Tuesday, 6 October 2026

ΜΟΝΗ ΣΙΝΑ

ΘέματαΔιεθνήςΕκκλησία Η προθεσμία της 24ης Οκτωβρίου: Η Μονή της Αγίας Αικατερίνης αντιμετωπίζει μια καθοριστική στιγμή Με Ελληνοσκόπιο-5 Οκτωβρίου 202601 ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΥΝΤΑΚΤΗ (Νίκος Σταματάκης). Οι αναγνώστες του Helleniscope γνωρίζουν ότι η Μονή της Αγίας Αικατερίνης είναι κάτι περισσότερο από μια απλή διαμάχη για περιουσιακά στοιχεία. Ως ένα από τα παλαιότερα χριστιανικά μοναστήρια που λειτουργούν συνεχώς στον κόσμο, κατέχει μια μοναδική θέση στην χριστιανική και μουσουλμανική ιστορία και εδώ και καιρό αποτελεί σύμβολο θρησκευτικής συνύπαρξης στο Σινά. Συνεπώς, οι τρέχουσες διαπραγματεύσεις έχουν συνέπειες που εκτείνονται πολύ πέρα ​​από τα ζητήματα ιδιοκτησίας γης: αγγίζουν τη θρησκευτική ελευθερία, την πολιτιστική κληρονομιά, την αιγυπτιακή κυριαρχία και τη διατήρηση μιας αιώνιας ορθόδοξης παρουσίας. Όπως εξηγεί το ακόλουθο ρεπορτάζ του tovima.gr, οι επόμενες εβδομάδες μπορεί να αποδειχθούν καθοριστικές. Μια διαπραγματευτική λύση θα προσέφερε τόσο στην Αίγυπτο όσο και στη μοναστική κοινότητα την ευκαιρία να προστατεύσουν τον ιστορικό χαρακτήρα του μοναστηριού, θέτοντας παράλληλα το νομικό του καθεστώς σε πιο στέρεες, σύγχρονες βάσεις. Η μη επίτευξη συμφωνίας πριν από την αναμενόμενη δικαστική απόφαση της 24ης Οκτωβρίου, ωστόσο, θα μπορούσε να ανοίξει ξανά ζητήματα που παραμένουν άλυτα εδώ και δεκαετίες και να εντείνει μια ήδη ευαίσθητη διπλωματική και εκκλησιαστική διαμάχη. ======================= πηγή – tovima.gr Μονή Σινά: Οι 20 ημέρες που θα καθορίσουν την τύχη της — Η κρίσιμη προθεσμία της 24ης Οκτωβρίου Έντονοι παρασκηνιακοί ελιγμοί ενόψει της απόφασης του Αιγυπτιακού Ακυρωτικού Δικαστηρίου σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής της Αγίας Αικατερίνης — Συναντήσεις με στόχο την επίτευξη συμβιβασμού, «εμπόδια» από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Άγιο Όρος, και διπλωματικές προσπάθειες της Ελλάδας Ο δρόμος προς τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά δεν είναι εύκολος. Οι επισκέπτες πρέπει να ταξιδέψουν κατά μήκος ενός σύγχρονου αυτοκινητόδρομου μέσα από μια απέραντη έρημο, περνώντας συχνά από σημεία ελέγχου. Η περιοχή είναι αφιλόξενη και υπόκειται σε ειδικό καθεστώς επειδή, για την Αίγυπτο, συνδέεται με την εθνική ασφάλεια. Στο σημείο ελέγχου, περίπου 800 μέτρα από το μοναστήρι, οι έλεγχοι ασφαλείας είναι εξαιρετικά αυστηροί και τα οχήματα γενικά αφήνονται εκεί. Το επιβλητικό τείχος, που χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιουστινιανού και στέκεται στο κενό ανάμεσα σε δύο τεράστιους ορεινούς όγκους, δίνει στον προσκυνητή που πλησιάζει την εντύπωση ενός φρουρίου. Αυτή η εντύπωση έρχεται σε έντονη αντίθεση με τη μικρή πόρτα από την οποία οι επισκέπτες σχεδόν αναγκάζονται να σκύψουν για να μπουν. Δεν πρόκειται απλώς για μια πράξη ευλάβειας: εκεί κοντά υπήρχε κάποτε μια μεγάλη είσοδος από την οποία ακόμη και καμήλες μπορούσαν να περάσουν μέσα και έξω από το μοναστήρι. Οι μοναχοί το έκλεισαν νωρίτερα για να ελαχιστοποιήσουν την ευαλωτότητά τους σε πιθανούς εισβολείς. Η σχεδόν 15 αιώνες αδιάλειπτης λειτουργίας του μοναστηριού αντικατοπτρίζονται στη συναρπαστική, αν και κάπως δαιδαλώδη, κατασκευή του, όπου συνυπάρχουν κτίρια από διαφορετικές περιόδους. Η ιστορία του ήταν ταραχώδης και γεμάτη γεγονότα, αλλά η κατάσταση έγινε ιδιαίτερα περίπλοκη μετά το 2015, όταν κατατέθηκε η πρώτη αγωγή για το ιδιοκτησιακό του καθεστώς, και ιδιαίτερα μετά τον Μάιο του 2022, όταν το Πρωτοδικείο του Νότιου Σινά εξέδωσε μια απόφαση εχθρική προς το μέλλον του μοναστηριού. Σε εκείνο το σημείο, η Μονή Σινά αναγκάστηκε να αποκρούσει ένα διαφορετικό είδος εισβολής: τη δικαστική στέρηση της περιουσίας της — με άλλα λόγια, των πόρων που ήταν απαραίτητοι για την επιβίωσή της. Η κύρια υπεράσπιση της μονής ήταν ότι το δικαστήριο έπρεπε να απορρίψει την αγωγή επειδή την είχε ασκήσει ένας ιδιώτης, ο οποίος δεν κατείχε την εν λόγω γη. Οι αιγυπτιακές αρχές παρενέβησαν στη συνέχεια, διεκδικώντας την κυριότητα των ακινήτων. Το Πρωτοδικείο εφάρμοσε, με τυπική αυστηρότητα, τη γενική νομοθεσία της Αιγύπτου που χρονολογείται από το 1963, καθώς και την πιο συγκεκριμένη αιγυπτιακή νομοθεσία σχετικά με το Σινά που θεσπίστηκε το 1983, μετά την επιστροφή της χερσονήσου στην αιγυπτιακή κυριαρχία. Σύμφωνα με αυτή τη νομοθεσία, όλα τα μνημεία ανήκουν στο κράτος, όπως και στις ευρωπαϊκές χώρες, ενώ οι μη Αιγύπτιοι πολίτες και τα ξένα νομικά πρόσωπα - δηλαδή οι οντότητες που ελέγχονται από ξένους υπηκόους - απαγορεύεται να κατέχουν γεωργική γη. Συγκεκριμένα στο Σινά, όλες οι «έρημες εκτάσεις» και οι «φυσικά προστατευόμενες περιοχές» ανήκουν αποκλειστικά στο κράτος, το οποίο μπορεί να παραχωρήσει τη χρήση ή την εκμετάλλευσή τους, υπό κρατική εποπτεία, για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Για τον λόγο αυτό, το Πρωτοδικείο όχι μόνο αναγνώρισε την ιδιοκτησία του αιγυπτιακού κράτους, αλλά διέταξε και την κατεδάφιση όλων των κατασκευών που έχτισαν οι μοναχοί και δεν είχαν χαρακτηριστεί ως μνημεία, την έξωσή τους ακόμη και από το ίδιο το μοναστήρι, καθώς και την καταβολή σημαντικής αποζημίωσης στο αιγυπτιακό κράτος για την παράνομη κατοχή και χρήση της περιουσίας του. Η αδελφότητα του Σινά άσκησε έφεση στο Εφετείο της Ισμαηλίας, το οποίο εφάρμοσε ευνοϊκότερα το αιγυπτιακό δίκαιο για το μοναστήρι. Αναγνώρισε την εγκυρότητα των συμβάσεων του μοναστηριού σχετικά με γεωργικές εκτάσεις, ενώ στην περίπτωση των χώρων λατρείας έκρινε ότι, αν και χαρακτηρίζονται ως μνημεία, έχουν παραμείνει στη συνεχή χρήση των μοναχών και ότι, ως εκ τούτου, οι μοναχοί έχουν το δικαίωμα να συνεχίσουν να τους χρησιμοποιούν. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η εξαιρετικά μακροσκελής απόφαση του δικαστηρίου αναφέρεται στα διατάγματα του Ιουστινιανού αλλά όχι στην Αχτινάμη — τη Διαθήκη — του Μωάμεθ, καθώς ούτε η Ιερά Μονή την επικαλέστηκε ούτε το δικαστήριο θεώρησε τον εαυτό του νομικά δεσμευμένο από αυτήν. Αντίθετα, εμφανίζονται πολυάριθμες αναφορές στο σύγχρονο Αιγυπτιακό Σύνταγμα. Οι δύο αποφάσεις έφεραν στην επιφάνεια κάτι που οι μοναχοί είχαν ήδη καταλάβει καλά το 1984, όταν επιχείρησαν να καταχωρίσουν όλη τη γη που είχαν στην κατοχή τους. Η αιγυπτιακή νομοθεσία δεν τους επέτρεπε την πλήρη κυριότητα ούτε των μνημείων ούτε των άλλων ακινήτων της μονής. Ωστόσο, επειδή οι αιγυπτιακές αρχές δεν είχαν εφαρμόσει τη νομοθεσία, μια «γκρίζα ζώνη» παρέμεινε και τελικά έγινε η βάση για το επιχείρημα ότι η μακροχρόνια κατοχή είχε ωριμάσει σε κυριότητα μέσω παραγραφής. Το αιγυπτιακό δικαστήριο απέρριψε αυτό το επιχείρημα, αρνούμενο να αναγνωρίσει την παραγραφή κτήσης επί κρατικής γης. Αναταραχή για την Απόφαση Η απόφαση για την Ισμαηλία προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, όχι μόνο στον χριστιανικό κόσμο — η Μονή της Αγίας Αικατερίνης είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO — αλλά ευρύτερα λόγω της Διαθήκης του Μωάμεθ, που φέρει το αποτύπωμα του χεριού του ως σφραγίδα, η οποία εγγυόταν την πλήρη προστασία των μοναχών και της περιουσίας τους. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Το ιστορικό έγγραφο – μια απόφαση υπογεγραμμένη από τον ίδιο τον Προφήτη Μωάμεθ – που αναγνωρίζει τα προνόμια της Μονής της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά. Αυτό το έγγραφο έχει γίνει σεβαστό σε όλη την ιστορία και θεωρείται σύμβολο ειρηνικής συνύπαρξης μεταξύ του μουσουλμανικού και του χριστιανικού κόσμου. Αυτός ο συμβολισμός ενισχύεται από την αρμονική αντιπαράθεση, μέσα στο μοναστηριακό συγκρότημα, ενός τρούλου με σταυρό στην κορυφή και ενός μιναρέ που φέρει ημισέληνο. Όπως αναμενόταν, η υπόθεση έφτασε τελικά στο Ακυρωτικό Δικαστήριο. Το δικαστήριο έχει ήδη λάβει την απόφασή του, αλλά έχει αναβάλει τη δημοσίευση της απόφασης τέσσερις φορές για να δώσει στο μοναστήρι και στο αιγυπτιακό κράτος — που εκπροσωπείται από τα Υπουργεία Δικαιοσύνης και Εξωτερικών — χρόνο για διαπραγματεύσεις. Αυτό συμβαίνει επειδή, σύμφωνα με την αιγυπτιακή νομοθεσία, εάν τα μέρη καταλήξουν σε συμβιβασμό πριν από την επίσημη δημοσίευση της απόφασης, ο συμβιβασμός γίνεται δεκτός και η απόφαση του δικαστηρίου δεν δημοσιοποιείται. Πληροφορίες που φτάνουν στην αδελφότητα από αιγυπτιακές πηγές επιμένουν ότι δεν θα υπάρξει πέμπτη αναβολή και ότι, εκτός εάν επιτευχθεί συμβιβασμός, η απόφαση θα δημοσιευτεί στις 24 Οκτωβρίου. Αυτό απομένει μόνο 20 ημέρες για να συναφθεί μια πιθανή συμφωνία και να αποφευχθούν τα χειρότερα για το μοναστήρι. Η κατάσταση βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο λόγω των προφανών επιπλοκών, αλλά και λόγω της σοβαρής ασθένειας του Αρχιεπισκόπου Συμεών, ο οποίος αναρρώνει στην Αθήνα. Όλα όσα έχουν συμβεί μέχρι στιγμής δείχνουν πόσο εύθραυστη έχει γίνει η ισορροπία στις διαπραγματεύσεις. Μετά τη σοβαρή εσωτερική κρίση εντός της αδελφότητας του Σινά, η οποία κορυφώθηκε με την παραίτηση του 90χρονου πρώην αρχιεπισκόπου Δαμιανού στις 12 Σεπτεμβρίου 2025, μετά από 52 χρόνια στο αξίωμα, ο Συμεών εξελέγη νέος Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ. Ενθρονίστηκε επίσημα στη μονή στις 31 Οκτωβρίου. Προφορική Συμφωνία Αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Συμεών διόρισε μια ομάδα εμπειρογνωμόνων για να καταρτίσει μια ακριβή απογραφή της ακίνητης περιουσίας της μονής και των χρήσεών της: ποια ακίνητα εξυπηρετούσαν θρησκευτικούς σκοπούς και ποια γεωργικούς, ποια ήταν κοντά στη μονή και επομένως μείζονος σημασίας, και ποια δεν ήταν προτεραιότητας. Συγκεντρώθηκαν ιστορικά στοιχεία και αντλήθηκαν τα απαραίτητα έγγραφα από τη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα. Το αιγυπτιακό κράτος θεώρησε αυτή την τεχνοκρατική προσέγγιση ως θετική και ειλικρινή βάση για διαπραγματεύσεις και ξεκίνησαν οι συνομιλίες. Τελικά, κατέληξαν σε προφορική συμφωνία για μια σημαντική συμφωνία που αναγνώριζε και προστάτευε την ελληνορθόδοξη ταυτότητα της μονής, ρύθμιζε το καθεστώς λειτουργίας της, αναγνώριζε τη θρησκευτική ελευθερία των μοναχών και, το πιο σημαντικό, διαφύλαγε τους Θεμελιώδεις Κανονισμούς της μονής. Η σημαντική συμφωνία θα ήταν η πρώτη και μοναδική συμφωνία μεταξύ της Αιγύπτου και της Ιεράς Μονής και θα αποτελούσε στρατηγική επιτυχία για τη μονή και για τη θέση της εντός της αιγυπτιακής έννομης τάξης. Στο ζήτημα των ακινήτων, η αδελφότητα έκανε έναν έξυπνο ελιγμό. Αποδέχτηκε ότι τα ακίνητα υπόκεινται στην αιγυπτιακή νομοθεσία, αλλά ζήτησε να γίνουν αντικείμενο παράλληλων διαπραγματεύσεων, οι οποίες εντάθηκαν από τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, μια πρόταση που συζητήθηκε ήταν τα ακίνητα που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για θρησκευτικούς σκοπούς να παραμείνουν στην κατοχή και χρήση του μοναστηριού επ' αόριστον και χωρίς ενοίκιο, ενώ οι γεωργικές περιουσίες θα παραμείνουν στην κατοχή του έναντι συμβολικού ενοικίου. Η συμφωνία είχε ολοκληρωθεί κατά 99%, αλλά δεν κατέστη δυνατή η οριστικοποίηση, παρά τις τρεις μακροσκελείς συναντήσεις μεταξύ των δύο αντιπροσωπειών. Λίγο πριν από την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου — που εορτάζεται στην Αγία Αικατερίνη στις 28 Αυγούστου — η ανταλλαγή προτάσεων σταμάτησε επειδή το μοναστήρι δέχεται μεγάλο αριθμό επισκεπτών εκείνη την εποχή και έπρεπε να τους εξυπηρετήσει. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, διάφοροι παράγοντες που αντιτίθεντο σε μια συμφωνία, συνειδητοποιώντας ότι πλησίαζε στην ολοκλήρωσή της, άρχισαν να κινητοποιούνται. Εκείνη την εποχή, η 26η Αυγούστου θεωρούνταν η κρίσιμη ημερομηνία για τη δημοσίευση της απόφασης του Αιγυπτιακού Ακυρωτικού Δικαστηρίου, προτού το δικαστήριο εγκρίνει την τέταρτη αναβολή του. Ομάδες πίεσης που αντιτίθενται σε οποιαδήποτε συμφωνία υπάρχουν τόσο στην Αίγυπτο όσο και στην Ελλάδα, τροφοδοτώντας την δυσπιστία μεταξύ των δύο πλευρών. Την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο Μάικλ Ρήγας, ο Ελληνοαμερικανός Υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, επισκέφθηκε το μοναστήρι ως προσκυνητής. Ο Ρήγας ακολουθεί το Παλαιό Ημερολόγιο, έχει δεσμούς με την υπερσυντηρητική Μονή Εσφιγμένου στο Άγιο Όρος και έχει επανειλημμένα μιλήσει για παραβιάσεις των δικαιωμάτων της αδελφότητας του Σινά. Η επίσκεψή του προκάλεσε ανησυχία στο αιγυπτιακό Υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο απέστειλε αντιπροσωπεία για να τον συνοδεύσει. Ο Ρήγας δεν έκανε δημόσιες δηλώσεις. Λίγες μέρες αργότερα, ο Συμεών αρρώστησε σοβαρά και αναγκάστηκε να ταξιδέψει στην Αθήνα για θεραπεία. Ενώ ο Αρχιεπίσκοπος Σινά ήταν άρρωστος, δημοσιοποιήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου μια επιστολή 20 μοναστηριών της αθωνικής κοινότητας προς τον Συμεών, στην οποία εξέφραζαν την αντίθεσή τους σε οποιαδήποτε πιθανή αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της μονής. «Αυτό που έχουν σεβαστεί δεκαέξι αιώνες ιστορίας πρέπει να παραμείνει σεβαστό σήμερα», τόνισαν, προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε αλλαγή στις υπάρχουσες ρυθμίσεις θα δημιουργούσε επικίνδυνο προηγούμενο για άλλα ιερά μοναστήρια και μνημεία. Σύμφωνα με όσους γνωρίζουν τις παρασκηνιακές εξελίξεις, ο συντάκτης της επιστολής φέρεται να είναι ο π. Ιερώνυμος Σιμωνόπετρας, ο οποίος εκφράζει τη θέση του Δαμιανού. Ο πρώην αρχιεπίσκοπος χαιρέτισε γρήγορα την παρέμβαση των 20 μοναστηριών, με την υποστήριξη του Παντοκράτορα Θεόφιλου και του Καρακάλλου Αρσενίου. Η επιστολή προκάλεσε δυσάρεστη έκπληξη στην αδελφότητα της Αγίας Αικατερίνης, επειδή εκδόθηκε εν αγνοία του Αρχιεπισκόπου Σινά και, στην πραγματικότητα, αντιμετώπισε το μοναστήρι τους σαν να ήταν μοναστήρι του Αγίου Όρους, παρόλο που το πνευματικό του σημείο αναφοράς είναι το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Η πρωτοβουλία θεωρήθηκε επίσης προσβλητική από τον Πατριάρχη Θεόφιλο και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Το πιο σημαντικό, θεωρήθηκε παραπλανητική κοινή γνώμη σχετικά με την πραγματική νομική θέση της μονής μετά τις δικαστικές αποφάσεις. Ο Βαρθολομαίος, στη δικαιοδοσία του οποίου εμπίπτει το Άγιο Όρος, κάλεσε αμέσως τους υπογράφοντες την επιστολή για συνομιλίες στο Φανάρι . Αυτοί απάντησαν ότι η Ιερά Κοινότητα έπρεπε πρώτα να συγκληθεί και αργότερα τον ενημέρωσαν ότι θα έρθουν σε μια ημέρα που είχε προγραμματιστεί να ταξιδέψει στην Αγγλία. Με άλλα λόγια, δεν πήγαν ποτέ. Σε αυτό το κλίμα, ο Κυριάκος Βελόπουλος — ο οποίος ευθυγραμμίζεται με τα επιχειρήματα που προέβαλε η Ρωσική Εκκλησία — η Μαρία Γρατσία, η οποία εκπροσώπησε τους Σιναϊτικούς μοναχούς που αντιτίθεντο στη δημιουργία ενός νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου για τη διαχείριση της περιουσίας του μοναστηριού στην Ελλάδα, και το πολιτικό κόμμα Νίκη βρήκαν όλοι την ευκαιρία να ευθυγραμμιστούν με την επιστολή. Τις τελευταίες εβδομάδες, αρκετά δημοσιεύματα στα αιγυπτιακά μέσα ενημέρωσης έχουν παρουσιάσει διάφορα σενάρια για την απόφαση του Ακυρωτικού Δικαστηρίου. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι θα είναι πιο κοντά στην απόφαση του Εφετείου, ενώ άλλοι ότι θα μοιάζει περισσότερο με την απόφαση του Πρωτοδικείου —εκτός εάν, έστω και την τελευταία στιγμή, επιτευχθεί συμβιβασμός. Η ελληνική κυβέρνηση υποστηρίζει σιωπηλά αλλά σταθερά τις προσπάθειες της αδελφότητας του Σινά. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, κατά τη διάρκεια της συνάντησης μεταξύ του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του Αιγύπτιου προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι στο Ελ Αλαμέιν, στο περιθώριο της τριμερούς συνάντησης Ελλάδας-Αιγύπτου-Κύπρου στις 8 Σεπτεμβρίου, ο Μητσοτάκης προσπάθησε διακριτικά να κερδίσει περισσότερο χρόνο για το μοναστήρι. Το άγχος των μοναχών Από τα παράθυρα και τις επάλξεις των τειχών της Αγίας Αικατερίνης, δεν βλέπει κανείς πλέον απειλητικούς επιδρομείς, αλλά αντίθετα τεράστιες τουριστικές αναπτύξεις που επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν την εγγύτητά τους στο μοναστήρι ως τουριστικό αξιοθέατο. Οι μοναχοί συνεχίζουν να ζουν σύμφωνα με τον δικό τους ρυθμό, αλλά τους προβληματίζει μια πραγματικότητα που απειλεί να τον διαταράξει. Τα ενθαρρυντικά νέα είναι ότι ο Συμεών αναρρώνει και αναμένεται να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες. «Το μοναστήρι έχει επιβιώσει από πολλές αυτοκρατορίες. Ο Προφήτης Μωάμεθ και ο Ναπολέων πέρασαν από εδώ, όπως και Χριστιανοί αυτοκράτορες και Μουσουλμάνοι χαλίφηδες. Μετά από κάθε δοκιμασία, γίνεται πιο δυνατό. Δεν φοβόμαστε τίποτα για το μοναστήρι», λέει ο μοναχός που μας προσφέρει καφέ στον ξενώνα. Δεκαεπτά μοναχοί παραμένουν στο μοναστήρι. Τέσσερις από αυτούς βρίσκονται στην Αθήνα συνοδεύοντας τον Συμεών, ενώ άλλοι πέντε ανήκουν στον κύκλο του Δαμιανού. Η κοινότητα είναι διχασμένη και εξακολουθεί να προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές που άφησαν τα γεγονότα του Αυγούστου 2025. Η ζωή εκεί φαίνεται να κινείται ανάμεσα σε γήινες και μεταφυσικές ανάγκες. «Στο Σινά, τα βράχια είναι γυμνά. Δεν υπάρχει πουθενά να κρυφτείς από τον εαυτό σου. Ή από τον Θεό που κάποτε περπάτησε σε αυτά τα βουνά. Εδώ, δεν έχεις άλλη επιλογή από το να είσαι ειλικρινής», παρατηρεί ένας άλλος μοναχός. Γύρω από το μοναστήρι και τον τουρισμό που προσελκύει περιστρέφεται αυτό που κάποτε ήταν μια ακμάζουσα ελληνική κοινότητα, η οποία κάποτε αριθμούσε έως και 80.000 Έλληνες, αλλά σήμερα έχει μειωθεί σε περίπου 2.000, συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων Αιγυπτίων. Κεντρική προσωπικότητα σε αυτήν την κοινότητα είναι ο Αντώνης Καζαμίας, πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Καΐρου, ο οποίος εδώ και καιρό βοηθά το μοναστήρι διατηρώντας παράλληλα άριστες σχέσεις με την αιγυπτιακή κυβέρνηση και κοινωνία. Μεταξύ των περιουσιακών στοιχείων της ελληνικής κοινότητας περιλαμβάνεται επίσης το Ίδρυμα Abet, το ελληνικό σχολείο στο Κάιρο, το οποίο διαθέτει εκτεταμένη περιουσία και του οποίου πρόεδρος είναι, βάσει νόμου, ο εν ενεργεία Αρχιεπίσκοπος Σινά. Πριν από την παραίτησή του, ο Δαμιανός ψήφισε μια τροποποίηση του καταστατικού του ιδρύματος που ορίζει ότι ο νέος αρχιεπίσκοπος δεν θα έχει το δικαίωμα να λάβει καμία απόφαση για τα επόμενα τρία χρόνια. Το ίδρυμα διοικείται επί του παρόντος από άτομα του στενού περιβάλλοντος του Δαμιανού. Τα τελευταία χρόνια, ένα τμήμα της ελληνικής κοινότητας είχε περιέλθει σε σύγκρουση μαζί του και θεωρεί αυτόν και τους γύρω του υπεύθυνους για τις τρέχουσες δυσκολίες του μοναστηριού. Συνάντηση με τον Μούσα Ο Καζαμίας χρησιμεύει επίσης ως άτυπος ξεναγός στο Σινά για διάφορους επισκέπτες αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου του βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του ΠΑΣΟΚ Νικόλα Φαραντούρη, ο οποίος επισκέφθηκε πρόσφατα το μοναστήρι για να ενημερωθεί για την κατάσταση και να διερευνήσει πώς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα μπορούσε να συμβάλει σε μια δίκαιη και βιώσιμη λύση. Κατά τη συνάντησή του με την Γιασμίν Μούσα, νομική σύμβουλο στο γραφείο του Αιγύπτιου Υπουργού Εξωτερικών και υπεύθυνη για το «φάκελο του Σινά», ο ευρωβουλευτής επέμεινε στη διατήρηση «του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του μοναστηριού αμετάβλητου». Παρόλο που η Μούσα άκουσε τα επιχειρήματά του, παρουσίασε το σκεπτικό της αιγυπτιακής πλευράς για το γιατί η κυριότητα δεν μπορούσε να μεταβιβαστεί στο μοναστήρι, παρόλο που η Αίγυπτος λαμβάνει οικονομική υποστήριξη 4 δισεκατομμυρίων ευρώ από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το επεισόδιο καταδεικνύει τόσο τη δυσκολία των διαπραγματεύσεων όσο και τις ευαισθησίες ενός κράτους που είναι αποφασισμένο να διεκδικήσει την κυριαρχία του επί της επικράτειάς του, ενώ παράλληλα αποκηρύσσει το αποικιακό του παρελθόν.

No comments:

Post a Comment