Ο Όμηρος αναφέρει ότι προς το τέλος του Τρωικού Πολέμου ήρθε ως σύμμαχος των Τρώων ο βασιλιάς της Αιθιοπίας Μέμνων, μαζί με Αιγυπτίους. Η αναφορά αυτή συμπίπτει με τη χρονολόγηση του Τρωικού Πολέμου, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως ο δεύτερος μεγάλος εμφύλιος πόλεμος των Ελλήνων, αφού ο πρώτος θεωρείται εκείνος μεταξύ Ελλήνων και Ατλάντων. Κατά τον Τρωικό Πόλεμο βασίλευε στην Αίγυπτο ο Μίνως (πρώτος κυβερνήτης της πρώτης δυναστείας) και στην Αιθιοπία ο γιος του, ο Μέμνων. Τον Μίνωα ή Μήνη (Θινίτη) άρπαξε και φόνευσε ένας ιπποπόταμος. Ο Άθωσις, γιος του Μίνωα, οικοδόμησε τα ανάκτορα στη Μέμφιδα. Παράλληλα είχε σπουδάσει ιατρική και έγραψε βιβλίο ανατομίας. Ο Ουενέφης έχτισε τις Πυραμίδες στην Κωχώμη. Στην εποχή του η Αίγυπτος επλήγη από ξηρασία και υπέστη λιμούς, λοιμούς και φοβερή πείνα. Και η δεύτερη δυναστεία, αποτελούμενη από εννέα (9) βασιλείς, ήταν ελληνικής καταγωγής, με αιγυπτιακά ονόματα, προερχόμενη από την πόλη Θίνη. Ο Ηρόδοτος προσθέτει και τη Νιτωκρίδα. Όλοι μαζί βασίλευσαν επί 297 χρόνια. Για λόγους οικονομίας δεν έκρινα σκόπιμο να παραθέσω όλα τα ελληνικά και αιγυπτιακά ονόματα. 3η Δυναστεία (Από το 2.686 π.Χ.) Βασίλευσαν επί 214 χρόνια. Όλοι ήταν Έλληνες, καταγόμενοι από τη Μέμφιδα. Δεν έκαναν κάτι το ιδιαίτερα αξιόλογο. 4η Δυναστεία (Από το 2.613 π.Χ.) Κατά τον Ηρόδοτο, οι βασιλείς ήταν Έλληνες από τη Μέμφιδα. Οι τέσσερις δυναστείες μετά τον Κατακλυσμό βασίλευσαν, κατά τον Ευσέβιο, συνολικά 1.195 χρόνια. Για λόγους οικονομίας δεν έκρινα σκόπιμο να παραθέσω όλα τα ελληνικά και αιγυπτιακά ονόματα. Συμπέρασμα Μελετώντας την προϊστορία της περιοχής της Μεσογείου, διαπιστώνει κανείς ότι συμβαίνει το αντίστροφο από αυτό που μας δίδαξαν στα σχολεία· δηλαδή, ο πολιτισμός δεν ήρθε στην Ελλάδα από την Ανατολή, αλλά το αντίθετο. Οι Έλληνες είναι οι πρώτοι δημιουργοί του πολιτισμού και όλοι οι άλλοι τον δανείστηκαν και, κατά τον συγγραφέα, τον εφάρμοσαν εσφαλμένα. (16/7/2026) Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

ΠΑΝΑΡΧΑΙΕΣ ΔΥΝΑΣΤΕΙΕΣ ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ 3ν

ΟΙ ΠΑΝΑΡΧΑΙΕΣ ΔΥΝΑΣΤΕΙΕΣ ΤΩΝ ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ 3ον (τελευταιο) Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων Κατά τον Ευσέβιο, ο Σούφης (Χέοψ) έχτισε τη Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας. Το ίδιο αναφέρει και ο Ηρόδοτος. Για να μην μακρηγορήσω με τις υποδιαιρέσεις των δυναστειών, θα προχωρήσω στο γενικό συμπέρασμα αναφορικά με τους βασιλείς και κυβερνήτες της Αιγύπτου, όπως επιβεβαιώνεται στη σελίδα 120 του βιβλίου του Μανέθωνα. Οι Έλληνες στην Αίγυπτο είχαν την εξουσία στα χέρια τους, όχι ως δυνάστες Φαραώ, αλλά με τη θέληση του αιγυπτιακού λαού. Οι Φαραώ, με ελάχιστες εξαιρέσεις, ήταν Έλληνες ή ελληνικής καταγωγής. Τα ονόματα που είχαν οι Φαραώ και δεν μοιάζουν ελληνικά οφείλονται στο ότι ήταν προσαρμοσμένα στη λαϊκή αιγυπτιακή γλώσσα. Ποιος γλωσσολόγος θα αμφισβητήσει ότι τα ονόματα των Φαραώ «Σεθώς» και «Ερμαίος» δεν είναι ελληνικά; Και ότι ο μεγαλύτερος γιος του Σέθω (ή Αιγύπτου), που ονομαζόταν «Ραμψής», δεν είναι ο Ραμσής ή Ραμψής ο Μέγας; Ο Ιώσηπος, στο έργο «Κατ' Απίωνος», αναφέρει ότι ο Σέθως ονομαζόταν Αίγυπτος και ο αδελφός του Δαναός. Τα ονόματα των Φαραώ που αναφέρουμε σε άλλα σχόλια κράτησαν την ελληνική γραφή και την προφορά τους. Σύμφωνα με τις ιστορικές καταγραφές, τους λωβούς συμπατριώτες του Οσορσήφ (ο οποίος αργότερα αυτοονομάστηκε Μωυσής) έδιωξαν από την Αίγυπτο το 1445 π.Χ. οι Έλληνες Φαραώ Σέθως και Αρμαΐς. Από τότε αρχίζει το μίσος αυτής της φυλής κατά των Ελλήνων. Κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Ραμψήδων (1200–1085 π.Χ.) ιδρύεται το μεγάλο ιερό του Άμμωνος Διός στη Θήβα της Αιγύπτου. Ο Αφρικανός γράφει ότι επί βασιλείας του Πετουβάτη έγιναν οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες (776–775 π.Χ.). 10. Ο Ψαμμήτιχος Α΄ (664–610 π.Χ.) έγινε λαοπρόβλητος βασιλιάς των Αιγυπτίων και Αιθιόπων. Κυβέρνησε τη χώρα με σύνεση, έδωσε ανεξαρτησία και αναγέννησε την πολιτιστική κληρονομιά. Η κόρη του Ψαμμήτιχου, η, κληρονόμησε Νικτωκρίς την υψηλή θέση ως σύζυγος και ιερή θεραπαινίδα του θεού Άμμωνος Διός. Ο Ψαμμήτιχος και ο γιος του Νεκώς απελευθέρωσαν τις γύρω περιοχές (Αιθιοπία, Συρία, Παλαιστίνη) από τους βαρβάρους επιδρομείς (Ηρόδοτος 2.152.2). Ανέπτυξαν περισσότερο τις φιλικές και εμπορικές σχέσεις με τις πόλεις της Μεσογείου. Ο Νεκώς, μάλιστα, προσπάθησε να ανοίξει διώρυγα που θα ένωνε τον Νείλο με την Ερυθρά Θάλασσα, αλλά έμεινε ατέλειωτη. 11. / Αυτά συνέβαιναν πριν από τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Οι Έλληνες ποτέ δεν ήταν δογματικοί και ποτέ δεν κράτησαν μίσος προς τους Εβραίους και πάντοτε έζησαν αρμονικά μαζί τους, γεγονός που απέδειξαν και κατά τη Γερμανική Κατοχή. Είναι δύο ιστορικοί, βασανισμένοι λαοί, μικροί μεν, αλλά εξόχως δημιουργικοί. Οι Έλληνες στο πνεύμα και οι Εβραίοι στην ύλη προσφέρουν στον κόσμο ποικιλοτρόπως. Σήμερα Ελλάδα και Ισραήλ αντιμετωπίζουν τον ίδιο βάρβαρο και απολυταρχικό εχθρό και είναι στρατηγικοί σύμμαχοι για λόγους επιβίωσής τους. Επομένως, ποτέ οι Έλληνες δεν επηρεάστηκαν από το παρελθόν και θεωρούν τη συμμαχία Ελλάδας–Ισραήλ αναγκαία και λίαν χρήσιμη στην παρούσα εποχή.(17/7/26) 12. Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης 13. Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ! Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων Παράξενος ο τίτλος, αλλά αληθινός και ουσιαστικός. Η τρομοκρατία στην Ελλάδα είναι γέννημα της Μεταπολίτευσης. Έπρεπε να κάνουν και εδώ την αλλαγή. Δηλαδή, την ασφάλεια και την τάξη της χούντας να τη μετατρέψουν σε βία, τρόμο, φόνους και προβοκάτσιες, για να αποκτήσουν τα παιδιά της Αριστεράς «ελευθερία» δράσεως. Τώρα, αν βλάπτονται τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών, αυτό δεν ακουμπά ακόμη τα κόμματα της Μεταπολίτευσης. Και ενώ η πόρτα ήταν ανοιχτή, έπρεπε αυτοί να τα σπάνε κάθε φορά, για να φανεί η αλλαγή. Και, βέβαια, τα σπασμένα πληρώνει το σύνηθες υποζύγιο, ο λαός. Τα οργισμένα παιδιά της Αριστεράς, που αρχικά ξεκίνησαν απεργίες και καταλήψεις στα πανεπιστήμια και τις μετέφεραν ακόμη και στα δημοτικά σχολεία, καλλιέργησαν το έδαφος για να φυτρώσει η άγρια τρομοκρατία, η οποία δεν σέβεται ούτε κανόνες, ούτε θεσμούς, ούτε νόμους, ούτε ατομικά δικαιώματα και χλευάζει τη δημοκρατία. Αιχμή όλων αυτών ήταν η διαβόητη 17Ν, που ταλαιπώρησε επί δεκαετίες τη χώρα. Απλά θέλει να γίνει το αντικράτος και χρησιμοποιεί όλα τα μέσα προς τούτο. Η τρομοκρατία στην Ελλάδα, παρόλο που είναι σάρκα εκ της σαρκός της Αριστεράς, είναι το αγαπημένο παιδί όλων των κομμάτων, ανεξαρτήτως ιδεολογίας. Και, προπαντός, είναι το αγαπημένο παιδί του εκάστοτε κράτους. Κάνει όλες τις βρώμικες δουλειές. Όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις τη χρησιμοποιούν για να φιμώσουν το λαϊκό κίνημα, όταν αυτό διογκωθεί. Όταν η πίεση αυξηθεί πολύ, τότε ρίχνουν στη μάχη εναντίον του λαού την τρομοκρατία, με εντολή να ρίξει τις πρώτες μολότοφ, ώστε να αποδεσμεύσει το κράτος τα χημικά και να διαλύσει το λαϊκό κίνημα. Έτσι το κράτος, με αριστερό όπλο, χτυπάει τον λαό και επιβάλλει την τάξη. Αυτά δεν τα γράφω επειδή τα άκουσα, αλλά γιατί τα βίωσα, όταν συμμετείχα στις συγκεντρώσεις εναντίον των Μνημονίων και στις άλλες εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών. Θα χρησιμοποιήσω τη φράση ενός ανώτατου αξιωματικού της ΕΛ.ΑΣ. και μετέπειτα βουλευτή, ο οποίος μου είχε εκμυστηρευτεί: «Αν με άφηναν ελεύθερο, θα είχα διαλύσει την τρομοκρατία εντός 24ώρου.» Απλώς δεν υπάρχει πολιτική βούληση, για κάποιους λόγους. Αν ήθελε το κράτος, θα την είχε διαλύσει, όπως διέλυσε και τη «Χρυσή Αυγή». Με την πρόσφατη δολοφονία της αείμνηστης Βάγιας Νέστορα από τρομοκράτες με γκαζάκια άρχισε και πάλι ένας νέος κύκλος στείρας αντιπαράθεσης για ένα θέμα που παίζεται επί μισό περίπου αιώνα, με διπλό όφελος για την κυβέρνηση: α) για να στριμώξει τα κόμματα της Αριστεράς εν όψει εκλογών β) για να κρύψει τα κύρια θέματα που απασχολούν τον λαό (αυξήσεις τιμών, στεγαστικό, κυκλοφοριακό, περιβάλλον κ.ο.κ.). Είναι βέβαιο ότι και πάλι δεν θα θίξει ούτε τρίχα στην κεφαλή της τρομοκρατίας (5/7/26) Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

ΠΡΟΓΚΡΟΜ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ 1955

Η 6η Σεπτεμβρίου 1955 και η καταστροφή του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΡΚΑΜΑΝΗΣ 06 ΣΕΠ 2026 ΘΕΜΑΤΑ Ένα πογκρόμ, μια πολιτική στρατηγική και ένα ιστορικό μάθημα για τις μειονότητες, τον εθνικισμό και τη γεωπολιτική Υπάρχουν γεγονότα στην ιστορία των ελληνοτουρκικών σχέσεων που δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως απλές διμερείς «διαφορές». Η 6η και 7η Σεπτεμβρίου 1955 ανήκουν αναμφισβήτητα σε αυτή την κατηγορία. Το πογκρόμ της Κωνσταντινούπολης δεν ήταν απλώς μια έκρηξη λαϊκής οργής. Ήταν ένα γεγονός με βαθιές πολιτικές, κοινωνικές και γεωπολιτικές διαστάσεις, το οποίο προκάλεσε τεράστιες υλικές καταστροφές και, κυρίως, επέφερε ένα βαρύ πλήγμα στην ιστορική ελληνική κοινότητα της Πόλης. Οι συνέπειές του δεν περιορίστηκαν στις δύο εκείνες νύχτες. Το 1955 αποτέλεσε σημείο καμπής στη σταδιακή συρρίκνωση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης. Η Κωνσταντινούπολη πριν από το 1955 Στα μέσα του 20ού αιώνα η ελληνική κοινότητα της Κωνσταντινούπολης εξακολουθούσε να αποτελεί σημαντικό τμήμα της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της πόλης. Η παρουσία των Ρωμιών δεν ήταν μια πρόσφατη ιστορική συγκυρία. Συνδεόταν με μια παράδοση αιώνων, που είχε επιβιώσει ακόμη και μετά την οθωμανική κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης. Το 1955 δεκάδες χιλιάδες Έλληνες κατοικούσαν στην πόλη. Είχαν δημιουργήσει επιχειρήσεις, σχολεία, εκκλησίες και κοινοτικά ιδρύματα και αποτελούσαν σημαντικό μέρος της εμπορικής και επαγγελματικής ζωής της. Η κατάσταση όμως είχε αρχίσει να αλλάζει. Η άνοδος του τουρκικού εθνικισμού, η πολιτική της κυβέρνησης του Αντνάν Μεντερές και, κυρίως, η κλιμάκωση του Κυπριακού δημιούργησαν ένα εξαιρετικά επικίνδυνο περιβάλλον για τις μη μουσουλμανικές μειονότητες. Οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης βρέθηκαν στη θέση του «εσωτερικού εχθρού». Το Κυπριακό ως καταλύτης Στη δεκαετία του 1950 το Κυπριακό είχε μετατραπεί σε μείζον ζήτημα της ελληνικής και τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Η απαίτηση των Ελληνοκυπρίων για αυτοδιάθεση και Ένωση με την Ελλάδα αντιμετωπιζόταν στην Τουρκία ως απειλή για τα τουρκικά συμφέροντα στην Κύπρο. Η ένταση αυτή μεταφέρθηκε στο εσωτερικό της Τουρκίας. Η ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης, μολονότι αποτελούσε διαφορετική κοινωνική και πολιτική οντότητα από τους Ελληνοκυπρίους, έγινε εύκολος στόχος. Η λογική ήταν απλή αλλά επικίνδυνη: η σύγκρουση με την Ελλάδα μπορούσε να μετατραπεί σε εχθρότητα εναντίον των Ελλήνων πολιτών της Τουρκίας. Αυτό ακριβώς συνέβη. Η έκρηξη στη Θεσσαλονίκη Το γεγονός που χρησιμοποιήθηκε ως άμεσο πρόσχημα για το πογκρόμ ήταν η βομβιστική επίθεση στο τουρκικό προξενείο της Θεσσαλονίκης, στις 5 Σεπτεμβρίου 1955, στον χώρο όπου βρισκόταν η κατοικία που θεωρείται γενέτειρα του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Η τουρκική κοινή γνώμη πληροφορήθηκε ότι η επίθεση ήταν έργο Ελλήνων. Όμως η υπόθεση δεν ήταν τόσο απλή. Ο Οκτάι Ενγκίν, Τούρκος υπάλληλος του προξενείου, συνελήφθη από τις ελληνικές αρχές. Αργότερα επέστρεψε στην Τουρκία και ακολούθησε σημαντική κρατική σταδιοδρομία. Η επίθεση στη Θεσσαλονίκη χρησιμοποιήθηκε ως καταλύτης για τη δημιουργία ενός κλίματος μαζικής αγανάκτησης εναντίον των Ελλήνων. Η εφημερίδα İstanbul Ekspres κυκλοφόρησε με έκτακτη έκδοση και προέβαλε το γεγονός με τρόπο που ενίσχυσε δραματικά την ένταση. Λίγες ώρες αργότερα, η κατάσταση μετατράπηκε σε μαζική βία. Από τη διαδήλωση στο πογκρόμ Στην πλατεία Ταξίμ συγκεντρώθηκαν πλήθη και στη συνέχεια ομάδες επιτιθέμενων κινήθηκαν προς περιοχές όπου ζούσαν και δραστηριοποιούνταν Έλληνες. Καταστήματα, κατοικίες, σχολεία και εκκλησίες λεηλατήθηκαν και καταστράφηκαν. Οι επιθέσεις δεν περιορίστηκαν στους Έλληνες. Στο στόχαστρο βρέθηκαν επίσης Αρμένιοι και Εβραίοι, γεγονός που δείχνει ότι η βία εντασσόταν σε ένα ευρύτερο πλαίσιο εχθρότητας απέναντι στις μη μουσουλμανικές κοινότητες. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι δεν υπάρχουν μόνο μαρτυρίες θυμάτων και μεταγενέστερες ιστορικές αναλύσεις. Τα αμερικανικά διπλωματικά αρχεία της εποχής καταγράφουν ενδείξεις οργανωμένου και συντονισμένου χαρακτήρα των γεγονότων, καθώς και την ανεπαρκή επέμβαση των τουρκικών αρχών. Αυτό είναι κρίσιμο για την ιστορική αποτίμηση του γεγονότος. Δεν σημαίνει ότι κάθε λεπτομέρεια του σχεδιασμού ή η ακριβής αλυσίδα εντολών έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Σημαίνει όμως ότι η αντίληψη περί μιας απολύτως αυθόρμητης λαϊκής εξέγερσης δεν ανταποκρίνεται στα διαθέσιμα ιστορικά στοιχεία. Η έκταση της καταστροφής Οι αριθμοί διαφέρουν ανάλογα με την πηγή και τη μεθοδολογία καταγραφής. Η καταστροφή όμως ήταν τεράστια. Χιλιάδες ελληνικά καταστήματα και κατοικίες λεηλατήθηκαν ή καταστράφηκαν. Δεκάδες ορθόδοξες εκκλησίες υπέστησαν βανδαλισμούς και πυρπολήσεις, ενώ σχολεία και κοινοτικά ιδρύματα υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Υπήρξαν νεκροί και δεκάδες σοβαρά τραυματίες. Υπήρξαν επίσης βιασμοί και άλλες μορφές ακραίας βίας. Και το σημαντικότερο: η καταστροφή δεν αφορούσε μόνο την περιουσία. Αφορούσε την αίσθηση ασφάλειας μιας ολόκληρης κοινότητας. Από εκείνη τη στιγμή πολλοί Έλληνες άρχισαν να αντιμετωπίζουν διαφορετικά το μέλλον τους στην Τουρκία. Η δημογραφική συνέπεια Εδώ βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη διάσταση του 1955. Το πογκρόμ δεν οδήγησε αυτομάτως στην εξαφάνιση της ελληνικής κοινότητας. Δημιούργησε όμως τις συνθήκες μέσα στις οποίες η παραμονή στην Κωνσταντινούπολη γινόταν ολοένα δυσκολότερη. Το 1955 αποτέλεσε έναν ισχυρό επιταχυντή μιας διαδικασίας που είχε αρχίσει νωρίτερα και θα συνεχιζόταν με νέες πιέσεις και μέτρα, οδηγώντας τελικά σε δραματική μείωση του ελληνικού πληθυσμού. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Μια κοινότητα δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων μετατράπηκε μέσα σε μερικές δεκαετίες σε μια μικρή εναπομείνασα μειονότητα. Το πογκρόμ, επομένως, πρέπει να εξετάζεται όχι ως μεμονωμένο επεισόδιο αλλά ως κρίσιμος κρίκος μιας ευρύτερης διαδικασίας δημογραφικής και οικονομικής αποδυνάμωσης των μη μουσουλμανικών κοινοτήτων της Τουρκίας. Η διάσταση της γεωπολιτικής Το 1955 η Τουρκία και η Ελλάδα ήταν και οι δύο μέλη του ΝΑΤΟ. Ο Ψυχρός Πόλεμος όμως είχε δημιουργήσει μια πραγματικότητα στην οποία η στρατηγική θέση της Τουρκίας είχε τεράστια σημασία για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους δυτικούς συμμάχους. Η Τουρκία αποτελούσε κρίσιμο ανάχωμα απέναντι στη Σοβιετική Ένωση. Αυτό εξηγεί, χωρίς να δικαιολογεί, γιατί η διεθνής αντίδραση υπήρξε περιορισμένη. Τα αμερικανικά διπλωματικά έγγραφα αποκαλύπτουν ότι η Ουάσιγκτον γνώριζε τη σοβαρότητα των γεγονότων και ανησυχούσε για τις συνέπειές τους στις σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας. Η γεωπολιτική όμως είχε τη δική της λογική. Η προστασία μιας μειονότητας και η απόδοση ευθυνών δεν είχαν το ίδιο βάρος με τη διατήρηση της συνοχής της δυτικής συμμαχίας απέναντι στη Σοβιετική Ένωση. Είναι ένα από τα διαχρονικά διλήμματα της διεθνούς πολιτικής: Τι συμβαίνει όταν οι αξίες συγκρούονται με τα στρατηγικά συμφέροντα; Το ερώτημα παραμένει επίκαιρο. Η ευθύνη της μνήμης Η μνήμη της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου δεν πρέπει να μετατρέπεται σε εργαλείο συλλογικής ενοχοποίησης. Δεν είναι όλοι οι Τούρκοι υπεύθυνοι για τις πράξεις ενός καθεστώτος, ενός κόμματος, κρατικών μηχανισμών ή ενός οργανωμένου όχλου. Η ιστορική ευθύνη πρέπει να αποδίδεται με ακρίβεια. Ακριβώς γι' αυτό η μνήμη έχει αξία. Το πογκρόμ του 1955 μας υπενθυμίζει ότι οι μειονότητες δεν απειλούνται μόνο όταν ψηφίζονται νόμοι εναντίον τους. Απειλούνται όταν η πολιτική εξουσία δημιουργεί ένα περιβάλλον στο οποίο ο «άλλος» παρουσιάζεται ως εχθρός. Όταν η προπαγάνδα μετατρέπει έναν πολίτη σε εκπρόσωπο μιας υποτιθέμενης εθνικής απειλής. Όταν η αστυνομία αδρανεί. Όταν η κοινωνία συνηθίζει τη βία. Και όταν η διεθνής κοινότητα επιλέγει τη σιωπή επειδή η γεωπολιτική συγκυρία το επιβάλλει. Το μάθημα για σήμερα Η 6η Σεπτεμβρίου 1955 δεν είναι μόνο μια επέτειος του Ελληνισμού. Είναι ένα ευρωπαϊκό μάθημα για τη δημοκρατία, τις μειονότητες και τα όρια της πολιτικής του εθνικισμού. Μας υπενθυμίζει ότι η ειρηνική συνύπαρξη δεν προστατεύεται από μόνη της. Χρειάζεται θεσμούς. Χρειάζεται κράτος δικαίου. Χρειάζεται πολιτική ηγεσία που αρνείται να χρησιμοποιήσει τον φόβο και τον εθνικισμό για την επίτευξη βραχυπρόθεσμων πολιτικών στόχων. Και χρειάζεται μια διεθνή κοινότητα που να μην αντιμετωπίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα ως διαπραγματεύσιμο παράρτημα της γεωπολιτικής. Εβδομήντα ένα χρόνια μετά, η Κωνσταντινούπολη εξακολουθεί να κουβαλά τα ίχνη εκείνης της νύχτας. Και ο Ελληνισμός της Πόλης εξακολουθεί να υπάρχει — μικρός πλέον, αλλά ζωντανός. Αυτό ίσως είναι και το σημαντικότερο μήνυμα. Η Ιστορία δεν μπορεί να αλλάξει. Μπορούμε όμως να επιλέξουμε τι θα διδαχθούμε από αυτήν. Η 6η Σεπτεμβρίου δεν πρέπει να είναι ημέρα μίσους. Πρέπει να είναι ημέρα μνήμης. Και η μνήμη, όταν είναι πραγματικά ιστορική, δεν ζητά εκδίκηση. Ζητά αλήθεια.

GOOGLE

Σαν σήμερα 4 Σεπτεμβρίου 1998 ιδρύθηκε η Google: Από δύο φοιτητές του Στάνφορντ σε μια αυτοκρατορία δισεκατομμυρίων χρηστών και ευρώ Στις 4 Σεπτεμβρίου 1998 γεννιόταν η Google των Λάρι Πέιτζ και Σεργκέι Μπριν. Από μια φοιτητική μηχανή αναζήτησης εξελίχθηκε σε παγκόσμιο τεχνολογικό κολοσσό, αλλά και σε μόνιμο στόχο των Αρχών Ανταγωνισμού. Δημιουργήθηκε με το Chatgpt ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ 4 Σεπτεμβρίου 2026 • 06:30 share icon Η Google ξεκίνησε ως πειραματικό εγχείρημα των Λάρι Πέιτζ και Σεργκέι Μπριν στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, με σκοπό την αποτελεσματικότερη οργάνωση των πληροφοριών του Διαδικτύου. Η εταιρεία εξελίχθηκε σε έναν τεχνολογικό κολοσσό, με τη μητρική Alphabet να καταγράφει το 2025 έσοδα άνω των 400 δισεκατομμυρίων δολαρίων και να διαθέτει πολυάριθμα προϊόντα με δισεκατομμύρια χρήστες. Η ραγδαία ανάπτυξη του οικοσυστήματος της Google, που επεκτάθηκε από τη μηχανή αναζήτησης σε υπηρεσίες όπως το Android, το YouTube και η Τεχνητή Νοημοσύνη, συνοδεύτηκε από πολυάριθμες δικαστικές διαμάχες. Διεθνείς αρχές ανταγωνισμού και κυβερνήσεις έχουν επιβάλει στην εταιρεία σημαντικά πρόστιμα για πρακτικές που αφορούν τη διαφήμιση, τα προσωπικά δεδομένα και τον αθέμιτο ανταγωνισμό. Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Προσθήκη της huffingtonpost.gr στην Google Όταν ο Λάρι Πέιτζ και ο Σεργκέι Μπριν άρχισαν να πειραματίζονται στους χώρους του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, δύσκολα μπορούσαν να φανταστούν ότι δημιουργούσαν κάτι που θα άλλαζε όχι απλώς το Ίντερνετ αλλά την καθημερινότητα δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Η Google ξεκίνησε ως μια καλύτερη μέθοδος αναζήτησης ιστοσελίδων. Σήμερα η μητρική της, Alphabet, ξεπέρασε το 2025 για πρώτη φορά τα 400 δισ. δολάρια ετήσιων εσόδων, ενώ η Google διαθέτει 13 διαφορετικά προϊόντα με περισσότερους από ένα δισεκατομμύριο χρήστες το καθένα. Πέντε από αυτά ξεπερνούν τα 3 δισεκατομμύρια χρήστες. Advertisement Η γνωριμία που δεν άρχισε καθόλου καλά Η ιστορία αρχίζει το 1995. Ο Λάρι Πέιτζ επισκέφθηκε το Στάνφορντ εξετάζοντας το ενδεχόμενο μεταπτυχιακών σπουδών. Ο Σεργκέι Μπριν, ήδη φοιτητής εκεί, ανέλαβε να του δείξει το πανεπιστήμιο. Σύμφωνα με την ίδια την Google, στην πρώτη γνωριμία τους οι δύο νεαροί διαφωνούσαν σχεδόν για τα πάντα. Παρ’ όλα αυτά, μέσα στον επόμενο χρόνο η αντιπαράθεση μετατράπηκε σε συνεργασία. Είχαν εντοπίσει ένα τεράστιο πρόβλημα του τότε Διαδικτύου: οι υπάρχουσες μηχανές αναζήτησης δυσκολεύονταν να ξεχωρίσουν ποιες ιστοσελίδες ήταν πραγματικά σημαντικές. Η ιδέα τους ήταν διαφορετική. Αντί να μετρούν απλώς πόσες φορές εμφανιζόταν μια λέξη σε μία σελίδα, εξέταζαν τους συνδέσμους που οδηγούσαν προς αυτήν. Ένας σύνδεσμος λειτουργούσε, κατά κάποιο τρόπο, σαν «ψήφος εμπιστοσύνης». Έτσι δημιουργήθηκε ο αλγόριθμος PageRank και η πρώτη μηχανή τους ονομάστηκε BackRub. Από το BackRub στο Google Το όνομα άλλαξε σύντομα σε Google, λογοπαίγνιο πάνω στη μαθηματική λέξη «googol», που σημαίνει τον αριθμό 1 ακολουθούμενο από 100 μηδενικά. Ήταν ένας τρόπος να περιγράψουν τη φιλοδοξία τους: να οργανώσουν τον τεράστιο όγκο πληροφοριών του κόσμου και να τον κάνουν προσβάσιμο και χρήσιμο. Τον Αύγουστο του 1998 ο συνιδρυτής της Sun Microsystems, Άντι Μπέχτολσχαϊμ, εντυπωσιάστηκε από το εγχείρημα και έγραψε επιταγή 100.000 δολαρίων προς την Google Inc., πριν ουσιαστικά η εταιρεία αποκτήσει κανονική επιχειρηματική υπόσταση. Η Google Inc. ιδρύθηκε επισήμως τον Σεπτέμβριο του 1998 και οι δύο ιδρυτές εγκαταστάθηκαν στο περίφημο γκαράζ της Σούζαν Βοϊτσίτσκι στο Menlo Park. Ποιοι ήταν οι δύο ιδρυτές Ο Λάρι Πέιτζ, γεννημένος το 1973 στο Μίσιγκαν, μεγάλωσε ουσιαστικά μέσα στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Ο πατέρας του, Καρλ Βίκτορ Πέιτζ, ήταν καθηγητής Πληροφορικής στο Michigan State University. Ο Λάρι απέκτησε πτυχίο Μηχανικού Υπολογιστών από το University of Michigan και συνέχισε στο Στάνφορντ. Η Google αναφέρει ότι η σχέση του με τους υπολογιστές είχε αρχίσει ήδη από την ηλικία των έξι ετών. Advertisement Ο Σεργκέι Μπριν γεννήθηκε το 1973 στη Μόσχα της τότε Σοβιετικής Ένωσης. Η οικογένειά του μετανάστευσε στις ΗΠΑ όταν ήταν παιδί. Σπούδασε μαθηματικά και πληροφορική στο University of Maryland και συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές Πληροφορικής στο Στάνφορντ. Δύο άνθρωποι διαφορετικού χαρακτήρα, που ξεκίνησαν διαφωνώντας, βρήκαν κοινό έδαφος σε ένα πρόβλημα που κανείς ακόμη δεν είχε λύσει αποτελεσματικά. Η έκρηξη Από εκεί και πέρα η ανάπτυξη ήταν καταιγιστική. Το 2000 εμφανίστηκε το AdWords, που εξελίχθηκε στη μεγάλη διαφημιστική μηχανή παραγωγής χρήματος. Το 2004 η Google μπήκε στο χρηματιστήριο. Το ίδιο έτος εμφανίστηκε το Gmail. Το 2005 απέκτησε το Android, κίνηση που αποδείχθηκε ιστορική για την αγορά των smartphones. Το 2006 πλήρωσε 1,65 δισ. δολάρια για το YouTube. Advertisement Ακολούθησαν μεταξύ άλλων η DoubleClick, η Waze, η Nest, η DeepMind, η Fitbit και η Mandiant. Η Google δεν παρέμεινε μηχανή αναζήτησης. Έγινε ένα τεράστιο οικοσύστημα. Η Google που βρίσκεται παντού Σήμερα κάτω από την Google βρίσκονται ή λειτουργούν υπηρεσίες και πλατφόρμες όπως: Google Search Gmail YouTube Android Chrome Google Maps Google Earth Google Drive Google Photos Google Docs, Sheets και Slides Google Calendar Google Meet Google Play Google Ads Google Cloud Google Pay και Wallet Google Translate Google Flights Google Shopping Google News Google Workspace Pixel Nest Fitbit Waze Gemini και οι υπηρεσίες Τεχνητής Νοημοσύνης. Η ίδια η Alphabet ανακοίνωσε τον Ιούνιο του 2026 ότι έχει πλέον 13 προϊόντα με πάνω από 1 δισεκατομμύριο χρήστες και πέντε με πάνω από 3 δισεκατομμύρια. Τα AI Overviews της Google Search έχουν φθάσει σε περισσότερους από 2,5 δισ. χρήστες τον μήνα, ενώ το Gemini ξεπέρασε τους 900 εκατ. μηνιαίους χρήστες. Από την Google στην Alphabet Το 2015 έγινε μία σημαντική εταιρική αναδιάρθρωση. Δημιουργήθηκε η Alphabet Inc., η οποία έγινε η μητρική εταιρεία της Google. Advertisement Έτσι μπορούσαν να λειτουργούν κάτω από την ίδια εταιρική «ομπρέλα» δραστηριότητες πολύ διαφορετικές από την παραδοσιακή Google: από την Τεχνητή Νοημοσύνη και την υγεία μέχρι τα αυτόνομα αυτοκίνητα της Waymo. Ο Λάρι Πέιτζ έγινε CEO της Alphabet και ο Σεργκέι Μπριν πρόεδρός της. Το 2019 αποχώρησαν από την καθημερινή διοίκηση, παραμένοντας όμως συνιδρυτές, μέτοχοι και ισχυρές προσωπικότητες στο οικοσύστημα της Alphabet. Ο Σουντάρ Πιτσάι ανέλαβε CEO τόσο της Google όσο και της Alphabet. Μια μηχανή που παράγει δισεκατομμύρια Οι αριθμοί αποκαλύπτουν το μέγεθος. Το 2025 η Alphabet πραγματοποίησε συνολικά έσοδα 402,8 δισ. δολαρίων. Από αυτά: 294,7 δισ. δολάρια προήλθαν από τη διαφήμιση της Google. 224,5 δισ. από Google Search και συναφείς δραστηριότητες. 40,4 δισ. μόνο από διαφημίσεις στο YouTube. 58,7 δισ. από το Google Cloud. Συνολικά, τα έσοδα του YouTube από διαφημίσεις και συνδρομές ξεπέρασαν τα 60 δισ. δολάρια το 2025. Πρόκειται πλέον για οικονομικά μεγέθη μεγαλύτερα από το ΑΕΠ πολλών κρατών. Όταν η παντοδυναμία έφερε και τα πρόστιμα Όσο όμως μεγάλωνε η Google τόσο μεγάλωναν και οι συγκρούσεις της με κυβερνήσεις και Αρχές Ανταγωνισμού. Και εδώ οι αριθμοί είναι επίσης εντυπωσιακοί. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επέβαλε το 2017 πρόστιμο 2,42 δισ. ευρώ για την υπόθεση Google Shopping, κρίνοντας ότι η εταιρεία ευνοούσε τη δική της υπηρεσία σύγκρισης αγορών έναντι ανταγωνιστών. Το 2018 ακολούθησε το ιστορικό πρόστιμο των 4,34 δισ. ευρώ για το Android. Το ποσό μειώθηκε δικαστικά σε περίπου 4,1 δισ. ευρώ, αλλά τον Ιούλιο του 2026 το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέρριψε την προσφυγή της Google. Το 2019 επιβλήθηκε πρόστιμο περίπου 1,49 δισ. ευρώ για πρακτικές του AdSense. Η συγκεκριμένη απόφαση όμως ακυρώθηκε από το Γενικό Δικαστήριο το 2024 και η υπόθεση συνέχισε δικαστικά. Τον Σεπτέμβριο του 2025 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επέβαλε νέο πρόστιμο περίπου 3 δισ. ευρώ για πρακτικές στην τεχνολογία διαδικτυακής διαφήμισης. Και τον Ιούλιο του 2026, στο πλαίσιο του Digital Markets Act, ήρθε ακόμη ένα πρόστιμο συνολικού ύψους 890 εκατ. ευρώ: 460 εκατ. για προνομιακή μεταχείριση δικών της υπηρεσιών στην αναζήτηση και 430 εκατ. για περιορισμούς που σχετίζονταν με το Google Play. Συνολικά, μόνο τα μεγάλα ευρωπαϊκά πρόστιμα ανταγωνισμού έχουν φθάσει κοντά στα 11 δισ. ευρώ την τελευταία δεκαετία. Και δεν είναι μόνο η Ευρώπη Στη Γαλλία, η αρχή προστασίας προσωπικών δεδομένων CNIL επέβαλε τον Σεπτέμβριο του 2025 στην Google πρόστιμα συνολικού ύψους 325 εκατ. ευρώ, μεταξύ άλλων για διαφημίσεις μέσα στο Gmail χωρίς την απαιτούμενη συγκατάθεση και για τη χρήση cookies κατά τη δημιουργία λογαριασμών. Στη Νότια Κορέα, η αρμόδια Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων επέβαλε το 2022 στην Google πρόστιμο 69,2 δισ. γουόν για παράνομη συλλογή και χρήση προσωπικών δεδομένων για εξατομικευμένες διαφημίσεις. Στην Ινδία, η Επιτροπή Ανταγωνισμού επέβαλε το 2022 δύο μεγάλα πρόστιμα: 1.337,76 crore ρουπίες για πρακτικές σχετικές με το Android και 936,44 crore ρουπίες για τις πολιτικές του Google Play. Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι μεγαλύτερες υποθέσεις δεν αφορούν τόσο απλά πρόστιμα όσο το ίδιο το επιχειρηματικό μοντέλο της εταιρείας. Αμερικανικά δικαστήρια έχουν κρίνει εις βάρος της Google σε σημαντικές αντιμονοπωλιακές υποθέσεις σχετικά με την αναζήτηση και την online διαφήμιση. Η τελική απόφαση του Δεκεμβρίου 2025 στην υπόθεση της αναζήτησης επέβαλε, μεταξύ άλλων, περιορισμούς στις συμφωνίες διανομής και υποχρεώσεις διάθεσης ορισμένων δεδομένων και υπηρεσιών προς ανταγωνιστές. Η Google άσκησε έφεση τον Ιανουάριο του 2026. 28 χρόνια μετά: από ένα δωμάτιο του Στάνφορντ στην εποχή του Gemini Ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία των Πέιτζ και Μπριν να μην είναι καν τα δισεκατομμύρια. Είναι ότι το όνομα της εταιρείας τους έγινε ρήμα. «Γκούγκλαρέ το». Ελάχιστες εταιρείες στην Ιστορία κατόρθωσαν το προϊόν τους να ταυτιστεί τόσο απόλυτα με μια καθημερινή ανθρώπινη πράξη. Από το BackRub και τους αυτοσχέδιους servers του Στάνφορντ, η Google πέρασε στην αναζήτηση, στη διαφήμιση, στα smartphones, στους χάρτες, στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, στο βίντεο, στο cloud και τώρα στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Και ίσως εδώ βρίσκεται η μεγάλη ειρωνεία της ιστορίας της: δύο φοιτητές ξεκίνησαν θέλοντας να βάλουν τάξη στο χάος του Διαδικτύου. Είκοσι οκτώ χρόνια αργότερα δημιούργησαν μια εταιρεία τόσο μεγάλη και τόσο ισχυρή, ώστε κυβερνήσεις και δικαστήρια σε ολόκληρο τον κόσμο προσπαθούν πλέον να βάλουν όρια στην ίδια. tag icon GOOGLE