Υπάρχουν άγιοι που δεν μιλούν με πολλά λόγια, αλλά με τη στάση τους απέναντι στον φόβο. Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι ένας από αυτούς. Έζησε σε χρόνια σκληρά, όταν η πίστη στον Χριστό δεν ήταν κοινωνική συνήθεια, αλλά απόφαση ζωής και θανάτου. Ιερέας του Θεού, σε βαθιά γεράματα, κλήθηκε να αρνηθεί Αυτόν που υπηρέτησε σε όλη του τη ζωή. Δεν του ζητήθηκε κάτι περίπλοκο. Μόνο μια λέξη άρνησης. Μόνο μια υποχώρηση. Μόνο λίγη σιωπή. Κι όμως, δεν λύγισε. Όχι γιατί δεν φοβήθηκε τον πόνο, αλλά γιατί δεν φοβήθηκε τον θάνατο. Και δεν φοβήθηκε τον θάνατο, γιατί είχε μάθει να ζει αληθινά. Ο Άγιος Χαράλαμπος δεν είναι άγιος της επιβολής. Είναι άγιος της υπομονής. Δεν πολέμησε με όπλα, αλλά με πίστη που άντεξε βασανισμούς. Δεν απάντησε με μίσος, αλλά με πραότητα. Και εκεί όπου οι διώκτες περίμεναν κατάρρευση, συνάντησαν ελευθερία. Η παράδοση της Εκκλησίας μας τον θυμάται και ως προστάτη από τις ασθένειες και τις λοιμώξεις. Όχι μαγικά. Όχι σαν φυλαχτό. Αλλά γιατί η ζωή του έγινε προσευχή για τον κόσμο. Γιατί η καρδιά του δεν έκλεισε ούτε μπροστά στον πόνο, ούτε μπροστά στον φόβο των ανθρώπων. Μέσα σε αυτή την ίδια παράδοση, ο Άγιος Χαράλαμπος τιμάται και ως προστάτης της κτίσης και ιδιαίτερα των ζώων που συνυπάρχουν με τον άνθρωπο και στηρίζουν τη ζωή του. Σε αγροτικές κοινωνίες επικαλούνταν τη χάρη του για την υγεία τους και για την αποτροπή επιδημιών, όχι από δεισιδαιμονία, αλλά από βαθιά επίγνωση ότι η ευλογία του Θεού αγκαλιάζει ολόκληρη τη δημιουργία. Έτσι, ο Άγιος γίνεται σημείο υπενθύμισης ότι η πίστη δεν περιορίζεται στον άνθρωπο μόνο, αλλά καλεί σε σεβασμό, φροντίδα και ευθύνη απέναντι σε κάθε έμβιο πλάσμα. Σε εποχές σαν τη δική μας, όπου ο φόβος αλλάζει μορφές αλλά δεν χάνει τη δύναμή του, ο Άγιος Χαράλαμπος μας θυμίζει κάτι απλό και δύσκολο μαζί: ότι ο άνθρωπος δεν σώζεται με την αποφυγή του πόνου, αλλά με την πίστη μέσα στον πόνο. Δεν μας καλεί όλους στο μαρτύριο. Μας καλεί όμως όλους στη συνέπεια. Στη συνέπεια της καθημερινής ζωής. Στο να μη λέμε άλλα και πράττουμε άλλα. Στο να μη προδίδουμε την αλήθεια μας από φόβο ή βολή. Και εδώ συναντιέται η πίστη με τον Ελληνισμό που τιμούμε. Γιατί και η ιστορία του τόπου μας είναι γεμάτη από ανθρώπους που έμειναν όρθιοι όχι επειδή ήταν αλάνθαστοι, αλλά επειδή δεν παραιτήθηκαν από το φως. Ο Άγιος Χαράλαμπος δεν είναι μακρινός. Είναι κοντινός. Στέκει δίπλα στον άνθρωπο που παλεύει με την ασθένεια, με την αβεβαιότητα, με τον φόβο του αύριο. Και του ψιθυρίζει: «Μείνε πιστός. Όχι γιατί όλα θα γίνουν εύκολα, αλλά γιατί έτσι μένεις ελεύθερος». Σήμερα, στη μνήμη του, δεν αρκεί να ανάψουμε ένα κερί. Ας πάρουμε και μια απόφαση: να ζούμε με αλήθεια, να στεκόμαστε με πραότητα, να μη φοβόμαστε να ομολογούμε το φως — όχι φωνασκώντας, όχι με συνθήματα, αλλά με ζωή. Ο Άγιος Χαράλαμπος μας δείχνει τον δρόμο της ήσυχης δύναμης. Και αυτή η δύναμη, όταν μοιράζεται, γίνεται ελπίδα για όλους. Χρόνια πολλά. Με υγεία, πίστη και αντοχή στον καλό αγώνα. |
No comments:
Post a Comment