| 1:05 AM (7 hours ago) | ![]() ![]() ![]() | ||
| ||||

The first lighting of St Nicholas Shrine, September 11, 2021. Fr Alex Karloutsos stands to the right of Archbishop Elpidophoros.
This article is the fourth in a series on Fr Alex Karloutsos, based on many hours’ worth of interviews I did with him in 2024. Here are the previous three installments:
The Father Alex Karloutsos Origin Story
Karloutsos and the Rise of Bartholomew
Father Alex and the Mother Church
By 2001, the brief tenure of Archbishop Spyridon had come to an end, and the Greek Orthodox Archdiocese of America was now led by Archbishop Demetrios. Fr Alex Karloutsos was, by this point, a parish priest in the Hamptons, on Long Island. No longer an exile, he had returned to Archdiocesan work as Executive Director of Leadership 100, the major endowment fund of the Archdiocese and as the Archbishop’s representative to the White House and Congress.
On the morning of September 11, 2001, Fr Karloutsos and his wife Xanthi were in his car driving to the Archdiocesan headquarters in New York City, when he got a call from his secretary who told him that a plane had just flown into one of the Twin Towers. Karloutsos immediately called Archbishop Demetrios and the Archdiocesan VP / billionaire Michael Jaharis, who were in Boston. “I said, ‘Don’t get on a plane.’ And then all communications broke down. I tried to get into the city, but I couldn’t, so we went to our son’s apartment in Astoria and saw Tower Two fall.” His next move was to organize a church service at his parish, to pray in the midst of the crisis. “I thought we’d get twenty people, but it was as if it was an Easter night. It was Pascha, but it felt more like Holy Friday than Holy Saturday.”
Returning home after the service, Karloutsos got a phone call: it was the Port Authority, for whom Fr Karloutsos served as a chaplain. They needed him to come in to help with the relief efforts, to comfort victims. Karloutsos wondered how he’d possibly get to the relief site, since all the roads were closed. He was told, “Go on the left side of the road and show your badge at every checkpoint.” So Karloutsos prepared to head out, and he let his wife Xanthi know he was leaving. “She said, ‘I’m going with you.’ I said, ‘You can’t come with me.’” But she insisted, and he agreed. “I had to listen to my wife,” he told me. “I said to myself, ‘I’m going to be the only guy with his wife near him!’ But I married a Greek from Northern Epiros, you know?”
Every ten miles of their drive, they had to stop at a checkpoint, and Fr Karloutsos showed his badge and was allowed to continue. “I’ve been in motorcades with Presidents of the United States, but this was different. This was sailing all the way through nothing – no one’s on the road. They cleared it; they closed everything down. We went down to where St Nicholas [Greek Orthodox Church] was [at Ground Zero], and it looked like a Godzilla or King Kong movie. FBI, CIA, all these different police kind of jackets, uniforms, fire trucks, everything smoking. We went to the Holland Tunnel, and there were these two very, very large garbage trucks. They were bigger than tanks. You could not get through. So I went to the Holland Tunnel and showed them my badge, and they opened up so I could drive through.”
They arrived at the makeshift relief site. “People were crying because we lost 37 policemen from the Port Authority. I said, ‘What do you want us to do?’ I was told, We don’t want you to do too much. Just look holy. Just help us. Pray for us, talk to us, touch us. We just need to feel good, that there’s hope.” So I went around, talked with people, did what I could, tried to comfort. I was shocked when I saw an Orthodox Jewish rabbi comforting the wife of the Superintendent of Police who had just died. She was Catholic, he was actually holding her. Love knew no bounds that night, and I witnessed humanity’s finest hour in the midst of the worst inhumanity imaginable.”
In the coming days, Fr Karloutsos helped Archbishop Demetrios and other Orthodox bishops visit the site – including the destroyed Greek Orthodox church of St Nicholas, which was the only house of worship destroyed on 9/11. Decades earlier, Fr Karloutsos’s own father – himself a priest – had served at that parish.
On September 14, President George W. Bush stood on the rubble at Ground Zero and famously declared, “I can hear you, the rest of the world hears you, and the people who knocked these buildings down will hear all of us soon.” Fr Karloutsos was there, just a few yards away from the President. Then, Bush and other dignitaries bowed their heads as Cardinal Egan offered a hope-filled prayer. After this, everyone drove down to Washington, DC for a reception of religious leaders. (“You could only drive, not fly,” Karloutsos explains.)
Fr Karloutsos arranged for a meeting with CIA Director George Tenet, who is Greek Orthodox. “We went to the CIA and the Archbishop prayed over George. He was shaken up, but we prayed with him, and then the Archbishop had a private meeting with the President in the Oval Office. There were about ten religious leaders there. The Mormons were left out. I remember sitting with the head of the Mormon church, and he was asking how my archbishop got in there. And then they went into the Roosevelt Room, and the President bowed his head and asked the Archbishop to pray over him. Oh wow! So at the time we needed help as a nation, it was an Orthodox prayer that strengthened the President of the United States.”
***
Beyond the immediate response to the tragedy, Fr Karloutsos found himself running point on the effort to rebuild St Nicholas at Ground Zero. Archbishop Demetrios expected to rebuild at the exact location where the old church had stood – 155 Cedar Street. Fr Karloutsos disagreed. “It became apparent to me that they were making a park, Liberty Park, that would be a hub, like the Acropolis in Athens. 155 Cedar was on the wrong side of the street. I said, we should move it to a new site, 130 Liberty – that’s the best side of the street, the prime spot. I told the Archbishop, just trust me. And that’s what we did. Our old property was 1450 square feet. Our new property is 4,500 square feet with 7,000 square feet of landscaping complementing our complex.
This began when George Pataki was Governor of New York. “But then the administrations changed,” Karloutsos told me. “There were different Port Authority Directors, and some didn’t want us at Ground Zero at all. Some of them were atheists. At one point, after a couple more Governors and Executive Directors, we were told by Executive Director Chris Ward that they’re going to take the land using eminent domain.”

Fr Alex Karloutsos and Archbishop Elpidophoros meeting with Governor Andrew Cuomo and staff at the Greek Archdiocese headquarters
But then, an opportunity: “Andrew Cuomo was running for governor. I agreed with four guys – John Catsimatidis, Dennis Mehiel, Jim Chanos, and George Tsunis – who said , we’ve got to support Andrew, and we’ve got to go all-in for the Shrine at Ground Zero. So then I got a phone call, I think it was from George Tsunis or Dennis Mehiel one of them, and they said, ‘There’s going to be a breakfast for Andrew Cuomo in East Hampton, at Jim Chanos’s house – you have to come.’ I said, ‘When is it?’ ‘Sunday morning.’ I said, ‘Sunday morning, are you nuts? You think I’m going to miss liturgy?’ He says, ‘Father Alex, he’s going to be there from ten to twelve.’ I thought, ten to twelve, ten to twelve… I said, ‘You know what I can do? I’ll receive communion and then just take off. I’ll do the liturgy, then take off. Just keep Andrew there.’ So I got there and only the Greeks are left with him. He said, ‘I’ve been waiting for you, Father. They wouldn’t let me leave. They said that you’re the one who’s going to tell me what the Greek Orthodox would like.’ So I told him about our house of worship, and how we’d like it built at Ground Zero, and how the director is trying to throw us out on eminent domain. Cuomo said, ‘Let me think about it.’
“So then there are two or three more fundraisers, and every time I went to a fundraiser, Andrew would say, ‘Father Alex, what would you like?’ Everybody would turn to me, and I’d say, ‘Well, we’d like to build the church, and I’d like you to fire Chris Ward, the Director of the Port Authority.’ So it goes on for the [campaign] season, and it looks like he’s definitely going to win. And we’re doing the last fundraiser at Dennis Mehiel’s house on 95th Street, and I got up and Andrew said, ‘Yes, Father Alex?’ – now, he knew what I was going to say – ‘What would you like?’ I said, ‘I would like to have St Nicholas Shrine built, and I’d like you to fire Chris Ward.’ After I finished, he said, ‘I’d like to talk with you privately.’ Then he said to me, ‘I want you to tell the Archbishop that we are going to rebuild St Nicholas Shrine. And you should know, my birthday December 6, the feast day of St Nicholas, and yes, I have the balls to fire Chris Ward.’” Cuomo won the gubernatorial election and kept his word, firing Ward within the year.
***
By this point, a decade had passed since 9/11. The St Nicholas building project dragged on slowly, with a lot of difficulties. Fr Karloutsos quickly raised $25 million, giving the Archdiocese a total of $40 million to spend on the project. He recalls, “We thought the thing would be about $25-35 million, but as the bids went out and we saw Santiago Calatrava’s design, what he built was going to be a lot more, maybe about $60 million. We’re building. I’m working with them. I got architects, I got to get it all done. Then I asked Dennis Miehl to handle the political process. I was basically coordinating different people, but the one who took over monitoring the funds and spending the funds and working with the different elements was Jerry Dimitriou.”
What followed has been pretty well-documented in the Greek-American media: millions of dollars went missing from the St Nicholas Shrine fund, and the entire project was in jeopardy. Archbishop Demetrios was replaced by the new Archbishop Elpidophoros. And Fr Karloutsos needed to raise a lot more money, to account for massive cost increases due to the delays. In what is unquestionably the most impressive fundraising achievement in Orthodox history, Karloutsos worked with Michael Psaros, under the guidance of the Archbishop, to raise $55 million for the Shrine over a 55-day stretch in 2019. As they neared the end of that period, still running short of their target, Karloutsos came up with an idea: he convinced the Port Authority to let the Archdiocese put a donor wall outside of the church. “As soon as we announced that there would be a donor wall in Liberty Park forever, we raised $12 million in 12 days.”
The Shrine was consecrated on the Fourth of July, 2022.
Ο ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΟΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ
Η Αληθινή Οδύσσεια
γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων
Είναι παγκοσμίως γνωστός ο Οδυσσεύς από την Ομήρου Οδύσσεια αλλά και από την Ιλιάδα. Ένα κεντρικό πρόσωπο το οποίο αντιπροσωπεύει τον μέσο Έλληνα σε ευφυΐα, πολυμήχανο πνεύμα, ευρηματικότητα , αγάπη προς την θάλασσα και αγωνιστικότητα .
Γιός του Σισύφου ή του Λαέρτη και ανετράφη στην Ιθάκη όπου ήταν το βασίλειο του πατέρα του. [Σύγχρονοι ιστορικοί ερευνητές ισχυρίζονται ότι η Ιθάκη του Ομήρου ήταν η Κεφαλληνία και όχι η Ιθάκη ,και η διαμάχη συνεχίζεται]. Τροφό είχε την Ευρύκλεια, άριστη παιδαγωγό. Όταν ενηλικιώθηκε επισκέφθηκε τον παππού του Αυτόλυκο στον Παρνασσό για να λάβει δώρα , ο οποίος είχε δημιουργήσει εκεί περιουσία και είχε λάβει μέρος στην Αργοναυτική εκστρατεία . Αυτός λέγεται ότι του έδωσε το όνομα όπως συνηθΙζόταν. Εξήλθε με τους γιούς του Αυτόλυκου για κυνήγι αγριογούρουνων και πληρώθηκε από κάποιο κάπρο στο πόδι. Η πληγή του ιάθηκε με της φροντίδες της Ευρύκλειας αλλά παρέμεινε η ουλή στο πόδι σαν γνώρισμα.
Εξουσίαζε τα νησιά του Ιονίου συν παράλια Ακαρνανίας εκτός Κερκύρας Ο Οδυσσέας ζώντος του πατέρα του εξουσίαζε τη Ζάκυνθο, Λευκάδα, Κεφαλληνία η οποία τότε ονομαζόταν Σάμος(σήμερα Σάμη ονομάζεται το λιμάνι που συνδέεται με την Κυλλήνη της Ηλείας) αλλά και τα παράλια της Ακαρνανίας και τα πέριξ νησιάκια Ολους τους υπηκόους του βασιλείου του . ο Όμηρος ονόμαζε Κεφαλλήνες από του Κεφάλου[Σημ.Ο Κέφαλος ήταν γενάρχης του αττικού γένους των Κεφαλιδών. Διάφορες παραδόσεις αναφέρουν ότι ο Κέφαλος ήταν γιος του βασιλιά της Φωκίδας Δηίωνος ή Δηιονέως. Βοηθούμενος από τον Αμφιτρύωνα, έδιωξε τους Τηλεβόες από την Κεφαλληνία, όπου εγκαταστάθηκε με τον λαό του και της έδωσε το όνομά του, που φέρει μέχρι σήμερα.]
Ηρθε και αυτός στη συνέλευση των μνηστήρων της Ελένης έδωσε τη συμβουλή του για τον όρκο στον Τυνδάρεω και έλαβε γυναίκα την Πηνελόπη. Εκεί έδειξε τον πρώτο καρπό της πανουργίας και δολιότητας του. Κατόπιν της ορκωμοσίας των μνηστήρων όταν συγκεντρώνονταν τα πλοία για την εκστρατεία αυτός αθέτησε τον όρκο του και δεν ήθελε να εκστρατεύσει., επειδή αγαπούσε την Πηνελόπη και ο χρησμός που έλαβε έλεγε ότι θα επιστρέψει μετά είκοσι χρόνια γυμνός και δυστυχής μετά από περιπλάνηση και ταλαιπωρία. Τότε ήρθαν στην Ιθάκη ο Αγαμέμνων, Μενέλαος και Παλαμήδης για να τον μεταπείσουν. Αλλά αυτός προσποιούμενος τον τρελό έζευξε στο άροτρο βόδι και γάιδαρο ή άλογο για να δείξει την τρέλα του. Αλλά ο σοφότατος Παλαμήδης έβαλε το βρέφος τοτε Τηλέμαχο μπροστά στο άροτρο και αντελήφθη το ψέμα του, καθώς όταν έφθασε το άροτρο στο βρέφος σήκωσε τούτο για να μην το βλάψει. Κατόπιν τούτου και του όρκου του αναγκάστηκε να στρατευτεί μετα βίας με δώδεκα(12) πλοία, αλλά έκτοτε μίσησε ασπονδα τον Παλαμήδη.
Εξαπάτησε την Κλυταιμνήστρα και πήρε την Ιφιγένεια Όταν ο στόλος προετοιμαζόταν στην Αυλίδα εστάλη και αυτός στην Σκύρο και ανεκάλυψε την προσποίηση του Αχιλλέως. Έπειτα ήρθε στις Μυκήνες με πλαστά γράμματα και εξαπάτησε την Κλυταιμνήστρα και έλαβε την Ιφιγενεια. Τέλος δε απεστάλη πρέσβης στην Τροία να ζητήσει την Ελένη αλλά επέστρεψε άπρακτος. Όταν ήλθε το εκστρατευτικό σώμα στην Τρωάδα με πανουργία σκότωσε τον σοφότατο Παλαμήδην, συνωμότησε εναντίον του Τελαμώνιου Αίαντα και παρ’ ολίγον να τον λιθοβολήσουν διότι τον κατηγόρησε ότι βίασε την Κασσάνδρα εντός του ναού της Αθηνάς αλλά έφερε δυστυχία και στον Φιλοκτήτη δηλαδή στους πλέον ηρωικούς μαχητές των Ελλήνων . Λίγο δε έλειψε να φονεύσει ιδιοχείρως και τον Διομήδην με δολιότητα παρά το γεγονός ότι ήταν ο πρώτιστος φίλος του. Δικαίως λοιπόν τον ονόμασαν καταστροφέα των ηρώων και εχθρό των αρίστων. Ενεργούσε περισσότερο η πανουργία , δολιότητα, ευγλωττία , και η πειθώ αυτού στην άλωση της Τροίας, παρά η ανδρεία και τα στρατηγήματα των ηρώων μαχητών .Ήταν ο άνθρωπος που έκλεψε την νίκη με τα σχέδια του και τις πανουργίες του , καθώς το ομολόγησαν οι αιχμάλωτοι Τρώες αναφορικά με το ποιος δικαιούται τον οπλισμό του Αχιλλέα. Όμως αυτός ήταν και άξιος μαχητής αφού σκότωσε ιδιοχείρως δώδεκα(12) αξιωματούχους του εχθρού.[τον Κοίρανο, Νοήμονα, Αλάστορα, Χρόνιον, Αλκανδρον, Αλιον, Ιφιτίδην, Πρύτανιν, Χαρσίδαμαντα , Χάροπα, Θόαν και Εύνομον]
Εφτιαξε τον Δούρειον Ιππον Τέλος δε έργο δικό του η κατασκευή του Δουρείου Ιππου και εισήλθε τελευταίος σ’αυτόν και έκλεισε αυτόν την θύρα.
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ
Κατά την επιστροφή του τον έριξε η τρικυμία στον Ισμαρο πόλη των Κικόνων της Θράκης και αφού την κατέλαβε οι εταίροι του βρήκαν στην πόλη τροφή και άφθονο κρασί και έτρωγαν και έπιναν αμέριμνοι στην ακτή και δεν ήθελαν να φύγουν. Τότε οι Κίκονες ορμησαντες τους αιφνιδίασαν και σκότωσαν εβδομήντα εξ αυτών , έξη από κάθε πλοίο και κατόπιν τούτα αναχώρησαν βιβαίως. Επειτα συνάντησαν αντίθετους ανέμους και βγήκαν σε κάποια ακτή χωρίς να την κατονομάζουν, όπου έμειναν τρεις ημέρες. Από εκεί αναχωρήσαντες έφτασαν στον Μαλέα στο άκρον της Πελοποννήσου γεμάτοι χαρά ότι σε λίγο θα φτάσουν στην Ιθάκη. Αιφνίδιος όμως βόρειος άνεμος του πήγε στο Ιόνιον , πέρασαν αριστερά από τα Κύθηρα και παραπλανηθέντες εννέα ημέρες την δεκάτην ημέρα έφθασαν στη Σικελία προς την χώρα των Λωτοφάγων . Εστειλε δύο άνδρες και ένα κήρυκα να κατοπτεύσουν τη χώρα των Λωτοφάγων , αλλά έφαγαν λωτό και εμειναν εκεί. Πήγε και τους βρήκε και τους έδεσε στο πλοίο για να μην φύγουν και αμέσως αναχώρησε για να μην φύγουν και οι άλλοι. Από εκεί ήλθε την νύκτα σε ένα μικρό νησάκι των Κυκλώπων έρημο το οποίον είχε πολλές άγριες κατσίκες και έμειναν εκεί το βράδυ. Την επομένη κυνήγησαν και έπιασαν εκατόν δέκα οκτώ αγριόγιδες και έτρωγαν όλη την ημέρα . Το βράδυ είδαν φωτιά στη χώρα των Κυκλώπων και άκουγαν και κάποια αμυδρά φωνή. Την επομένη με το πλοίο του μόνον πήγε εκεί και το έκρυψε στον αιγιαλό σε απόκρυφο μέρος . Αυτός με δώδεκα άνδρες και τον Μαρώνειον οίνον και μερικά φαγητά εισήλθαν στο σπήλαιο του Πολυφήμου, όταν εκείνος έβοσκε τα έξω τα πρόβατα. Οι άνδρες είπαν να φάνε γάλα και τυρί , να πάρουν και όσα πρόβατα μπορέσουν και να φύγουν . Αλλά ο Οδυσσέας ήθελε να δει τον Πολύφημο και το ήθος του . Γι'αυτό κρύφτηκαν στις γωνίες τους σπηλαίου αναμένοντες να καταφτάσει ο Πολύφημος . Εκείνος επέστρεψε την εσπέρα και άναψε την φωτιά , τότε τους είδε και ρώτησε ποιοι ήταν. από που έρχονταν και που είναι το πλοίο τους; Ο Οδυσσέας του απάντησε ότι είναι από το στράτευμα του Αγαμέμνονα που πολέμησε στην Τροία και ναυάγησαν με το πλοίο τους και ζητούν άσυλο να μείνουν επ’ ονόματι του Ξένιου Δία. Τότε ο Πολύφημος του είπε ότι οι Κύκλωπες ούτε λατρεύουν ούτε φοβούνται τους θεούς , διότι είναι ισχυρότεροι από αυτούς και έφαγε δύο εξ αυτών στο βραδινό του δείπνο και άλλους δύο το πρωί.. Επειτα έβγαλε τα πρόβατα στη βοσκή και έκλεισε το σπήλαιο και τους έγκλειστους μαζί. Βλέποντας ο Οδυσσέας τον κίνδυνο μέγα διότι ο βράχος στην έξοδο του σπηλαίου ήταν ογκώδης και ακίνητος αποφάσισε να τυφλώσει τον Κύκλωπα. Μέσα στο σπήλαιο υπήρχε ένα δέντρο το οποίο χρησιμοποιούσε ο Πολύφημος σαν ράβδο . Το πελεκησαν και το λέπτυναν όλη μέρα και αφού το έκρυψαν μέσα στις κοπριές αναπαύονταν. Όταν έλθε με το σούρουπο έφαγε άλλους δύο και τότε ο Οδυσσεύς του έδωσε κρασί από την Μαρώνεια . Ηπιε δυο και τρεις φορές και τον ρώτησε πως ονομάζεται δίδοντας χάρη για το κρασί .Ο Οδυσσέας είπε ότι ονομάζεται «Ούτις» Ο Πολύφημος απάντησε «τον Ουτιν θα φάγω τελευταίον» και πρώτα τους άλλους και έπεσε και κοιμήθηκε. Με το άκουσμα της είδησης ο Οδυσσέας έκαψε την μύτη του ροπάλου και το εμπηξε στο μάτι του και τον τύφλωσε. Τότε άρχισε να κραυγάζει κλέγοντας για το κακό που τον βρήκε για να έρθουν οι γείτονες του προς βοήθειαν . Όταν τον ρώτησαν τι έπαθε εκείνος απάντησε ο Ούτις με φόνευσε δολίως . Κατόπιν τούτου έφυγαν διότι νόμισαν ότι ήταν μαινόμενος. Το πρωί άνοιξε την πόρτα και ψιλαφούσε τα πρόβατα πριν βγουν έξω κάτω από τα σκέλη του για να πιάσει τους φονιάδες τους. Εκείνοι όμως διάλεξαν τους μεγάλους τριχωτούς τράγους κάτω από την κοιλιά τους κρεμασμένοι βγήκαν έξω , άρπαξαν και μερικά πρόβατα και πήγαν στο πλοίο. Φεύγοντας ο Οδυσσέας τον έβριζε φωνάζοντας .Τότε άρπαξε ένα μέγα ογκόλιθο και τον πέταξε στη θάλασσα και δημιούργησε κυματισμό σφοδρον ώστε έριξε το πλοίο στην γη . Απομακρυνθεντες όλοι έλεγαν να μην φωνάξει εκ νέου και ερεθίσει το αγρότατο και κτηνώδες θηρίο , αλλά εκείνος με στεντορεία τη φωνή του είπε : «Ω! Κύκλωψ , ο Οδυσσέας του Λαέρτη σε τύφλωσε. Τότε θυμήθηκε τον μάντην Τήλεμον , ο οποίος του προφήτεψε την δυστυχία αυτή. Επικαλούμενος δε τον πατέρα του Ποσειδώνα ως εκδίκηση έριξε μεγάλη πέτρα στο πλοίο, το οποίο κινδύνευσε να βυθιστεί, Τέλος δε ήρθαν στα άλλα πλοία και βρήκαν τους βρήκαν κλαίοντες να τους αναμένουν . Έσφαξαν τα πρόβατα του Πολύφημου και δειπνήσαντες , κοιμήθηκαν εκεί την νύχτα εκείνη.Την επαύριον ήρθαν κωπηλατωντας στην νήσο του Αιόλου και έμειναν ένα ολόκληρο μήνα , φιλοξενούμενοι και διηγούμενοι τα πολεμικά κατορθώματα στην Τροία. Από εκεί έλαβαν στο ασκό τους ανέμους και απέπλευσαν και μετά δέκα ημερών πλου έφθασαν σε σημείο ώστε να βλέπουν την Ιθάκη. Αλλά επειδή αποκοιμήθηκε και κάποιος άνοιξε τον ασκό συνέβη τρικυμία και γύρισε αυτούς πίσω στο νησί του Αιόλου, αλλά αυτός δεν τους δέχθηκε .
Αναχώρησαν από εκεί κωπηλατούντες γιατί ο Αίολος έκλεισε τους ανέμους στον ασκό την εβδόμην ημέρα ήρθαν στην Λαιστρυγονίαν , όπου συνέτριψαν τα έντεκα πλοία οι Λαιστρυγόνες . Έμεινε μόνο ο Οδυσσέας με ένα πλοίο και με σαράντα πέντε άνδρες .
Αναχώρησαν από εκεί και ήρθαν μετα φόβου και τρόμου στο νησί της Κίρκης και εξελθόντες στη γη έμειναν για δύο ημερονύκτια νηστικοί
Και λυπημένοι για την απώλεια των συντρόφων τους. την Τρίτη ημέρα ο Οδυσσέας έκανε αναγνώριση της περιοχής και ειδε τα βασίλεια της Κίρκης . Προς τούτο διαμοίρασε τους άνδρες τους δε δύο ομάδες των 22 ανδρών , όρισε και διοικητές σε κάθε ομάδα, ο κλήρος έπεσε στον Ευρυλοχος διοικητή της μιας ομάδος και ο ίδιος της άλλης . Ο Ευρύλοχος ανέλαβε να προβεί στην αναγνώριση της τοποθεσίας , αυτό δε με τους υπολοίπους έμεινε στο πλοίο το οποίο ήταν πλέον η μοναδική παρηγοριά τους. Φίλησαν τους συντρόφους πιθανόν και για τελευταία φορα κλαίοντες και οδυρομενοι ήρθαν στα βασίλεια της Κίρκης. Εκεί έμειναν ένα χρόνο και είπε προς τον Οδυσσέα η Κίρκη ότι είναι αδύνατον να επιστρέψει στην Ιθάκη αν δεν κατέβει στον Αδην να ερωτήσει την ψυχή του Τειρεσία. Επειτα τον συμβούλευσε τον τόπο και τον τρόπον πως θα κατεβεί.
Ενώ δε ετοιμαζόταν ένας άνδρας ονόματι Ελπήνωρ όντας μεθυσμένος έπεσε και σκοτώθηκε . Αυτόν τον άφησαν άταφοι ένεκα βίας και αναχώρησαν.
Όταν έφτασαν τον Εσπέριον και Κιμέριον Ωκεανόν από εκεί κατέβηκαν στον Άδη όπου ο Οδυσσέας έσκαψε βόθρον και θυσίασε κριάρι και πρόβατο κάλεσε τις ψυχές για να πιουν το αίμα . Είδε πρώτην την ψυχή του Ελπήνορος ερχομένη και θαυμάσας αυτήν την ρώτησε πως ήρθε πρώτη πριν από αυτόν ενώ ερχόταν πεζή; Εκείνη τον παρακάλεσε να θάψει το σώμα αυτής όταν επιστρέψει . Μετά ήρθε και η ψυχή της μητέρας του Αντίκλειας. Αυτός όμως έβγαλε το ξίφος και τις εμπίδισε να πιούν αίμα πριν ρωτήσει την ψυχή του Τειρεσία. Ηρθε εκείνη και ήπιε αίμα εκ του λάκκου και του είπε όλα τα μέλλοντα. Κατόπιν ήρθαν όλες οι ψυχές ήπιαν αίμα και διηγήθηκαν η κάθε μια ποια ήταν , τι έπαθε στον κόσμο και πως πέθανε. Τέλος φοβηθείς μήπως έλθει και η Μέδουσα, επέστρεψε στην Κίρκη και έθαψε τον Ελπήνορα.
Μετά την ενημέρωση από την Κίρκη περί του δρομολογίου της επιστροφή , των κινδύνων που θα αντιμετώπιζε και μετά τον εφοδιασμό του αναχώρησε από εκεί. Τον πρώτο κίνδυνο που αντιμετώπισε ήταν η μελωδία των Σειρήνων. Προσπάθησε να τις αποφύγει διερχόμενος μεταξύ της Σκύλλας και Χάρυβδης αλλά η Σκύλλα άρπαξε έξη(6) συντρόφους του, ενώ οι άλλοι σώθηκαν. Μετά από σύντομη κωπηλασία έφθασαν στην Θρινακια νήσο , όπου ήταν οι βόες του Ηλίου. Εκεί έμειναν τριάντα εννέα (39) ημερες . Ο Ευρύλοχος και Περιμήδης έδεσαν τον Οδυσσέα στον ιστό παραπλέοντας τις Σειρήνες . Ο μεν Οδυσσέας σύμφωνα με συμβουλή του Τειρεσία και της Κίρκης δεν ήθελε να εξέλθουν στο νησί αυτό, αλλά το πλήρωμα και μάλιστα ο Ευρύλοχος επικράτησαν λέγοντες ότι ήταν ανάγκη να αναπαυθούν λίγο στη γη. Κατόπιν τούτου ο Οδυσσέας τους εξόρκισε να μην βλάψουν τις αγελάδες του Ηλίου, διότι θα ήταν κακό για όλους. Επειδή έπνεε δυνατός άνεμος έμειναν εκεί ένα μήνα και έφαγαν όλα τα εφόδια όσα τους έδωσε η Κίρκη. Κατόπιν τούτου ζούσαν πολύ άσχημα από το κυνήγια και από τους αγρούς και πεινούσαν. Όταν κάποια μέρα ο Οδυσσέας πήγε προς τα ενδότερα της νήσου να προσευχηθεί και αποκοιμήθηκε εκεί , ο Ευρύλοχος επεισε τους άλλους να σφάξουν μερικές αγελάδες του Ήλιου και οταν ερθουν στην Ιθάκη να κτίσουν ναόν προς χάριν του Ηλίου προς άφεση των αμαρτιών.. Τέλος αν εξοργιστεί ο Ηλιος και οι άλλοι θεοί και τους πνίξουν θα πεθάνουν ελαφρύτερο θάνατον σε σχέση με αυτό εκ της πείνας . Οταν ήθεο ο Οδυσσέας αισθάνθηκε την οσμή από μακριά , αλλά το κακό είχε ήδη γίνει . Αυτοί έτρωγαν πλουσιοπάροχα έξη ημέρες , ενώ αυτός καθόταν λυπημένος και μελαγχολικός προβλέποντας τα κακά μελλούμενα .
Την εβδόμη ημέρα κόπασε ο νότος και απέπλευσαν . Αλλά ύστερα από λίγο έβαλε ισχυρότατο Ζέφυρο(δυτικός Πουνέντες) , η θάλασσα φουρτούνιασε , πελωρια κύματα έσπασαν το κατάρτι και σκότωσε τον κυβερνήτη . Μετ' ολίγον έπεσε κεραυνός και έσπασε το πλοίο, όλοι πνίγηκαν και γλίτωσε μόν ο Οδυσσέας ο οποίος έδεσε τον ιστό στην τρόπη του πλοίου κλυδωνιζόταν στα κύματα . Με την ανατολή του Ηλίου βρέθηκε κοντά στη Χάρυβδη . Πιάστηκε από μια συκιά ΄μπροστά στο σπήλαιο της Χάρυβδης καθώς έμπαινε μέσα με το κύμα πρόλαβε και κρεμάστηκε από τη συκιά όταν η Χάρυβδη ρούφηξε το νερό και όταν ανέβηκε η στάθμη και βγήκαν τα ξύλα κάθισε και πάλι πάνω. Περιφερόταν εννέα ημερονύκτια κλυδωνιζόμενος και την δεκάτην εξήλθε στην Ωγυγια νήσο της Καλυψούς όπου παρέμεινε επτά χρόνια και απέκτησε εξ αυτής παιδί. Η Καλυψώ δοκίμασε να τον κρατήσει αλλά αυτός αρνήθηκε και τότε του έδωσε εργαλεία για να κατασκευάσει πλοιάριο . Η κατασκευή του κράτησε τέσσερις ημέρες και λαβών εφόδια που του έδωσε η Καλυψώ απέπλευσε την πέμπτην ημέρα μόνος. Επλεε δέκα επτά ημέρες καλώς και την δεκάτη ογδόη είδε την νήσο των Φαιάκων, τη σημερινή Κέρκυρα. Τότε ο Ποσειδών άρχισε τρικυμία εκδικούμενος για τον Πολύφημο και του ανέτρεψε το πλοιάριο και ο Οδυσσέας έπεσε στη θάλασσα. Βυθιζόμενος στο νερό και πάλι εξερχόμενος καθώς περιστρεφόταν στα κύματα προσπαθούσε να πιάσει και πάλι το πλοιάριο . Τελικά το έπιασε ανεστραμμένο και κάθισε πάνω σε αυτό και περιφερόταν δυο ημέρες από δω και από κει ακυβέρνητος παρασυρόμενος από τα κύματα. Την τρίτη μέρα εμφανισθείσα η Λευκοθέα του είπε να αφήσει το πλοίον και τα ενδύματα και του έδωσε το κρήδεμνον(σωσίβιο) να το απλώσει στο στήθος και κολυμπώντας να εξέλθει στο νησί . Εκείνος όμως ήθελε να μείνει στο πλοίο, αλλά ευθύς αμέσως τα κύματα τον έριξαν στη θάλασσα και άρχισε να κολυμπάει . Κινδύνευσε αρκετά αλλά στο τέλος βγήκε στο νησί πλησίον του ποταμού . Ανέβηκε στο παραθαλάσσιο δάσος και αποκοιμήθηκε κατάκοπος αφού περιτυλίχθηκε μέσα στα φύλλα. Τότε κατά τύχη κατέβηκε στον ποταμό η Ναυσικά θυγατέρα του Αλκίνοου βασιλιά των Φαιάκων μαζί με την κουστωδία των θεραπαινίδων της για να λευκάνει τα φορέματα και καθώς έπαιζαν και αστεείζονταν ξύπνησαν τον Οδυσσέα . Τους ζήτησε βοήθεια , η δε Ναυσικά του έδωσε φορέματα και φαγητό και τον έφερε στο σπίτι του πατέρα της, όπου βρήκε καλή υποδοχή ως ξένος και άγνωστος. Μετά δε το δείπνον η Αρήτη γυναίκα του Αλκίνοος γνώρισε τα φορέματα της και τον ρώτησε που τα βρήκε. Τότε διηγήθηκε τι συνέβη από την αναχώρηση του από την Ωγυγία , όπως γράφεται στο "Η" της Οδύσσειας. Μετά ταύτα κάλεσε ο Αλκίνοος τους Φαίακες στην Εκκλησία για να συμβουλευτούν για τον ξένο . Παρασκεύασε δε πλοίο για να τον στείλει όπου αυτός ήθελε να πάει και του πρόσφερε πλούσιο γεύμα με πολλά φαγητά και μεγαλοπρέπεια . Μετά δε το φαγητό διοργάνωσε και αγώνα δίσκου στον οποίο διαγωνίστηκε και ο Οδυσσέας με τους άριστους των Φαιάκων αθλητές . Τότε έψαλε ο μουσικός Δημόδοκος διάφορα κομμάτια και ποιήματα καθώς και την εισαγωγή του Δουρειου Ιππου στην Τρωάδα. Με το άκουσμα τούτου ο Οδυσσέας έκλαψε . Τότε ο Αλκίνοος από περιέργεια τον ρώτησε ποιός είναι από που είναι και γιατί κλαίει. Αυτός φανερώθηκε και διηγήθηκε την περιπλάνηση του και όσα του συνέβησαν από την Τρωάδα μέχρι την Ωγυγία, τα οποία περιέχονται στο Ι, Κ, Λ και Μ της Οδύσσειας.
Του έδωσαν δώρα πολύτιμα οι Φαίακες και τον έστειλαν στην Ιθάκη με πλοίο κατασκευασμένο για διακεκριμένα πρόσωπα . Αποκοιμήθηκε στην πρύμνη και τον έβγαλαν οι ναύτες κοιμισμένο στο λιμάνι του Φόρκυνος . Τα δώρα εναπόθεσε μακριά από τον δρόμο πλησίον μιας ελιάς για να μην τα πάρουν οι διαβάτες . Επειτα επέστρεψαν και τότε πέτρωσε το πλοίο τους ο Ποσειδών. Όταν ξύπνησε ο Οδυσσέας συμβουλεύτηκε την θεά Αθηνά , έκρυψε τα δώρα σε ένα σπήλαιο και μετά ήρθε στον συβώτην Εύμαιο και τον βρήκε στους αγρούς αγνώριστος σαν γέρος επαίτης . Του διηγήθηκε πολλά και διάφορα περί του οίκου του και αυτού του Οδυσσέως . Τότε επέστεψε ο Τηλέμαχος από την Πύλο και βλέποντας τον ρώτησε τον Εύμαιο ποιός ήταν; Εκείνος του διηγήθηκε όσα του είπε ο Οδυσσέας . Έπειτα τον έστειλε στην Πηνελόπη να της αναγγείλει την επιστροφή του από την Πύλο. Και τότε ο Οδυσσέας βρήκε την ευκαιρία να φανερωθεί στο Τηλέμαχο και σχεδίαζαν την μνηστηροφονία . Επειτα πήγε στο σπίτι του ο Τηλέμαχος και σε λίγο έφερε ο Εύμαιος και τον Οδυσσέα ως ξένον και επαίτη . Επειδή μόνο ο Τηλέμαχος τον γνώριζε και ο σκύλος του σπιτιού τον οποίο αυτός είχε αναθρέψει όταν έμπαινε στο συμπόσιο των μνηστήρων αλλά κανείς δεν το πρόσεξε. Εδώ σταματάνε τα ψέματα και αρχίζει η μνηστηροφονία (20/2/25)
* Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
Κυπαρίσσι-Κυπάρισσος ...
Σύμφωνα με τη μυθική παράδοση ο Κυπάρισσος ήταν ενας όμορφος νέος απο την Κέα υιός του Τήλεφου και έγγονός του Ηρακλή. Ηταν αγαπημένος του Απόλλωνα αλλά και του Ζέφυρου . Αγαπημένο του σύτροφο είχε ενα εξημερωμένο ιερό ελάφι. Αλλά κάποια καλοκαιρινή μέρα ενώ το ελάφι κοιμόταν ξαπλωμένο στον ίσκιο ο Κυπάρισσος το σκότωσε απο απροσεξία με ενα ακόντιο.
Ο νέος γεμάτος απελπισία θέλησε να πεθάνει . Ζήτησε απο τον ουρανό τη χάρη να κυλούν τα δακρυά του αιώνια. Οι Θεοί τον μετέτρεψαν σε κυπαρίσσι το δέντρο της θλίψης. Απο τότε το κυπαρίσσι θεωρείται σαν πένθημο δέντρο και φυτεύεται μέχρι σήμερα στα νεκροταφεία.....
Επρεπε να γεράσω αγόρι μου για να μάθω τι είναι ευτχία. Τελικά ευτυχία είναι ενα ζευγάρι χέρια δύο χέρια.
Αυτό που θα σε αγκαλιάσουν θα σε κρατήσουν θα σε κοιμήσουν θα σε περιποιηθούν θα σου μαγειρέψουν θα σε χαϊδέψουν και στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια.
Τα πολλά χέρια απλά σε κατσιάζουν ...Χάσιμο χρ.ονου....Θα το δείς κι εσύ οσο μεγαλώνεις......
Ο Θωμάς Καροβίνης στην ανθολογία που επιμελήθηκε με τον τίτλο < Κωνσταντινούπολη λογοτεχνική ανθολογία > γράφει μεταξύ άλλων οτι σε όλους τους Τούρκους συγγραφείς που ασχολήθηκαν με την Πόλη διακρίνεται μια έσθηση υποταγής ή προσκυνήματος στη σαγηνευτική ιστορία της Πόλης αλλά ο φόβος θάλεγα σαν να μην είναι εντελώς σίγουροι οτι είναι δικά τους σαν να είναι μουσαφίρηδες και τρομάζουν να μη την χάσουνε.
Ο Τούρκος συγγραφέας Αχμέτ Ουμίτ στο βιβλίο του < Μνήμες Κωνσταντινουπόλεως > βάζει στο στόμα δύο μεθυσμένων συμπατριωτών του τα λόγια πως τα μέρη αυτά είναι Ελλήνων και μια μέρα θα'ρθουν να τα πάρουν.
Ο Erbay Bardakciogi καθηγητής ιστορίας του πανεπιστημίου Κωνσταντινουπόλεως Adnan Menteres σε μήνυμά του στα μέσα Κοινωνικής δικτύωσης στις 29 Μαϊου ανέφερε < Σήμερα είναι η επέτειος της εισβολής στην Κων/λη την πρωτεύουσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ενός μεγαλοπρεπούς πολιτισμού απο μια φυλή βαρβάρων και φανατικών >
Ο Αγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης (1924-1994) αναφέρει το ιδιο πως οι Τούρκοι οταν συναντήσουν Ελληνες νοιώθουν άβολα γιατί γνωρίζουν πως τα μέρη αυτά δεν είναι δικά τους .
Πιο κάτω δίνουμε μια μικρή εικόνα της ανεγέρσεως της ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ.
Πιος την κατασεύασε !!!
Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α: Ο οποίος αντιγκίζοντας το εργο που είχε κατασκευάσει αναφώνησε το < Δόξα τω Θεό τω καταξιώσαντι με τελέσαι τοιούτον έργον Σε Νενίκητα Σε Σολομών > αναφερόμενος στον ξακουστό ναό του Σολομώντα.
Εναρξης κατασκευής. 23 Φεβρουαρίου 532.....
Εγκαίνια του Ναού 27 Δεκεμβρίου 537 .....
Εκείνη την ημέρα στον πληθυσμό της πρωτεύουσας με έξοδα του αυτοκράτορα μοιράστηκαν 30.000μεζούρες σιτάρι 600 ελάφια 10.000 όρνιθες 1000 βόδια και 10.000 πρόβατα και εκατοντάδες κιλά χρυσάφι που μοιράστηκαν στους φτωχούς . Οι ευχαριστίες και οι πανηγυρισμοί κράτησαν δύο εβδομάδες.
Χρόνος κατασκευής,
Αγια Σοφια ..6 χρόνια
Αγίου Πέτρου Ρώμης ...120 Χρόνια
Αγίου Παύλου Λονδήνου....35 Χρόνια...
Νορτ Νταμ Παρισιού...72 Χρονια....
Καθεδρικός Μιλάνου...500 Χρόνια....
Χωρητικότητα... Χωρούσε 23.000 ανθρώπους....
Οι υπηρετούντες τον ιερό Ναό....
Ιερείς 60
Διάκονοι 100...
Διακόνισσες 40...
Υποδιάκονοι 90...
Αναγνώστες 110...
Ιεροψάλτες 25...
Πυλωροι...100...
Σύνολο 525....
Στα χρόνια του Ηρακλείτου (610-641) ο αριθμός των υπερετούντων τον Ναό ανήλθε σε 600 και λίγο πριν την Αλωση σε 800...
Ημέρα ορτής του Ναού....
Η εορτή της Μεσοπεντικοστής . Μεγάλη Εορτή της Ορθοδοξίας στο μέσον της σαρανταήμερης νηστείας οπου οι Χριστιανοί ατενίζοντες και προσκυνώντας τον Τίμιο Σταυρό θυμούνται το πάθος του Χριστού και παίρνουν δύναμη να συνεχίσουν τη νηστεία και τον πνευματικόν αγώνα.
Κόστος ανεργέσεως του Ναού...
Ξοδεύτηκαν 320 κεντηνάρια Χρυσού. 1 κεντηνάριο = 100 λίτρες χρυσού. 1 λίτρα χρυσού = 72 χρυσά νομίσματα.
Μάμαρα που χρησιμοποιήθηκαν...
Μάρμαρα πράσινα απο την Μάνη και την Κάρυστο.τριανταφυλλιά απο την Φρυγία και κόκκινα απο την Αιγυπτο.
Αρχιτέκτονες .Γεωμέτρες,που φιλοτέχνησαν τον Ναό...
Ανθέμιος απο το Αϊδίνιο (474-534)
Ισίδωρος απο την Μίλητο (442-534) και οι δύο πέθαναν δύο χρόνια πριν την ολοκλήρωση του Ναού...
Διαστάσεις του Ναού - Ο Τρούλος του Ναού...
Ο Ναός εχει που εχει διάμετρο 33μ και ύψος απο το δάπεδο 62μ δίνει την εντύποση οτι αιωρείται εξ αιτίας των παραθύρων που βρίσκονται γύρω στη βάση του. Δίνει την εντύπωση οτι ειναι ενα κομμάτι ουρανού που κρέμεται στη γή.οπως αναφέρει ο ιστορικός Προκόπιος Σ άυτόν εικονίζεται η Ανάληψη του Χριστού με την επιγραφή απο τις πράξεις 1-11: άνδρες Γαλιλαίοι τι εστήκατε βλέποντες εις τον ουρανόν οπου παρίστανται οι Δώδεκα Απόστολοι η Παναγία και οι δύο Αγγελοι...
Προηγούμενοι στην ιδια θέση Ναοι....
Θεμελιώθηκε το 330 μ.χ. απο τον Μέγα Κωνσταντίνο.. Ολοκληρώθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 360.μ.χ. απο τον αυτοκράτορα Κωντάντιο. Καταστράφηκε το 404 επι βασιλείας του Αρκαδίου απο πυρκαγιά απο υποστηρικτές του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου τον οποίον ειχε εξορίσει η αυτοκρατειρα Ευδοξία. Στις 11 Ιανουαρίου 415 άρχισε και πάλι η κατασκεύη ως ξυλόστεγη βασιλική απο τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β και πατριάεχη Αττικό. Καταστράφηκε και πάλι απο τους οπαδούς Πατριάρχη Θεοδοσίου που ειχε διαμάχη με τον αυτοκράτορα . Πυρπολήθηκε το 532 απο τη Στάση ΝΙΚΑ..
Τον Ναό δεν σεβάστηκαν οι Λατίνοι...
Οταν κατάλαβαν τη Κων/λη 1204 -1260 Οι πύλες του Ναού ο Ιερός Αμβωνας το Ιερό Βήμα η Αγία Τράπεζα κατακερματίστηκαν μαζί με πολλά άλλα Ιερά και πολύτιμα σκεύη έπιπλα και άμφια. Μεταξύ αυτών ο Σπόγγος ο Χυτώνας η Λογχη μέρος του Τιμίου Σταυρού πουλήθηκαν στο βασιλιά Λουδοβίκο τον Θ αντι 400.000 φράγκων. Για να μεταφέρουν τα λάφυρα απο τον Ναό της Αγίας Σοφίας σε πλοίο που ηταν αγκυροβολημένο στο λιμάνι εισήγαγαν όνους και ημίονους μάσα στον Ναό και φόρτωναν...
Επιμέλεια Βασιλείου Σκολαρίκου...
Εαν μια μέρα με δείς ΓΕΡΟ εαν λερώνομαι οταν τρώω και δεν μπορώ να ντυθώ ....εχε υπομονή. Θυμήσου πόσο καιρό με πήρε για να σου τα μάθω....
Εαν οταν μιλάω μαζί σου επαναλαμβάνω τα ιδια πράγματα ...μην με διακόπτεις ..άκουσέ με ...οταν ήσουν μικρός κάθε μέρα σου διάβαζα το ιδιο παραμύθι μέχρι να σε πάρει ο ύπνος.
Οταν δεν θέλω να πλυθώ μην με μαλώνεις και μην με κάνεις να αισθάνομαι ντροπή ...θυμήσου οταν έτρεχα απο πίσω σου και έβρισκες δικαιολογίες οταν δεν ήθελες να πλυθείς.
Οταν βλέπεις την αγνοιά μου στις νέες τεχνολογίες δώσε μου χρόνο και μην με κοιτάς ειρωνικά εγώ ειχα ολη την υπομονή να σου μάθω το αλφάβητο; οταν κάποιες φορές δεν μπορώ να θυμηθώ η να κάνω τον συνειρμό των λέξεων ...δώσε μου χρόνο για να μάθω και εαν δεν τα καταφέρνω μην θυμώνεις .. το πιο σπουδαίο πράγμα ειναι εκείνο που λέω αλλά η ανάγκη που εχω να είμαι μαζί σου και κοντά σου και να με ακούς.
Οταν τα πόδια μου ειναι κουρασμένα και δεν μου επιτρέπουν να βαδίσω μην μου συμπεριφέρεσαι σαν να ήμουν ενα ΒΑΡΟΣ ελα κοντά μου με τα δυνατά σου μπράτσα -- οπως εκανα εγώ οταν ήσουν μικρός και έκανες τα πρώτα σου βήματα . Οταν λέω πως θα ήθελα να ΠΕΘΑΝΩ μην θυμώνεις μια μέρα θα καταλάβεις τι ειναι αυτό που με κάνει να το πώ.. Προσπάθησε να καταλάβεις πως στην ηλικία μου δεν ζεις ΕΠΙΒΙΩΝΕΙΣ.......
Μια μέρα θα ανακαλύψεις που παρόλα τα λάθη μου πάντοτε ήθελα το καλύτερο για σένα για να σου ανοίξω τον δρόμο .. Αφιέρωσε μου λίγο απο τον χρόνο σου - δώσε μου λίγο απο την υπομονή σου - δώσε μου μια ΠΛΑΤΗ για να ακουμπήσω το κεφάλι με τον ίδιο τρόπο που έκανα και εγώ για σένα.
Βοηθησέ με να περπατήσω βοηθησέ με να τελειώσω τις ημέρες μου με αγάπη και υπομονή. Σε αντάλαγμα θα σου δώσω ενα χαμόγελο και την απέραντη αγάπη που πάντα έτρεφα και ειχα για σένα.....
ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ>!!!!!