ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΤΡΟΙΑ

 ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΠΡΙΑΜΟΥ ΣΤΟΝ ΑΧΙΛΛΕΑ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο Έκτορας φονεύεται σε μονομαχία με τον Αχιλλέα και η σωρός του κείται στη σκηνή του Αχιλλέα. Ο γέρο Πρίαμος, βασιλιάς της Τροίας, παίρνει την απόφαση να πάει στη σκηνή του Αχιλλέα για να ζητήσει τη σωρό του παιδιού του. Τότε παρουσιάστηκε ο Ερμής για να τον οδηγήσει. Πήδηξε στο αμάξι και έφθασαν στο τείχος των πλοίων, στην τάφρο των Αχαιών.

Οι φύλακες έτρωγαν. Ο Ερμής τους αποκοίμισε και έμπασε την άμαξα του Πρίαμου με τα πλούσια δώρα μέσα στην πύλη. Σε λίγο έφτασαν στη μεγάλη σκηνή του Αχιλλέα, βασιλιά των Μυρμιδόνων. Άνοιξε ο Ερμής το δοκάρι της πύλης και μπήκε η άμαξα στην αυλή του Αχιλλέα.

Ο Ερμής αποχώρησε, γιατί δεν θέλησε να φανεί μεροληπτικός σε κανέναν. «Έμπα», του είπε, «μέσα και αγκάλιασε τα γόνατα του Αχιλλέα», και πέταξε στον απέραντο Όλυμπο.

Ο Πρίαμος κατέβηκε από την άμαξα και πήγε κατευθείαν στη σκηνή του Αχιλλέα. Μέσα ήταν ο ήρωας Αυτομέδων και ο ανδρειωμένος Άλκιμος και τον υπηρετούσαν. Ο Πρίαμος βρέθηκε μπροστά στον Αχιλλέα και του φίλησε τα γόνατα, στον άνθρωπο που σκότωσε πολλούς γιους του.

Ο Αχιλλέας, μόλις τον είδε μπροστά του, ξαφνιάστηκε. Άδειασε η σκηνή και έμειναν μόνοι. Ο Πρίαμος ικετεύει τον Αχιλλέα και του λέει:
«Θεόμορφε Αχιλλέα, θυμήσου τον πατέρα σου. Εσένα θα σε ξαναδεί, αλλά εγώ δεν θα δω τους σκοτωμένους γιους μου. Έρχομαι λοιπόν για να εξαγοράσω με πλούσια λύτρα τον σκοτωμένο από σένα γιο μου που έσωζε την πόλη. Σεβάσου τους θεούς, Αχιλλεύ, θυμήσου τον πατέρα σου και λυπήσου με. Εγώ είμαι πιο δυστυχισμένος από εκείνον, γιατί κανείς άλλος θνητός δεν το έπαθε ακόμη: να φιλήσω το χέρι εκείνου που σκότωσε το γιο μου».

Αυτά είπε και έκανε τον Αχιλλέα να κλάψει για τον πατέρα του. Κι εκείνος έκλαιγε για τον πατέρα του και τον Πάτροκλο. Οι στεναγμοί τους αντηχούσαν στη σκηνή.

Τότε σηκώθηκε από τον θρόνο του, έπιασε από το χέρι τον γέροντα και τον σήκωσε, λέγοντάς του:
«Άμοιρε, πώς τόλμησες να έρθεις μονάχος σου στα πλοία των Αχαιών, μπροστά σε εκείνον που σκότωσε πολλούς ανδρειωμένους γιους σου; Έλα όμως και κάθισε στον θρόνο, κι ας αφήσουμε, όσο γίνεται, τις πίκρες μας να ησυχάσουν».

Του πρόσφερε πλούσιο γεύμα και του ετοίμασε πλούσιο στρώμα για να κοιμηθεί ο φιλοξενούμενος Πρίαμος. Έλαβε όμως τα μέτρα του να μη μαθευτεί τούτο, γιατί θα είχε πρόβλημα με τον αρχιστράτηγο Αγαμέμνονα. Γι’ αυτό τον έβαλε στον πρόδρομο να κοιμηθεί, ώστε να μη τον δει μάτι στη σκηνή του.

Ο γέρο Πρίαμος ζήτησε δώδεκα ημέρες εκεχειρία για να θάψουν τον Έκτορα και να τον κλάψουν κατά τα ειωθότα. Κι ο Αχιλλεύς του είπε:
«Θα γίνει η χάρη σου, γέροντα Πρίαμε», και θα σταματήσω τον πόλεμο, πιάνοντάς τον από τον καρπό με το δεξί του χέρι για να του δώσει θάρρος.

Κοιμήθηκε ο Πρίαμος στον πρόδρομο της σκηνής και ο Αχιλλέας στο βάθος, πλάι στην όμορφη Βρισηίδα.

Μέσα στον ύπνο του, ο γέρο Πρίαμος έκανε μαύρες σκέψεις: πώς θα βγει από την πύλη; Κι αν το πληροφορηθούν οι Αχαιοί; Μήπως τον κρατήσουν και ζητήσουν από τους γιους του τριπλάσια λύτρα; Ξύπνησε νύχτα, έζεψε τα άλογα και τα μουλάρια και έφυγε με τη βοήθεια του Ερμή.

Σχολίαση

1.     Τότε φιλοξενούσαν τον αρχηγό των αντιπάλων. Σήμερα τον σκοτώνουν ή τον απαγάγουν.

2.     Οι Τρώες ήταν ελληνικό φύλο. Είχαν κοινό το ομαίμον (Πελασγοί), ομόθρησκον, ομόγλωσσον και ομόδοξον.

3.     Έχει παρεξηγηθεί η φιλία του Αχιλλέα με τον Πάτροκλο, ενώ πουθενά δεν φαίνεται να έχει κάποια ιδιαιτερότητα. Εξάλλου, η αιτία της παρατάσεως επί δεκαετία του πολέμου οφείλεται στην απώλεια της Χρυσηίδας.

4.     Η Χρυσηίδα και η Βρισηίδα είναι δύο σημαντικές μορφές που αναφέρονται στην Ιλιάδα.

5.     Η Χρυσηίδα, κόρη του ιερέα Χρύση, είναι γνωστή για τον ρόλο της στην πλοκή της Ιλιάδας, ενώ η Βρισηίδα, ξαδέλφη της, αποτελεί επίσης κεντρική μορφή της ιστορίας. Η Χρυσηίδα συνδέεται με τον Αχιλλέα και η Βρισηίδα με τον Αγαμέμνονα.

(19/1/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών